200 1100 
 
Δευτέρα, 19 Φεβρουάριος 2018 22:23

Η επόμενη μέρα στον καρκίνο του προστάτη

Η ανάλυση της αλληλουχίας του DNA των γονιδίων και ο προσδιορισμός της μοριακής ταυτότητας του καρκίνου του προστάτη σε συνδυασμό με την πρωτοποριακή διαπερινεϊκή βιοψία του προστάτη αδένα, καθοδηγούμενη από το διορθικό υπερηχογράφημα και την πολυπαραμετρική μαγνητική τομογραφία σύντομα θα οδηγήσει στην μερική ακτινοβόληση του προστάτη, εστιάζοντας στη θεραπεία της καρκινικής εστίας, με προφανή οφέλη για τον ασθενή.
Η παραπάνω διαπίστωση ανήκει στα βασικά συμπεράσματα της επιστημονικής διημερίδας της ΑΚΟΣ με τίτλο «Αντιπαραθέσεις στην ογκολογία», η οποία έλαβε χώρα στις 2 και 3 Φεβρουαρίου 2018, στο ξενοδοχείο Crown Plaza στην Αθήνα και στο πλαίσιό της γιορτάστηκαν τα 20χρονα της βραχυθεραπείας του προστάτη αδένα στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με τα όσα ανακοίνωσε ο χειρουργός ουρολόγος Βασίλης Σκουτέρης «η Τρισδιάστατη Διαπερινεϊκή Βιοψία Προστάτη είναι ο πλέον σύγχρονος τρόπος διάγνωσης, σταδιοποίησης και πλήρους χαρτογράφησης του προστάτη αδένα η οποία ανοίγει νέους δρόμους στην αντιμετώπιση της νόσου, καθώς δίνει με εξαιρετική ακρίβεια (>95%) την πλήρη εικόνα της νόσου μέσα στον προστάτη»
Η Τρισδιάστατη Διαπερινεϊκή Βιοψία Προστάτη επιτρέπει για πρώτη φορά τον ασφαλή διαχωρισμό των ασθενών σε τρεις ομάδες αντιμετώπισης:
1. Ομάδα ενεργού παρακολούθησης: σε αυτήν την ομάδα δεν απαιτείται αντιμετώπιση της νόσου, καθώς τα ευρήματα στον αδένα είναι αμελητέα, εξελίσσονται αργά και αν μείνει αθεράπευτη δεν θα επηρεάσει τον υπόλοιπο της ζωής του ασθενούς.
2. Ομάδα εστιακής θεραπείας: η νόσος εντοπίζεται σε λίγα σημεία του προστάτη, τα οποία μόνο η τρισδιάστατη διαπερινεϊκή βιοψία κατορθώνει να αναγνωρίσει με υψηλό ποσοστό ακρίβειας. Σε αυτή την περίπτωση, η βιοψία διασφαλίζει στον ασθενή ότι ο υπόλοιπος αδένας είναι καθαρός από τη νόσο και έτσι συνίσταται η θεραπεία των συγκεκριμένων τμημάτων, αφήνοντας τον υπόλοιπο προστάτη υγιή και πλήρως λειτουργικό. Ο ασθενής παραμένει στο νοσοκομείο για λίγες ώρες χωρίς να αισθανθεί καμία ενόχληση κατά τη θεραπεία.
3. Ομάδα ολικής θεραπείας: η νόσος είναι επιθετική και αφορά μεγάλο τμήμα του προστάτη, οπότε απαιτείται αντιμετώπιση όλου του οργάνου με αφαίρεση του ή ακτινοβολία (βραχυθεραπεία ή εξωτερική ακτινοβολία).
Η βραχυθεραπεία αφορά την τοποθέτηση ραδιενεργών μικροσκοπικών σφαιριδίων (κόκκοι) στον προστάτη σε μία συνεδρία: ο ασθενής την ίδια ημέρα επιστρέφει σπίτι του χωρίς καθετήρα ή ενοχλήσεις και την επομένη επιστρέφει στις καθημερινές του συνήθειες. Η μέθοδος δεν φέρει τις παρενέργειες των άλλων μεθόδων θεραπείας: η φυσιολογική ανατομία του σώματος δεν αλλάζει και ο ασθενής συνεχίζει τη ζωή του χωρίς ακράτεια ούρων ή προβλήματα σεξουαλικής λειτουργίας. Η μέθοδος εφαρμόζεται σε όλα τα στάδια της νόσου και για κάθε ηλικία. Κάθε ασθενής που μπορεί να υποβληθεί σε χειρουργική αφαίρεση του οργάνου (ριζική προστατεκτομή) είναι υποψήφιος και για βραχυθεραπεία προστάτη. Ιδιαίτερα όμως την επιλέγουν ασθενείς που θέλουν να συνδυάσουν τα άριστα αποτελέσματα μιας μόνιμης ίασης που προσφέρει, με ταυτόχρονη διατήρηση της ποιότητα ζωής που είχαν πριν νοσήσουν.
Στο πλαίσιο της διήμερης επιστημονικής συνάντησης παρατέθηκαν τα νεότερα επιστημονικά δεδομένα, σε σειρά θεμάτων της σύγχρονης ογκολογίας όπως ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα, ο καρκίνος στο παχύ έντερο, η σχέση της ακτινοθεραπείας με την ανοσοθεραπεία και τα νέα φάρμακα, ο καρκίνος του προστάτη, ο καρκινικός πόνος, η σχέση διατροφής και καρκίνου, η νοσηλευτική φροντίδα του ογκολογικού ασθενή κ.ά.
Όπως επισήμανε η Πρόεδρος της ΑΚΟΣ ογκολόγος/ακτινοθεραπευτής Δρ. Δέσποινα Κατσώχη: «Η ακτινοθεραπεία συνοδοιπορεί με το σύγχρονο επιστημονικό γίγνεσθαι, εξελίσσοντας διαρκώς τις μεθόδους της και διατηρώντας τον ξεκάθαρο ρόλο της στη θεραπεία του ογκολογικού ασθενή. Στην υπόθεση καρκίνος έχουμε λόγους να είμαστε αισιόδοξοι. Η αποκρυπτογράφηση των μονοπατιών της καρκινογένεσης μας δίνει πλέον τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε μοριακά στοχευμένα φάρμακα – με διαρκώς νεότερα δεδομένα να προστίθενται στη φαρέτρα μας - ενώ η ανοσοθεραπεία προσφέρει μία νέα και πολλά υποσχόμενη διάσταση στην αντιμετώπιση του καρκίνου, με το πεδίο της συνεχώς να διευρύνεται».

