Η διατροφή χωρίς γλουτένη είναι το πιο διαδεδομένο trend στο κομμάτι της διατροφής, ωστόσο σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που παρουσιάστηκε σε meeting της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας στο Όρεγκον, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για διαβήτη τύπου 2. «Για όσους πάσχουν από κοιλιοκάκη ή διαγνωσμένη ευαισθησία στη γλουτένη, η δίαιτα χωρίς γλουτένη είναι μονόδρομος. Οι μη πάσχοντες όμως θα πρέπει να το ξανασκεφθούν, γιατί η αποφυγή της πρωτεΐνης αυτής που περιέχεται στο σιτάρι, τη σίκαλη και το αλεύρι δεν φαίνεται να είναι χωρίς κινδύνους. Η τεχνητή αφαίρεσή της από τα τρόφιμα φαίνεται ότι ενεργοποιεί μια ανοσολογική απόκριση του οργανισμού που οδηγεί σε διαβήτη», τόνισε ο κ. Σωτήριος Αδαμίδης, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Διαβήτη, Μεταβολικού Συνδρόμου & Παχυσαρκίας (ESoDiMeSO), Διευθυντής της Α Παθολογικής Κλινικής του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών, σε συνέντευξη τύπου με αφορμή το 5ο Συνέδριο της ESoDiMeSO, που θα πραγματοποιηθεί στις 20-21 Οκτωβρίου 2018 στο Ζάππειο Μέγαρο.
Το εν λόγω συνέδριο έρχεται να ανατρέψει αυτήν και πολλές ακόμη, καλά εδραιωμένες απόψεις σχετικά με την υγεία και τη διατροφή μας. Στη διάρκειά του, πολλά θέματα της ιατρικής επικαιρότητας παρουσιάζονται με απλό τρόπο, ιδιαίτερα προσιτό ακόμη και στο ευρύ κοινό. “Αυτός είναι ακριβώς και ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Διαβήτη, Μεταβολικού Συνδρόμου & Παχυσαρκίας, να απλοποιήσει τα θέματα της υγείας, ώστε να καταστούν κατανοητά ακόμη και σε άτομα που δεν έχουν σχέση με την ιατρική κοινότητα”, τόνισε ο κ. Γεώργιος Ανδρεόπουλος, παθολόγος στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών και μέλος του ΔΣ της EsoDiMeSO.

Αθώα τα κορεσμένα λιπαρά;
Πολλά έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια και στο κομμάτι της χοληστερίνης. Η κατανάλωση αυγών έχει πια απενοχοποιηθεί (σε μεγάλο βαθμό), ενώ πλέον οι τιμές της χοληστερίνης από μόνες τους δεν αρκούν για να μας πουν αν κάποιος έχει ή όχι αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Με νέες εξετάσεις (όχι ακόμη διαθέσιμες στη χώρα μας) που πραγματοποιούνται με μαγνητικό συντονισμό μπορούμε πια να προσδιορίσουμε τον αριθμό των LDL σωματιδίων στο αίμα- αν αυτά είναι κάτω από ένα όριο, ο κίνδυνος για καρδιαγγειακό επεισόδιο είναι μικρότερος, ακόμη κι αν οι τιμές της ολικής του χοληστερόλης είναι πολύ υψηλές.

Πρόσληψη πρωτεΐνης
Σε μια εποχή όπου σχεδόν όλοι καταφεύγουν χωρίς ιατρική παρακολούθηση σε δίαιτες πρωτεϊνικές, η ασφαλής ποσότητα πρωτεΐνης που μπορούμε να καταναλώνουμε έχει μεγάλη σημασία και περιορίζεται σε 56 γραμμάρια ημερησίως για τον άνδρα που κάνει καθιστική ζωή και σε 46 γραμμάρια ημερησίως για τη γυναίκα.
Όπως επεσήμανε η Ιατρός –βιοπαθολόγος, με εξειδίκευση στην Ιατρική Παχυσαρκίας και στην Ιατρική Αντιγήρανσης, κυρία Μαρία Ψωμά, “υπάρχουν πάρα πολλές δίαιτες της μόδας που δυστυχώς πολλοί βρίσκουν στο Ίντερνετ και κάνουν χωρίς παρακολούθηση, όμως είναι επικίνδυνες. Θα πρέπει να υπάρχει πάντα μια επίβλεψη ιατρική, με ιατρικό ιστορικό και αιματολογικές εξετάσεις”.
“Η υπερβολική πρόσληψη πρωτεΐνης προκαλεί προβλήματα στη ρύθμιση του μεταβολισμού και δυσκολία αποβολής της από τους νεφρούς, δημιουργώντας τοξικότητες”, πρόσθεσε η παθολόγος του Ιατρικού Κέντρου και μέλος του ΔΣ της EsoDiMeSO, κυρία Ελένη Σδράκα.

Καφέ να πίνουμε;
Ο κ. Αδαμίδης αναφέρθηκε στα δεδομένα νεώτερων μελετών που δείχνουν ότι “η κατανάλωση καφέ συνδέεται με μικρότερη εναπόθεση αλάτων ασβεστίου στα τοιχώματα των αρτηριών μας. Αυτά τα οφέλη είναι εμφανή σε όσους πίνουν τουλάχιστον τρεις καφέδες την ημέρα, για 15 χρόνια”, ενώ πρόσθεσε ότι “ο ρόλος της καφεΐνης είναι σημαντικός και στο αδυνάτισμα”.

Διατροφή που φτιάχνει τη διάθεση
H διατροφή παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη διάθεσή μας. «Μια διατροφή χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη με συχνά γεύματα, όπου δεν αφήνεις το σάκχαρό σου να πέσει και να πάθεις υπογλυκαιμία, βοηθά πάρα πολύ στην ψυχική ηρεμία. Επίσης ιδιαίτερα βοηθητικές είναι οι τροφές που περιέχουν βιταμίνες του συμπλέγματος Β, που συμβάλλει στην υγεία του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος. Τέτοιες βιταμίνες περιέχονται σε τροφές ζωικής προέλευσης, όπως τα αυγά, το γάλα και τα κρέατα. Χρειαζόμαστε επίσης τροφές πλούσιες σε μαγνήσιο, που είναι το μέταλλο της ηρεμίας. Η μαύρη σοκολάτα για παράδειγμα είναι πλούσια σε μαγνήσιο», τόνισε η κυρία Ψωμά και πρόσθεσε ότι τροφές όπως η γαλοπούλα, που περιέχει τρυπτοφάνη, πρόδρομο ουσία της σεροτονίνης, προάγουν επίσης την ηρεμία. «Συνολικά, μια διατροφή με συχνά γεύματα, με καλή πρωτεΐνη και καλούς υδατάνθρακες βοηθά πάρα πολύ στην υγεία του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος και στο να είμαστε πιο ήρεμοι», υπογράμμισε η κυρία Ψωμά, αποσαφηνίζοντας και τον ρόλο της ζάχαρης στη διάθεσή μας: «Η ζάχαρη ενώ νομίζουμε ότι μας βοηθάει, δεν μας βοηθάει πραγματικά. Μπορεί στιγμιαία να μας τονώνει, αλλά στη συνέχεια δημιουργεί υπογλυκαιμία και μας ρίχνει. Και επιπλέον είναι εξαρτησιογόνος».

Σημαντική ομιλία του συνεδρίου είναι εκείνη με τίτλο “Ένα ποτήρι κόκκινο κρασί την ημέρα, τον γιατρό τον κάνει πέρα”, που θα αναπτύξει ο οινολόγος κ. Γκουράβας, ενώ στην ομιλία του προέδρου της EsoDiMeSO κ. Αδαμίδη το βράδυ του Σαββάτου, θα μάθουμε πώς το να φροντίζουμε την ομορφιά μας έχει θετικές προεκτάσεις στην υγεία μας. “Η ομορφιά είναι κίνητρο για καλή υγεία. Αν κάποιος δεν ενδιαφέρεται για την εικόνα του, δεν ενδιαφέρεται ούτε για τη διατροφή ούτε για την υγεία του. Η παθοφυσιολογία του μεταβολικού συνδρόμου για παράδειγμα, βγαίνει και στη φυσιολογία του δέρματος”, σημείωσε ο κ. Αδαμίδης.

