Δύο είναι οι σημαντικότερες καλοήθεις παθήσεις του κατώτερου οισοφάγου, τις οποίες ο χειρουργός πεπτικού καλείται να επιλύσει χειρουργικά: α) η αχαλασία του οισοφάγου και,

β) η γταστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) με ή χωρίς την παρουσία  διαφραγματοκήλης.

Η χειρουργική του κατώτερου οισοφάγου παρουσιάζει σημαντικές δυσκολίες και έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις  από την πλευρά του χειρουργού, αλλά και από πλευράς τεχνικού εξοπλισμού. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ένα τμήμα του κατώτερου οισοφάγου βρίσκεται στον θώρακα, ενώ το υπόλοιπο εκτείνεται στην κοιλιά. Σε παλιότερες εποχές υπήρχε έντονη διαμάχη μεταξύ των θωρακοχειρουργών  και των γενικών χειρουργών, γιατί και οι δύο ειδικότητες υποστήριζαν ότι μπορούν να χειρουργήσουν «καλύτερα» αυτές τις παθήσεις, οι μεν πρώτοι από  τον θώρακα προς την κοιλιά, με θωρακοτομή, οι μεν δεύτεροι από την κοιλιά προς τον θώρακα, με λαπαροτομή. Η αλήθεια είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις η επέμβαση ήταν εξαιρετικά δύσκολη και επίπονη για τον χειρουργό και κατά συνέπεια το ίδιο δύσκολη και  επώδυνη για τον ασθενή, με μακρό χρόνο ανάρρωσης και αποθεραπείας.

Στις μέρες μας αυτό έχει αλλάξει οριστικά και αμετάκλητα. Η Ρομποτική Χειρουργική Da Vinci βρήκε μία από τις καλύτερες εφαρμογές της στη χειρουργική του κατώτερου οισοφάγου. Τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η ανοικτή  χειρουργική στην προσπέλαση της περιοχής  λύθηκαν με τις δυνατότητες της Ρομποτικής Χειρουργικής Da Vinci.

Με τη βοήθεια της τρισδιάστατης και απόλυτα ελεγχόμενης ρομποτικής  κάμερας,  η οποία μπορεί να κινείται σε πολύ περιορισμένο χώρο και να βλέπει τον στόχο από πολύ κοντά με  δυνατότητα μεγέθυνσης της εικόνας επί είκοσι φορές, ο χειρουργός μπορεί εύκολα να αναγνωρίσει τα ανατομικά στοιχεία της περιοχής σε επίπεδο μυϊκής ίνας. 

Με τη ρομποτική κάμερα τοποθετημένη στην κοιλιά ο χειρουργός βλέπει, χωρίς πρόβλημα, το τμήμα του κοιλιακού οισοφάγου, ενώ με την ίδια άνεση μπορεί να βλέπει και ένα μεγάλο τμήμα του θωρακικού οισοφάγου, χωρίς να χρειάζεται να ανοιχτεί ο θώρακας. Με τη βοήθεια των λεπτών αλλά ευκάμπτων αρθρωτών εργαλείων της Ρομποτικής Χειρουργικής Da Vinci, ο ρομποτικός χειρουργός μπορεί να κόψει, να ράψει και να κάνει ό,τι χειρουργικό χειρισμό απαιτείται σε όλο το μήκος του κατώτερου οισοφάγου, στην πρόσθια ή στην οπίσθια επιφάνειά  του, χωρίς να περιορίζεται  από τα πλευρά ή τον στέρνο όπως συμβαίνει στην ανοικτή χειρουργική.

Εφόσον δεν χρειάζονται η μεγάλη τομή και το «τράβηγμα» των πλευρών του στέρνου και του κοιλιακού τοιχώματος για να γίνει το χειρουργείο,  ο ασθενής που χειρουργείται με Ρομποτική Χειρουργική Da Vinci δεν ταλαιπωρείται κατά τη διάρκεια του χειρουργείου και γι΄αυτό δεν πονάει μετεγχειρητικά.  Η Ρομποτική Χειρουργική Da Vinci είναι αναίμακτη χειρουργική έτσι οι ασθενείς αποφεύγουν τους κινδύνους της μετάγγισης. Η Ρομποτική Χειρουργική Da Vinci είναι «κλειστή» χειρουργική γι’ αυτό ο κίνδυνος των μετεγχειρητικών λοιμώξεων είναι σχεδόν μηδενικός.

Σήμερα, πλέον η χειρουργική κοινότητα παραδέχεται την υπεροχή της Ρομποτικής Χειρουργικής Da Vinci στη χειρουργική αντιμετώπιση των καλοήθων παθήσεων του κατώτερου οισοφάγου. Είναι βέβαιο ότι, όταν στο προσεχές μέλλον επιλυθούν τα προβλήματα κόστους και διαθεσιμότητας  του συστήματος, η  Ρομποτική Χειρουργική Da Vinci θα γίνει η μέθοδος εκλογής για την αντιμετώπιση αυτών των παθήσεων.