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Ένας στους επτά άνδρες εκδηλώνει καρκίνο του προστάτη κάποια στιγμή στη ζωή του, ενώ ένας στους 41 στις ηλικίες άνω των 50 ετών χάνει τελικά τη ζωή του εξαιτίας του.
Ωστόσο η αντιμετώπιση αυτού του τόσο συχνού καρκίνου δεν είναι ενιαία για όλους. «Κατά την αξιολόγηση των περιστατικών λαμβάνονται υπόψη διάφοροι κλινικοί και ψυχολογικοί παράγοντες», εξηγεί ο πρόεδρος της Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας Δρ. Ηρακλής Πούλιας, τ. διευθυντής στην Ουρολογική Κλινική του Κοργιαλένειου Μπενάκειου Νοσοκομείου ΕΕΣ. «Τέτοιοι παράγοντες είναι η αναγκαιότητα της θεραπείας, το επίπεδο του κινδύνου που διατρέχει ο ασθενής, η γενικότερη κατάσταση της υγείας του και οι συνθήκες της ζωής του, αλλά και η προθυμία του να υποβληθεί σε κάποια θεραπεία ανάλογα με τα οφέλη και τους δυνητικούς κινδύνους της».
Καθοριστικής σημασίας για την κατάρτιση του θεραπευτικού πλάνου είναι η κατηγορία κινδύνου όπου ταξινομείται η νόσος κάθε ασθενούς. Η ταξινόμηση αυτή γίνεται με βάση τα ευρήματα των βασικών εξετάσεων για τον καρκίνο του προστάτη (εξέταση PSA, δακτυλική εξέταση και βαθμολογία κατά Gleason όπως προκύπτει από τη βιοψία).
Υπάρχουν τρεις γενικές κατηγορίες κινδύνου:
* Χαμηλού κινδύνου νόσος: Ο όγκος περιορίζεται στον ένα λοβό του προστάτη (ο προστάτης έχει δύο λοβούς), το ειδικό προστατικό αντιγόνο (PSA) είναι κάτω από 10 ng/ml και ο καρκίνος έχει βαθμολογία κατά Gleason 6 .
* Μεσαίου κινδύνου νόσος: Ο όγκος ανευρίσκεται και στους δύο λοβούς του προστάτη, το PSA είναι 10-20 ng/ml και ο καρκίνος έχει βαθμολογία κατά Gleason 7.
* Υψηλού κινδύνου νόσος: Ο όγκος έχει επεκταθεί εκτός προστάτη, το PSA είναι πάνω από 20 ng/ml και ο καρκίνος έχει βαθμολογία κατά Gleason 8 -10.
Αναλόγως με την περίπτωση, υπάρχουν διάφορες θεραπευτικές επιλογές, κάθε μία από τις οποίες έχει τα δικά της οφέλη, κινδύνους και αντενδείξεις. Οι θεραπείες αυτές είναι:
* Ενεργητική παρακολούθηση
* Χειρουργική επέμβαση (ριζική προστατεκτομή)
* Ακτινοθεραπεία (εξωτερική ή βραχυθεραπεία)
* Κρυοθεραπεία (κρυοχειρουργική)
* Ορμονική θεραπεία
* Χημειοθεραπεία
* Θεραπείες για τις οστικές μεταστάσεις
* Εμβολιασμός
* Θεραπεία με υψηλής συχνότητας υπερήχους
«Οι θεραπείες αυτές χρησιμοποιούνται συνήθως μία-μία, αν και μερικές φορές μπορεί να γίνει συνδυασμός ορισμένων εξ αυτών», διευκρινίζει ο Δρ. Πούλιας.
Σε αδρές γραμμές, το θεραπευτικό πλάνο για τον καρκίνο του προστάτη αναλόγως με το στάδιο του όγκου είναι ως εξής:

Για τους τοπικούς ή εντοπισμένους όγκους (στάδια 1 και 2 του καρκίνου)
Οι βασικές θεραπευτικές επιλογές είναι η ενεργητική παρακολούθηση, η εγχείρηση και η ακτινοθεραπεία.
Η ενεργητική παρακολούθηση είναι η παρακολούθηση του ασθενούς με τακτικές εξετάσεις. Συνήθως συνιστάται μέτρηση του PSA μία ή δύο φορές τον χρόνο (μερικές φορές συχνότερα κατά το πρώτο έτος της παρακολούθησης), δακτυλική εξέταση τουλάχιστον μία φορά χρόνο και επανάληψη της βιοψίας κάθε 1-3 έτη. Καθώς περνά ο καιρός, οι βιοψίες μπορεί να γίνονται σε πιο αραιά διαστήματα, ενώ σε επιλεγμένους ασθενείς ηλικίας άνω των 80 ετών ή σε όσους έχουν προσδόκιμο επιβιώσεως κάτω από 5 έτη η παρακολούθηση μπορεί να διακοπεί.
Η εγχείρηση συνίσταται στην αφαίρεση του προστάτη (ριζική προστατεκτομή) και μπορεί να γίνει με ανοικτό χειρουργείο ή (συχνότερα) λαπαροσκοπικά, με ή χωρίς τη συνδρομή ρομποτικών συστημάτων.
Η ακτινοθεραπεία μπορεί να γίνει από εξωτερική πηγή ή με εμφύτευση ραδιενεργών κόκκων εντός του προστάτη (βραχυθεραπεία).
«Στις περισσότερες περιπτώσεις εντοπισμένων καρκίνων του προστάτη, οι πιθανότητες ιάσεως είναι παραπλήσιες με τη χειρουργική θεραπεία και την ακτινοθεραπεία», λέει ο Δρ. Πούλιας.
Μερικές φορές, στους ασθενείς μπορεί να προταθούν και κάποιες πρόσθετες θεραπείες, όπως κρυοχειρουργική, θεραπεία με υψηλής συχνότητας υπερήχους και ορμονοθεραπεία.

Για τους τοπικά προχωρημένους όγκους (στάδιο 3 του καρκίνου)
Οι τοπικά προχωρημένοι όγκοι είναι αυτοί που έχουν επεκταθεί εκτός προστάτη (στις σπερματοδόχους κύστεις), αλλά χωρίς να φθάσουν στους λεμφαδένες. Οι βασικές θεραπευτικές επιλογές γι’ αυτούς είναι η εγχείρηση και η ακτινοθεραπεία με ορμονοθεραπεία.
Η εγχείρηση συνίσταται σε ριζική προστατεκτομή, με αφαίρεση και των σπερματοδόχων κύστεων.
Η ακτινοθεραπεία συνήθως είναι εξωτερική και συνδυάζεται με ορμονοθεραπεία, που κατά κανόνα αρχίζει πριν από τις ακτινοβολίες και συνεχίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα (έως 2-3 χρόνια).
Όταν οι όγκοι αναπτύσσονται με πολύ αργό ρυθμό, οι ασθενείς έχουν μεγάλη ηλικία ή/και πάσχουν από άλλα, σοβαρά προβλήματα υγείας, μπορεί να γίνει ενεργητική παρακολούθηση. Αν η νόσος τους εξελιχθεί ή εκδηλώσουν συμπτώματα, μπορεί να συνεχιστεί η ενεργητική παρακολούθηση αλλά σε συνδυασμό με ορμονική θεραπεία.

Για τον προχωρημένο καρκίνο του προστάτη (στάδιο 4 του καρκίνου)
Ο προχωρημένος καρκίνος είναι αυτός που έχει εξαπλωθεί σε διάφορα όργανα και ιστούς του σώματος και είναι απίθανο να καταπολεμηθεί μόνο με εγχείρηση ή ακτινοθεραπεία.
Για τους όγκους αυτούς, η πρώτη προσθήκη στο θεραπευτικό πλάνο είναι η ορμονοθεραπεία που συχνά χορηγείται για πολλά χρόνια.
Αν ο καρκίνος αρχίσει να εξελίσσεται παρά την αρχική ορμονική θεραπεία, μπορεί να απαιτηθεί πιο επιθετική θεραπεία, που συνίσταται σε πιο εξελιγμένες (δεύτερης και τρίτης γραμμής) ορμονοθεραπείες, χημειοθεραπεία, ανοσοθεραπεία και θεραπεία για τις οστικές μεταστάσεις.

