Τα πρώτα αποτελέσματα σε Έλληνες ασθενείς με παχυσαρκία, με το νέο χάπι κατά της παχυσαρκίας, παρουσιάστηκαν, μεταξύ άλλων, στην πρόσφατη, 3η Μετεκπαιδευτική Συνάντηση της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρίας Παχυσαρκίας, η οποία διεξήχθη στον Πόρο, από τις 7 έως και τις 9 Σεπτεμβρίου 2018. Η συνάντηση είχε ως κεντρικό θέμα την «Αντιμετώπιση της Παχυσαρκίας και των επιπλοκών της στην καθημερινή κλινική πράξη».

Η συνεχιζόμενη παγκόσμια αύξηση της παχυσαρκίας, καθώς και των επιπλοκών της, καθιστούν αναγκαία τη βαθύτερη κατανόηση και την πιο αποτελεσματική αντιμετώπισή της. Η 3η Μετεκπαιδευτική Συνάντηση της ΕΙΕΠ, στόχευσε στην πλήρη ενημέρωση των ιατρών, σε σχέση με την κατανόηση, την αξιολόγηση της νόσου αλλά και τη γενικότερη θεραπευτική προσέγγιση.

Εισηγήτρια στην εκδήλωση ήταν η Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παθολογίας - Σακχαρώδους Διαβήτη, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστημιακό ΓΝ «ΑΤΤΙΚΟΝ», κα Βάια Λαµπαδιάρη. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, η κα Λαμπαδιάρη παρουσίασε τη νέα διεθνή μελέτη, «IGNITE», σε ασθενείς με παχυσαρκία, καθώς και τα αποτελέσματα, τής μέχρι στιγμής, θεραπευτικής κλινικής εμπειρίας σε Έλληνες ασθενείς, από τον νέο συνδυασμό βουπροπιόνης/ναλτρεξόνης, σε χάπι για την παχυσαρκία, ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του στην Ελληνική αγορά. Τα αποτελέσματα κρίθηκαν απολύτως συνεπή με τις προσδοκίες της ιατρικής κοινότητας, σε επίπεδο αποτελεσματικότητας αλλά και ασφάλειας.

Συγκεκριμένα, παρουσιάστηκε η δυνατότητα να ελεγχθούν αποτελεσματικά τα συμπτώματα έντονης και ανεξέλεγκτης επιθυμίας για λιχουδιές (λιπαρές τροφές, τροφές με ζάχαρη, κλπ.) και η κλινική εμπειρία 6 μηνών με τον συνδυασμό βουπροπιόνης/ναλτρεξόνης, όπου οδήγησε σε σημαντική απώλεια βάρους, >10%, και βελτίωση των μεταβολικών παραμέτρων τους.

Επίσης, υπέρβαροι ασθενείς με διαβήτη και Δείκτη Μάζας Σώματος, 27-30 (BMI), παρουσίασαν σημαντική απώλεια βάρους, σε ποσοστό περίπου 15%, μετά από θεραπεία, με τον σταθερό συνδυασμό, επικουρούμενοι από πρόγραμμα δίαιτας και άσκησης.

Τέλος, στη συνάντηση παρουσιάστηκε η διεθνής μελέτη 78 εβδομάδων, «IGNITE», σε πραγματικό πληθυσμό, όπου, με τη θεραπεία του συνδυασμού βουπροπιόνης/ναλτρεξόνης σε χάπι και με ολοκληρωμένο τρόπο παρέμβασης, οι ασθενείς πέτυχαν 10 φορές μεγαλύτερη απώλεια βάρους, από τα άτομα που εφάρμοζαν πρόγραμμα μόνο με δίαιτα και άσκηση, από την 26η εβδομάδα. Η απώλεια βάρους συνεχίστηκε και διατηρήθηκε, κατά την διάρκεια των 78 εβδομάδων - διάστημα πολύ μεγαλύτερο από τον αρχικό χρόνο μελέτης του συνδυασμού, με απώλεια βάρους που ξεπέρασε το 10 %.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Στο συμπέρασμα ότι τα λίπη είναι η μοναδική αιτία πρόσληψης βάρους κατέληξε νέα μελέτη που πραγματοποίησε το Πανεπιστήμιο του Αμπερντίν, σε συνεργασία με την Κινεζική Ακαδημία Επιστημών, βάζοντας ουσιαστικά τέλος στις δίαιτες χαμηλές σε υδατάνθρακες. Σε ένα τεράστιο πραγματικά πείραμα σε ποντίκια, όπου τα πειραματόζωα κατανάλωναν διαφορετικά είδη διατροφής για διάστημα τριών μηνών (κάτι που αντιστοιχεί σε περίπου εννέα έτη για τον άνθρωπο) διαπιστώθηκε ότι τα ποντίκια έπαιρναν βάρος μόνο όταν κατανάλωναν πολλά λίπη. Κι αυτό γιατί οι λιπαρές τροφές ενεργοποιούσαν τα κέντρα ανταμοιβής του εγκεφάλου.
Συνολικά, οι επιστήμονες εξέτασαν τριάντα διαφορετικά διαιτητικά σχήματα, με διαφορετικές περιεκτικότητες σε λιπαρά, υδατάνθρακες (σάκχαρα) και πρωτεΐνη και όπως τόνισε ο επικεφαλής της μελέτης, καθηγητής Τζον Σπικμαν, "το μόνο πράγμα που έκανε τα ποντίκια να παχύνουν ήταν το περισσότερο λίπος στη διατροφή τους". Μάλιστα, το εντυπωσιακό εύρημα των επιστημόνων ήταν ο συνδυασμός των λιπών με ζάχαρη δεν είχε τόσο σημαντική επίδραση στο βάρος, όσο είχαν τα λίπη από μόνα τους!