Κατηγορία ΔΙΑΤΡΟΦΗ-NEW

Σημαντικός είναι ο κίνδυνος για καρδιαγγειακά συμβάματα πριν καν διαγνωστεί ο διαβήτης. O προδιαβήτης, o διαβήτης και o καρδιαγγειακός κίνδυνος είναι τρεις καταστάσεις που συνδέονται στενά μεταξύ τους. Ο διαβήτης τετραπλασιάζει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο στους άνδρες, ενώ στις γυναίκες με διαβήτη φαίνεται ότι, ενώ ο κίνδυνος είναι ίδιος με τους άνδρες σε όλες τις ηλικίες, μετά την εμμηνόπαυση εξαπλασιάζεται. Το κλειδί στην πρόληψη των σοβαρών αυτών επιπλοκών είναι ο συνδυασμός έγκαιρης διάγνωσης και εξατομικευμένης θεραπείας.
Η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία (AHA) επισημαίνει ότι δύο στους τρεις ανθρώπους με διαβήτη πεθαίνουν από καρδιακή νόσο.
Ακόμα και στο στάδιο του προδιαβήτη, όμως, αν και οι τιμές της γλυκόζης στο αίμα δεν είναι πολύ υψηλές, ο κίνδυνος ήδη διπλασιάζεται και, σύμφωνα με κάποιες μελέτες, τετραπλασιάζεται.
Ο πρωταρχικός στόχος της θεραπείας στον διαβήτη είναι η μείωση του κίνδυνου των επιπλοκών που είναι στενά συνδεδεμένες μαζί του. Δηλαδή, η μείωση της αυξημένης θνησιμότητας από καρδιαγγειακά, σύμφωνα με τις σύγχρονές θεραπευτικές οδηγίες του 2018. Ο κίνδυνος αυτός ξεκινά πριν ακόμη ο διαβήτης διαγνωσθεί και είναι παρών κατά την διάρκεια της ζωής, ακόμα και αν υπάρχει σχετικά καλή ρύθμιση.
«Αυτές οι τραγικές στατιστικές μας βοήθησαν να καταλάβουμε ότι στον διαβήτη η πρόωρη γήρανση των αγγείων μας (αρτηριοσκλήρυνση), ξεκινά νωρίτερα, πολύ πριν την εμφάνιση και διάγνωση του διαβήτη, πιθανά δηλαδή από τα παιδικά μας χρόνια και σίγουρα στο στάδιο του προδιαβήτη», αναφέρει ο κ. Αντώνιος Λέπουρας, παθολόγος – διαβητολόγος, διευθυντής Παθολογικής – Διαβητολογικής Κλινικής Διαβητολογικού Κέντρου Metropolitan General.
Ο προδιαβήτης χαρακτηρίζεται από τιμές του σακχάρου στο αίμα λίγο υψηλότερες από το φυσιολογικό, αλλά όχι τόσο υψηλές για να έχουμε διαβήτη που να χρειάζεται θεραπεία (Σάκχαρα νηστείας από 100mg/dl ως 125mg/dl, ή και μεταγευματικά (2ώρες μετά), από 140 ως 199 mg/dl). «Αυτό που είναι τραγικά εντυπωσιακό είναι ότι ήδη στα άτομα που βρίσκονται στο, στάδιο του προδιαβήτη, ο κίνδυνος για καρδιαγγειακά επεισόδια δυστυχώς είναι διπλάσιος από συνομήλικους με παραπλήσιο τρόπο ζωής και ίδιο εργαστηριακό έλεγχο, αλλά χωρίς σχετικά αυξημένα σάκχαρα, μεταγευματικά ή νηστείας», τονίζει ο κος Λέπουρας.
Χαρακτηριστικά, σε νεότερες ηλικίες το 40-50% των εμφραγμάτων είναι σε άτομα με προδιαβήτη! Το γεγονός αυτό αποτελεί πρόκληση για τους επιστήμονες, οι οποίοι έχουν εστιάσει στους τρόπους μείωσης του κινδύνου και της θνησιμότητας.

Η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης
Η πρώιμη διάγνωση και θεραπευτική αγωγή των παραγόντων κινδύνου (κάπνισμα, υπερλιπιδαιμία, υπέρταση, έλλειψη σωματικής άσκησης) μειώνει σημαντικά τα καρδιαγγειακά επεισόδια. Πολλές μελέτες στο παρελθόν (UKPDS, DCCT) έχουν αποδείξει τη σημασία της πρώιμης και καλής ρύθμισης του διαβήτη, στη πρόληψη των επιπλοκών. Σύμφωνα με τους επικεφαλείς συγγραφείς, μελέτης που παρουσιάστηκε σε συνέδριο της ΑΗΑ στη Βαλτιμόρη " Πρώιμη Διάγνωση του διαβήτη σε ασθενείς είναι σημαντική εξαιτίας του ρόλου που διαδραματίζει ο διαβήτης στην καρδιακή νόσο". Με την αναγνώριση και τη θεραπεία του διαβήτη έγκαιρα, εκτός από τη λήψη φαρμάκων και με αλλαγές στον τρόπο ζωής, μπορούν να αποφευχθούν οι επικίνδυνες καρδιαγγειακές επιπλοκές.
«Ένας σημαντικός λόγος για τη διάγνωση του διαβήτη, έστω και κατά τη στιγμή της καρδιακής προσβολής, είναι ότι μπορεί η διάγνωση να καθοδηγήσει την θεραπεία και φυσικά μέσω της διατροφής, της άσκησης, αλλά και μικρής απώλειας βάρους, να προλάβει νέες καρδιαγγειακές επιπλοκές», τονίζει ο κος Λέπουρας.

Διάγνωση με χρονοκαθυστέρηση
Η διάγνωση του διαβήτη δυστυχώς καθυστερεί μέχρι και 9 χρόνια από την έναρξη του, ενώ αρκετές φορές τίθεται αφού συμβούν οι συχνά δραματικές επιπλοκές του.
Υπολογίζεται ότι το 30% των διαβητικών και η πλειονότητα των ατόμων με προδιαβήτη αγνοεί την διάγνωση και τον συσχετιζόμενο καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Μελέτη που παρουσιάστηκε σε συνέδριο της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας στη Βαλτιμόρη (2014) αναφέρει :
Σε 10% των ασθενών που είχαν πρόσφατα διαγνωστεί και βρίσκονταν σε θεραπεία για καρδιακή προσβολή, μετά την έξοδο τους από το νοσοκομείο αναγνωρίσθηκε συνύπαρξη αρρύθμιστου διαβήτη, που δεν είχε μέχρι τότε ανακαλυφθεί.
Για τη μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία από περισσότερους από 2.800 ασθενείς με καρδιακή προσβολή που υποβλήθηκαν σε θεραπεία σε 24 νοσοκομεία σε όλη την Βόρεια Αμερική (Ηνωμένες Πολιτείες). Οι ασθενείς αυτοί δεν είχαν διαγνωστεί με διαβήτη κατά την είσοδό τους στο νοσοκομείο.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 10% των ασθενών είχαν πρόσφατα διαγνωστεί με διαβήτη ενώ δηλαδή ήταν ήδη σε θεραπεία για την καρδιακή προσβολή τους. Ωστόσο, λιγότερο από το ένα τρίτο των ασθενών αυτών έλαβαν υλικό εκπαίδευσης ή φάρμακα για τον διαβήτη, όταν έλαβαν εξιτήριο από το νοσοκομείο.