Για τους υποτροπιάζοντες όγκους
Μετά την ριζική προστατεκτομή το PSA πρέπει να είναι μη ανιχνεύσιμο, ενώ αν η αρχική θεραπεία είχε γίνει μόνο με ακτινοβολία πρέπει να είναι πολύ χαμηλό (συχνά κάτω από 1 ng/ml, επειδή τα φυσιολογικά τμήματα του προστάτη θα εξακολουθήσουν να το παράγουν).
Σε περίπτωση που το PSA αρχίσει να αυξάνεται μετά την χειρουργική θεραπεία ή την ακτινοθεραπεία, μπορεί να χρειασθεί νέος κύκλος θεραπείας, που συνήθως περιλαμβάνει:
* Ακτινοθεραπεία, αν ο καρκίνος είχε αρχικά αντιμετωπιστεί μόνο με ριζική προστατεκτομή.
* Προστατεκτομή, βραχυθεραπεία ή κρυοθεραπεία, αν είχε γίνει μόνο εξωτερική ακτινοθεραπεία.
Σε ειδικές περιπτώσεις, όμως, μπορεί να γίνει και ορμονοθεραπεία ή χημειοθεραπεία.
«Αν και οι θεραπευτικές επιλογές που έχουμε για τον καρκίνο του προστάτη, ακόμα και για τις μεταστατικές μορφές, είναι πολλές, η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση εξακολουθούν να αποτελούν την καλύτερη θεραπεία», τονίζει ο Δρ. Πούλιας. «Ας μην ξεχνάμε πως όταν ο καρκίνος του προστάτη είναι αρχικός ή εντοπισμένος, το ποσοστό των ασθενών που θα ιαθούν είναι σχεδόν 100%, αλλά όταν είναι τελικού σταδίου, με πολλαπλές απομακρυσμένες μεταστάσεις, το ποσοστό αυτό μειώνεται γύρω στο 30%. Επομένως έχει ζωτική σημασία οι άνδρες που περνούν τα 50 τους χρόνια να κάνουν προληπτικές εξετάσεις για τον προστάτη τους».

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Σημαντική αύξηση παρουσιάζουν την τελευταία δεκαετία τα κρούσματα καρκίνων κεφαλής και τραχήλου, που περιλαμβάνουν όγκους στη στοματική κοιλότητα, στο στοματοφάρυγγα, στον υποφάρυγγα και στο λάρυγγα.
Διεθνή στοιχεία δείχνουν ότι η συχνότητά τους επταπλασιάστηκε την τελευταία 10ετία και πλέον προσβάλλουν 15-20 άτομα ανά 100.000 ανθρώπους, με συνέπεια να αποτελούν τον έκτο πιο συχνό καρκίνο σε άνδρες και γυναίκες μαζί. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο καταγράφονται και στα δύο φύλα κάθε χρόνο 150.000 νέα περιστατικά καρκινωμάτων της κεφαλής και του τραχήλου.
Οι περισσότεροι ασθενείς έχουν ηλικία άνω των 50 ετών, ενώ οι άνδρες πάσχοντες είναι τουλάχιστον τριπλάσιοι από τις γυναίκες.
Όπως εξηγεί η χειρουργός-ωτορινολαρυγγολόγος Ανατολή Παταρίδου, από τους καρκίνους της κεφαλής και τραχήλου ο πιο συχνός είναι ο καρκίνος του λάρυγγα που ευθύνεται για το 2% όλων των κρουσμάτων καρκίνων. Στο 75% των περιπτώσεων, ο όγκος εντοπίζεται στις φωνητικές χορδές.
«Ο κυρίαρχος ιστολογικός τύπος των κακοηθών όγκων του λάρυγγα είναι ο καρκίνος εκ πλακώδους επιθηλίου», λέει. «Τα επιδημιολογικά δεδομένα σημειώνουν κάποιες μεταβολές τα τελευταία χρόνια εξαιτίας των αλλαγών στον τρόπο ζωής που έχουν άμεσο αντίκτυπο στην επιδημιολογία των κακοηθειών του λάρυγγα. Πιθανοί προδιαθεσικοί παράγοντες είναι η χρήση καπνού (π.χ. κάπνισμα), η αυξημένη κατανάλωση οινοπνεύματος, η έκθεση στην ακτινοβολία και σε βλαβερές χημικές ουσίες, και η μόλυνση με τον ιό HPV».
Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) είναι η κύρια αιτία του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας και είναι γνωστό ότι με την στοματική επαφή μπορεί να εξαπλωθεί και πέραν των γεννητικών οργάνων. Τα επιστημονικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι ο ιός HPV εμπλέκεται και στην ανάπτυξη καρκίνων κυρίως στην περιοχή της στοματικής κοιλότητας και του στοματοφάρυγγα (συνήθως στη βάση της γλώσσας και τις αμυγδαλές), αλλά και του υποφάρυγγα και του λάρυγγα, αν και σε μικρότερο βαθμό.
Η διαφορά αυτή οφείλεται στο ότι ο βλεννογόνος του στόματος στο πίσω μέρος του είναι διαφορετικός απ’ ό,τι στο πρόσθιο και διευκολύνει την είσοδο του ιού στη βασική στιβάδα του επιθηλίου.
Η μόλυνση της στοματικής κοιλότητας με τον ιό HPV 12πλασιάζει τουλάχιστον τον κίνδυνο εκδήλωσης στοματοφαρυγγικού καρκίνου, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό New England Journal of Medicine. Παρατηρείται κυρίως σε νεότερους ασθενείς και σε μη καπνιστές, όπου διαδραματίζει έναν ιδιαίτερο ρόλο.
«Οι επιστημονικές μελέτες σε παγκόσμιο επίπεδο αποδεικνύουν ότι η μόλυνση από τον επιθηλιοτρόπο DNA HPV είναι εξίσου συχνή σε γυναίκες και άνδρες. Το 80% του σεξουαλικά δραστήριου πληθυσμού θα έρθει σε επαφή με τον ιό σε κάποια στιγμή στη ζωή του», τονίζει η κ. Παταρίδου. «Ωστόσο, η μόλυνση από τους ογκογόνους τύπους του ιού HPV δεν αρκεί από μόνη της για να οδηγήσει σε καρκίνο. Πρέπει να συνυπάρξουν πολλοί άλλοι δυσμενείς παράγοντες (όπως πλημμελής λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, γενετική προδιάθεση, συνεργοί παράγοντες π.χ. κάπνισμα κ.ά.) για την πρόκληση ενός καρκινώματος. Για την ανάπτυξη των καρκινωμάτων κεφαλής και τραχήλου, κυρίως υπεύθυνοι είναι οι 16 και 18 του HPV».
Σε ορισμένες μορφές καρκίνου κεφαλής και τραχήλου, όπως στη βάση της γλώσσας και στις αμυγδαλές, ο ιός HPV ανιχνεύεται σε ποσοστό 80-90%. Το τσιγάρο και το αλκοόλ προκαλούν καρκίνους κυρίως στο πρόσθιο τμήμα του στόματος, στον υποφάρυγγα και στον λάρυγγα.
Μέχρι το 2000, ποσοστό της τάξεως του 17% των καρκίνων στις αμυγδαλές αποδιδόταν στον HPV. Μετά το 2000 και έως το 2007, το ποσοστό αυτό αυξήθηκε στο 50% και σήμερα ανέρχεται πλέον στο 80-90%. Ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για εμφάνιση λοίμωξης HPV στο στόμα ή στο φάρυγγα είναι ο αριθμός των ερωτικών συντρόφων στους οποίους ένας άνθρωπος έχει κάνει στοματικό σεξ.
Ο ιός HPV έχει ισχυρή παρουσία και στη χώρα μας, όπως και παγκοσμίως. Τα τελευταία χρόνια, συσσωρεύονται συνεχώς στοιχεία και στον Ελλαδικό χώρο που υποδηλώνουν συμμετοχή του ιού HPV και στους καρκίνους αυτούς. Σε ορισμένες μορφές καρκίνου, όπως στη βάση της γλώσσας και στις αμυγδαλές, ο ιός HPV ανιχνεύεται σε ποσοστό 80%-90%.
«Εκτός από την μόλυνση με τον ιό HPV, άλλοι ερεθιστικοί παράγοντες για την ανάπτυξη καρκίνου στο λάρυγγα είναι η φτωχή διατροφή σε λαχανικά και πλούσια σε λιπαρά και κρέας, αλλά και η λαρυγγοφαρυγγική παλινδρόμηση», συνεχίζει η κ. Παταρίδου. «Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, όμως, ο παράγοντας που ενοχοποιείται περισσότερο για την εμφάνιση του καρκίνου του λάρυγγα είναι το κάπνισμα: περισσότερο από το 95% των ασθενών που προσβάλλονται από καρκίνο του λάρυγγα, είναι καπνιστές. Οι πιθανότητες να αναπτύξει ένας καπνιστής καρκίνο του λάρυγγα αυξάνονται κατ’ αναλογία με τον αριθμό των ημερήσιων τσιγάρων και με τα έτη καπνίσματος».
Σημαντικός είναι και ο ρόλος του αλκοόλ, το οποίο δρα σε συνέργεια με τον καπνό και εντείνει τις αρνητικές επιδράσεις του. «Όσοι καπνίζουν και πίνουν αλκοόλ διατρέχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο του λάρυγγα», διευκρινίζει η γιατρός.
Άλλοι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνο του λάρυγγα είναι η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, που χαρακτηρίζεται από την επιστροφή όξινου περιεχομένου του στομάχου προς τον οισοφάγο και κάποτε προς το λάρυγγα, αλλά και η έκθεση στον αμίαντο.
Τα βασικά συμπτώματα του καρκίνου του λάρυγγα και αυτά που πρέπει να εγείρουν σε υποψίες είναι οι αλλαγές στη φωνή, η επίμονη βραχνάδα της (βράγχος φωνής) που εγκαθίσταται προοδευτικά, η ανίχνευση μιας μάζας στο λαιμό, η δυσκολία στην κατάποση, ο επίμονος πόνος στο λαιμό και η ανάπτυξη πόνου κατά την κατάποση.
Όλ’ αυτά μπορεί να οδηγήσουν σε δυσφαγία, δύσπνοια, αιματηρά πτύελα, πόνο, δυσοσμία του στόματος, ακόμη και ωταλγία.
Η διάγνωση θα βασιστεί κυρίως στη λαρυγγοσκόπηση με άκαμπτο ή εύκαμπτο ενδοσκόπιο και την λήψη βιοψιών.
«Οι συνθήκες και ο τρόπος ζωής είναι πολύ σημαντικοί επιδημιολογικοί παράγοντες για τους κακοήθεις όγκους του λάρυγγα», καταλήγει η κ. Παταρίδου. «Είναι πολύ σημαντικό να δοθεί έμφαση στην πρόληψη, με καλύτερη ενημέρωση του κοινού για τις συνέπειες του καπνίσματος, της κατανάλωσης αλκοόλ και της λοίμωξης με τον ιό HPV, ώστε να γίνεται έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση του καρκίνου».