Κατηγορία ΔΙΑΤΡΟΦΗ-NEW

Η στέρηση του ύπνου μπορεί να συμβάλει σε αυξημένη επιθυμία για ανθυγιεινά τρόφιμα, οδηγώντας σε νυχτερινές επισκέψεις στο ψυγείο, υποστηρίζουν πρόσφατες έρευνες. Αυτό, με τη σειρά του, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο παχυσαρκίας και διαβήτη.
Μια μελέτη απέδειξε ότι τα σνακ πριν τον βραδινό ύπνο μπορεί να οδηγήσει σε βλάβη του δέρματος μεταβάλλοντας την παραγωγή προστατευτικού ενζύμου.
Ωστόσο, μερικές από τις πιο σοβαρές επιπτώσεις της νυκτερινής κατανάλωσης σνακ έχουν να κάνουν με μεταβολικές ασθένειες, καθώς φαίνεται ότι αυξάνει τον κίνδυνο του διαβήτη και καρδιακών παθήσεων.
Σύμφωνα με νέα μελέτη του Πανεπιστημίου της Αριζόνα στο Tucson, οι άνθρωποι που δυσκολεύονται να κοιμηθούν τη νύχτα είναι πιο επιρρεπείς στο να φάνε τις νυχτερινές ώρες κάτι που αυξάνει τον κίνδυνό τους να εμφανίσουν παχυσαρκία και διαβήτη.
Ο Grandner και οι συνάδελφοί του συνέλεξαν τα δεδομένα τους μέσω τηλεφωνικών ερευνών και, ανέλυσαν πληροφορίες σχετικά με τον ύπνο και τη διατροφή συνολικά 3.105 ενηλίκων.
Περίπου το 60% των ερωτηθέντων παραδέχτηκαν ότι καταναλώνουν σνακ αργά το βράδυ σε τακτική βάση, ενώ τα δύο τρίτα δήλωσαν ότι η αϋπνία τους οδηγούσε να καταναλώνουν ανθυγιεινά σνακ.
Επιπλέον, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η στέρηση του ύπνου ήταν ένας αξιόπιστος προγνωστικός παράγοντας για επιθυμία για ανθυγιεινά σνακ και υψηλότερη πιθανότητα παχυσαρκίας ή διαβήτη.
"Αυτή η σχέση ανάμεσα στον κακό ύπνο, την επιθυμία για φαγητό και την κατανάλωση ανθυγιεινών σνακ στη διάρκεια της νύχτας μπορεί να αποτελέσει έναν σημαντικό τρόπο με τον οποίο ο ύπνος βοηθά στη ρύθμιση του μεταβολισμού", αναφέρει ο επικεφαλής της μελέτης, καθηγητής Grandner.
Και επειδή, όπως αναφέρουν οι νέες μελέτες, η διάρκεια του ύπνου και οι διατροφικές συνήθειες είναι στενά συνδεδεμένες, πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη οι συνέπειες που μπορεί να έχει η έλλειψη ύπνου στη διατροφή ενός ατόμου και στην μεταβολική του υγεία.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Οι γυναίκες που θέλουν να αποκτήσουν παιδί κάνουν πολύ λίγα και πολύ αργά για να έχουν όσο τη δυνατόν καλύτερη υγεία κατά την εγκυμοσύνη και να διαφυλάξουν την μελλοντική υγεία του αγέννητου μωρού τους, προειδοποιούν οι ειδικοί.
Μια νέα, διεθνής έρευνα αποκαλύπτει ότι η παχυσαρκία και η κακή διατροφή αφθονούν στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, αυξάνοντας τον κίνδυνο επιπλοκών στην εγκυμοσύνη.
Στις γυναίκες που προγραμματίζουν μια εγκυμοσύνη συνήθως συνιστάται να λαμβάνουν μέτρα, όπως η μείωση του αλκοόλ, και να παίρνουν διατροφικά συμπληρώματα δύο-τρεις μήνες πριν αρχίσουν τις προσπάθειες σύλληψης. Ωστόσο οι ειδικοί λένε ότι, αν κι αυτό ήταν σωστό ως σύσταση κατά το παρελθόν, σήμερα οι ανάγκες έχουν αλλάξει.
Όπως γράφουν οι ερευνητές σε μια σειρά άρθρων που δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό «The Lancet», ανέλυσαν στοιχεία για εκατοντάδες γυναίκες ηλικίας 18-42 ετών, διαπιστώνοντας ότι η πλειονότητά τους είχαν θρεπτικές ανεπάρκειες που μπορεί να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα στην εγκυμοσύνη αλλά και στην μελλοντική υγεία των παιδιών.
Στην πραγματικότητα, οι περισσότερες κάπνιζαν, έπιναν πολύ αλκοόλ, είχαν περιττά κιλά ή/και κατανάλωναν καθημερινά ανεπαρκείς ποσότητες φρούτων και λαχανικών. Επιπλέον, είχαν ελλιπή επίπεδα σημαντικών βιταμινών και ιχνοστοιχείων, όπως ο σίδηρος και το φολικό οξύ στο οποίο το 96% των εθελοντριών διαπιστώθηκε ότι είχαν έλλειψη.
Αντίστοιχα, στην ηλικιακή ομάδα 26-30 ετών, που αποτελούσε το σχεδόν 20% των εθελοντριών της μελέτης, ούτε μία γυναίκα δεν κατανάλωνε καθημερινά τις συνιστώμενες ποσότητες βιταμίνης Β12, η οποία είναι σημαντική για την υγιή ανάπτυξη του νευρικού συστήματος των βρεφών.
Περισσότερες από μία στις τέσσερις γυναίκες, εξάλλου, ήταν υπέρβαρες ή παχύσαρκες όταν έμειναν έγκυοι και μόνο μία στις δέκα έτρωγαν αρκετά φρούτα και λαχανικά.

Κρίσιμα τα χρόνια πριν τη σύλληψη
«Η κακή διατροφή και η παχυσαρκία αφθονούν στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας και οι διαφορές ανάμεσα στις υψηλού και χαμηλού εισοδήματος χώρες έχουν γίνει λιγότερο διακριτές, με την τυπική διατροφή να έχει θρεπτικά ελλείμματα, ιδιαίτερα στα κορίτσια εφηβικής ηλικίας», σημειώνουν οι ερευνητές στο άρθρο τους.
Όπως δήλωσε η ερευνήτρια Gita Mishra, καθηγήτρια Επιδημιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Κουίνσλαντ, στην Αυστραλία, αν και πολλές γυναίκες διακόπτουν το κάπνισμα και το αλκοόλ όταν αποφασίζουν να κάνουν παιδί, ελάχιστες σκέφτονται εάν έχουν το κατάλληλο βάρος.
Ωστόσο η κακή διατροφή και τα προβλήματα βάρους συχνά οδηγούν σε δύσκολη εγκυμοσύνη και μπορεί να έχουν αρνητικές εκβάσεις.
«Οι γυναίκες που αδυνατίζουν πριν μείνουν έγκυοι, μειώνουν τον κίνδυνο προεκλαμψίας, διαβήτη της κυήσεως, πρόωρου τοκετού και απώλειας του εμβρύου», είπε. «Πρέπει να αλλάξουν οι πολιτικές Υγείας, ούτως ώστε στις συστάσεις για την εγκυμοσύνη και την περίοδο μετά τον τοκετό, να προστεθούν συστάσεις για την περίοδο πριν την σύλληψη».
«Η υγεία της γυναίκας τους μήνες και τα χρόνια πριν την εγκυμοσύνη μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την έκβαση της κυήσεως και την ανάπτυξη του μωρού», σχολιάζει η πρόεδρος του Ιδρύματος Εξέλιξης της Γυναικείας Υγείας (W.H.E.F.) κα Χαρούλα Μαθιοπούλου-Μπιλάλη, MSc, MMedSc, μοριακή βιολόγος με εξειδίκευση στην Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή. «Αυτό είναι το μήνυμα της νέας σειράς μελετών, οι οποίες δίνουν έμφαση στην σωστή προετοιμασία για την εγκυμοσύνη, με συνδυασμό μέτρων του τρόπου ζωής και λήψη των κατάλληλων διατροφικών συμπληρωμάτων. Οι περισσότερες χώρες παραδοσιακά δίνουν έμφαση στην υγεία κατά την εγκυμοσύνη και κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής, αλλά με αυτή την προσέγγιση χάνουμε την ευκαιρία της πρόληψης, τόσο για τη μητέρα όσο και για το έμβρυο».