Αποτυχία στη διάγνωση –«Κενό» στην αντιμετώπιση
Γιατροί στο νοσοκομείο, απέτυχαν να αναγνωρίσουν διαβήτη στο 69% των ασθενών που ήταν προηγουμένως αδιάγνωστοι, σύμφωνα με τη μελέτη.
Οι γιατροί ήταν περισσότερο από 17 φορές πιο πιθανό να αναγνωρίσουν «διαβήτη», εφόσον ελέγχετο η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (A1C) των ασθενών, κατά τη διάρκεια της καρδιακής προσβολής, και ήταν ακόμη πιο πιθανό να το πράξουν όσο υψηλότερα ήταν τα επίπεδα της A1c.
Έξι μήνες μετά την έξοδο από το νοσοκομείο, είχε ξεκινήσει τη λήψη φαρμάκων για το διαβήτη λιγότερο από το 7% των ασθενών, από αυτούς που δεν είχαν αναγνωριστεί ως πάσχοντες από σακχαρώδη διαβήτη κατά τη διάρκεια της καρδιακής προσβολής στο νοσοκομείο.
Για εκείνους που βρέθηκε να πάσχουν από διαβήτη κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο νοσοκομείο, μόνο το 71% είχε αρχίσει φαρμακευτική αγωγή του διαβήτη.
«Αναγνωρίζοντας τα άτομα με διαβήτη- προδιαβήτη και θεραπεύοντάς τα σε πρώιμο στάδιο μπορούμε να αποτρέψουμε καρδιαγγειακές επιπλοκές.
Νεότερες θεραπευτικές φαρμακευτικές κατηγορίες (SGLT2 RA, GLP1 ), πλην της δραστικής συμβολής τους στην ρύθμιση, φαίνεται ότι μειώνουν σημαντικά τις καρδιαγγειακές επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη.
Θεραπεία βέβαια, σημαίνει, επίσης, αλλαγή τρόπου ζωής και διατροφής, θεραπεία υπερλιπιδαιμίας και υπέρτασης αν υπάρχουν και φυσικά, διακοπή καπνίσματος» εξηγεί ο κος Λέπουρας.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Υπάρχουν απορίες, ή αν δεν υπάρχουν τώρα θα δημιουργηθούν αργότερα, όταν το καλοκαίρι θα είναι παρόν για τα καλά ή θα ετοιμάζουμε τις βαλίτσες για τις διακοπές. Πώς πρέπει να προετοιμαστεί για τις διακοπές του το άτομο με Διαβήτη; Τι πρέπει να προσέξει σε σχέση με τη θεραπεία του, τη διατροφή, αλλά και τους μικροτραυματισμούς στη θάλασσα και στην άμμο;

Συμβουλές. Τι άχαρος τίτλος για μια περίοδο χαλάρωσης και ξεκούρασης, όπως το ελληνικό καλοκαίρι!

dr xristos manesΑς είναι το καλοκαίρι μας ήσυχο, ήρεμο. Τα παραπάνω λόγια θα μπορούσαν να αποτελούν μια σκέψη ή μια αντίδραση ατόμου με Διαβήτη για τον τίτλο του άρθρου που διαβάζει ή του το μεταφέρουν οι φίλοι.

Ετοιμάζουμε τη βαλίτσα. Θα βάλουμε μέσα ελαφριά ρούχα, σαγι-ονάρες, μαγιό, πετσέτες, καπέλο, αντιηλιακό κ.λπ. Σε μια γωνιά θα βάλουμε και τα είδη που μας βοηθούν στην καθημερινή διαχείριση του Διαβήτη. Τις πένες με την ινσουλίνη μας, τα χάπια μας, το μετρητή του σακχάρου, τις ταινίες μέτρησης και πιθανόν την αμπούλα με την ένεση γλυκαγόνης ή ό,τι άλλο έχουμε για την αντιμετώπιση μιας πιθανής υπογλυκαιμίας.

Φροντίζουμε επίσης να έχουμε περισσότερες προμήθειες από ό,τι συνήθως χρειαζόμαστε και όταν φτάσουμε στον τόπο προορισμού μας να εντοπίζουμε πού υπάρχει φαρμακείο ή κάποιο ιατρείο για μια συμβουλή.

Πού φυλάσσεται το βαλιτσάκι με τα προσωπικά μας είδη; Είτε είναι χάπια είτε είναι ινσουλίνη η αγωγή μας για το Διαβήτη, είναι καλό να αποφεύγουμε την έκθεση των φαρμάκων σε υψηλές θερμοκρασίες. Δεν τα αφήνουμε ποτέ μέσα στο αυτοκίνητο, στα καθί- σματα όπου πέφτει ο ήλιος. Γνωρίζετε καλά οι περισσότεροι πόσο καυτό είναι το εσωτερικό του αυ- τοκινήτου όταν είναι εκτεθειμένο στον ήλιο.

Στο αεροπλάνο παίρνουμε μαζί μας το βαλιτσάκι για το Διαβήτη μας. Θα χρειασθούμε πιθανώς μια βεβαίωση από το γιατρό ότι η ιν- σουλίνη και οι βελόνες είναι μέρος της θεραπείας μας.

Φτάνοντας στον προορισμό μας, βάζουμε το βαλιτσάκι του Διαβήτη σε δροσερό μέρος. Οι πένες ινσουλίνης που δεν χρησιμοποιούνται, φυλάσσονται στο ψυγείο, μακριά από την κατάψυξη. Τα σάκχαρα κατά την περίοδο του καλοκαιριού συνήθως είναι χαμηλότερα σε σχέση με την άνοιξη και το χειμώνα. Πιθανές αιτίες είναι η αυξημένη κινητικότητα, το ελαφρύτερο (;) φαγητό κ.λπ. Σε αυτήν την περίπτωση, είναι σημαντι- κό να συνεννοηθούμε με το γιατρό μας για να αναπροσαρμόσουμε τη δοσολογία της ινσουλίνης ή των χαπιών.

Θα πρέπει επίσης να είμαστε πάντα έτοιμοι για να αντιμετωπίσουμε την πτώση των τιμών του σακχάρου. Ας ετοιμαστούμε για την αντιμετώπιση υπογλυκαιμιών. Χυμοί, ορισμένα είδη ζελέ κ.λπ. θα είναι καλό να βρίσκονται στη διάθεσή μας οποιαδήποτε στιγμή. Ας έχουμε αρκετά!

Χρειάζονται περισσότερες μετρήσεις το καλοκαίρι; Φαίνεται λογικό, μιας και έχουμε «πτώση» στα σάκχαρα. Ας μην ξεχνάμε πριν από το μπάνιο να μετρήσουμε σάκχαρο ή ακόμα και όταν πάμε για σπορ κ.λπ. Αν είναι χαμηλό, μπορούμε να φάμε κάτι ή να πιούμε λίγο χυμό.

Στην ακρογιαλιά θα ήταν σωστό να φοράμε σαγιονάρες ή πέδιλα; Η απάντηση είναι ναι. Αν έχουμε εμφανίσει νευροπάθεια και δεν καταλαβαίνουμε τον πόνο, είναι απαραίτητο να φοράμε και μέσα στη θάλασσα ειδικά πέδιλα. Ο σκοπός είναι να αποφύγουμε οποιον- δήποτε μικροτραυματισμό μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα.

Ακόμη κι αν δεν έχουμε διαγνωστεί με νευροπάθεια, καλό είναι να φοράμε συνέχεια σαγιονάρες. Τα άτομα με Διαβήτη πολλές φορές βαδίζουν στην καυτή άμμο και δεν αισθάνονται τίποτα. Είναι κάτι που αμέσως μας βάζει σε σκέψη. Γιατί άλλοι «καίγονται» κι εγώ όχι;

Μία αδιάγνωστη νευροπάθεια και το βάδισμα στην καυτή άμμο μπορεί να μας φέρουν αντιμέτω- πους με σοβαρές καταστάσεις, π.χ. εγκαύματα στα πέλματα. Αν πάσχουμε επομένως από Διαβήτη και περπατήσουμε ξυπόλητοι στην άμμο, είναι σημαντικό να ελέγξουμε τα πέλματά μας και αν διαπιστώσουμε ερυθρότητα ή φουσκάλες να ζητήσουμε τη βοήθεια του γιατρού.

