200 1100 
 
Παρασκευή, 23 Φεβρουάριος 2018 12:37

Προσοχή στην ιγμορίτιδα στα παιδιά

Σήμα κινδύνου στους γονείς μικρών παιδιών για τις λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού και κυρίως για την ιγμορίτιδα στέλνουν οι ΩΡΛ, καθώς η ιγμορίτιδα στα παιδιά αντιμετωπίζεται εύκολα στην αρχή, αλλά πολύ πιο δύσκολα αν καθυστερήσει η έναρξη της θεραπείας, εξηγεί ο Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Αρτόπουλος, Διευθυντής του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ».
Η ιγμορίτιδα είναι φλεγμονή των κόλπων που βρίσκονται στο πρόσωπο. Φλεγμαίνουν όμως και οι υπόλοιποι κόλποι (μετωπιαίοι, σφηνοειδείς και ηθμοειδείς) και ουσιαστικά το σύνολο της μύτης. «Έχουμε δυο μορφές, την οξεία και την χρόνια ιγμορίτιδα» εξηγεί ο κ. Αρτόπουλος.
Η οξεία εμφανίζεται συνήθως μετά από ένα κοινό κρυολόγημα. Είναι ιογενούς αιτιολογίας, αλλά μπορεί και να εξελιχθεί σε βακτηριδιακή και μπορεί να διαρκέσει 10-14 ημέρες. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν παχύρρευστες βλεννοπυώδεις εκκρίσεις από τη μύτη, μπούκωμα, πυρετό, βήχα και πονοκέφαλο.

Στην οξεία ιγμορίτιδα χορηγούνται:
* Πολλά υγρά, ούτως ώστε να ρευστοποιούνται και να αποβάλλονται οι βλέννες ευκολότερα,
* Φυσιολογικός ορός και αποσυμφορητικά από τη μύτη ώστε να παραμείνει ανοικτή και να μην αναπνέει το παιδί από το στόμα,
* Αντιβιοτικά για 10-14 ημέρες
* Σε περίπτωση γνωστής αλλεργικής ρινίτιδας θα πρέπει να χορηγηθεί συμπληρωματικά και ένα αντιισταμινικό φάρμακο

Πρόληψη
Η υγιεινή της μύτης θα πρέπει να αποτελεί καθημερινή υπόθεση, με τη χρήση του φυσιολογικού ορού σε πρώτο πλάνο.
Το σπίτι θα πρέπει να μην έχει οσμές από τσιγάρο. Οι καπνιστές γονείς θα πρέπει να βρουν κάποιον τρόπο ώστε η ατμόσφαιρα στο σπίτι να παραμένει καθαρή.
Η ανακάλυψη των αλλεργιογόνων αυτών που πιθανώς να ευθύνονται για την ανάπτυξη της αλλεργικής ρινίτιδας με ειδικά τεστ.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Η οικονομική κρίση επηρεάζει βαθιά τις ελληνικές οικογένειες, που μοιραία αναγκάζονται να κάνουν περικοπές, κάποιες από τις οποίες αφορούν και τα παιδιά τους.
Πώς μπορούν να τους εξηγήσουν γιατί προβαίνουν σε αυτές; Και πώς μπορούν να τα βοηθήσουν να διαχειριστούν τη νέα κατάσταση;
«Σε μια τόσο έντονη κρίση όπως αυτή που βιώνουμε σήμερα, οι γονείς πρέπει να μιλάνε με τα παιδιά τους και για τα οικονομικά», απαντά η παιδοψυχίατρος Φρίντα Κωνσταντοπούλου. «Ωστόσο ο διάλογος που θα ανοίξουν πρέπει να γίνεται προσεκτικά, να προσαρμόζεται στην ηλικία τους και να αφορά κυρίως θέματα στα οποία εκείνα πρώτα εκφράζουν απορίες. Επιπλέον, οι απόψεις που εκφράζουν γονείς και συγγενείς στα παιδιά θα πρέπει να κινούνται σε παράλληλα και όχι αντιφατικά επίπεδα, ενώ πολύ σημαντικό είναι να εξηγούν τους λόγους των αλλαγών που γίνονται. Το σημαντικότερο, όμως, είναι να καταλήγουν οι συζητήσεις και σε κάποια μηνύματα αισιοδοξίας, γιατί τα παιδιά απογοητεύονται πιο εύκολα».
Για να βοηθήσετε, λοιπόν, τα παιδιά σας να κατανοήσουν και να αντιμετωπίσουν την οικονομική κρίση, η κυρία Κωνσταντοπούλου παρέχει τις εξής συμβουλές:
* Μην κρύβετε την αλήθεια. Τα παιδιά έτσι κι αλλιώς αντιλαμβάνονται τα πάντα. Δεν χρειάζεται να ξέρουν κάθε λεπτομέρεια αλλά είναι σημαντικό να μάθουν την αλήθεια, με λίγα και κατανοητά λόγια που ταιριάζουν στην ηλικία τους.
* Αν έχετε αγωνία, παραδεχτείτε το. Όταν απλώς διαισθάνονται την αγωνία σας χωρίς να ξέρουν τι συμβαίνει, η απειλή είναι μεγαλύτερη γι’ αυτά.
* Κρατήστε ανοιχτό το διάλογο. Από τη στιγμή που τα παιδιά ακούνε ειδήσεις, φήμες, διαδόσεις, συζητήσεις, φροντίστε να είστε ο κύριος συνομιλητής τους που διαψεύδει, μετριάζει, βάζει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση και καθησυχάζει αν χρειαστεί.
* Ορίστε τις οικονομικές σας δυνατότητες. Καθίστε μαζί με τα παιδιά και εξηγήστε τους ότι πρέπει να περιορίσετε τα έξοδά σας. Βρείτε μαζί τους τρόπους με τους οποίους μπορεί κάθε μέλος της οικογένειας να συνεισφέρει, ιεραρχώντας τις ανάγκες του. Προσπαθήστε να διατηρήσετε αυτό το κοινό οικονομικό πλάνο για τουλάχιστον ένα μήνα και ύστερα εξετάστε όλοι μαζί το αποτέλεσμα.
* Περιορίστε την ένταση. Είναι πολύ πιθανό να είστε αγχωμένοι και ευερέθιστοι, αλλά προσπαθήστε να διατηρήσετε την ηρεμία σας, μιλήστε με φίλους, βρείτε διεξόδους. Οι συγκρούσεις μέσα στην οικογένεια είναι ίσως η μεγαλύτερη δοκιμασία που περνούν τα παιδιά σε τέτοιες περιόδους.
* Διατηρήστε τις συνήθειές σας. Όταν όλα γύρω αλλάζουν, όλο και πιο πολύ τα παιδιά έχουν ανάγκη από τις γνώριμες συνήθειες, τα κοινά γεύματα, τις ιστορίες το βράδυ, τις αγκαλιές και τα χάδια, που παρέχουν αίσθημα σταθερότητας και ασφάλειας.
* Θέστε υπό έλεγχο τις ειδήσεις. Ασφαλώς και θέλετε να ενημερώνεστε εσείς οι ίδιοι, αλλά οι ειδήσεις συχνά είναι πιο τρομακτικές και από θρίλερ. Γι’ αυτό, προτιμότερο είναι να βλέπετε ειδήσεις χωρίς να είναι παρόντα τα παιδιά σας.
* Ελαττώστε το στρες στην οικογένεια. Προσπαθήσετε να μην αφήνετε να σας κατακλύζει το άγχος και να παραμένετε ψύχραιμοι. Βρίσκοντας τρόπους να καταπολεμήσετε το στρες (π.χ. κινηθείτε, ασχοληθείτε με κάτι που σας ευχαριστεί χωρίς να κοστίζει, κάνετε ποδήλατο μαζί με τα παιδιά σας, ακούστε μουσική) βοηθάτε τον εαυτό σας και τα παιδιά.
* Αφουγκραστείτε τα παιδιά. Φροντίστε να είστε λίγο πιο «συντονισμένοι» με τα παιδιά σας. Αν παρατηρήσετε στη συμπεριφορά τους ασυνήθιστες ενδείξεις άγχους ή στενοχώριας μιλήστε μαζί τους, ζητήστε από κάποιον άλλο ενήλικα που αγαπούν να περάσει χρόνο μαζί τους, συμβουλευθείτε τον παιδίατρο ή έναν ψυχίατρο.
* Δώστε ελπίδα. Ευτυχώς τα παιδιά αντέχουν και προσαρμόζονται, αρκεί να νιώθουν ότι μπορούν να συνεχίσουν να βασίζονται στην οικογένεια τους. Δείξτε τους λοιπόν και πείτε τους το αυτονόητο: ότι όσο δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα, εσείς θα κάνετε ό,τι μπορείτε για να βελτιωθούν.