Η παχυσαρκία
Όπως εξηγεί η κα Μπιλάλη, είναι γνωστό εδώ και πολλά χρόνια ότι το κάπνισμα και η υπερκατανάλωση αλκοόλ κατά την εγκυμοσύνη αυξάνουν τον κίνδυνο γέννησης μωρού με χαμηλό σωματικό βάρος, καθώς και τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού. Είναι επίσης καλά τεκμηριωμένο ότι και τα δύο σχετίζονται με αυξημένα ποσοστά καρδιοπάθειας και διαβήτη αργότερα στη ζωή.
Ολοένα περισσότερες μελέτες, όμως, δείχνουν ότι η παχυσαρκία και η κακή διατροφή επίσης έχουν σοβαρές συνέπειες, αφού αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο επιπλοκών της εγκυμοσύνης, όπως ο διαβήτης κυήσεως, η υπέρταση και η προεκλαμψία.
Υπάρχουν επίσης συνέπειες και για τα παιδιά των υπέρβαρων ή παχύσαρκων γυναικών. Μελέτες έχουν δείξει ότι το περιττό βάρος των εγκύων αυξάνει τον μελλοντικό κίνδυνο καρδιαγγειακών, μεταβολικών, ανοσοποιητικών και νευρολογικών ασθενειών στα μωρά τους.
«Είναι λοιπόν σημαντικό να ενθαρρύνονται οι γυναίκες να βελτιώσουν τον τρόπο ζωής τους πολύ πριν θελήσουν να αποκτήσουν παιδιά. Η ιδανική ηλικία, μάλιστα, θα ήταν η εφηβεία, κατά την οποία αρχίζουν πολλές ανθυγιεινές συνήθειες, όπως το κάπνισμα, η κακή διατροφή και η κατάχρηση αλκοόλ», τονίζει η κα Μπιλάλη.
Ανάλογη άποψη εκφράζουν και οι ερευνητές που πραγματοποίησαν τις νέες μελέτες. «Σε συνδυασμό με τις συνεχιζόμενες προσπάθειες για μείωση του καπνίσματος, της κατανάλωσης αλκοόλ και της παχυσαρκίας στον γενικό πληθυσμό, ζητούμε αυξημένη ενημέρωση για την υγεία πριν από την σύλληψη, ιδίως όσον αφορά την δίαιτα και τη διατροφή», σημειώνουν στο Lancet.

Και οι άνδρες
Πρόβλημα, όμως, υπάρχει και με τα περιττά κιλά των ανδρών που επιθυμούν να αποκτήσουν παιδιά, έσπευσαν να προσθέσουν οι ερευνητές.
«Από παλαιότερες μελέτες έχει βρεθεί ότι οι παχύσαρκοι μέλλοντες πατέρες συχνά έχουν φτωχής ποιότητας σπέρμα που αυξάνει τις πιθανότητες εκδήλωσης χρόνιων νοσημάτων στα παιδιά τους», δήλωσε η ερευνήτρια Judith Stephenson, καθηγήτρια στο University College London. «Επομένως η περίοδος πριν τη σύλληψη είναι εξαιρετικά κρίσιμη, διότι η υγεία των γονέων, συμπεριλαμβανομένου του σωματικού βάρους, του μεταβολισμού και της διατροφής, μπορεί να επηρεάσει την μελλοντική υγεία των παιδιών τους».
«Ναι μεν να είναι σημαντικό να αποφεύγουν οι μέλλοντες γονείς το κάπνισμα και την υπερκατανάλωση αλκοόλ, αλλά πρέπει να προετοιμάζονται και διατροφικά για την επερχόμενη εγκυμοσύνη», καταλήγει η κα Μπιλάλη.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Η λιποαναρρόφηση μπορεί να πραγματοποιηθεί σε μια περιοχή μεμονωμένα ή συνδυαστικά σε περισσότερα σημεία. Οι πιο συνηθισμένες περιοχές είναι στους γλουτούς, στην εξωτερική πλευρά των μηρών, στα «ψωμάκια», στην εσωτερική πλευρά των μηρών και στην εσωτερική πλευρά των γονάτων.
Ο πλαστικός χειρουργός Απόστολος Γαϊτάνης, MD CCST, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Πλαστικής Χειρουργικής & της Διεθνούς Ένωσης Πλαστικών Χειρουργών ISAPS, συνεργάτης του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών αποκαλύπτει έξι αλήθειες για τη μέθοδο, βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους.


Η λιποαναρρόφηση δεν είναι υποκατάστατο της θεραπείας παχυσαρκίας.
Όπως υπογραμμίζει ο κ. Γαϊτάνης, η λιποαναρρόφηση είναι μια διαδικασία διαμόρφωσης σώματος, δεν είναι μια διαδικασία απώλειας βάρους. Ναι, θα δείτε διαφορά, αλλά αυτή η διαφορά θα είναι αισθητή περισσότερο στον καθρέφτη σας παρά στην ζυγαριά σας.
«Είναι ιδανική επιλογή για ασθενείς που διατηρούν έναν σχετικά υγιεινό τρόπο ζωής, αλλά έχουν συσσωρευμένο τοπικό λίπος που θα ήθελαν να αφαιρέσουν», επισημαίνει ο ειδικός.
Τα λιποκύτταρα φεύγουν για πάντα, όμως υπάρχει ένα «αλλά»

 

Γεννιόμαστε με σταθερό αριθμό λιποκυττάρων στο σώμα μας και αυτό δεν αλλάζει σε όλη μας τη ζωή.
«Αυτά τα κύτταρα μεγαλώνουν ή μικραίνουν σε όγκο, καθώς κερδίζουμε ή χάνουμε βάρος. Η λιποαναρρόφηση απομακρύνει τα λιπώδη κύτταρα στις περιοχές θεραπείας που επιθυμούμε, μια για πάντα», εξηγεί ο κ. Γαϊτάνης.
Αλλά τα λιποκύτταρα που παραμένουν, μπορεί να γίνουν μεγαλύτερα, εάν δεν διατηρήσουμε έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να μειωθεί το τελικό καλό αποτέλεσμα της λιποαναρρόφησης.

 

Το αφαιρούμενο λίπος μπορεί να επανατοποθετηθεί σε άλλα μέρη του σώματος.
Αυτό μπορεί να είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα, αν ψάχνετε να ενισχύσετε άλλα σημεία του σώματός σας. Το αφαιρούμενο λίπος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον σχηματισμό και την αύξηση του στήθους, των γλουτών και σε άλλα σημεία του σώματος. Μπορεί, επίσης, να τονίσει και να αναζωογονήσει το πρόσωπο, το οποίο τείνει να χάνει την ελαστικότητα και τον όγκο του καθώς γερνάμε. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται λιπομεταφορά.
Δεν χρειάζεται να είστε υπέρβαροι για να επιλέξετε την λιποαναρρόφηση
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τον κ. Γαϊτάνη, ο ιδανικός υποψήφιος είναι κάποιος που βρίσκεται κοντά στο ιδανικό βάρος του και προσπαθεί να εξαλείψει το επίμονο τοπικό λίπος, που δεν ανταποκρίνεται σε δίαιτα και σε γυμναστική.