 

Υγρά

Πόσες φορές δεν ζητάμε κάτι να πιούμε αμέσως μετά το μπάνιο; Είναι χρήσιμο να καταναλώσουμε υγρά μετά το μπάνιο, διότι ο οργανισμός έχει ανάγκη από αυτά. Το είδος των υγρών είναι γνωστό στα άτομα με Διαβήτη δεν πρέπει να περιέχουν ζάχαρη ή υδατάνθρακες.

Συλλογίζομαι πως θα ήταν χρήσιμο να έχουμε επίσης πάντα μαζί μας μια λίστα με τα φάρμακα που παίρνουμε και τη δοσολογία τους. Θα ήταν μεγάλη βοήθεια για κάποιο γιατρό ή νοσηλευτή, σε περίπτωση που ζητήσουμε εκτάκτως ιατρική βοήθεια.

Η επικοινωνία με το γιατρό μας δεν θα πρέπει να σταματά στη διάρκεια των διακοπών, αλλά να είναι συνεχής.

Το βραδάκι συνήθως κάνουμε ένα μπάνιο πριν να κοιμηθούμε. Είναι σημαντικό να φροντίσουμε το νερό να μην είναι πολύ ζεστό, δοκιμάζοντάς το με τον αγκώνα ή με το θερμόμετρο (αν χρησι- μοποιούμε μπανιέρα). Το βράδυ είναι επίσης μια ευκαιρία για να ρίξουμε μια ματιά στα πέλματα των ποδιών, μη τυχόν και τραυματιστήκαμε χωρίς να το καταλάβουμε. Aν τυχόν εντοπίσουμε οποιαδήποτε αλλαγή χρώματος, σχισμή, φουσκάλα κ.λπ., απευθυνόμαστε στο γιατρό!

Συνεχίζεται λοιπόν η ζωή στις πολυπόθητες διακοπές, χωρίς καταναγκασμούς, απλά με λίγο περισσότερη προσοχή στα σάκχαρα και στα πόδια μας. Καλές διακοπές!

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Η στέρηση του ύπνου μπορεί να συμβάλει σε αυξημένη επιθυμία για ανθυγιεινά τρόφιμα, οδηγώντας σε νυχτερινές επισκέψεις στο ψυγείο, υποστηρίζουν πρόσφατες έρευνες. Αυτό, με τη σειρά του, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο παχυσαρκίας και διαβήτη.
Μια μελέτη απέδειξε ότι τα σνακ πριν τον βραδινό ύπνο μπορεί να οδηγήσει σε βλάβη του δέρματος μεταβάλλοντας την παραγωγή προστατευτικού ενζύμου.
Ωστόσο, μερικές από τις πιο σοβαρές επιπτώσεις της νυκτερινής κατανάλωσης σνακ έχουν να κάνουν με μεταβολικές ασθένειες, καθώς φαίνεται ότι αυξάνει τον κίνδυνο του διαβήτη και καρδιακών παθήσεων.
Σύμφωνα με νέα μελέτη του Πανεπιστημίου της Αριζόνα στο Tucson, οι άνθρωποι που δυσκολεύονται να κοιμηθούν τη νύχτα είναι πιο επιρρεπείς στο να φάνε τις νυχτερινές ώρες κάτι που αυξάνει τον κίνδυνό τους να εμφανίσουν παχυσαρκία και διαβήτη.
Ο Grandner και οι συνάδελφοί του συνέλεξαν τα δεδομένα τους μέσω τηλεφωνικών ερευνών και, ανέλυσαν πληροφορίες σχετικά με τον ύπνο και τη διατροφή συνολικά 3.105 ενηλίκων.
Περίπου το 60% των ερωτηθέντων παραδέχτηκαν ότι καταναλώνουν σνακ αργά το βράδυ σε τακτική βάση, ενώ τα δύο τρίτα δήλωσαν ότι η αϋπνία τους οδηγούσε να καταναλώνουν ανθυγιεινά σνακ.
Επιπλέον, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η στέρηση του ύπνου ήταν ένας αξιόπιστος προγνωστικός παράγοντας για επιθυμία για ανθυγιεινά σνακ και υψηλότερη πιθανότητα παχυσαρκίας ή διαβήτη.
"Αυτή η σχέση ανάμεσα στον κακό ύπνο, την επιθυμία για φαγητό και την κατανάλωση ανθυγιεινών σνακ στη διάρκεια της νύχτας μπορεί να αποτελέσει έναν σημαντικό τρόπο με τον οποίο ο ύπνος βοηθά στη ρύθμιση του μεταβολισμού", αναφέρει ο επικεφαλής της μελέτης, καθηγητής Grandner.
Και επειδή, όπως αναφέρουν οι νέες μελέτες, η διάρκεια του ύπνου και οι διατροφικές συνήθειες είναι στενά συνδεδεμένες, πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη οι συνέπειες που μπορεί να έχει η έλλειψη ύπνου στη διατροφή ενός ατόμου και στην μεταβολική του υγεία.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων – Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ) σε συνεργασία με τη γνωστή εταιρεία Axel Accessories πραγματοποιούν, στο πλαίσιο της ενημέρωσης και της ευαισθητοποίησης του γενικότερου πληθυσμού για τη μάστιγα της σύγχρονης εποχής, το Σακχαρώδη Διαβήτη, την καμπάνια «Join Us Against Diabetes, μια ευκαιρία να γνωρίσεις - μια αφορμή να βοηθήσεις».
Η εταιρεία Axel Accessories, ως Πρέσβης της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, σχεδίασε και διαθέτει ήδη στα καταστήματά της το special-edition μπρελόκ σε χρυσή και μεταλλική απόχρωση.
Τα έσοδα από τις πωλήσεις θα υποστηρίξουν το έργο και τις δράσεις της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, δράσεις που αφορούν την πρόληψη, την ευαισθητοποίηση και την ενημέρωση για το σακχαρώδη διαβήτη, καθώς και την καταπολέμηση των κοινωνικών ταμπού και του στίγματος του Διαβήτη.
Ο σακχαρώδης διαβήτης, παίρνοντας επιδημικές διαστάσεις, αφορά ολοένα και περισσότερους ανθρώπους τόσο στη χώρα μας με πάνω από 1.000.000 πάσχοντες συνανθρώπους μας, όσο και παγκόσμια, όπου σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη (IDF), οι άνθρωποι που πάσχουν από Διαβήτη ανέρχονται στα 415.000.000.
Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 απασχολεί το 90% του συνολικού αριθμού των πασχόντων και ταυτόχρονα σύμφωνα με τις επίσημες καταγραφές της IDF υπάρχει επιπλέον και ένα υψηλό ποσοστό ανθρώπων που έχουν σακχαρώδη διαβήτη και δεν το γνωρίζουν.
Ο σύγχρονος τρόπος ζωής με τις ανθυγιεινές διατροφικές επιλογές και η παντελής απουσία άσκησης ενίσχυσε τα τελευταία χρόνια το ρυθμό εμφάνισης του διαβήτη τύπου 2. Για το λόγο αυτό και παρά το γεγονός ότι εμφανίζεται σε ηλικίες άνω των σαράντα, τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της παχυσαρκίας, κάνει την εμφάνισή του και σε ηλικίες κάτω των δεκαπέντε ετών.
Θέλεις να κάνεις κάτι γι’ αυτό; Απόκτησε ένα από τα υπέροχα μπρελόκ και βοήθησε ένα σημαντικό αριθμό συνανθρώπων μας να ενημερωθούν για το σακχαρώδη διαβήτη και να τον αντιμετωπίσουν με επιτυχία.
Τα μπρελόκ είναι διαθέσιμα σε όλα τα καταστήματα της Axel, όπως επίσης και ηλεκτρονικά από το επίσημο site (axelaccessories.com) της εταιρείας.