Η θετική πλευρά
Το κινέζικο ιδεόγραμμα για την λέξη κρίση έχει δύο αναγνώσεις: από τη μία πλευρά είναι ο κίνδυνος και η σύγκρουση και από την άλλη η ευκαιρία.
Εφαρμόζοντάς το στην ελληνική πραγματικότητα, από τη μια έχουμε την τεράστια ανατροπή δεδομένων, το κλίμα απαισιοδοξίας και καθημερινής ματαίωσης, την αγωνία, την αβεβαιότητα κ.λπ., αλλά από την άλλη η μικρότερη οικονομική άνεση έχει κάποια θετικά σημεία. Για παράδειγμα, οι γονείς δεν αγοράζουν οτιδήποτε τους ζητήσουν τα παιδιά, επομένως περιορίζεται ο υπερκαταναλωτισμός, ενώ όταν τα παιδιά βαριούνται επειδή π.χ. δεν εγγράφονται πια τόσο πολύ σε οργανωμένες δραστηριότητες εκτός σπιτιού, «θα χρησιμοποιήσουν την ανία και τον ελεύθερο χρόνο σαν εφαλτήριο για να παίξουν, να εξερευνήσουν, να εφεύρουν και να δημιουργήσουν», λέει η κυρία Κωνσταντοπούλου.
«Έχουν επίσης τη δυνατότητα να αναλάβουν τις προσωπικές τους ευθύνες», συνεχίζει. «Για παράδειγμα, το παιδί μπορεί να δουλέψει για να αυξήσει το χαρτζιλίκι ή για να καλύπτει και μόνο κάποιες ανάγκες, και αυτό είναι ωρίμανση (αρκεί να μην αφήνει άλλους σημαντικούς στόχους στην άκρη). Έτσι, ανακαλύπτει και αξίες πολύ σημαντικές, αυτές του μόχθου και της προσωπικής δημιουργίας».
Αυτό που κυρίως είναι καλό να έχουν κατά νου οι γονείς είναι ότι «το κύρος τους και το κύρος κάθε ατόμου δεν στηρίζεται στην οικονομική του επιφάνεια ή στην εξουσία και την αυθεντία, αλλά στο σεβασμό και στην ειλικρινή επικοινωνία», υπογραμμίζει. «Είναι σημαντικό δηλαδή η κρίση να οδηγήσει και σε μια ηθική εξυγίανση τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο».
Όταν ακούμε τους εφήβους και μοιραζόμαστε μαζί τους τις ανησυχίες, τις λύπες αλλά και τις χαρές, γινόμαστε πιο ανθρώπινοι και ανακαλύπτουμε πράγματα και για τον ενήλικο εαυτό μας. Ωριμάζουμε και εμείς περισσότερο μαζί με τον έφηβο, γιατί μας δίνει μια άλλη οπτική στα πράγματα.
«Ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο μάθημα από την κρίση: να ωριμάσουμε μικροί και μεγάλοι και να αναπτύξουμε ψυχική ανθεκτικότητα, την οποία οι μεγάλοι καλούνται να κληροδοτήσουν στα παιδιά τους», καταλήγει η ειδικός.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Αλλάζουν οι «καμπύλες ανάπτυξης» και προσαρμόζονται στα Πρότυπα Διαγράμματα Αυξησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ)