Μπορεί να συνδυαστεί και με άλλες τεχνολογίες.
Η λιποαναρρόφηση συνήθως συνδυάζεται με τις ραδιοσυχνότητες, για να βοηθήσει στη διάλυση του λίπους και να σφίξει το δέρμα. «Ο συνδυασμός αυτός δίνει ακόμα πιο θεαματικά αποτελέσματα», κατά τον ειδικό.
Έχει εφαρμογή ακόμα και στο πρόσωπο
Η λιποαναρρόφηση μπορεί να εφαρμοστεί για μεμονωμένες αποθέσεις λίπους κάτω από το πηγούνι, στο γνωστό «διπλοσάγονο».
«Με τη λιποαναρρόφηση δίνουμε ένα νέο σχήμα στο πρόσωπο. Στην ουσία τονίζουμε τη γωνία που σχηματίζεται ανάμεσα στον λαιμό και στο πρόσωπο», λέει ο συνεργάτης του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών.
Σε νέους ασθενείς με καλή ελαστικότητα δέρματος, η λιποαναρρόφηση στην περιοχή θα δώσει λύση στο αντιαισθητικό προγούλι. Σε περιπτώσεις, όμως, που παρατηρείται υψηλού βαθμού χαλάρωση και μειωμένη ελαστικότητα δέρματος λόγω ηλικίας, η λιποαναρρόφηση μπορεί να συνδυαστεί με facelift για εξαιρετικά αποτελέσματα.

Η εξέλιξη της λιποαναρρόφησης
Η τελευταία λέξη στη λιποαναρρόφηση ακούει στο όνομα «BodyTite». Η μέθοδος διαλύει τα λιποκύτταρα μέσω της ενέργειας των ραδιοσυχνοτήτων (RF) και προκαλεί ταυτόχρονη αιμόσταση στα αιμοφόρα αγγεία, η οποία μειώνει την αιμορραγία, τις μετεγχειρητικές εκχυμώσεις και τα τραυματικά οιδήματα, που σχετίζονται με την παραδοσιακή τεχνική λιποαναρρόφησης.
Μέσω μιας εσωτερικής κάνουλας η ενέργεια RF μεταφέρεται σε ένα εξωτερικό ηλεκτρόδιο, με αποτέλεσμα την αιμόσταση του λίπους, των αγγείων και του ινώδους ιστού. Παράλληλα επιφέρεται ελεγχόμενη και προοδευτική θέρμανση της δομής του υποδόριου μαλακού ιστού και αναρρόφηση αυτού, όπου έχει, ήδη, προκληθεί αιμόσταση.
Ο ιστός που έχει υποβληθεί σε αιμόσταση και ρευστοποίηση αναρροφάται, ενώ η αύξηση της θερμοκρασίας της δομής του υποδόριου μαλακού ιστού, έχει ως αποτέλεσμα την πολύ σημαντική σύσφιγξη και αναδιαμόρφωση της περιοχής.
«Ανάμεσα στα πολλά πλεονεκτήματα που διαθέτει το σύστημα BodyTite είναι ότι μπορεί να εφαρμοστεί σε μεγάλες περιοχές μέσα σε πολύ λιγότερο χρόνο, συγκριτικά με τις συσκευές laser λιποαναρρόφησης. Οι περιοχές θεραπείας του Bodytite περιλαμβάνουν την κοιλιά, τους γοφούς, τους γλουτούς, τους μηρούς, το εσωτερικό των γονάτων, τους βραχίονες κι άλλες περιοχές, όπου υπάρχει περιττή συσσώρευση λίπους. Παράλληλα αποτελεί μια ασφαλή, γρήγορη, σχεδόν αναίμακτη και ανώδυνη λύση, ιδανική για την διαμόρφωση της σιλουέτας σας» καταλήγει ο πλαστικός χειρουργός.

Κατηγορία ΟΜΟΡΦΙΑ-NEW

Στατιστικά, η σημαντική σχέση μεταξύ του υπερβολικού σωματικού βάρους και του χαμηλού δείκτη νοημοσύνης (δείκτης IQ) έχει καταδειχθεί σε πολλαπλές μελέτες. Αυτό που δεν ήταν ξεκάθαρο για μεγάλο διάστημα ήταν η αιτία αυτής της σχέσης. Μήπως το υπερβολικό σωματικό βάρος προκαλεί την εξασθένηση των πνευματικών ικανοτήτων; Μήπως τα άτομα με πιο χαμηλό δείκτη IQ έχουν την τάση να γίνονται υπέρβαροι;
Αν και κάποιες μελέτες στο παρελθόν συμπέραναν ότι η παχυσαρκία προκαλεί πτώση του δείκτη IQ, οι πλέον πρόσφατες και προοπτικά ευρύτερες γεωγραφικά μελέτες κατέληξαν ότι αυτό δεν είναι σωστό. Αντίθετα, το χαμηλό IQ αποτελεί έναν από τους παράγοντες κινδύνου της παχυσαρκίας. Με απλά λόγια, τα άτομα με πιο χαμηλό δείκτη νοημοσύνης κινδυνεύουν περισσότερο από τη νόσο της παχυσαρκίας.
Μια ανάλυση 26 μελετών που δημοσιεύθηκε πριν λίγα χρόνια, συμπέρανε ότι υπάρχει ισχυρή σχέση, μεταξύ του πιο χαμηλού δείκτη IQ στην παιδική ηλικία και στην ανάπτυξη παχυσαρκίας στην ενήλικη ζωή. Μια από αυτές, στη Σουηδία, εξέτασε και αξιολόγησε τον δείκτη IQ, σε 5.286 άνδρες, ηλικίας από 18 έως και 40 ετών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ξεκάθαρα ότι τα άτομα με πιο χαμηλό IQ είχαν πιο υψηλό Δείκτη Μάζας Σώματος. Μια άλλη μελέτη, στη Νέα Ζηλανδία, μέτρησε τον δείκτη IQ, σε 913 άτομα ηλικίας 3, 7, 9, 11 και 38 ετών. Και εδώ φάνηκε ότι ο πιο χαμηλός δείκτης IQ στην παιδική ηλικία οδηγεί σε παχυσαρκία. Τα άτομα με πιο χαμηλό δείκτη IQ στην ηλικία των 38 ετών ήταν περισσότερο παχύσαρκα από εκείνα με υψηλότερο δείκτη IQ. Στη Μεγάλη Βρετανία, περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι συμμετείχαν σε μελέτη, για τουλάχιστον 50 χρόνια. Μετρήθηκε ο δείκτης IQ, στις ηλικίες των 7, 11 και 16. Στην ηλικία των 51 μετρήθηκε ο Δ.Μ.Σ. Τα αποτελέσματα έδειξαν, αναμφίβολα, ότι ο δείκτης IQ στα 7 έτη μπορεί να προβλέψει υψηλότερο Δ.Μ.Σ. στα 51 έτη. Κι ακόμη ότι ο Δ.Μ.Σ. αυξάνεται ταχύτερα μετά την ηλικία των 16, ανάμεσα στα άτομα με πιο χαμηλό δείκτη IQ.