Κατηγορία NEWS
Δευτέρα, 21 Μάιος 2018 05:04

«Συνταγή για μια καλύτερη ζωή»

Η νέα ενημερωτική εκστρατεία της Pfizer Hellas με τίτλο «Συνταγή για μια καλύτερη ζωή» έχει στόχο την ενίσχυση των προσπαθειών για την ορθή ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση του κοινού αλλά και όλων των ενδιαφερομένων μερών για τα πολλαπλά οφέλη της Φαρμακευτικής Συμμόρφωσης, τόσο για την υγεία και την ποιότητα της ζωής των ασθενών, όσο και για το Σύστημα Υγείας, μέσω της μείωσης του κόστους περίθαλψης και την αποφυγή νοσηλειών.
O κ. Βασίλης Γραμμέλης, Medical Lead του Τμήματος Essential Health της Pfizer Hellas, δήλωσε ότι «Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η φαρμακευτική συμμόρφωση είναι ο βαθμός κατά τον οποίο ο ασθενής ακολουθεί τις συμβουλές του ιατρού, συμμετοχικά και όχι παθητικά, για την καλύτερη αντιμετώπιση της νόσου του.
Με δεδομένο ότι κάθε ιατρική συνταγή, αλλά και συμβουλή, προς τον ασθενή αποσκοπεί στην εξασφάλιση των επιθυμητών κλινικών αποτελεσμάτων, πάντα με στόχο τη βέλτιστη διαχείριση των παθολογικών του καταστάσεων, είναι πολύ σημαντικό ο ασθενής να συμφωνήσει με τον γιατρό του σε όλα τα απαραίτητα βήματα και ενέργειες.
Ειδικά, μάλιστα, για τους ασθενείς με χρόνιες παθήσεις, όπως η υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης και η δυσλιπιδαιμία, η φαρμακευτική συμμόρφωση αποτελεί έναν από τους πλέον καθοριστικούς παράγοντες για την αποτελεσματικότητα της θεραπείας που λαμβάνουν.»
Ο κ. Κωνσταντίνος Τσιούφης, Αναπληρωτής Καθηγητής Καρδιολογίας του Ε.Κ.Π.Α και Πρόεδρος της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, ανέφερε ότι «Με τις καρδιαγγειακές παθήσεις να αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου στην Ευρώπη και παγκοσμίως, γίνεται κατανοητό πόσο σημαντική είναι η προσήλωση στη φαρμακευτική αγωγή για τη μείωση των καρδιαγγειακών επεισοδίων, τόσο για τους ασθενείς όσο και για τα εθνικά συστήματα Υγείας.
Βάσει διεθνών μελετών σε υπερτασικούς ασθενείς, εκτιμούμε ότι η μη συμμόρφωση στις στατίνες μπορεί να αυξήσει το σχετικό κίνδυνο θνησιμότητας από ~12% σε ~25%, ενώ η μη συμμόρφωση σε καρδιοπροστατευτικά φάρμακα αυξάνει τον κίνδυνο νοσηλείας καρδιαγγειακής αιτιολογίας από 10% σε 40% και θνητότητας από 50% σε 80%. Όσον αφορά τους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, καταγράφεται αύξηση στον αριθμό των επειγόντων επισκέψεων καρδιαγγειακής αιτιολογίας στα νοσοκομεία.
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης σε υπερτασικούς ασθενείς σε Ειδική Μονάδα Υπέρτασης, τα ποσοστά φαρμακευτικής συμμόρφωσης έφτασαν το 80%, ποσοστό ικανοποιητικό.
Οι παρεμβάσεις για την ενίσχυση της Φαρμακευτικής Συμμόρφωσης θα πρέπει να θεωρούνται αναπόσπαστο κομμάτι της θεραπευτικής προσέγγισης στους υπερτασικούς ασθενείς. Απαιτείται, όμως, συνεργασία από όλους τους εμπλεκόμενους, τόσο τους ιατρούς όσο και το Σύστημα Υγείας, προκειμένου να αναγνωριστούν οι πεποιθήσεις των ασθενών, οι τυχόν ελλείψεις στην κατανόηση της αγωγής τους και βέβαια προκειμένου να έχουν τη σωστή ενημέρωση πάνω στα ζητήματα της συμμόρφωσης».
Η κα. Νάντια Μπουμπουχαιροπούλου, Health Economist της Pfizer Hellas, αναφερόμενη στο οικονομικό φορτίο της ελλιπούς φαρμακευτικής συμμόρφωσης σε χρόνιες παθήσεις, τόνισε ότι «Η ελλιπής συμμόρφωση των ασθενών στη θεραπεία έχει σημαντικές επιπτώσεις τόσο στις κλινικές εκβάσεις όσο και σε κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, επιβαρύνοντας περαιτέρω τα συστήματα υγείας.
Για παράδειγμα, στις Η.Π.Α οι υγειονομικές δαπάνες, που αποδίδονται στην πτωχή φαρμακευτική συμμόρφωση και οι οποίες θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, έχουν υπολογιστεί σε 100 με 300 δισ. δολάρια ετησίως, αποτελώντας το 3% με 10% των συνολικών ετήσιων δαπανών υγείας. Αντιστοίχως, τα χαμηλά ποσοστά συμμόρφωσης κοστίζουν στα Ευρωπαϊκά συστήματα υγείας περίπου 194.500 θανάτους και 125 δισ. ευρώ ετησίως, αποτελώντας περίπου το 9,6% του συνόλου των δαπανών υγείας. Σε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση, η οποία δημοσιεύτηκε πρόσφατα το ετήσιο κόστος της ελλιπούς συμμόρφωσης ανά ασθενή κυμαινόταν για όλες τις χρόνιες παθήσεις και συννοσηρότητες από περίπου $5.271 έως $52.341, ενώ εξετάζοντας τις καρδιακές παθήσεις το κόστος κυμαινόταν από $3.347 έως $19.472, για την ψυχική υγεία από $3.252 έως $19.363, και τέλος από $2.741 έως $9.819 για το διαβήτη.
Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψη τη γήρανση του πληθυσμού και το ολοένα αυξανόμενο φορτίο νοσηρότητας των χρόνιων παθήσεων, οι κλινικές και κοινωνικοοικονομικές συνέπειες της μη συμμόρφωσης στη θεραπεία αναμένονται να ενταθούν, αν δε ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα. Συνεπώς, λοιπόν, η εξέλιξη των συστημάτων υγείας, μέσω της χρήσης αποτελεσματικών παρεμβάσεων στον τομέα της υγείας, αποτελεί μονόδρομο προκειμένου να αντιμετωπιστούν επαρκώς οι καθοριστικοί παράγοντες της συμμόρφωσης».

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Ένας μεγάλος αριθμός ασθενών με Νοσογόνο Παχυσαρκία αντιμετωπίζουν στην πλειοψηφία τους συνοδό νόσημα, εκ των οποίων σημαντικότερο είναι ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2. Σήμερα, ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 και η Νοσογόνος Παχυσαρκία, είναι από τις πιο γρήγορα αναπτυσσόμενες χρόνιες παθήσεις στον κόσμο, με σημαντικό κοινωνικό, οικονομικό και ιατρικό κόστος.
Για την καλύτερη αντιμετώπιση της Νοσογόνου Παχυσαρκίας, οι μη επεμβατικές μέθοδοι απώλειας βάρους, όπως είναι η Άσκηση, η Υγιεινή Διατροφή και η Φαρμακευτική Αγωγή, είναι αναποτελεσματικές σε βάθος χρόνου, όπως πιστοποιούν επιστημονικές μελέτες.
Η χειρουργική αντιμετώπιση του Σακχαρώδους Διαβήτη Τύπου 2 με Νοσογόνο Παχυσαρκία, αποτελεί μια χρήσιμη εναλλακτική και πολλές φορές αποτελεσματική θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Οι βασικές επεμβάσεις της Σύγχρονης Βαριατρικής Χειρουργικής, όπως η Επιμήκης Γαστρεκτομή και η Γαστρική Παράκαμψη φαίνεται, ότι προσφέρουν μονιμότερες και καλύτερες θεραπευτικές λύσεις.
Πρόσφατες μελέτες έδειξαν, πως ασθενείς με Παχυσαρκία και Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2, που υποβλήθηκαν σε Γαστρική Παράκαμψη διατήρησαν την απώλεια βάρους για τουλάχιστον 12 έτη. Επίσης διαπιστώθηκε, ότι το 75% στα δυο πρώτα χρόνια έπαψαν να πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη, έχοντας διακόψει παράλληλα την ειδική θεραπευτική αγωγή. Το ποσοστό αυτό διατηρήθηκε στο 51% μετά από 12 έτη!
Αντίστοιχες μελέτες σε άτομα με Παχυσαρκία και Δείκτη Μάζας Σώματος (ΒΜΙ) πάνω από 30 απέδειξαν, ότι τα άτομα αυτά έχουν 50% αύξηση ρίσκου θνητότητας σε σχέση με άτομα με φυσιολογικό βάρος.
Η χειρουργική επέμβαση προκαλεί σημαντική απώλεια βάρους, βοηθά στην πρόληψη ή στην οριστική απαλλαγή από το Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2, τις Καρδιαγγειακές Παθήσεις, τη Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια και ορισμένους τύπους Καρκίνου.