Εγκύκλιο με την οποία καλούνται οι επαγγεματίες υγείας να αξιολογούν την ανάπτυξη των βρεφών, των παιδιών και των εφήβων με βάση τα Πρότυπα Διαγράμματα Αύξησης του Π.Ο.Υ., απέστειλε ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός.
Τα νέα πρότυπα διαγράμματα σωματικής αύξησης που προσδιορίζουν το φυσιολογικό βάρος, ύψος και την περίμετρο κεφαλής περιλαμβάνονται ήδη στο νέο Βιβλιάριο Υγείας του Παιδιού το οποίο εκδόθηκε πέρυσι. Πιο συγκεκριμένα, η ομάδα εργασίας που αναμόρφωσε το Βιβλιάριο, έλαβε υπόψη τις «Κατευθυντήριες οδηγίες για τη Συστηματική Παρακολούθηση της Υγείας και της Ανάπτυξης των Παιδιών Ηλικίας 0-18 ετών» (ΙΥΠ 2015), και συμπεριέλαβε τα Πρότυπα Διαγράμματα Αύξησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (WHO Child Growth Standards) για τις ηλικίες 0-5 ετών και τα Διαγράμματα Αναφοράς (WHO References Growth Charts) για τις ηλικίες 5-18 ετών. Επιπλέον, για την εκτίμηση του Δείκτη Μάζας Σώματος (ΒΜΙ) , συμπεριλήφθηκαν τα διαγράμματα της Διεθνούς Ομάδας Δράσης για την Παχυσαρκία (Ιnternational Obesity Task Force Revised BMI cut-offs,2012), η χρήση των οποίων προτείνεται για καλύτερη εκτίμηση του υπερβάλλοντος βάρους και της παχυσαρκίας.
Οι ενδιαφερόμενοι (επαγγελματίες και γονείς) μπορούν να ενημερωθούν για τις νέες «καμπύλες» στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Υγείας (www.moh.gov.gr άξονας «Υγεία» ενότητα «Δημόσια Υγεία» υποενότητα «Μεταδοτικά και Μη Μεταδοτικά Νοσήματα») καθώς και στον ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού (www.ich.gr ).
Σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ. ο τακτικός έλεγχος της ανάπτυξης αποτελεί ένα από τα βασικά εργαλεία για την αξιολόγηση της διατροφικής κατάστασης των βρεφών, των παιδιών και των εφήβων και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των παιδιατρικών υπηρεσιών παροχής υγείας.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Την Καθαρή Δευτέρα συχνά ο κόσμος οργανώνει εκδρομές με το αυτοκίνητο. Για την ασφάλειά τους, τα παιδιά πρέπει πάντα, να κάθονται στο πίσω κάθισμα σωστά δεμένα. Οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και τα μαγαζιά με αξεσουάρ αυτοκινήτων, μπορούν να προτείνουν ποιο είναι το σωστό κάθισμα για κάθε παιδί, ανάλογα με το ύψος και το βάρος του.
Και μην ξεχνάμε ότι στο αυτοκίνητο:
• Είναι σημαντικό, οι μεγάλοι να δίνουμε το καλό παράδειγμα στους μικρούς. Να φοράμε πάντα τη ζώνη ασφαλείας και για τις πιο μικρές αποστάσεις.
• Αρκετά τροχαία ατυχήματα οφείλονται στο ότι τα παιδιά - επιβάτες, ενοχλούν και εκνευρίζουν τους γονείς – οδηγούς. Για να υπάρχει ηρεμία, κυρίως σε μεγάλες διαδρομές, να βεβαιωνόμαστε ότι τα παιδιά στο αυτοκίνητο έχουν κάποια ασφαλή παιχνίδια για να απασχολούνται καθώς και προστασία από τον ήλιο (αντηλιακό κουρτινάκι αυτοκινήτου). Πρέπει επίσης να προγραμματίζονται κάποιες στάσεις, για να μπορούν τα παιδιά να κινηθούν εκτός αυτοκινήτου, ώστε στη συνέχεια να είναι ήρεμα κατά τη διαδρομή.
• Εάν τα παιδιά – επιβάτες απαιτούν την προσοχή μας, σταματάμε προσεκτικά σε ασφαλές σημείο του δρόμου, πριν ασχοληθούμε μαζί τους.
• Ποτέ να μην καθόμαστε πίσω με το παιδί στην αγκαλιά μας, έστω και αν έχουμε δεθεί. Σε περίπτωση ατυχήματος, το παιδί λειτουργεί σαν αερόσακος.
• Τα παιδιά πρέπει πάντα να βγαίνουν και να μπαίνουν στο αυτοκίνητο, από την πλευρά του πεζοδρομίου.

Πηγή: Σωματείο Αντιμετώπισης παιδικού τραύματος

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Οι μύθοι αφθονούν όταν το θέμα είναι τα δόντια μας. «Να χρησιμοποιείς σκληρή οδοντόβουρτσα για να αφαιρείς την πλάκα» (μην το κάνετε, μπορεί να βλάψει την γραμμή των ούλων). «Αν πονάει το δόντι σου, βάλε ούζο» (δεν βοηθάει, επισκεφτείτε τον οδοντίατρό σας ή/και πάρτε το κατάλληλο παυσίπονο μέχρι να φθάσετε στο ιατρείο του).
Εξίσου πολλοί, όμως, είναι και στην Ορθοδοντική. Η Δρ. Κατερίνα Δούμα-Μιχελάκη, DDS, PhD, ειδική Ορθοδοντικός Παιδιών & Ενηλίκων, ξεδιαλύνει τους σημαντικότερους.

Τα πρώτα δόντια του παιδιού θα πέσουν, επομένως η οδοντική φροντίδα δεν είναι απαραίτητη στα μικρά παιδιά.
Η καλή οδοντική υγιεινή και οι τακτικές επισκέψεις στον παιδοοδοντίατρο είναι απαραίτητες, διότι τα νεογιλά δόντια μπορεί να χαλάσουν ακριβώς όπως τα μόνιμα. Επιπλέον, η πρόωρη απώλεια των νεογιλών δοντιών λόγω αδιάγνωστης τερηδόνας μπορεί να έχει επιπτώσεις στην ανάπτυξη των μόνιμων δοντιών, εμποδίζοντας την ανατολή τους. Η Ελληνική Παιδοδοντική Εταιρεία, ακολουθώντας τα διεθνή πρότυπα συνιστά την πρώτη επίσκεψη του παιδιού κοντά στα πρώτα του γενέθλια, με συμβουλευτικό κυρίως αρχικά χαρακτήρα. Από και πέρα, ο παιδοοδοντίατρος θα καθορίσει τη συχνότητα των επισκέψεων με βάση τη διατροφή, τη στοματική υγιεινή και τις συνήθειες του παιδιού.

Αν ένα μικρό παιδί δεν πίνει αναψυκτικά και δεν τρώει γλυκά, τα δόντια του δεν θα χαλάσουν.
Ακόμα και τα βρέφη που δεν έχουν ακόμα χρονίσει αλλά έχουν βγάλει τα πρώτα τους δόντια μπορεί να πάθουν τερηδόνα, εάν οι γονείς τους τα βάζουν για ύπνο με το μπιμπερό στο στόμα ή αν εξακολουθήσουν να θηλάζουν στη διάρκεια της νύχτας. Παιδάκια που πονούν γάλα με μέλι ή ζάχαρη κινδυνεύουν άμεσα από πολυτερηδονισμό. Το μοναδικό ρόφημα ή τρόφιμο που δεν χαλάει τα δόντια των ανθρώπων είναι το σκέτο νερό. Οτιδήποτε άλλο, ακόμα και το γάλα και οι φυσικοί χυμοί φρούτων χωρίς πρόσθετη ζάχαρη, μπορεί να συμβάλλει στην τερηδόνα. Μην ξεχνάτε πως κάθε πηγή υδατανθράκων (δημητριακά, ψωμί, φρούτα, φρουτοχυμοί, πατάτες, ζυμαρικά, ρύζι, γλυκά, μπισκότα, καραμέλες, φάρμακα με ζάχαρη κ.λπ.) περιέχει σάκχαρα τα οποία προκαλούν τερηδόνα, καθώς και ότι κάθε τρόφιμο ή ρόφημα αφήνει υπολείμματα στο στόμα.


Η πρώτη επίσκεψη στον ορθοδοντικό καλύτερα είναι να γίνεται όταν βγουν τα μόνιμα δόντια του παιδιού.
Αν περιμένετε έως ότου βγουν τα μόνιμα δόντια του παιδιού σας, μπορεί να χαθεί το στάδιο της ανάπτυξης των οστών κατά το οποίο πολλά προβλήματα διορθώνονται χωρίς να υπάρχει ανάγκη για παρεμβάσεις, όπως η εξαγωγή κάποιου δοντιού. Οι ορθοδοντικές παρεμβάσεις κατά κανόνα είναι ηπιότερες όσο νωρίτερα γίνεται αντιληπτό και αρχίσει να αντιμετωπίζεται οποιοδήποτε πρόβλημα. Γι’ αυτό, η Αμερικανική Εταιρεία Ορθοδοντικών (ΑΑΟ) συνιστά η πρώτη επίσκεψη να γίνεται στην ηλικία των 7 ετών, όταν ακόμα τα παιδιά διατηρούν πολλά νεογιλά δόντια.