Η παχυσαρκία οδηγεί στην πιο γρήγορη γήρανση του εγκεφάλου
Κατά τη φυσική διαδικασία γήρανσης, ο εγκέφαλός μας αλλάζει. Καθώς μεγαλώνουμε, ο εγκέφαλος χάνει λευκή ουσία (ουσία που ελέγχει τα σήματα που αποστέλλουν οι νευρώνες, συντονίζοντας την ομαλή συνεργασία των εγκεφαλικών περιοχών) και συρρικνώνεται. Όμως, ο ρυθμός της διαδικασίας γήρανσης δεν είναι ίδιος σε κάθε άτομο. Εξατομικευμένοι παράγοντες οδηγούν σε πιο γρήγορες ή αργότερες αλλαγές, που σχετίζονται με την ηλικία. Ένας από αυτούς τους παράγοντες που επηρεάζει τη δομή του εγκεφάλου είναι το υπερβολικό σωματικό βάρος, το οποίο μεταβάλλει τη φυσιολογική διαδικασία γήρανσης, επιταχύνοντάς την. Μελέτη του Πανεπιστημίου του Cambridge, στη δομή του εγκεφάλου 473 ατόμων, έδειξε ότι οι παχύσαρκοι έχουν λιγότερη λευκή ουσία στον εγκέφαλό τους, σε σύγκριση με τα άτομα φυσιολογικού βάρους. Τα δεδομένα αναφέρουν ότι ο εγκέφαλος των παχύσαρκων ατόμων φαίνεται να είναι, έως και 10 χρόνια, ανατομικά πιο γηραιός, σε σύγκριση με τους εγκεφάλους των ατόμων με φυσιολογικό βάρος.

Η παχυσαρκία αλλάζει τον τρόπο που αισθανόμαστε τον κόσμο

Εκτός από τις δομικές αλλαγές, η παχυσαρκία αλλάζει τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου και τις γνωστικές μας, εν γένει, λειτουργίες. Η ντοπαμίνη είναι ένας από τους νευροδιαβιβαστές που καθορίζει το κύκλωμα ανταμοιβής και ικανοποίησης. Άλλη μελέτη κατέληξε ότι τα άτομα με πιο υψηλό Δ.Μ.Σ. έχουν πιο χαμηλή συγκέντρωση διαθέσιμων υποδοχέων ντοπαμίνης, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε έλλειψη ευχαρίστησης από την κατανάλωση φυσιολογικών μερίδων φαγητού και στην «ανάγκη» να φάμε περισσότερο για να ικανοποιηθούμε.
Σε σχέση με την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας στη χώρα μας, συστήνεται στους υπέρβαρους και παχύσαρκους να απευθυνθούν στον γιατρό τους, ο οποίος θα τους υποδείξει τον κατάλληλο τρόπο (δίαιτα, άσκηση, φαρμακευτική αγωγή κ.α.) όχι μόνο για την απώλεια σωματικού βάρους, αλλά και για τη διατήρησή του σε φυσιολογικά επίπεδα στο μέλλον. Συμβουλές ενημέρωσης για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα www.mychoicemylife.gr και στο Facebook @mychoicemylifegreece.
Χρήσιμο είναι να αναφερθεί, ότι είναι πλέον διαθέσιμη και στην Ελλάδα φαρμακευτική αγωγή ως συμπλήρωμα μιας δίαιτας μειωμένων θερμίδων και σωματικής άσκησης, που οδηγεί σε έως και 4 φορές μεγαλύτερη απώλεια βάρους σε σύγκριση με την απώλεια βάρους που επιτυγχάνεται μόνο με τη δίαιτα και άθληση. Το φάρμακο αυτό (συνδυασμός των δραστικών ουσιών υδροχλωρικής ναλτρεξόνης/ υδροχλωρικής βουπροπιόνης) δρα σε περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στον έλεγχο της πρόσληψης τροφής και της δαπάνης κατανάλωσης ενέργειας και διατίθεται υπό μορφή δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης. Στην Αμερική έχει περισσότερο από 2,5 χρόνια κυκλοφορίας και περισσότερο από 1,5 εκ. ασθενείς.

Κατηγορία ΔΙΑΤΡΟΦΗ-NEW

Στο δεύτερο επεισόδιο της σειράς “AXA Research Files”, ο Greg Foot, επιστημονικός συνεργάτης της ΑΧΑ συναντά δύο ερευνήτριες, την Dr. Alessandra Petrelli από το Πανεπιστήμιο San Raffaele Università Vita-Salute και την Dr. Helen Colhoun από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, οι οποίες δίνουν απαντήσεις σε θέματα που αφορούν στον διαβήτη και την παχυσαρκία. Η Dr. Alessandra Petrelli αναφέρει ότι μέχρι το 2030, ένας στους πέντε ενήλικες θα είναι υπέρβαρος. Στην έρευνά της που υποστηρίζεται από την ΑΧΑ, η Alessandra εστιάζει στα Τ-κύτταρα, ένα είδος λευκών αιμοσφαιρίων που είναι απαραίτητα για το ανοσοποιητικό σύστημα. Τα Τ-κύτταρα που βρίσκονται στο λίπος είναι αλλοιωμένα στους υπέρβαρους ασθενείς. Αυτό μπορεί να προκαλέσει ινσουλινοαντίσταση, κατάσταση στην οποία το ανθρώπινο σώμα δε χρησιμοποιεί σωστά την ινσουλίνη που παράγει. Επομένως, τα υπέρβαρα άτομα, λόγω του διαφορετικού ανοσοποιητικού συστήματος και Τ-κυττάρων που διαθέτουν, παρουσιάζουν ινσουλινοαντίσταση και τελικά εμφανίζουν τον συγκεκριμένο τύπο διαβήτη.
Η δεύτερη ερευνήτρια, η Helen Colhoun, εξετάζει πως η συλλογή και επεξεργασία μεγάλου όγκου δεδομένων μπορεί να λειτουργήσει ως θεραπευτικό «όπλο» ενάντια στον διαβήτη. Σύμφωνα με τα ευρήματά της, ομαδοποιώντας με σωστό τρόπο διαφορετικά είδη δεδομένων μπορούμε να κατανοήσουμε ποια άτομα νοσούν από διαβήτη και γιατί κάποιοι ασθενείς με διαβήτη εμφανίζουν επιπλοκές ενώ άλλοι όχι. Σημαντική πηγή δεδομένων αποτελούν τόσο τα ηλεκτρονικά αρχεία του συστήματος υγείας όσο και οι φορητές συσκευές (που χρησιμοποιούμε κατά την άσκηση), γεγονός που αποδεικνύει ότι η τεχνολογία και τα σύγχρονα μέσα μπορούν να δώσουν απαντήσεις για την αποτελεσματική αντιμετώπιση ασθενειών, όπως ο διαβήτης.
Τα παραπάνω δεδομένα αποδεικνύουν ότι βρισκόμαστε στην αρχή μιας νέας εποχής για τον χώρο της περίθαλψης, όπου η προσωποποιημένη ιατρική βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων και όπου παρέχονται στοχευμένες υπηρεσίες που προσαρμόζονται στις ανάγκες του ασθενούς για την επίτευξη καλύτερων αποτελεσμάτων. Κινητήρια δύναμη αυτού του είδους ιατρικής θα είναι η συλλογή και σωστή επεξεργασία του μεγάλου όγκου πληροφορίας για την εύρεση νέων θεραπειών.