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Είναι μέρος μιας υγιεινής διατροφής. Παράγονται από σιτάρι και προσφέρουν ενέργεια και φυτικές ίνες, ιδίως αν είναι ολικής άλεσης.
Προκαλούν κορεσμό.
Είναι μια πολύ οικονομική τροφή ιδανική επιλογή στην περίοδο της οικονομικής κρίσης.
Μπορούν να σερβιριστούν ως πρώτο ή ως κύριο πιάτο, ως σαλάτα ή γαρνιτούρα.
Τα ζυμαρικά ολικής άλεσης χάρη στις φυτικές ίνες που περιέχουν προστατεύουν από τον καρκίνο του στομάχου και του παχέος εντέρου.
Έχουν κακή φήμη επειδή είναι πλούσια σε υδατάνθρακες, όμως δεν παχαίνουν όταν καταναλώνονται με μέτρο.
Εχουν μεγάλη διάρκεια ζωής στο ράφι.

Κατηγορία ΔΙΑΤΡΟΦΗ-NEW

Σημαντικές είναι οι αλλαγές που έχει επιφέρει η Ανοσο-ογκολογία στην αντιμετώπιση του καρκίνου. H Ανοσο-ογκολογία περιλαμβάνει παράγοντες, των οποίων ο πρωταρχικός στόχος είναι η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού για την καταπολέμηση του καρκίνου.

«Το μεταστατικό μελάνωμα αποτελεί την πιο θανατηφόρο μορφή της νόσου και παρουσιάζεται όταν ο καρκίνος εξαπλωθεί πέραν της επιφάνειας του δέρματος σε άλλα όργανα. Η επίπτωση του μελανώματος αυξάνεται σταθερά τα τελευταία 30 έτη. Το μελάνωμα είναι κυρίως ιάσιμο όταν αντιμετωπιστεί στα πρώιμα στάδια. Ωστόσο, ασθενείς με προχωρημένο μελάνωμα Σταδίου IV ιστορικά έχουν ποσοστό πενταετούς επιβίωσης 15% έως 20% και δεκαετούς επιβίωσης περίπου 10% έως 15%. Με την εισαγωγή της ανοσοθεραπείας, τα δεδομένα αυτά αλλάζουν. Η πενταετής επιβίωση διαμορφώνεται στο 35-40% με τη μονοθεραπεία anti-PD1 παραγόντων, ενώ συνδυάζοντας ανοσοθεραπευτικούς παράγοντες, σημειώνονται ποσοστά τριετούς επιβίωσης κοντά στο 60%», τόνισε η Καθηγήτρια Παθολογίας Ογκολογίας, Α’ Παθολογική Κλινική, Γ.Ν. «Λαϊκό», κα Έλενα Γκόγκα. «Πολύ σημαντική πρόοδος έχει σημειωθεί και για τους ασθενείς με εξαιρέσιμο μελάνωμα υψηλού κινδύνου, οι οποίοι μπορεί να λάβουν επικουρική θεραπεία. Οι εν λόγω ασθενείς, παρά τη χειρουργική παρέμβαση και την πιθανή επικουρική θεραπεία, παρουσιάζουν υποτροπή και εξέλιξη σε μεταστατική νόσο. Σε διάστημα πέντε ετών, η πλειοψηφία των ασθενών με νόσο Σταδίου IIIb και IIIc (68% και 89%, αντίστοιχα) εμφανίζουν υποτροπή και αποτελούν μια ακάλυπτη ανάγκη. Ωστόσο, πολύ πρόσφατα ανακοινώθηκαν δεδομένα που αναδεικνύουν τη συνεισφορά της ανοσοθεραπείας και σε αυτήν την κατηγορία των ασθενών. Δεδομένα που ανακοινώθηκαν στο ESMO, δείχνουν πως ο αναστολέας του PD-1 βελτιώνει σημαντικά την επιβίωση χωρίς υποτροπή της νόσου, επιδεικνύοντας ανώτερα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης της καλύτερης ανοχής, σε σύγκριση με ένα δραστικό φάρμακο ελέγχου, στο πλαίσιο της επικουρικής θεραπείας για το μελάνωμα», πρόσθεσε.