Οι ορθοδοντικές θεραπείες που γίνονται στην παιδική ηλικία χαλάνε όταν βγουν οι φρονιμίτες.
Είναι λογικό να νομίζει κανείς ότι η ανατολή των φρονιμιτών, που συνήθως γίνεται στο τέλος της εφηβείας και στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής, μπορεί να επιφέρει ορθοδοντικές αλλαγές. Στην πραγματικότητα όμως, οι όποιες μετατοπίσεις και υποτροπές μπορεί να οφείλονται σε πολλούς παράγοντες όπως η εξακολούθηση της ανάπτυξης της κάτω γνάθου, ένα τραύμα ή και κάποια στοματική νόσος.

Πολλά ορθοδοντικά προβλήματα αντιμετωπίζονται με ένα «μασελάκι» που φοριέται μόνο το βράδυ.
Τα «μασελάκια» είναι μηχανισμοί σχεδιασμένοι για αρχικά στάδια ορθοδοντικών μετακινήσεων και για την διατήρηση του αποτελέσματος μετά το τέλος της ορθοδοντικής θεραπείας. Για να ωθηθεί ένα δόντι με ασφάλεια στη σωστή θέση απαιτείται πίεση επί τουλάχιστον 18-20 ώρες την ημέρα και για αρκετό καιρό. Αυτό δεν μπορεί να γίνει με τα «μασελάκια» που είναι ένας κινητός μηχανισμός, αλλά με ακίνητους, ειδικούς μηχανισμούς όπως τα σιδεράκια ή με τα νέα συστήματα διαφανών ναρθήκων. Τα νέα αυτά συστήματα εξασφαλίζουν πολύ καλά αποτελέσματα χωρίς «σιδεράκια», αλλά απαιτούν χρήση 22 ωρών την ημέρα περίπου.

Τα σιδεράκια πρέπει να είναι σφιχτά και να πονάνε για να ισιώσουν τα δόντια.
Είναι μεγάλο λάθος να πιστεύει κανείς πως όσο πιο σφιχτά είναι τα σιδεράκια, τόσο ταχύτερα θα διορθώσουν το ορθοδοντικό πρόβλημα. Το πολύ σφίξιμο όχι μόνο δεν επιταχύνει τη σύγκλειση των δοντιών, αλλά μπορεί και να βλάψει τα δόντια. Ούτε πρέπει να προκαλούν πόνο τα σιδεράκια. Άλλο είναι να νιώθει ο ασθενής κάποια πίεση ή ενόχληση κατά τις πρώτες μέρες έπειτα από την τοποθέτησή τους και άλλο να πονάει. Ο πόνος σημαίνει κακή τοποθέτηση ή κακή προσαρμογή στα δόντια του ασθενούς.

Οι επισκέψεις στον ορθοδοντικό δεν είναι απαραίτητες μετά την τοποθέτηση των μηχανισμών.
Η υγεία των ούλων, των δοντιών και της γνάθου πρέπει να αξιολογούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα, για να εξασφαλίζεται η ομαλή πορεία της θεραπείας. Τα καλά νέα είναι ότι με τις σύγχρονες συσκευές που χρησιμοποιεί η Ορθοδοντική και αναλόγως με τον ασθενή, τα μεσοδιαστήματα ανάμεσα στις επισκέψεις μπορεί να φθάσουν και τις 8 ή 10 εβδομάδες. Ωστόσο είναι απαραίτητο να τηρούνται τα ραντεβού. Ας μην ξεχνάτε ότι τα δόντια μετακινούνται κατά διάφορες μοίρες σε όλη τη διάρκεια της ζωής, καθώς αναπτύσσεται και αλλάζει το σώμα. Ακόμα, λοιπόν, κι όταν ολοκληρωθεί η ορθοδοντική θεραπεία και τα δόντια ισιώσουν, πάλι απαιτείται σποραδική παρακολούθηση για να εξακριβώνεται αν διατηρείται το αποτέλεσμα και αν έχουν αρχίσει να αναπτύσσονται υποτροπές.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Τα σημερινά παιδιά είναι πολύ διαφορετικά από τα παιδιά που όλοι ήμασταν κάποτε…τα παιχνίδια στο δρόμο, η μπάλα, το κρυφτό ακόμη και μια βόλτα σε θέατρο ή σινεμά έχει πλέον δώσει τη θέση της σε παιχνιδομηχανές, κινητά τηλέφωνα και tablets.

Τι μπορεί να κάνει ο γονιός για να μην είναι το παιδί του συνεχώς μπροστά σε μια οθόνη

Και φυσικά όλα τελευταίας τεχνολογίας. Πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά μπορούν και έχουν πάθει εθισμό στη χρήση τους και η υπερβολική χρήση τους προκαλεί προβλήματα στην μυοσκελετική ανάπτυξη των παιδιών και θέματα επιθετικότητας, διάσπασης προσοχής και πιθανές μαθησιακές δυσκολίες.

Καλό είναι λοιπόν να θέσετε κάποιους κανόνες στη χρήση τους για να αποφύγετε πιθανά προβλήματα:

Κάντε ένα είδος ανταλλαγής
Εάν θέλει να παίξει μια ώρα με το tablet , συμφωνείστε να διαβάσει και μια ώρα κάποιο λογοτεχνικό βιβλίο ή τα μαθήματά του.

Ρυθμίστε του πού και το πότε
Είναι καλό τα παιδιά να παίρνουν στα χέρια τους αυτά τα gadgets μέσα στο σαββατοκύριακο και όχι τις καθημερινές. Επίσης θέστε τους κανόνες για το πού μπορούν να παίζουν: για παράδειγμα καλό είναι να μην παίζουν στο τραπέζι ή σε κάποια επίσκεψη.

Κανόνας στο αυτοκίνητο
Τα οικογενειακά ταξίδια είναι μια πολύ όμορφη εμπειρία και πραγματικά αξίζει να παλέψετε γι αυτήν: ορίστε ένα μικρό χρονικό διάστημα για να ασχολούνται τα παιδιά σας με κινητά και άλλα ηλεκτρονικά μέσα. Ένα δεκάλεπτο και μετά να σταματάει για μισή ώρα είναι μια καλή αρχή.

Ρυθμίστε το τι βλέπουν ή παίζουν
Μεγάλη προσοχή σε αυτό. Δεν χρειάζεται θεωρώ να πούμε περισσότερα, βάλτε φίλτρα που ορίζουν τι δεν επιτρέπεται να εμφανίζεται στο διαδίκτυο και μεγάλη προσοχή στην καταλληλότητα των παιχνιδιών που τους αγοράζετε.

Εάν δείτε στο πίσω μέρος τα περισσότερα παιχνίδια είναι για ηλικίες 18+ αλλά κανείς δεν φαίνεται να το υπολογίζει.

Πηγή: mothersblog.gr

Κατηγορία TIPS

Ο θυμός είναι από τα συναισθήματα που τα περισσότερα παιδιά δυσκολεύονται να κατανοήσουν και να διαχειριστούν. Μπορούν να περιγράψουν τι τους θυμώνει, αλλά δύσκολα μπορούν να κατανοήσουν τον θυμό. Τον ταυτίζουν με την επιθετική συμπεριφορά που χρησιμοποιούν για να τον εκφράσουν.