Δείτε το σχετικό video για τον διαβήτη και τους τρόπους αντιμετώπισής του εδώ: https://youtu.be/xpsF0JbqFBc

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Την επιβαρυντική επίδραση της παχυσαρκίας (ΒΜΙ > 30) σε όλες τις μορφές καρκίνου, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες του τρόπου ζωής, οι σημαντικότεροι από τους οποίους είναι το κάπνισμα, η διατροφή, το αλκοόλ και η έλλειψη σωματικής άσκησης, ανέδειξε στη διάλεξή της, την πρώτη για το νέο έτος, στο πλαίσιο του Γ’ Κύκλου Διαλέξεων του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος, η Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Επιδημολογίας και Προληπτικής Ιατρικής του ΕΚΠΑ, κυρία Θεοδώρα Ψαλτοπούλου-Δημοπούλου.

Μεταξύ των θανάτων από καρκίνο σχεδόν 30-35% συνδέονται με τη διατροφή, 25-30% οφείλονται στο κάπνισμα, περίπου 15-20% σε λοιμώξεις και το υπόλοιπο ποσοστό σε παράγοντες όπως η ακτινοβολία και οι περιβαλλοντικοί ρύποι.
Η παχυσαρκία και η ύπαρξη αυξημένου ποσοστού σωματικού λίπους αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης, αλλά και επιβαρύνουν την αντιμετώπιση πολλών μορφών καρκίνου με υψηλή θνησιμότητα όπως η λευχαιμία, ο καρκίνος στον οισοφάγο, στο μαστό, στο ενδομήτριο, στις ωοθήκες, στο πάγκρεας, στο συκώτι, στη χοληδόχο κύστη, στο παχύ έντερο ακόμα και στο μελάνωμα. Σύμφωνα με αποτελέσματα μελετών, η Μεσογειακή Διατροφή οδηγεί σε σημαντική μείωση του κινδύνου για την συχνότητα εμφάνισης αλλά και την θνησιμότητα από τον καρκίνο, ειδικά του παχέος εντέρου, του προστάτη και του οισοφάγου/ φάρυγγος, με την κατανάλωση ελαιόλαδου να συσχετίζεται με σημαντική μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του μαστού και του πεπτικού συστήματος.
Πιο συγκεκριμένα, βάσει διεθνών επιστημονικών ερευνών που παρουσίασε η κυρία Ψαλτοπούλου-Δημοπούλου, σχεδόν οι μισές περιπτώσεις εμφάνισης καρκίνου του μαστού θα μπορούσαν να έχουν προληφθεί αν είχε προηγηθεί σωστή καθημερινή διατροφική πρακτική και σωματική άσκηση. Η κατανάλωση αλκοόλ αποτελεί έναν ακόμα καθοριστικό παράγοντα που επιβαρύνει την εμφάνιση του συγκεκριμένου καρκίνου, ενώ σύμφωνα με έρευνες, 15% μείωση του κινδύνου νοσηρότητας εμφανίζουν οι γυναίκες που καταναλώνουν λάχανο, μπρόκολο και κουνουπίδι.
Αντίστοιχα και στην περίπτωση του καρκίνου του προστάτη, το αυξημένο σωματικό βάρος, ο υψηλός Δείκτης Σωματικής Μάζας, η μεγάλη περιφέρεια κοιλίας και η υψηλή αναλογία περιφέρειας κοιλίας- ισχύου αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης του. Μεγάλη προσοχή χρειάζεται επίσης στην κατανάλωση κόκκινου κρέατος, επεξεργασμένου κρέατος, αλκοόλ, αναψυκτικών και μεγάλης ποσότητας σακχάρων για την πρόληψη του καρκίνου του παγκρέατος, μιας σπάνιας μορφής καρκίνου με δύσκολη διάγνωση στα πρώιμα στάδια της αλλά και στον καρκίνο του παχέος εντέρου. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες μετά την διάγνωση του καρκίνου του παχέος εντέρου, συνιστάται η απώλεια σωματικού βάρους, τακτική σωματική δραστηριότητα με τουλάχιστον 30’ ημερησίως και η κατανάλωση φυτικών ινών και γαλακτοκομικών προϊόντων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αναφορά της κυρίας Ψαλτοπούλου-Δημοπούλου στον καφέ, ως ένας από τους πιθανούς ανασταλτικούς παράγοντες στην εμφάνιση κάποιων τύπων καρκίνου όπως ο καρκίνος του ήπατος και του ενδομητρίου. Όπως σε όλες τις περιπτώσεις, έτσι και στην περίπτωση του καφέ η συνιστώμενη κατανάλωση υφίσταται περιορισμούς, με ενδεικτικά το ένα με δύο φλυτζάνια ημερησίως.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών αντιμετωπίζουν οι παχύσαρκοι, αλλά και οι ελλιποβαρείς ασθενείς που υποβάλλονται σε αποκατάσταση κοιλιoκήλης, ιδιαίτερα εάν αυτή είναι περισφιγμένη. Από μια ανάλυση δεδομένων 102.191 ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπισή της (εκ των οποίων το 8,5% ήταν παχύσαρκοι) διαπιστώθηκε ότι υπάρχει συσχετισμός μεταξύ του Δείκτη Μάζας Σώματος και του κινδύνου για επιπλοκές.
«Οι άνθρωποι που έχουν επιπλέον του φυσιολογικού βάρος αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης κήλης ή ακόμα και πολλαπλών κηλών στο κοιλιακό τοίχωμα και η αιτία είναι ότι το πλεονάζον βάρος δημιουργεί αύξηση της πίεσης στους κοιλιακούς μυς, με αποτέλεσμα να τους καθιστά πιο αδύναμους και πιο επιρρεπείς στην ανάπτυξη κήλης. Όταν η κήλη μείνει αθεράπευτη, τα παραπανίσια κιλά προκαλούν σιγά-σιγά αύξηση του μεγέθους της, που σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό μπορεί να οδηγήσει σε περίσφιξη, δηλαδή σε παγίδευση του εντέρου στον μυϊκό ιστό, προκαλώντας έντονο πόνο και απαιτώντας άμεση θεραπεία. Από μελέτες έχει φανεί ότι και το ελλιπές βάρος ενέχει κινδύνους επιπλοκών», επισημαίνει ο γενικός χειρουργός Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος - Διευθυντής της χειρουργικής κλινικής του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών - Ιατρικού Περιστερίου και Πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στη ηλεκτρονική έκδοση του Surgery, οι ελλιποβαρείς ασθενείς με Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) μικρότερο από 18,5 είχαν 10% πιθανότητα επιπλοκών, ενώ οι ασθενείς με φυσιολογικό ΔΜΣ (18,5-24,99) είχαν 7,7%. Όσο αυξανόταν δε ο ΔΜΣ αυξάνονταν αντιστοίχως και τα ποσοστά επιπλοκών. Συγκεκριμένα, οι υπέρβαροι ασθενείς είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο κατά 8,2% οι παχύσαρκοι κατά 9,7%, οι σοβαρά παχύσαρκοι κατά 12,2%, οι νοσηρά παχύσαρκοι κατά 16,1%, ενώ στα υπέρ-παχύσαρκα άτομα το ποσοστό ανήλθε στο 19,9%.