Η επέμβαση κρίνεται επιβεβλημένη σε επιλεγμένους ασθενείς με κατάλληλο ψυχολογικό υπόβαθρο, για το λόγο αυτό θα πρέπει να εφαρμόζεται όσο το δυνατό πιο σύντομα, με εξατομικευμένο τύπο χειρουργείου, προκειμένου να προληφθεί ή να καθυστερήσει η επερχόμενη με το χρόνο πλήρης καταστροφή των Β-κυττάρων του παγκρέατος.
Για τους λόγους αυτούς είναι επιτακτική ανάγκη η δημιουργία πλήρως οργανωμένων Κέντρων-Ιατρείων Μεταβολικής/Βαριατρικής Xειρουργικής, στα οποία θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται οι ειδικότητες του εξειδικευμένου Διαβητολόγου, του ειδικού Ψυχολόγου - Ψυχιάτρου, του Διατροφολόγου, όπως και αυτή του Γενικού Χειρουργού με εξειδίκευση στη Βαριατρική Χειρουργική.
Οι Παχύσαρκοι Διαβητικοί, αν δεν έχουν μπει ποτέ σε φάση προσπάθειας απώλειας βάρους, μετεγχειρητικά στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει ο κίνδυνος επαναπρόσληψης του βάρους.
Στο πλαίσιο της αντιμετώπισης ενός τόσο σημαντικού ιατρικού προβλήματος, όπως είναι ο συνδυασμός Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 και Νοσογόνου Παχυσαρκίας, καθίσταται επιβεβλημένη η στενή και διαρκής συνεργασία των επαγγελματιών υγείας, διαφορετικών ειδικοτήτων, για την ορθή και αποτελεσματική διαχείριση αυτών των ασθενών, όπως ορίζουν οι διεθνείς και ευρωπαϊκές επιστημονικές μελέτες.

Χρήστος Σπ. Ζούπας
Διευθυντής Διαβητολογικού Κέντρου & Κλινικής ΔΘΚΑ «ΥΓΕΙΑ»

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Η χρήση τεχνητού παγκρέατος σχετίζεται με καλύτερο έλεγχο του σακχάρου σε σχέση με τη συνήθη αγωγή σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1, όπως φάνηκε σε μία συστηματική ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο έγκριτο ιατρικό περιοδικό BMJ.
Μολονότι απαιτούνται περισσότερα στοιχεία για την οριστική επιβεβαίωση των ευρημάτων, οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα αποτελέσματά τους δείχνουν ότι «το τεχνητό πάγκρεας είναι μία ασφαλής και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 1».
Το τεχνητό πάγκρεας είναι ένα σύστημα σε μέγεθος κινητού τηλεφώνου που μετράει συνεχώς τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα και μεταδίδει την πληροφορία αυτή στην αντλία που απελευθερώνει αυτόματα την απαιτούμενη ποσότητα ινσουλίνης, ακριβώς όπως κάνει το πάγκρεας στους ανθρώπους που δεν έχουν διαβήτη. Τον Σεπτέμβριο του 2016, ο Οργανισμός ελέγχου τροφίμων και φαρμάκων (FDA) στην Αμερική ενέκρινε το πρώτο σύστημα τεχνητού παγκρέατος για άτομα με τύπου 1 διαβήτη ηλικίας άνω των 14 ετών.
Η κύρια ερευνήτρια της μελέτης, Λέκτορας Ελένη Μπεκιάρη, μαζί με μία ομάδα ερευνητών από το Διαβητολογικό Κέντρο της Β’ Παθολογικής Κλινικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, τη Μονάδα Κλινικής Έρευνας & Τεκμηριωμένης Ιατρικής του ΑΠΘ, και το Πανεπιστήμιο του Cambridge στο Ηνωμένο Βασίλειο, μελέτησαν την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια των συστημάτων τεχνητού παγκρέατος για άτομα με τύπου 1 διαβήτη.
Ανασκόπησαν και συνέθεσαν τα αποτελέσματα 41 τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών με περισσότερους από 1000 ασθενείς με διαβήτη τύπου 1, οι οποίες συνέκριναν τα συστήματα τεχνητού παγκρέατος με άλλους τύπους ινσουλινοθεραπείας, όπως η χρήση απλής αντλίας ινσουλίνης, σε συνθήκες καθημερινότητας (σπίτι, εργασία, κατασκηνώσεις).
Οι ερευνητές βρήκαν ότι, σε σχέση με άλλα είδη ινσουλινοθεραπείας, το τεχνητό πάγκρεας αυξάνει κατά δυόμισι περίπου ώρες, μέσα στο 24ωρο, το διάστημα που τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα είναι σε φυσιολογικά επίπεδα (νορμογλυκαιμία), όταν χρησιμοποιείται είτε αποκλειστικά κατά τη διάρκεια της νύχτας, είτε κατά τη διάρκεια όλου του 24ώρου.
Επιπλέον, η χρήση τεχνητού παγκρέατος μείωσε κατά δύο περίπου ώρες τον χρόνο που οι τιμές του σακχάρου είναι αυξημένες (υπεργλυκαιμία), και κατά 20 περίπου λεπτά τον χρόνο που οι τιμές του σακχάρου είναι μειωμένες (υπογλυκαιμία).
Τα αποτελέσματα περαιτέρω υποαναλύσεων, ανάλογα με το είδος της συσκευής τεχνητού παγκρέατος και το περιβάλλον χρήσης του, ήταν παρόμοια, καταδεικνύοντας έτσι την εγκυρότητα των συμπερασμάτων.
Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι η συγκεκριμένη ανασκόπηση παρέχει μία έγκυρη και ολοκληρωμένη σύνοψη όλης της υπάρχουσας βιβλιογραφίας για τα συστήματα τεχνητού παγκρέατος. Εντούτοις, υπογραμμίζουν ότι οι περισσότερες μελέτες ήταν μέτριας ποιότητας, είχαν μικρό αριθμό ασθενών και μικρή διάρκεια, και ίσως για αυτούς τους λόγους θα πρέπει να είναι κανείς προσεκτικός κατά τη γενίκευση των τελικών συμπερασμάτων.
Επίσης, οι συγγραφείς συστήνουν ότι μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να διερευνήσουν τη χρήση τεχνητού παγκρέατος και σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, καθώς και την επίδρασή του στην ποιότητα ζωής των ασθενών.
Τέλος, θεωρούν ότι είναι σημαντικό να διευκρινιστεί και η σχέση κόστους -αποτελεσματικότητας, έτσι ώστε να γίνει εφικτή η χρήση του τεχνητού παγκρέατος στην καθημερινή κλινική πρακτική και η κάλυψη του κόστους του από ασφαλιστικούς οργανισμούς.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW
Δευτέρα, 02 Απρίλιος 2018 11:50