Σκοπός μιας διδασκαλίας για τη διαχείριση του θυμού στα παιδιά είναι να μάθουν να ελέγχουν το θυμό και τα αρνητικά τους συναισθήματα και μακροπρόθεσμος στόχος αποτελεί η κατάκτηση της ανεξαρτησίας και αυτονομίας τους. Στόχος του εκπαιδευτικού προγράμματος είναι δηλαδή το παιδί να μάθει να ρυθμίζει την συμπεριφορά του αλλά και το θυμικό του, χωρίς τη βοήθεια κάποιου μεγάλου: εκπαιδευτικού ή γονέα.

Μια τεχνική που οπτικοποιεί τον θυμό και βοηθά τα παιδιά να τον κατανοήσουν είναι «τα θυμωμένα μπαλόνια«. Η συγκεκριμένη τεχνική βοηθά τα παιδιά να διαχωρίσουν τον θυμό από την επιθετικότητα, να δουν τι συμβαίνει όταν δεν εξωτερικεύουμε ή δεν εκτονώνουμε ορθά το θυμό μας και να καταλάβουν πως να θυμώνει κάποιος είναι αποδεκτό και φυσιολογικό.

Περιγραφή της τεχνικής
Δίνουμε στο παιδί να φουσκώσει ένα μπαλόνι ή του το φουσκώνουμε εμείς και το δένουμε. Εξηγούμε στο παιδί ότι το μπαλόνι είναι το σώμα μας κι ο αέρας είναι ο θυμός.

Δίνουμε το μπαλόνι στο παιδί να το επεξεργαστεί και το ρωτάμε αν μπορεί ο αέρας να βγει από το μπαλόνι. Του περιγράφουμε πως έτσι ακριβώς είναι κι αυτός όταν είναι θυμωμένος. Ρωτάμε το παιδί αν θα μπορούσε να σκεφτεί καθαρά αν το μπαλόνι είναι το μυαλό του κι ο θυμός έπιανε όλο το χώρο.

Μετά δίνουμε μια καρφίτσα στο παιδί και του ζητάμε να σκάσει το μπαλόνι. Το ρωτάμε αν ήταν αυτός ο πιο ασφαλής τρόπος για βγάλει τον αέρα ή όχι και γιατί. Χρησιμοποιήστε το στιγμιαίο φόβο του παιδιού την ώρα που σκάει το μπαλόνι για να δείξετε πως έτσι αισθάνονται οι άλλοι γύρω του όταν γίνεται επιθετικός. Προσπαθήστε να εξηγήσετε στο παιδί πως αν το μπαλόνι ήταν άνθρωπος, το σκάσιμο του μπαλονιού θα ήταν μια επιθετική συμπεριφορά. Ζητήστε από το παιδί να σας πει αν είναι σωστό να εκφράζουμε το θυμό μας με αυτό τον τρόπο.

Στη συνέχεια φουσκώνουμε άλλο μπαλόνι, αλλά δεν το δένουμε. Το δίνουμε στο παιδί να το κρατήσει και του ζητάμε να αφήσει λίγο αέρα να βγει και να κρατήσει ξανά τις άκρες σφιχτά. Ρωτάμε το παιδί αν παρατηρεί την αλλαγή του μεγέθους κι αν αν για να γίνει αυτό χρειάστηκε να σκάσουμε το μπαλόνι. Τονίζουμε το γεγονός ότι το μπαλόνι δεν έσκασε αλλά και το γεγονός ότι κανείς γύρω του δεν έπαθε κάτι. Μετά ζητάμε από το παιδί να αφήσει σιγά σιγά όλο τον αέρα να βγει από το μπαλόνι.

Τέλος, συζητάμε με το παιδί και του θυμίζουμε πως αν αφήσουμε τον θυμό να μαζευτεί μέσα μας, κάποια στιγμή θα εκραγούμε όπως το μπαλόνι και μπορεί να κάνουμε κακό στον εαυτό μας ή στους γύρω μας. Ως συνέχεια της τεχνικής, μπορούμε να ζητήσουμε από το παιδί να γράψει πάνω σε μπαλόνια τι τον θυμώνει και να του ζητήσουμε να τα φουσκώσει ανάλογα με το τι τον θυμώνει περισσότερο και τι λιγότερο.

Μια άλλη αποτελεσματική τεχνική διαχείρισης του θυμού είναι αυτή της Εναλλακτικής Αντίδρασης ή αλλιώς τεχνική της Μικρής Χελώνας. Η συγκεκριμένη τεχνική ανήκει στην ψυχολογική κατεύθυνση του Γνωστικού-Συμπεριφορισμού και συμβάλλει σημαντικά και στη διαχείριση της επιθετικότητας ενός παιδιού.

Αρχικά, το παιδί διδάσκεται από τον ειδικό την εναλλακτική αντίδραση της μικρής χελώνας όταν η ίδια βρίσκεται σε κατάσταση που προκαλεί ένταση. Το παιδί ακούει από τον ενήλικα την ιστορία της μικρής χελώνας:

«Το μικρό χελωνάκι, κάθε φορά που πήγαινε στο σχολείο έμπλεκε σε καβγάδες με τα άλλα μικρά χελωνάκια, που το πείραζαν και το χτυπούσαν. Ο δάσκαλος το τιμωρούσε. Μια μέρα συνάντησε τη μεγάλη χελώνα, η οποία του είπε πως η απάντηση στο πρόβλημά του ήταν το καβούκι του. Το συμβούλευσε να κρύβεται στο καβούκι του κάθε φορά που θύμωνε, μέχρι να αισθανθεί καλύτερα. Το χελωνάκι εφάρμοσε τη συμβουλή της χελώνας, και όλα βελτιώθηκαν: σταμάτησε τους καβγάδες, ο δάσκαλος δεν το μάλωνε πια και άρχισε να του αρέσει το σχολείο».

Αφού το παιδί διαβάσει ή ακούσει την ιστορία, ο ειδικός του μαθαίνει εναλλακτικές αντιδράσεις που το ίδιο θα κλιθεί να εφαρμόσει σε στρεσογόνες περιπτώσεις ή καταστάσεις συγκρούσεων. Το παιδί εξασκείται στις παρακάτω ασκήσεις:
- να μαζεύει κοντά στο σώμα του τα χέρια και τα πόδια,
- να ακουμπά το κεφάλι του στο θρανίο,
- να φανταστεί πως είναι το χελωνάκι που κρύβεται μέσα στο καβούκι του και να σκεπάζει το κεφάλι με τους βραγχίονες ή τις παλάμες του,
- να χαλαρώνει τους μύες του σώματός του και να παραμείνει στην ίδια θέση για λίγο.

Αφού το παιδί κατανοήσει και κατακτήσει τις συγκεκριμένες ασκήσεις, στη συνέχεια ο ειδικός του μαθαίνει μυοχαλαρωτικές ασκήσεις.

Έτσι το παιδί σιγά σιγά κατακτά την ικανότητα να αντιμετωπίζει στρεσογόνες καταστάσεις, καταστάσεις συγκρούσεων και έντασης, καθώς και να διαχειρίζεται τα αρνητικά του συναισθήματα, το φόβο, το θυμό και την οργή του.