Όπως ανέφεραν οι ερευνητές από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πενσυλβάνια, όταν διαχώρισαν τις επιπλοκές σε εγχειρητικές, ιατρικές και αναπνευστικές, παρατηρήθηκε ότι υπάρχει διατήρηση της συσχέτισης μεταξύ των μεγαλύτερων κατηγοριών ΔΜΣ και του αυξημένου αριθμού επιπλοκών για όλες τις κατηγορίες.
«Κάθε χειρουργική επέμβαση εγκυμονεί ένα ποσοστό κινδύνου για εμφάνιση επιπλοκών, που όμως σε άτομα φυσιολογικού βάρους είναι μικρότερο απ’ ότι σε όσους έχουν υψηλό ΔΜΣ. Μεταξύ αυτών είναι και ο κίνδυνος υποτροπής που αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε δεύτερη επέμβαση, και ο κίνδυνος λοίμωξης που μπορεί να γίνει αιτία παράτασης της παραμονής στο νοσοκομείο. Όταν, μάλιστα, ο ασθενής υποφέρει και από άλλα νοσήματα που προκαλούνται από την παχυσαρκία, όπως ο διαβήτης, η καθυστέρηση ανάρρωσης μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερη», επισημαίνει ο Δρ. Ξιάρχος.
Η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι ο κίνδυνος εμφράγματος του μυοκαρδίου δεν εξαρτάται από τον ΔΜΣ, ενώ εξαιτίας του οι συνηθέστερες επιπλοκές ήταν η μετεγχειρητική πνευμονία, η πνευμονική εμβολή, η οξεία νεφρική ανεπάρκεια και η λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος.
Όσον αφορά, όμως, τα ποσοστά θνησιμότητας ο συσχετισμός ήταν αντίστροφος, δηλαδή ήταν χαμηλότερα στους υπέρβαρους και νοσηρά παχύσαρκους ασθενείς (0,3%) και υψηλότερα στους ασθενείς με χαμηλό βάρος (1,1%), ενώ το ποσοστό θνησιμότητας στους υπέρ-παχύσαρκους ήταν 1%.
Κατόπιν ελέγχου για τις επιπτώσεις του μεγάλου σωματικού βάρους στους διαφορετικούς τύπους κήλης, οι ερευνητές συμπέραναν ότι όσοι έχουν ανατάξιμες κήλες κινδυνεύουν λιγότερο από τους ασθενείς που έχουν περισφιγμένες. Ειδικότερα, τα ευρήματά τους έδειξαν ότι χαμηλότερα ποσοστά χειρουργικών, ιατρικών και αναπνευστικών επιπλοκών είχε το 70,3% των ασθενών με ανατάξιμες κήλες, συγκριτικά με το 29,7% των ασθενών με περισφιγμένες.
Οι παχύσαρκοι ασθενείς ήταν πιθανότερο, επίσης, να υποβληθούν σε αποκατάσταση υποτροπιάζουσας κοιλιοκήλης, καθώς από τα ευρήματα της μελέτης διαπιστώθηκε ότι σχεδόν το 25% αυτών ξαναχειρουργήθηκαν.
Αφού οι ερευνητές συνεκτίμησαν παράγοντες όπως την ηλικία των συμμετεχόντων, την ύπαρξη νοσημάτων που προκαλούνται από το κάπνισμα, τον τύπο της κήλης και το είδος της επέμβασης, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι πιθανότητες εμφάνισης οποιασδήποτε επιπλοκής είναι σημαντικά αυξημένες στα άτομα με ΔΜΣ >30. Οι πιθανότητες ήταν 22% υψηλότερες σε εκείνους με ΔΜΣ μεταξύ 30-34,99, 54% για όσους ο ΔΜΣ κυμαίνονταν από 35-39,99, διπλάσιες για εκείνους με ΔΜΣ μεταξύ 40 και 50 και 2,6 φορές υψηλότερες για τους ανθρώπους με ΔΜΣ πάνω από 50.
«Προκειμένου να μειώσει κάποιος υπέρβαρος ή παχύσαρκος ασθενής με κήλη τον κίνδυνο επιπλοκών συστήνεται η απώλεια βάρους πριν από τη χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση της βλάβης. Καλό είναι, δηλαδή, ο ΔΜΣ να μην ξεπερνά το 30 και για την επίτευξη αυτού του στόχου ο ασθενής μπορεί είτε να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα διατροφής είτε να επιλέξει να υποβληθεί σε κάποια βαριατρική επέμβαση. Σημειωτέον ότι αδυνατίζοντας μειώνεται βαθμιαία το μέγεθος της κήλης και τα συμπτώματα που αυτή προκαλεί. Επιπλέον, διευκολύνεται η επέμβαση για την αποκατάσταση της κήλης και μειώνεται ο κίνδυνος επιπλοκών. Δυστυχώς, όμως, δεν μπορεί να διενεργηθεί βαριατρική επέμβαση και αποκατάσταση της κήλης ταυτόχρονα, καθώς υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης του πλέγματος και υποτροπής της κήλης. Μπορεί όμως να πραγματοποιηθεί κοιλιοπλαστική μετά την απώλεια του βάρους ταυτόχρονα με την αποκατάσταση της κήλης», διευκρινίζει ο Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος.
Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση της κήλης είναι κατά τους ερευνητές η καλύτερη χειρουργική προσέγγιση σε παχύσαρκους ασθενείς, διότι μειώνει τον κίνδυνο ορισμένων επιπλοκών. Προς υποστήριξη της άποψής τους επικαλέστηκαν διάφορες μελέτες, οι οποίες έχουν βρει ότι η εν λόγω τεχνική προσφέρει στους ασθενείς μειωμένη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, μειωμένη νοσηρότητα αλλά και μειωμένη πιθανότητα υποτροπής.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Οι βλάβες στα όργανα του ουροποιητικού συχνά είναι μη αναστρέψιμες, επομένως έχει μεγάλη σημασία να το προσέχουμε σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας.