Ο Καθηγητής Παθολογίας – Ογκολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών & Δ/ντής της Γ. Παθολογικής Κλινικής Γ.Ν.Ν.Θ.Α «Η Σωτηρία», κ. Κωνσταντίνος Συρίγος δήλωσε σχετικά με τον καρκίνο του πνεύμονα πως «αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως με μεγάλο ποσοστό των ασθενών να διαγιγνώσκονται σε προχωρημένο στάδιο της νόσου, αφού η νόσος δεν δίνει συνήθως πρώιμα συμπτώματα. Στην Ελλάδα έχει υπολογισθεί ότι 6.500 άτομα χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους από αυτή τη μορφή καρκίνου, που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στο κάπνισμα».

Επίσης ανέφερε «Είναι σημαντικό πως η χώρα μας βρίσκεται στην πρωτοπορία της έρευνας στον καρκίνο του πνεύμονα με τις περισσότερες από τις νεότερες θεραπείες, συμπεριλαμβανομένων των ανοσοθεραπειών, να είναι διαθέσιμες και στην Ελλάδα σε εξειδικευμένα ογκολογικά κέντρα. Ειδικότερα, με την εισαγωγή της ανοσοθεραπείας έχουν σημειωθεί σημαντικές βελτιώσεις τόσο στην επιβίωση ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα - με τα ποσοστά να ανέρχονται στο 16-18% στην τριετία - όσο και στην ποιότητα ζωής τους, με διαχειρίσιμο προφίλ ασφάλειας».

Στην εισήγησή του ο Καθηγητής Θεραπευτικής Ογκολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γ.Ν. «Αλεξάνδρα», κος Αριστοτέλης Μπάμιας αναφέρθηκε στην ελπίδα που έφερε η ανοσοθεραπεία στον καρκίνο του νεφρού. Ο κ. Μπάμιας τόνισε ότι «ο καρκίνος του νεφρού είναι ο 12ος πιο συχνός καρκίνος παγκοσμίως και εμφανίζεται συχνότερα σε άνδρες, συνήθως στην έκτη και έβδομη δεκαετία της ζωής. Παρόλο που οι εξελίξεις στις στοχεύουσες θεραπείες για την αντιμετώπιση του καρκίνου του νεφρού από το 2006 έως σήμερα ήταν ραγδαίες, υπάρχουν ακόμη σημαντικά περιθώρια βελτίωσης. Από τον Απρίλιο του 2016 η μοντέρνα ανοσοθεραπεία έχει εμπλουτίσει τη θεραπευτική φαρέτρα στη μάχη των ασθενών με μεταστατικό καρκίνο νεφρού». Παρουσίασε πολύ σημαντικά στοιχεία κλινικής μελέτης, που έδειξαν ότι η ανοσοθεραπεία εκτός από μακροχρόνιο όφελος στη συνολική επιβίωση έναντι της καθιερωμένης θεραπείας, πρόσφερε στους ασθενείς και καλύτερης ποιότητας επιβίωση η οποία, όπως τόνισε, βελτιωνόταν κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Τα δεδομένα αυτά, επεσήμανε ο κ. Μπάμιας, κατέταξαν δικαίως την ανοσοθεραπεία στις κατευθυντήριες οδηγίες, ως θεραπεία εκλογής επί αποτυχίας προηγούμενης θεραπείας στο νεφροκυτταρικό καρκίνωμα.

«Σε αντίθεση με τον καρκίνο του νεφρού, τα τελευταία 15 χρόνια χαρακτηρίσθηκαν από πενιχρά αποτελέσματα στην προσπάθεια ανεύρεσης νέων φαρμάκων για τον καρκίνο του ουροθηλίου», σύμφωνα με τον κ. Μπάμια.

Όπως ανέφερε, «το ουροθηλιακό καρκίνωμα είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος καρκίνου της ουροδόχου κύστης και είναι ο πέμπτος πιο συχνός τύπος καρκίνου που διαγιγνώσκεται στην Ευρώπη». Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελετών που παρουσίασε, ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με μεταστατικό καρκίνο ουροθηλίου μπορεί να ωφεληθεί σήμερα από την ανοσοθεραπεία. «Η ανοσοθεραπεία, η οποία βοηθάει σημαντικά ασθενείς με πρώιμο ουροθηλιακό καρκίνο, με τη μοντέρνα της μορφή πλέον, προσφέρει μια αποτελεσματική θεραπεία και σε πιο προχωρημένα στάδια της νόσου, η οποία μέχρι τώρα χαρακτηριζόταν από ένδεια θεραπευτικών επιλογών».

Η Αν. Καθηγήτρια Παθολογίας - Ογκολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Β. Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική Γ.Π.Ν. «Αττικόν», κα Αμάντα Ψυρρή δήλωσε «Οι τύποι του καρκίνου που είναι γνωστοί ως καρκίνοι της κεφαλής και του τραχήλου συνήθως εξορμώνται από πλακώδη κύτταρα που επικαλύπτουν το βλεννογόνο στην περιοχή της κεφαλής και του τραχήλου, όπως η εσωτερική επιφάνεια της στοματικής κοιλότητας και του φάρυγγα. Ο καρκίνος της κεφαλής και του τραχήλου αποτελεί τον 7ο συχνότερο καρκίνο παγκοσμίως, με έναν εκτιμώμενο αριθμό 600.000 νέων περιπτώσεων ανά έτος και 223.000-300.000 θανάτων ανά έτος. Η παγκόσμια επίπτωση του καρκινώματος της κεφαλής και του τραχήλου εκ πλακωδών κυττάρων (SCCHN) αναμένεται να αυξηθεί κατά 17% μέχρι και το 2022. Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης αναφέρεται ως χαμηλότερο από 4% για τη μεταστατική νόσο Σταδίου IV».
Επίσης, τόνισε ότι «Για πρώτη φορά μετά από μία δεκαετία, μία νέα κατηγορία φαρμάκων, οι ανοσοθεραπευτικοί παράγοντες, προστίθενται στη θεραπευτική φαρέτρα της ογκολογίας, καθιστώντας το μέλλον της θεραπείας του προχωρημένου καρκίνου κεφαλής και τραχήλου πιο ελπιδοφόρο. Τα δεδομένα δείχνουν ότι η θεραπεία με anti-PD1 παράγοντα αυξάνει την ολική επιβίωση ασθενών με προχωρημένο καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, σταθεροποιώντας τα συμπτώματα και την ποιότητα ζωής των ασθενών, συμπεριλαμβανομένων της καθημερινής δραστηριότητας και της κοινωνικής επάρκειας».
Στην εισήγησή του σχετικά με τις εξελίξεις στον τομέα της θεραπείας του λεμφώματος Hodgkin ο κος Θεόδωρος Βασιλακόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής Αιματολογίας της Ιατρικής Σχολής Ε.Κ.Π.Α στην Αιματολογική Κλινική του Γ. Ν. «Λαϊκό», ανέφερε ότι «το λέμφωμα Hodgkin αποτελεί μια από τις συχνότερες αιματολογικές κακοήθειες με σχετικά χαμηλή, ουδόλως όμως αμελητέα θνητότητα. Περίπου 20-30% των ασθενών υποτροπιάζουν μετά από τη χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής με ή χωρίς ακτινοθεραπεία, οπότε ο θεραπευτικός αλγόριθμος περιλαμβάνει χημειοθεραπεία διάσωσης και ακολούθως μεγαθεραπεία με αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Δυστυχώς μόνο οι μισοί περίπου από αυτούς τους ασθενείς ιώνται, με τους υπόλοιπους μισούς να απαιτούν περαιτέρω θεραπεία με γενικώς πτωχά αποτελέσματα. Ακριβώς στο σημείο αυτό, η εισαγωγή της ανοσοθεραπείας έναντι των μορίων CD30 και PD-1 έχει δώσει νέα ελπίδα στους ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό λέμφωμα Hodgkin μετά την αυτόλογη μεταμόσχευση».