Πηγή: eidikospaidagogos.gr

Κατηγορία Ψυχική ευεξία

Τρέχει η μύτη τους, βήχουν, βουλώνουν τα αφτιά τους, δεν ακούνε, ροχαλίζουν. Τα παιδιά υποφέρουν και οι γονείς ανησυχούν. Όλα όμως διορθώνονται, αρκεί να κάνουμε τα κατάλληλα βήματα και τις σωστές κινήσεις.

Τα παιδιά είναι πρωταγωνιστές στη ζωή μας, είναι το μέλλον, η ελπίδα για αλλαγή και οφείλουμε να τους εξασφαλίζουμε σε υψηλό επίπεδο την υγεία και την παιδεία τους. Παρά όμως τη ραγδαία εξέλιξη των μεθόδων πρόληψης και της χειρουργικής αντιμετώπισης στον τομέα της ωτορινολαρυγγολογίας, παρατηρείται αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης διαφόρων παθήσεων, καθώς το ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι ανώριμο. Συχνά προβλήματα στα παιδιά αποτελούν το ροχαλητό, οι άπνοιες και η βαρηκοΐα, που κυρίως οφείλονται σε μεγάλα κρεατάκια, αμυγδαλές και παρουσία υγρού στα αφτιά.

Διάγνωση και θεραπεία
Τα κρεατάκια πλέον μπορούν να ελεγχθούν άμεσα και πολύ πιο αξιόπιστα με την ενδοσκόπηση παρά με την απλή ακτινογραφία, όπως επίσης και πιο σπάνιες καταστάσεις καλοήθων όγκων, η παρουσία πολυπόδων στη μύτη ή η ατρησία των ρινικών χοανών. Ο έλεγχος του λάρυγγα με το εύκαμπτο ενδοσκόπιο σε περιπτώσεις διαταραχών της χροιάς της φωνής, σε επίμονο βήχα ή σε λοιμώξεις, καθώς και σε δυσκολία της αναπνοής, είναι πολύ σημαντικό μέσο ώστε να εξακριβωθεί αν συνυπάρχει και άλλη παθολογία, όπως γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, λαρυγγομαλακία, οζίδια των φωνητικών χορδών ή θηλωμάτωση του λάρυγγα. Η παρουσία υγρού στα αφτιά, δηλαδή η εκκριτική ωτίτιδα, σε κάποιες περιπτώσεις αντιμετωπίζεται με παρακέντηση του τυμπάνου, με ή χωρίς τοποθέτηση σωληνίσκου αερισμού, για να αποφευχθούν μόνιμες βλάβες στην ακοή. Επίσης, πλέον η χρόνια ιγμορίτιδα στα παιδιά αντιμε­τωπίζεται με την ενδοσκοπική χειρουργική, η οποία διορθώνει την αιτία, χωρίς να βλάπτει τις υγιείς ανατομικές δομές. Σπα­νιότερα προβλήματα αποτελούν οι συγγενείς κύστεις του τρα­χήλου, με πιο συχνή την κύστη του θυρεογλωσσικού πόρου.

Γιατί αυξάνονται οι αλλεργίες
Η ανησυχητική έξαρση των αλλεργιών αποτελεί παράγοντα αύξησης της συχνότητας των ωτορινολαρυγγολογικών παθήσεων και επηρεάζεται από την κακή διατροφή και τα «πλούσια» σε αλλεργιογόνα παιδικά δωμάτια, καθώς και από την αναγκαιότητα του παιδικού σταθμού από πολύ μικρή ηλικία. Η αλλεργική ρινίτιδα δημιουργεί ισχυρή προδιάθεση για τις λοιμώξεις του αναπνευστικού και λειτουργεί ερεθιστικά για τα αφτιά, τα ιγμόρεια, τον λαιμό, τους βρόγχους, την τραχεία και τον λάρυγγα. Αλλεργική αντίδραση είναι η αμυντική αντίδραση του οργανισμού μας σε ξένες ουσίες που είτε τις εισπνέουμε είτε έρχονται σε άμεση επαφή με το δέρμα μας. Οι ουσίες αυτές ονομάζονται αλλεργιογόνα και μπορεί να είναι η γύρη, τα ακάρεα της σκόνης, η μούχλα, η πιτυρίδα των κατοικιδίων, το γρασίδι, χημικές ουσίες που βρίσκονται μέσα σε καθαριστικά, διάφοροι μικροοργανισμοί κ.ά.

Επίθεση στα αλλεργιογόνα
Για να περιορίσουμε όσο το δυνατόν τη συγκέντρωση αλλεργιογόνων στο σπίτι, πρέπει να κάνουμε συχνά και συντήρηση των κλιματιστικών και καθαρισμό των φίλτρων τους, καθώς τα σωματίδια που συγκεντρώνονται στα φίλτρα τους διαχέονται σε όλο το σπίτι - γι’ αυτό καλό θα είναι να πλένονται συχνά με ειδικό υγρό που κάνει ταυτοχρόνως και απολύμανση. Επειδή και η υγρασία προκαλεί προβλήματα σε άτομα επιρρεπή σε αλλεργίες, μπορείτε επίσης να προμηθευτείτε έναν μετρητή υγρασίας και έναν αφυγραντήρα, για να ελέγχετε τα επίπεδα της υγρασίας στο σπίτι σας.

Zoom στη διατροφή του
Πολλές αλλεργίες προκαλούνται και από τις βιομηχανοποιημένες τροφές που μπορεί να καταναλώνουμε, γι’ αυτό είναι καλό να ακολουθούμε ένα πιο υγιεινό μοντέλο διατροφής, πλούσιο σε φυτικές ίνες και χωρίς τα τεχνητά συστατικά και τα συντηρητικά του πρόχειρου φαγητού και των ανθυγιεινών σνακ, τα οποία μπορεί να είναι εκλυτικοί παράγοντες για την εμφάνιση αλλεργικής ρινίτιδας.

Πάμε στον ωριλά
Όλα αυτά καθιστούν απαραίτητη την παρακολούθηση του παιδιού και από τον ωτορινολαρυγγολόγο, ο οποίος, ως ειδικός, θα θέσει την ένδειξη για έγκαιρη και εξατομικευμένη χειρουργική αντιμετώπιση των παραπάνω προβλημάτων, ώστε να αποφευχθούν χρόνια προβλήματα υγείας.