Ο πρόεδρος της Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας Δρ. Ηρακλής Πούλιας, τ. διευθυντής στην Ουρολογική Κλινική του Κοργιαλένειου Μπενάκειου Νοσοκομείου ΕΕΣ απαριθμεί τις χειρότερες συνήθειες που το υπονομεύουν και τις οποίες πρέπει να αποφεύγουμε, αν θέλουμε να είναι υγιές, κατά τον Δρ. Πούλια.
1. Κατάχρηση παυσίπονων αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Η μακροχρόνια λήψη ορισμένων παυσίπονων φαρμάκων, ιδιαίτερα σε μεγάλες δόσεις, ασκεί επιβλαβείς επιδράσεις στους ιστούς και τις δομές των νεφρών. Μάλιστα, ακόμα και μη συνταγογραφούμενα αναλγητικά φάρμακα μπορεί να βλάψουν και να μειώσουν την παροχή αίματος στους νεφρούς. Ο κύριος υπαίτιος είναι τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη. Υπολογίζεται ότι το 1-3% των νέων κρουσμάτων χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας προκαλούνται από την κατάχρηση των αναλγητικών. Γι’ αυτό το λόγο, να αποφεύγετε να παίρνετε τακτικά αντιφλεγμονώδη και να μην υπερβαίνετε ποτέ τη συνιστώμενη δόση.
2. Μεγάλη κατανάλωση άλατος. Η πλούσια σε αλάτι διατροφή βλάπτει τους νεφρούς, επειδή οδηγεί σε αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Ο κίνδυνος αυτός, όμως, υπάρχει ακόμα κι αν κάποιος δεν βάζει πολύ αλάτι στο φαγητό του, αλλά καταναλώνει πολλά έτοιμα φαγητά. Έρευνες του Πανεπιστημίου Κρήτης έχουν δείξει ότι το 40% του άλατος που τρώμε προέρχεται από το ψωμί, ενώ σημαντικές ποσότητες άλατος περιέχουν όλα τα τρόφιμα και κυρίως τα τυποποιημένα. Προτιμότερο είναι να τρώτε κυρίως φαγητά που θα φτιάχνετε στο σπίτι, περιορίζοντας το αλάτι στο ελάχιστο κατά το μαγείρεμα και ενισχύοντας τη γεύση τους με μπαχαρικά και μυρωδικά.
3. Μεγάλη κατανάλωση τυποποιημένων τροφίμων. Εκτός από πολύ αλάτι (συχνά αναγράφεται στις συσκευασίες τους ως «νάτριο»), τα τυποποιημένα τρόφιμα συχνά περιέχουν και πολύ φώσφορο. Ο φώσφορος είναι ένα ιχνοστοιχείο που μπορεί να προκαλέσει βλάβες στους νεφρούς και στα οστά. Προσπαθήστε λοιπόν να ακολουθείτε τις επιταγές της μεσογειακής διατροφής, που περιέχει λιγοστά έτοιμα τρόφιμα του εμπορίου.
4. Ελλιπής κατανάλωση νερού. Η επαρκής πρόσληψη νερού είναι απαραίτητη για να αποβάλλει αποτελεσματικά το ουροποιητικό τα περιττά προϊόντα του μεταβολισμού και τις τοξίνες. Είναι επίσης ένας από τους καλύτερους τρόπους για την προστασία από τις ουρολοιμώξεις και από τις πέτρες στους νεφρούς ή στην κύστη. Φροντίστε λοιπόν να πίνετε καθημερινά μπόλικο νερό.
5. Υπερκατανάλωση κρέατος και άλλων ζωικών πρωτεϊνών. Οι ζωικές πρωτεΐνες παράγουν υψηλά επίπεδα οξέων στο αίμα τα οποία μπορεί να είναι επιβλαβή για τους νεφρούς και να προκαλέσουν οξέωση. Η οξέωση είναι μία κατάσταση κατά την οποία οι νεφροί δεν μπορούν να απομακρύνουν τα οξέα αρκετά γρήγορα. Μολονότι, λοιπόν, οι πρωτεΐνες είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη και την επιδιόρθωση όλων των ιστών του σώματος, η καθημερινή διατροφή πρέπει να εξισορροπείται με άφθονα φυτικής προελεύσεως τρόφιμα.
6. Υπερκατανάλωση ζάχαρης. Η πολλή ζάχαρη συμβάλλει στην παχυσαρκία, η οποία αυξάνει τον κίνδυνο υπέρτασης και διαβήτη - και αυτές οι δύο παθήσεις αποτελούν τις κύριες αιτίες ανάπτυξης νεφρικής νόσου. Να διαβάζετε προσεκτικά τις ετικέτες όλων των τροφίμων, γιατί πολλά είναι αυτά που περιέχουν «κρυφή» ζάχαρη. Μάλιστα αρκετά θεωρούνται καθ’ όλα υγιεινά, όπως τα δημητριακά πρωινού, το ψωμί και οι φρυγανιές ολικής άλεσης, τα γιαούρτια φρούτων, οι φρουτοχυμοί, οι σάλτσες για σαλάτες κ.λπ.
7. Κάπνισμα. Το κάπνισμα είναι μία από τις κύριες αιτίες των καρκίνων του ουροποιητικού. Υπολογίζεται ότι τα μισά κρούσματα καρκίνου της ουροδόχου κύστης σε άνδρες και γυναίκες οφείλονται στο κάπνισμα. Το κάπνισμα διπλασιάζει επίσης την πιθανότητα εκδήλωσης καρκίνου του νεφρού και πιστεύεται ότι προκαλεί το 30% των κρουσμάτων του στους άνδρες και το 25% στις γυναίκες.
8. Αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ. Η τακτική υπερκατανάλωση αλκοόλ (πάνω από 4 ποτά την ημέρα) διπλασιάζει τον κίνδυνο χρόνιας νεφροπάθειας. Αν μάλιστα το άτομο είναι ταυτοχρόνως καπνιστής, κινδυνεύει ακόμα περισσότερο να την εκδηλώσει: οι πιθανότητές του είναι πενταπλάσιες απ’ ό,τι σε άτομα που δεν πίνουν ούτε καπνίζουν.
9. Παχυσαρκία. Το περιττό βάρος είναι καλά τεκμηριωμένος παράγοντας κινδύνου για καρκίνο του νεφρού. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι άνθρωποι έχουν διπλάσιες πιθανότητες να παρουσιάσουν νεφροκυτταρικό καρκίνο (είναι η πιο συχνή μορφή της νόσου).
10. Καθιστική ζωή. Η καθιστική ζωή σχετίζεται με την ανάπτυξη νεφροπάθειας και παχυσαρκίας που αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του νεφρού. Αντιθέτως, η συστηματική φυσική δραστηριότητα σχετίζεται με καλύτερη αρτηριακή πίεση και βελτιωμένο μεταβολισμό της γλυκόζης - δύο επιδράσεις που επιδρούν ευεργετικά στη νεφρική υγεία. Συνεπώς είναι απολύτως απαραίτητο να κινήστε καθημερινά όσο το δυνατόν περισσότερο.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW
Σελίδα 1 από 5

Ακολουθήστε μας στα Social Media

0 new issue 120618