Αναφερόμενος στη χορήγηση των αναστολέων PD1 σε αυτούς τους ασθενείς που έχουν αστοχήσει τόσο η αυτόλογη μεταμόσχευση όσο και η ανοσοθεραπεία έναντι του CD30 σχολίασε ότι «τα ποσοστά ελέγχου της νόσου είναι περίπου 70% με τη μέση διάρκεια των υφέσεων να ξεπερνά τους 12-18 μήνες και με συνολική επιβίωση περίπου 90% στους 18 μήνες έναντι περίπου 60% με τις συμβατικές θεραπείες. Είναι μάλιστα εντυπωσιακό ότι πολλοί ασθενείς, στους οποίους το φορτίο της νόσου δεν ελαττώνεται σε ικανό βαθμό, παρουσιάζουν σημαντικό κλινικό όφελος με παρατεταμένη σταθεροποίηση της νόσου και ποιοτική επιβίωση». Κλείνοντας τόνισε ότι «διεξάγονται κλινικές μελέτες για την αξιολόγηση του θεραπευτικού οφέλους των ανοσοθεραπειών και σε πρωιμότερες γραμμές θεραπείας και ιδίως σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με λέμφωμα Hodgkin».

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Με το σύνθημα «Μην αργήσεις!» ξεκίνησε η νέα μεγάλη ενημερωτική εκστρατεία της εταιρείας MSD Ελλάδας για την προστασία από τη λοίμωξη από τον ιό HPV που σχετίζεται με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και άλλες μορφές καρκίνου και πλέον λαμβάνει διαστάσεις επιδημίας.
Ο ιός HPV προσβάλλει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, ιδιαίτερα νεαρές ηλικίες, και μπορεί να οδηγήσει σε προκαρκινικές και καρκινικές αλλοιώσεις στα κύτταρα του τραχήλου της μήτρας. Επίσης, συσχετίζεται με άλλους καρκίνους: του κόλπου, του αιδοίου, του πρωκτού, του πέους, της στοματικής κοιλότητας, των αμυγδαλών, του φάρυγγα, του λάρυγγα και του οισοφάγου, ανέφερε ο καθηγητής Μαιευτικής-Γυναικολογίας του ΑΠΘ και Πρόεδρος του ΔΣ της Ελληνικής HPV Εταιρείας, κ. Θεόδωρος Αγοραστός.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η προστασία από τους συσχετιζόμενους με τον ιό HPV καρκίνους μπορεί να επιτευχθεί πρωτογενώς με τον εμβολιασμό εναντίον του HPV και δευτερογενώς, όσον αφορά στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, με προληπτικό έλεγχο των γυναικών. Το νέο εμβόλιο για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας παρέχει προστασία από 7 καρκινογόνους (υψηλού κινδύνου) και 2 χαμηλού κινδύνου τύπους του ιού. Πρέπει να γίνεται από όλες τις κοπέλες και όσο πιο νωρίς από την ηλικία των 11 ετών, δήλωσε ο καθηγητής, ενώ μπορεί να ωφελήσει ακόμη και τις γυναίκες που έχουν προσβλθεί από τον ιό, προστατεύοντάς τες από τα υπόλοιπα ογκογόνα στελέχη.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Την επιβαρυντική επίδραση της παχυσαρκίας (ΒΜΙ > 30) σε όλες τις μορφές καρκίνου, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες του τρόπου ζωής, οι σημαντικότεροι από τους οποίους είναι το κάπνισμα, η διατροφή, το αλκοόλ και η έλλειψη σωματικής άσκησης, ανέδειξε στη διάλεξή της, την πρώτη για το νέο έτος, στο πλαίσιο του Γ’ Κύκλου Διαλέξεων του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος, η Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Επιδημολογίας και Προληπτικής Ιατρικής του ΕΚΠΑ, κυρία Θεοδώρα Ψαλτοπούλου-Δημοπούλου.