Συνοψίζοντας, οι μοντέρνες χειρουργικές μέθοδοι με τη χρήση ραδιοσυχνότητων και νέων δυναμικών εργαλείων βελτιώνουν τη μετεγχειρητική επούλωση, που σημαίνει λιγότερο πόνο, μικρότερη αιμορραγία και εξα­σφάλιση της πλήρους αφαίρεσης, όταν μιλάμε για αμυγδα­λεκτομή και αδενοτομή

Απλές καθημερινές αλλά πολύ πρακτικές συμβουλές των ειδικών για την υγεία των παιδιών
* Όταν το παιδί γυρίζει από το σχολείο ή τον παιδικό σταθμό, καλό είναι να πλένει αμέσως τα χέρια και τη μύτη του (είναι σημαντικό να του μάθουμε να το κάνει μόνο του).
* Αδειάζουμε το δωμάτιό του από πράγματα που μαζεύουν πολλή σκόνη, όπως βαριά χαλιά, παλιά παιχνίδια κ.λπ., τα οποία εκθέτουν καθημερινά το παιδί στον κίνδυνο να αναπτύξει αλλεργίες.
* Απομακρύνουμε τα μαλλιαρά κουκλάκια -κυρίως από το κρεβάτι του-, γιατί συνήθως κοιμάται κολλώντας τα στο προσωπάκι του. Καλό είναι επίσης να τα πλένουμε κάθε βδομάδα και να μην επιτρέπουμε να κοιμάται έχοντάς τα στην αγκαλιά του.
* Δεν βάζουμε στα ντουλάπια και στο ψυγείο μας βιομηχανοποιημένα τρόφιμα, τα οποία περιέχουν δεκάδες συντηρητικά, αρώματα και χημικά, και αντί για αυτά προτιμάμε πιο παραδοσιακές λιχουδιές, όπως παστέλι, λουκούμι, σπιτική τυρόπιτα κ.λπ.
* Δεν εκθέτουμε το παιδί μας στους κινδύνους του παθητικού καπνίσματος, αλλά ούτε και του λεγόμενου «καπνίσματος από τρίτο χέρι», το οποίο αφορά στην απορρόφηση του καπνού από όλα τα στοιχεία στον χώρο και έχει βρεθεί ότι είναι υπεύθυνο για μεταλλάξεις στο DNA.
* Όταν το παιδί  ροχαλίζει πολύ έντονα, κάνει άπνοιες στον ύπνο ή δεν απαντάει άμεσα όταν του μιλάμε, πρέπει να ανησυχήσουμε και να επισκεφτούμε έναν ωτορινολαρυγγολόγο.  
* Δίνουμε στο παιδί το καλό παράδειγμα κάνοντας τακτικά σωματική άσκηση και ακολουθώντας καλή διατροφή και σωστές συνήθειες ύπνου, στοιχεία πολύ σημαντικά για την υγεία του.

Πηγή: vita.gr

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Οι γονείς συνήθως πανικοβάλλονται  κάθε φορά που αρρωσταίνει το παιδί τους καθώς θεωρούν τον πυρετό ως ένα σύμπτωμα πολύ τρομακτικό.

Θεωρούν ότι πρόκειται για νόσημα και όχι για ένα σύμπτωμα που στον παιδίατρο δίνει το μήνυμα ότι κάποιος λοιμογόνος παράγοντας έχει εισέλθει στον οργανισμό του παιδιού και το αμυντικό του σύστημα προσπαθεί να τον αντιμετωπίσει.

Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς λοιπόν όταν βλέπουν το παιδί τους να ανεβάζει πυρετό;

Σύμφωνα με την παιδίατρο του Mothersblog κυρία Μαριαλένα Κυριακάκου, θεωρούμε ότι ανεβαίνει η θερμοκρασία
• Όταν η θερμοκρασία του ορθού είναι υψηλότερη του 38οC
• Όταν η θερμοκρασία στόματος είναι πάνω από 37,8οC
• Όταν η θερμοκρασία μασχάλης είναι πάνω από 37,2οC

Αίτια πυρετού
Τα συνηθέστερα αίτια του πυρετού είναι, όπως αναφέρθηκε, οι λοιμώξεις, ιογενείς κατά το πλείστον με προσβολή του ανώτερου αναπνευστικού ή του πεπτικού, αλλά και λοιμώξεις βακτηριακές, όπως οξεία στρεπτοκοκκική αμυγδαλίτιδα, οξεία μέση ωτίτιδα, λοίμωξη του ουροποιητικού, του πνεύμονα (πνευμονία κ.α).
Τα δόντια σε μερικά παιδιά προκαλούν πυρετό κατά τη νεογιλή οδοντοφυϊα, πάλι όμως δεν μπορούν να οδηγήσουν τη θερμοκρασία σε επίπεδα υψηλότερα του 38,8οC(μασχάλης) ή 38,3 οC (ορθού).

Σε παιδιά μικρότερα των 3 μηνών η υψηλή θερμοκρασία του περιβάλλοντος (23οC και άνω), τα σφιχτά ή τα πολλά ρούχα είναι δυνατόν να ανεβάσουν τη θερμοκρασία του σώματος, όχι όμως πάνω από 38,5 οC και τέλος η αφυδάτωση από μειωμένη λήψη υγρών ή από υπερβολικές απώλειες υγρών, αντίστοιχα.
Μερικά παιδιά εμφανίζουν πυρετό μετά από εμβολιασμό (άμεσα ή σε μερικές μέρες), ανάλογα με το είδος του εμβολίου.
Πρέπει ή όχι να αντιμετωπίζουμε τον πυρετό;

Υπάρχουν θετικά και αρνητικά στην απόφαση για την αντιμετώπιση του πυρετού. Σύμφωνα με την κυρία Κυριακάκου, το ύψος του πυρετού δεν είναι πάντοτε η ένδειξη για την αντιμετώπισή του. Αντίθετα η διάθεση του παιδιού αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα. Ο πυρετός συνοδεύεται συνήθως από συμπτώματα όπως κεφαλαλγία, μυαλγίες, εμετούς διάρροιες, εξάνθημα κλπ. Μερικά από τα παραπάνω πρέπει να εκτιμηθούν από τον γιατρό, ανεξαρτήτως της ύπαρξης ή μη πυρετού. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ένα παιδί με πυρετό αντιμετωπίζεται στο σπίτι του.

Είναι βασικό για τους γονείς να μπορούν να αντιληφθούν πότε πρέπει ένα παιδί να εκτιμηθεί από γιατρό, ανεξάρτητα από το ύψος του πυρετού, αν πρέπει να αντιμετωπισθεί ο πυρετός ή ακόμη να παρακολουθούν το παιδί χωρίς αντιμετώπιση του πυρετού, ενώ η φροντίδα θα στραφεί στη ενυδάτωση που αποτελεί βασικό παράγοντα. Βασική συμβουλή αποτελεί η παρακολούθηση όσων συνοδεύουν τον πυρετό και όχι του πυρετού. Ένα εξάνθημα για παράδειγμα είναι σημαντικό και η αξία της περιγραφής στον Παιδίατρο, είναι κατά πολύ σημαντικότερη του πυρετού, όσο ψηλά και αν βρίσκεται αυτός.

Συνιστάται η αντιμετώπιση του πυρετού
• Όταν ο μικρός ασθενής πάσχει από άλλο υποκείμενο νόσημα, όπως καρδιοπάθεια (σημαντική), νόσημα του κεντρικού νευρικού συστήματος, των περιφερικών νεύρων ή των πνευμόνων. Σε παιδιά με πυρετικούς σπασμούς στο παρελθόν, η οποιαδήποτε αντιπυρετική αγωγή δεν προλαμβάνει του σπασμούς, αν αυτοί πρόκειται να συμβούν. Δημιουργεί όμως ψυχολογική ανακούφιση στους γονείς η χορήγηση αντιπυρετικών.
• Αν πρόκειται να ανακουφίσουμε το παιδί από ενοχλήματα, μπορούμε να δώσουμε ένα αντιπυρετικό φάρμακο, χωρίς αυτό να είναι επιβεβλημένο, δεδομένου ότι τα παιδιά δεν μπορούν συνήθως να εκφράσουν τον βαθμό της ενόχλησης και να περιγράψουν τη διάθεσή τους.