Μεταξύ των θανάτων από καρκίνο σχεδόν 30-35% συνδέονται με τη διατροφή, 25-30% οφείλονται στο κάπνισμα, περίπου 15-20% σε λοιμώξεις και το υπόλοιπο ποσοστό σε παράγοντες όπως η ακτινοβολία και οι περιβαλλοντικοί ρύποι.
Η παχυσαρκία και η ύπαρξη αυξημένου ποσοστού σωματικού λίπους αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης, αλλά και επιβαρύνουν την αντιμετώπιση πολλών μορφών καρκίνου με υψηλή θνησιμότητα όπως η λευχαιμία, ο καρκίνος στον οισοφάγο, στο μαστό, στο ενδομήτριο, στις ωοθήκες, στο πάγκρεας, στο συκώτι, στη χοληδόχο κύστη, στο παχύ έντερο ακόμα και στο μελάνωμα. Σύμφωνα με αποτελέσματα μελετών, η Μεσογειακή Διατροφή οδηγεί σε σημαντική μείωση του κινδύνου για την συχνότητα εμφάνισης αλλά και την θνησιμότητα από τον καρκίνο, ειδικά του παχέος εντέρου, του προστάτη και του οισοφάγου/ φάρυγγος, με την κατανάλωση ελαιόλαδου να συσχετίζεται με σημαντική μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του μαστού και του πεπτικού συστήματος.
Πιο συγκεκριμένα, βάσει διεθνών επιστημονικών ερευνών που παρουσίασε η κυρία Ψαλτοπούλου-Δημοπούλου, σχεδόν οι μισές περιπτώσεις εμφάνισης καρκίνου του μαστού θα μπορούσαν να έχουν προληφθεί αν είχε προηγηθεί σωστή καθημερινή διατροφική πρακτική και σωματική άσκηση. Η κατανάλωση αλκοόλ αποτελεί έναν ακόμα καθοριστικό παράγοντα που επιβαρύνει την εμφάνιση του συγκεκριμένου καρκίνου, ενώ σύμφωνα με έρευνες, 15% μείωση του κινδύνου νοσηρότητας εμφανίζουν οι γυναίκες που καταναλώνουν λάχανο, μπρόκολο και κουνουπίδι.
Αντίστοιχα και στην περίπτωση του καρκίνου του προστάτη, το αυξημένο σωματικό βάρος, ο υψηλός Δείκτης Σωματικής Μάζας, η μεγάλη περιφέρεια κοιλίας και η υψηλή αναλογία περιφέρειας κοιλίας- ισχύου αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης του. Μεγάλη προσοχή χρειάζεται επίσης στην κατανάλωση κόκκινου κρέατος, επεξεργασμένου κρέατος, αλκοόλ, αναψυκτικών και μεγάλης ποσότητας σακχάρων για την πρόληψη του καρκίνου του παγκρέατος, μιας σπάνιας μορφής καρκίνου με δύσκολη διάγνωση στα πρώιμα στάδια της αλλά και στον καρκίνο του παχέος εντέρου. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες μετά την διάγνωση του καρκίνου του παχέος εντέρου, συνιστάται η απώλεια σωματικού βάρους, τακτική σωματική δραστηριότητα με τουλάχιστον 30’ ημερησίως και η κατανάλωση φυτικών ινών και γαλακτοκομικών προϊόντων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αναφορά της κυρίας Ψαλτοπούλου-Δημοπούλου στον καφέ, ως ένας από τους πιθανούς ανασταλτικούς παράγοντες στην εμφάνιση κάποιων τύπων καρκίνου όπως ο καρκίνος του ήπατος και του ενδομητρίου. Όπως σε όλες τις περιπτώσεις, έτσι και στην περίπτωση του καφέ η συνιστώμενη κατανάλωση υφίσταται περιορισμούς, με ενδεικτικά το ένα με δύο φλυτζάνια ημερησίως.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Νέα έρευνα έδειξε ότι η συστηματική υψηλή πρόσληψη όχι μόνο λαχανικών, αλλά και φρούτων και δημητριακών ολικής αλέσεως, όσπριων, ψαριών και ελαιολάδου, συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο επιθετικού καρκίνου του προστάτη.
Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Journal of Urology, οι ερευνητές γράφουν ότι οι κατευθυντήριες γραμμές για την πρόληψη του καρκίνου του προστάτη θα πρέπει να εξετάζουν ολόκληρα διατροφικά σχήματα αντί για μεμονωμένα τρόφιμα», καθώς διαπίστωσαν ότι μόνο μια "υψηλή προσκόλληση στο μεσογειακό πρότυπο διατροφής" σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη.
Καμία τέτοια σύνδεση δεν βρέθηκε ανάμεσα στα άλλα διαιτητικά πρότυπα, με επιθετικούς ή λιγότερο επιθετικούς καρκίνους.

Κατηγορία ΔΙΑΤΡΟΦΗ-NEW

Πιο κοντά σε ένα αιματολογικό τεστ με την ικανότητα να ανιχνεύει οκτώ διαφορετικά είδη καρκίνου βρίσκονται οι επιστήμονες του Johns Hopkins University, oι οποίοι οραματίζονται ένα αιματολογικό τεστ που θα πραγματοποιείται σε ετήσια βάση και θα ανιχνεύει τον καρκίνο σε πρώιμο στάδιο, σώζοντας ζωές.
Η ανακάλυψη της επιστημονικής ομάδας της οποίας ηγείται Έλληνας ερευνητής βασίστηκε στο γεγονός ότι οι όγκοι απελευθερώνουν μικροσκοπικά ίχνη του μεταλλαγμένου τους DNA και των πρωτεϊνών τους στην κυκλοφορία του αίματος. Πιο συγκεκριμένα, το τεστ με το χαρακτηριστικό όνομα CancerSEEK αναζητά στο αίμα τις μεταλλάξεις 16 γονιδίων που εμφανίζονται συνήθως στον καρκίνο και οκτώ πρωτεΐνες που απελευθερώνται συχνά από τους όγκους.
Το τεστ δοκιμάστηκε σε δείγμα 1005 ασθενών με καρκίνο των ωοθηκών, του ήπατος, του στομάχου, του παγκρέατος, του οισοφάγου, του παχέος εντέρου, του πνεύμονα και του μαστού, που δεν είχαν διηθήσεις σε παρακείμενους ιστούς, καταφέρνοντας να εντοπίσει το 70% εξ αυτών. Η χρηςιμότητα του τεστ έγκειται στη δυνατότητα έγκαιρου εντοπισμού του καρκίνου, που είναι εξαιρετικής σημασίας για τη μείωση της θνητότητας των ασθενών.
Το τεστ κατάφερε να εντοπίσει έγκαιρα και καρκίνους για τους οποίους σήμερα δεν υπάρχουν προληπτικές εξετάσεις. Ο καρκίνος του παγκρέατος για παράδειγμα δίνει ελάχιστα συμπτώματα κι αυτά όταν είναι πλέον αργά. Γι' αυτό και 4 στους 5 ανθρώπους που διαγιγνώσκονται με το συγκεκριμένο είδος καρκίνου πεθαίνουν εντός 12 μηνών από τη διάγνωση.
Αυτή τη στιγμή, το CancerSEEK δοκιμάζεται σε υγιή άτομα- και τα αποτελέσματα αυτής της φάσης θα αποδείξουν την πραγματική χρησιμότητά του.
Επόμενο βήμα για τους επιστήμονες είναι να επεκτείνουν τον αριθμό των μεταλλάξεων και των πρωτεϊνών που θα μπορεί να ανιχνεύει το τεστ, ώστε να μπορεί να εντοπίσει ακόμη περισσότερα είδη καρκίνου.
Το δε κόστος του νέου τεστ είναι σχεδόν το ίδιο με αυτό μιας κολονοσκόπησης!

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Λιγότερες από μία στις δύο γυναίκες που χειρουργούνται για καρκίνο στο στήθος κάνουν επανορθωτική επέμβαση για να αποκαταστήσουν τον μαστό που έχασαν.
Όπως αποκαλύπτουν οι έρευνες, κύρια αιτία γι’ αυτό είναι η ελλιπής ενημέρωση για τις επανορθωτικές επεμβάσεις, η οποία αφενός τις εμποδίζει να πάρουν την απόφαση να χειρουργηθούν, αφετέρου δημιουργεί αναίτιους φόβους (π.χ. για την ασφάλεια των χρησιμοποιούμενων ενθεμάτων ή ότι ο νέος μαστός θα εμποδίζει την ανίχνευση του καρκίνου).
Υπάρχουν βέβαια και γυναίκες που αποφεύγουν την επανορθωτική επέμβαση επειδή δεν θέλουν να ξαναμπουν στο χειρουργείο, ενώ άλλες δεν την θεωρούν απαραίτητη, σύμφωνα με μία από τις έρευνες που είχε δημοσιευθεί πριν από λίγα χρόνια στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Surgery.
Όπως εξηγεί ο πλαστικός χειρουργός Δρ. Δημήτρης Δρακωτός, παρότι η μαστεκτομή συνήθως γίνεται για την αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού, ολοένα περισσότερες γυναίκες όμως υποβάλλονται σε αυτήν για προληπτικούς λόγους, επειδή διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν καρκίνο στο μέλλον λόγω αυξημένης γονιδιακής επιβάρυνσης και ισχυρού οικογενειακού ιστορικού της νόσου.
«Η επανορθωτική επέμβαση στον μαστό μπορεί να γίνει ταυτοχρόνως με την μερική ή ολική μαστεκτομή ή σε δεύτερο χρόνο, ακόμα και αρκετούς μήνες ή και χρόνια μετά την αρχική επέμβαση», λέει. «Στη διάρκειά της ο χειρουργός τυπικά δημιουργεί το σχήμα του μαστού χρησιμοποιώντας ένα τεχνητό ένθεμα σιλικόνης, ιστούς από άλλα τμήματα του σώματος της γυναίκας ή συνδυασμό των δύο».
Σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Πλαστικών Χειρουργών (ASPS), μόνο το 45% των γυναικών που υποβάλλονται σε μαστεκτομή, κάνουν και επανορθωτική επέμβαση. Από τις γυναίκες αυτές, λιγότερο από το 20% υποβάλλονται σε άμεση αποκατάσταση. Οι υπόλοιπες χειρουργούνται σε δεύτερο χρόνο (όψιμη αποκατάσταση).
Η ταυτόχρονη μαστεκτομή και αποκατάσταση μοιραία επηρεάζει τη διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και τη διάρκεια της ανάρρωσης, ενώ η όψιμη αποκατάσταση απαιτεί νέο χειρουργείο. Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις όπου μπορεί να χρειασθούν περισσότερες της μιας εγχειρήσεις για να αποκατασταθεί πλήρως ο μαστός.

Πρόσθετες θεραπείες
Πώς λαμβάνεται όμως η απόφαση για το αν θα γίνει άμεση ή όψιμη αποκατάσταση και ποιοι παράγοντες μπορεί να επηρεάσουν το τελικό αποτέλεσμα; «Η απόφαση λαμβάνεται με συγκεκριμένα κριτήρια, τα οποία προσδιορίζουν οι υπάρχουσες κατευθυντήριες οδηγίες από διεθνείς οργανισμούς όπως η ASPS», απαντά ο Δρ. Δρακωτός.
Σύμφωνα με αυτές τις οδηγίες, η γυναίκα πρέπει κατ’ αρχάς να παραπέμπεται σε πλαστικό χειρουργό πριν κάνει την μαστεκτομή, ώστε να ενημερώνεται για τις επανορθωτικές επιλογές που έχει.
Για το αν θα γίνει άμεση ή όψιμη επανορθωτική επέμβαση λαμβάνονται μεταξύ άλλων υπ’ όψιν τα ψυχοκοινωνικά οφέλη για τη γυναίκα και οι ενδεχόμενοι κίνδυνοι από την ολοκλήρωση της αποκατάστασης πριν τις πρόσθετες θεραπείες που ενδεχομένως χρειάζεται η ασθενής.
«Η έναρξη της αποκατάστασης ταυτοχρόνως με τη μαστεκτομή έχει αρκετά πλεονεκτήματα, τόσο χειρουργικά όσο και ψυχολογικά, αφού βοηθά τη γυναίκα να αναρρώσει πιο γρήγορα από το ψυχολογικό σοκ της αφαίρεσης του μαστού», λέει ο Δρ. Δρακωτός. «Με την άμεση αποκατάσταση επιτυγχάνεται επίσης ταχύτερη επιστροφή της γυναίκας στους φυσιολογικούς ρυθμούς της ζωής της, διότι αποφεύγει ένα μελλοντικό χειρουργείο, ενώ και η αποκατάσταση ως επέμβαση είναι πιο επιτυχημένη. Στον αντίποδα, βέβαια, η ταυτόχρονη μαστεκτομή και αποκατάσταση φέρει αυξημένο κίνδυνο μετεγχειρητικής λοίμωξης, ο οποίος επίσης λαμβάνεται υπ’ όψιν».
Ωστόσο, η ταυτόχρονη μαστεκτομή και αποκατάσταση συνήθως δεν είναι εφικτή όταν η γυναίκα πρόκειται στη συνέχεια να υποβληθεί σε ακτινοθεραπεία. «Η ακτινοθεραπεία, που συνήθως αρχίζει μέσα σε οκτώ εβδομάδες από την μαστεκτομή, σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών και αποτυχίας της επανορθωτικής επέμβασης», εξηγεί ο ειδικός. «Αυτός είναι και ο λόγος που συνήθως συνιστούμε στη γυναίκα να κάνει αποκατάσταση μετά το τέλος της ακτινοθεραπείας, συνήθως 6-12 μήνες αργότερα».
Αν όμως, η γυναίκα πρόκειται να κάνει χημειοθεραπεία, πιθανώς μπορεί να κάνει ταυτόχρονη επανόρθωση, διότι η χημειοθεραπεία δεν φαίνεται να αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για επιπλοκές ή αποτυχία της επανορθωτικής επέμβασης.
Επειδή, τέλος, τα επιστημονικά δεδομένα για τους δυνητικούς κινδύνους από την ορμονοθεραπεία είναι αντικρουόμενα, εξετάζεται κατά περίπτωση πότε μπορεί να γίνει η επανορθωτική επέμβαση, συνεχίζει ο Δρ. Δρακωτός.

Κάπνισμα και παχυσαρκία
Υπάρχουν όμως και δύο άλλοι, απρόσμενοι παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αποτυχίας της επανορθωτικής επέμβασης και οι οποίοι επίσης μπορεί να επηρεάσουν την τελική απόφαση για τη διενέργεια της αποκατάστασης. Οι παράγοντες αυτοί είναι το κάπνισμα και η παχυσαρκία, που σχετίζονται επίσης με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών των εγχειρήσεων.
«Στις ασθενείς μας που καπνίζουν συνιστούμε έντονα να κόψουν το κάπνισμα πριν οδηγηθούν στο χειρουργείο, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος χειρουργικών επιπλοκών. Για τον ίδιο λόγο οι παχύσαρκες ασθενείς μας ιδανικά πρέπει να αδυνατίσουν πριν κάνουν την χειρουργική αποκατάσταση», τονίζει ο Δρ. Δρακωτός.
Πολύ σημαντικό ρόλο στην απόφαση για τον χρόνο της αποκατάστασης παίζουν τέλος η συννοσηρότητα (άλλα νοσήματα από τα οποία ενδεχομένως πάσχει η γυναίκα) και φυσικά το αν επιθυμεί η γυναίκα να προχωρήσει στην αποκατάσταση και τι προσδοκίες έχει από αυτήν.
«Όποια κι αν είναι η ηλικία, η οικογενειακή ζωή, η σεξουαλική δραστηριότητα και η ψυχολογική ωριμότητα της γυναίκας, γεγονός παραμένει πως ουδείς μπορεί να γνωρίζει πως θα νιώσει αν και όταν έλθει αντιμέτωπη με μια μαστεκτομή», σημειώνει ο Δρ. Δρακωτός. «Είναι φυσιολογικό να νιώσει άγχος, αβεβαιότητα, θλίψη, θυμό, πένθος και οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα μπορεί να συνοδέψει την απώλεια ενός συμβόλου της γυναικείας φύσης. Πρέπει, όμως, να προχωρήσει μπροστά, επομένως θα κληθεί να ακούσει τις πιθανές επιλογές και να σκεφτεί προσεκτικά για να αποφασίσει ποιο είναι το καλύτερο για την ίδια όσον αφορά την αποκατάσταση του στήθους της».

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW
Σελίδα 1 από 8