Δεν συνιστάται η αντιμετώπιση του πυρετού
Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν απαιτείται αντιμετώπιση του πυρετού ενός παιδιού. Ένα άρρωστο παιδί ηλικίας μεγαλύτερη των 12 μηνών που έχει θερμοκρασία ορθού < 39,8οC και κατά τα άλλα είναι ζωηρό, επικοινωνεί πολύ καλά μαζί μας και τέλος έχει διάθεση να παίξει, δεν χρειάζεται αντιπυρετική αγωγή άμεσα. Είναι προτιμότερη η παρακολούθηση της συμπεριφοράς του και τα τυχόν συμπτώματα.
Η βελτίωση, ιδιαίτερα η προσωρινή, μετά από χορήγηση αντιπυρετικού, δεν σχετίζεται πάντοτε με καλοήθη εξέλιξη της λοίμωξης (να μην σας ξεγελάει η προσωρινή βελτίωση που οφείλεται στα αντιπυρετικά φάρμακα, ιδιαίτερα κατά το πρώτο 24ωρο της νόσου).

Πηγή: mothersblog.gr

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Η είσοδος του παιδιού στο σχολείο είναι μια από τις σημαντικότερες αλλαγές στη ζωή του και η πρώτη εμπειρία παρατεταμένης απομάκρυνσης από το οικογενειακό περιβάλλον. Καλείται να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις ενός ανοιχτού συστήματος, όπως είναι το σχολείο, και στις μη προβλέψιμες αλλαγές του.

Πολύ συχνά τα παιδιά εξαιτίας αυτών των αλλαγών εκδηλώνουν σχολική φοβία. Ως σχολική φοβία ορίζεται ο έντονος φόβος του παιδιού σχετικά με κάποιες πτυχές της σχολικής ζωής. Παρουσιάζεται στο 8% του μαθητικού πληθυσμού και δεν είναι ένα απλό πρόβλημα απειθαρχίας. Πρόκειται για μια πραγματική ψυχολογική διαταραχή.

Εκτός από την είσοδο του παιδιού για πρώτη φορά στο σχολείο, οι αιτίες της σχολικής φοβίας είναι ποικίλες και εξαρτιόνται από πολλούς παράγοντες. Στη συνέχεια παρουσιάζονται ορισμένες από τις αιτίες της:
Σχολική ετοιμότητα. Με τον όρο σχολική ετοιμότητα εννοούμε ένα ορισμένο επίπεδο ανάπτυξης του παιδιού σε κοινωνικο-συναισθηματικό, κινητικό, γνωστικό και σωματικό επίπεδο. Είναι καθοριστικής σημασίας μιας και αξιολογεί κανείς αν το παιδί είναι έτοιμο να διδαχθεί με οργανωμένο και συστηματικό τρόπο τα γνωστικά αντικείμενα του Δημοτικού σχολείου.
Προσδοκίες γονέων. Οι πολύ υψηλές ή οι πολύ χαμηλές προσδοκίες των γονέων επηρεάζουν άμεσα τη στάση και τις πεποιθήσεις του παιδιού απέναντι στο σχολικό πλαίσιο και τη μαθησιακή διαδικασία.
Υπερπροστατευτικότητα των γονέων. Πολλές φορές οι γονείς, στην προσπάθειά τους να προστατεύσουν το παιδί τους, του στερούν την ευκαιρία να αυτονομηθεί και να νιώσει ανεξάρτητο με αποτέλεσμα να αισθάνεται φόβο και άγχος κάθε φορά που απομακρύνεται από την οικογενειακή εστία.
Σχολικός εκφοβισμός. Αν το παιδί έχει πέσει θύμα σχολικού φοβισμού, το σχολείο φαντάζει γι’ αυτό ένας τόπος μαρτυρίου και είναι αναμενόμενο να μη θέλει να πηγαίνει.
Αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος. Η μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό ή από το δημοτικό στο γυμνάσιο, καθώς κι η πολύ συχνή αλλαγή σχολείου λόγω επαγγέλματος των γονέων, π.χ. στρατιωτικοί, πιθανόν να είναι οι αιτίες της σχολικής φοβίας.
Δυσκολίες μάθησης. Τα παιδιά με Μαθησιακές Δυσκολίες λόγω της καθημερινής ματαίωσης που βιώνουν πολύ συχνά εκδηλώνουν σχολική φοβία κι αρνούνται συστηματικά να πάνε στο σχολείο.

Τα συμπτώματα διαφέρουν σε κάθε περίπτωση, ωστόσο τα κύρια συμπτώματα της σχολικής φοβίας είναι τα εξής:
Ξεσπάσματα θυμού
Πόνος στο στήθος
Εμετός
Ναυτία
Διάρροια
Στομαχόπονος
Πονοκέφαλος
Κλάματα

Πώς θα καταλάβω αν το παιδί μου έχει πραγματικά σχολική φοβία;
Θα πρέπει να έχει γίνει προσπάθεια για μεγάλο χρονικό διάστημα να πάει το παιδί στο σχολείο χωρίς θετικό αποτέλεσμα
Να υποφέρει από άγχος σε σχέση με πολλά άλλα ζητήματα
Οι φόβοι να μην υποχωρούν παρά τις προσπάθειες των γονέων
Να παρουσιάζει περιοδικώς επαναλαμβανόμενα οργανικά συμπτώματα

Αντιμετώπιση
Αρχικά καλό θα είναι οι γονείς να απευθυνθούν σε έναν παιδίατρο για να τους διαβεβαιώσει ότι τα συμπτώματα δεν οφείλονται σε φυσικά αίτια. Σε περίπτωση που τα συμπτώματα δεν έχουν φυσικά αίτια θα πρέπει το παιδί να επιστρέψει το συντομότερο στο σχολείο και να πηγαίνει κάθε μέρα. Σε διαφορετική περίπτωση θα δυσκολευτεί να ενταχθεί ξανά στη σχολική τάξη.

Σημαντικό είναι οι γονείς να κατανοήσουν ότι τα συμπτώματα που εκδηλώνει το παιδί είναι πραγματικά και πιθανότατα να οφείλονται στο άγχος του παιδιού να επιστρέψει στο σχολείο.

Οι γονείς καλό θα είναι να προσεγγίσουν το παιδί με κατανόηση και να μην κρατήσουν αυστηρή στάση. Θα πρέπει να συζητήσουν μαζί του και να προσπαθήσουν να μάθουν την αιτία της φοβίας του να πάει στο σχολείο.

Τέλος, καλό θα είναι οι γονείς να σημειώνουν την συχνότητα και την ένταση των συμπτωμάτων ώστε να ενημερώνουν το γιατρό και το δάσκαλο του παιδιού.

Πηγή: eidikospaidagogos.gr

Κατηγορία Ψυχική ευεξία
Σελίδα 1 από 5

banner2