Νέες οδηγίες για τον Διαβήτη τύπου 2

Πόσο χρήσιμες και ωφέλιμες είναι οι νέες οδηγίες του Αμερικανικού Κολλεγίου Ιατρών που σε αντίθεση με όλες τις μεγάλες Εθνικές εταιρίες και οργανισμούς που ασχολούνται με τον ΣΔ, προτείνει ότι οι ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 μπορούν να επιδιώξουν έναν ευκολότερο στόχο επιπέδων σακχάρου στο αίμα και ρύθμισης μέχρι 8% για την Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη (HbA1C); Ειδικότερα, ο κ. Αντώνιος Λέπουρας, Ειδικός Παθολόγος-Διαβητολόγος και Διευθυντής της Διαβητολογικής Κλινικής και του Διαβητολογικού Κέντρου του ΙΑΣΩ General, αναφέρει ότι:
Οι συστάσεις περιλαμβάνουν:
1. Προσαρμογή στόχων για τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα με βάση μια συζήτηση για τα οφέλη και τις βλάβες της φαρμακευτικής θεραπείας, των προτιμήσεων των ασθενών, της υγείας του ασθενούς και του προσδόκιμου επιβίωσης, της επιβάρυνσης της θεραπείας και του κόστους της περίθαλψης.
2. Στόχος να επιτευχθεί επίπεδο HbA1C μεταξύ 7% και 8% στους περισσότερους ασθενείς.
3. Θεωρήστε την αποδυνάμωση της φαρμακευτικής θεραπείας σε ασθενείς με επίπεδα ΑΙC μικρότερα από 6,5%.
4. Επεξεργαστείτε τους ασθενείς για να ελαχιστοποιήσετε τα χαμηλά συμπτώματα σακχάρου στο αίμα και να αποφύγετε τη στόχευση ενός συγκεκριμένου επιπέδου A1C σε ασθενείς με προσδόκιμο ζωής λιγότερο από 10 χρόνια επειδή οι βλάβες υπερτερούν των ωφελειών και τέλος η καθοδήγηση αναφέρει επίσης ότι ένας χαμηλότερος στόχος θεραπείας είναι κατάλληλος εάν επιτευχθεί με τροποποιήσεις διατροφής και τρόπου ζωής και ότι οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να δώσουν έμφαση στους ασθενείς για τη σημασία άσκησης, απώλειας βάρους, διακοπής του καπνίσματος και άλλων αλλαγών στον τρόπο ζωής.
Αυτές οι συστάσεις είναι ασυμβίβαστες με τις οδηγίες των περισσότερων εθνικών και διεθνών οργανισμών, όπως η Αμερικανική Ένωση Διαβήτη (ADA), η Αμερικανική Ένωση Κλινικών Ενδοκρινολόγων (AACE) και ακόμη και οι παγκόσμιες οργανώσεις, σίγουρα δεν συμφωνούν με κανένα από τα Πρότυπα Οδηγιών στον Σακχαρώδη Διαβήτη του 2018 από οποιοδήποτε άλλο οργανισμό ή Ιατρική Εταιρεία. Ανασκόπησαν αυτές τις πέντε κλινικές δοκιμές: ACCORD (Δράση για τον έλεγχο του καρδιαγγειακού κινδύνου στον διαβήτη), ADVANCE (Δράση στον διαβήτη και αγγειακή νόσο), Preterax και Diamicron :

Έλεγχος της τροποποιημένης απελευθέρωσης
«Γνωρίζουμε» σημειώνει ο κ. Λέπουρας «ότι για τις περισσότερες από αυτές τις μελέτες οι συμμετέχοντες ήταν συνήθως μεγαλύτερης ηλικίας και είχαν αυξημένη A1c, ενώ πολλοί είχαν καρδιαγγειακές παθήσεις και άλλες επιπλοκές από την αρχή. Κοιτάζοντας πίσω στις επιπλοκές του Διαβήτη και τη Δοκιμή Ελέγχου (DCCT), η οποία ήταν μια σημαντική κλινική μελέτη που διεξήχθη από το 1983 έως το 1993, η οποία ανακάλυψε για πρώτη φορά ότι η διατήρηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα όσο το δυνατόν πιο κοντά στο φυσιολογικό επιβραδύνει την εμφάνιση και την εξέλιξη βλαβών του ματιού, νεφρών και νευρικών ινών που προκαλούνται από τον διαβήτη. Στην πραγματικότητα, απέδειξε ότι οποιαδήποτε παρατεταμένη μείωση της γλυκόζης του αίματος βοηθά, ακόμα και αν το άτομο έχει ιστορικό κακής ρύθμισης. Στο DCCT συμμετείχαν 1.441 εθελοντές, ηλικίας 13 έως 39 ετών, με διαβήτη τύπου 1 και 29 ιατρικά κέντρα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Οι εθελοντές έπρεπε να είχαν διαβήτη για τουλάχιστον 1 χρόνο αλλά όχι περισσότερο από 15 χρόνια. Επίσης, έπρεπε να έχουν κανένα, ή μόνο τα πρώτα σημάδια της, διαβητικής νόσου των ματιών.
Η μελέτη συνέκρινε τα αποτελέσματα του κλασικού ελέγχου της γλυκόζης αίματος έναντι του εντατικού ελέγχου στις επιπλοκές του διαβήτη. Ο εντατικός έλεγχος σήμαινε τη διατήρηση των επιπέδων αιμοσφαιρίνης A1C όσο το δυνατόν πιο κοντά στην κανονική τιμή του 6% ή λιγότερο. Η εξέταση αίματος A1C αντικατοπτρίζει τη μέση γλυκόζη αίματος ενός ατόμου τους τελευταίους 2 έως 3 μήνες. Οι εθελοντές ανατέθηκαν τυχαία σε κάθε ομάδα θεραπείας.
Η μελέτη DCCT διαπίστωσε ότι ο έλεγχος της γλυκόζης αίματος μειώνει τον κίνδυνο για:
• οφθαλμική ασθένεια κατά 76%
• νόσο των νεφρών κατά 50%
• ασθένεια νευρικού συστήματος κατά 60%
Στη συνέχεια συνέχισαν τη μελέτη για 10 χρόνια περισσότερο, η οποία ήταν η μελέτη EDIC και διαπίστωσαν ότι όσοι ήταν στην ομάδα εντατικού ελέγχου είχαν μείωση της καρδιαγγειακής νόσου κατά 42% και μη θανατηφόρο καρδιακή προσβολή, εγκεφαλικό επεισόδιο ή θάνατο από καρδιαγγειακά αίτια κατά 57% .
Γνωρίζουμε ότι η μελέτη DCCT ήταν για διαβήτη τύπου 1, αλλά οι επιπλοκές που γνωρίζουμε προέρχονται από αυξημένα επίπεδα σακχάρων στο αίμα, ανεξάρτητα από το εάν έχετε διαβήτη τύπου 1 ή τύπου 2. Σε πολλές άλλες μελέτες (πχ UKPDS), έχουμε δει ότι τα σάκχαρα του αίματος καταστρέφουν τα όργανα μας με την πάροδο του χρόνου, αυξάνοντας δραματικά ιδίως τις μικροαγγειακές επιπλοκές (π.χ. οφθαλμούς, νεφρά, αγγεία, νευρικό σύστημα). Ως εκ τούτου, η σύσταση υψηλότερων σακχάρων αίματος από την ACP θα προκαλέσει σύγχυση μόνο στους ιατρούς.
Είναι παγκόσμια η σύσταση από κάθε αξιόπιστη οργάνωση για ρύθμιση του σακχάρου όσο το δυνατόν κοντινότερη προς το φυσιολογικό (χωρίς υπογλυκαιμίες).
Ο Επικεφαλής Επιστημονικός Υπεύθυνος της Αμερικανικής Ένωσης Διαβήτη ανταποκρίθηκε στις συστάσεις του Αμερικανικού Κολλεγίου Ιατρών με το σχόλιο αυτό: «Η ADA πιστεύει ότι όλοι οι άνθρωποι που έχουν διαγνωστεί με διαβήτη τύπου 2 μπορούν να είναι υγιείς και θα πρέπει να έχουν την ευκαιρία να μειώσουν τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών του διαβήτη με τους κατάλληλους στόχους γλυκόζης στο αίμα», δήλωσε ο επικεφαλής επιστημονικός υπεύθυνος της ADA, William T. Cefalu. «Η εξατομίκευση των στόχων είναι ο βασικός παράγοντας στο σχεδιασμό του καταλληλότερου θεραπευτικού σχήματος για τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Ωστόσο, με τη συγκέντρωση των «περισσότερων» ατόμων με διαβήτη τύπου 2 σε μια περιοχή στόχου 7 έως 8%, οι νέες οδηγίες του ACP θα μπορούσε να προκαλέσουν αυξημένα ποσοστά επιπλοκών για όσους μπορούν να επωφεληθούν με ασφάλεια από χαμηλότερους στόχους βάσει τεκμηρίων. Πολλαπλές κλινικές δοκιμές επιβεβαιώνουν αυξημένο πρόσθετο κίνδυνο επιπλοκών σε ασθενείς που είναι πάνω από μία A1C 7%».
• Η χαλάρωση του στόχου A1C από μια μεγάλη οργάνωση όπως η ACP στέλνει ένα μεικτό μήνυμα στους ασθενείς μας και ενδεχομένως μας γυρνάει πίσω στην μάχη για την καταπολέμηση των επιπλοκών μικρών αγγείων στον διαβήτη τύπου 2.
• Για να μάθετε πραγματικά εάν μία A1c 8% είναι ευεργετική, μόνο βρείτε ασθενείς που έχουν A1c 7-8% για 15, 20, 30 και 40 χρόνια και δείτε αν δεν έχουν επιπλοκές ή αν είναι ακόμα ζωντανοί.
«Δεν πρέπει ούτε είναι επιστημονικά αποδεκτό να εγκαταλείψουμε τις πληροφορίες από τις χιλιάδες μελέτες που δείχνουν ότι όσο πιο κοντά με τα φυσιολογικά σάκχαρα του αίματος βρίσκεται η ρύθμιση του σακχάρου στον ΣΔ τόσο καλύτερα είναι για την μακροχρόνια υγεία του τα τελικά αποτελέσματα» καταλήγει ο κ. Λέπουρας.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW

Διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου ΙΙ ή προδιαβήτη αντιμετωπίζουν τα άτομα με μη λειτουργικούς όγκους επινεφριδίων, δηλαδή εκείνους τους όγκους που θεωρείται ότι δεν παρουσιάζουν κίνδυνο για την υγεία. Τα ευρήματα μελέτης που δημοσιεύθηκε στο Annals of Internal Medicine υποδεικνύουν ότι οι συγκεκριμένοι όγκοι των επινεφριδίων μπορεί να είναι ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση διαβήτη και ότι οι ασθενείς με αυτούς τους όγκους θα πρέπει να ελέγχονται με μεγαλύτερη ακρίβεια για τη νόσο.
Τα επινεφρίδια είναι ενδοκρινικοί αδένες που εντοπίζονται πάνω από τα νεφρά και παράγουν σημαντικές ορμόνες, όπως η αδρεναλίνη, η αλδοστερόνη και η κορτιζόλη. Αλλά όπως όλα τα μέρη του ανθρώπινου σώματος, έτσι και τα επινεφρίδια μπορεί να εμφανίζουν όγκους, καλοήθεις ή κακοήθεις. Όπως μας εξηγεί ο χειρουργός ουρολόγος Δρ. Γεώργιος Κυριάκου, Διδακτικό μέλος IRCAD/EITS της Ιατρικής Σχολής του Στρασβούργου, οι καλοήθεις όγκοι είναι μη καρκινικές μάζες που αναπτύσσονται τόσο στον φλοιό (αδενώματα), όσο και στο μυελό (φαιοχρωμοκυττώματα) των αδένων. Οι περισσότεροι δεν προκαλούν συμπτώματα και δεν απαιτούν θεραπεία, αλλά μερικές φορές εκκρίνουν υψηλά επίπεδα ορισμένων ορμονών που μπορούν να προκαλέσουν επιπλοκές. Επίσης, μπορεί να είναι ευμεγέθεις και να ασκούν πίεση σε κοντινά όργανα, δίνοντας συμπτώματα. Εάν, για παράδειγμα, ο όγκος πιέζει το στομάχι, ο ασθενής μπορεί να αισθάνεται ευκολότερα πληρότητα, με συνέπεια τη μείωση της πρόσληψης τροφής και εντέλει την απώλεια βάρους. Σε τέτοιες περιπτώσεις η χειρουργική επέμβαση είναι η μόνη θεραπευτική επιλογή. Όσον αφορά στο διαβήτη η αποτελεσματικότερη θεραπευτική μέθοδος ερευνάται, προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος εμφάνισης διαβήτη στα άτομα με μη λειτουργικούς όγκους επινεφριδίων.
Πέρα όμως από τους καλοήθεις όγκους, στα επινεφρίδια μπορεί να αναπτυχθούν καρκινώματα, αν και εξαιρετικά σπάνια. Εκτιμάται μόνο 2 άνθρωποι ανά ένα εκατομμύριο εμφανίζουν ετησίως αυτή τη μορφή καρκίνου, ο οποίος αντιπροσωπεύει μόνο το 0,2% των θανάτων απ’ αυτήν την αιτία. Παρότι σπάνιος είναι εξαιρετικά κακοήθης και δύσκολα αντιμετωπίσιμος. Εμφανίζεται κυρίως σε άτομα ηλικίας 30 και 50 ετών, χωρίς να αποκλείεται η διάγνωσή του σε παιδιά. Οι γενετικές μεταλλάξεις είναι η πιθανότερη αιτία εμφάνισής τους, σύμφωνα με τα ευρήματα μελετών της τελευταίας πενταετίας. Οι ειδικοί έχουν επίσης εντοπίσει ότι είναι συχνότερος σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό καρκίνου. Υπάρχουν και περιβαλλοντικοί επιβαρυντικοί παράγοντες για την εμφάνισή του, ωστόσο η έρευνα συνεχίζεται προς κάθε κατεύθυνση.
Στο μικρό ποσοστό των περιπτώσεων που οι όγκοι των επινεφριδίων είναι κακοήθεις, τα συμπτώματα μπορεί να μην γίνουν εμφανή μέχρι ο καρκίνος να προχωρήσει. Όταν παρουσιαστούν είναι υπέρταση, υποκαλιαιμία, αίσθημα παλμών, νευρικότητα, άγχος και κρίσεις πανικού, πονοκέφαλος, υπερβολική εφίδρωση, διαβήτης, κοιλιακό άλγος, απώλεια ή αύξηση του σωματικού βάρους, εναπόθεση λίπους στο λαιμό και στους ώμους, υπερτρίχωση, ακμή, αδυναμία, αλλαγή στη libido, μυϊκές κράμπες, οστεοπόρωση, ανωμαλίες κατά την εμμηνόρροια. Το φαιοχρωμοκύττωμα ειδικότερα μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνη αύξηση των ορμονών που ρυθμίζουν την αρτηριακή πίεση και την ανταπόκριση του σώματος στο άγχος, η οποία αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής, εγκεφαλικού επεισοδίου, αιμορραγίας ή αιφνίδιου θανάτου.
Πολλά από τα συμπτώματα του όγκων των επινεφριδίων σχετίζονται με ορμονικές ανισορροπίες, αλλά είναι πιθανό ο ασθενής να μην παρουσιάζει κανένα απ’ αυτά ή κάποια να προκαλούνται από άλλες υφιστάμενες νόσους.
«Ο όγκος των επινεφριδίων διαγιγνώσκεται συχνά σε προχωρημένα στάδια, διότι τα συμπτώματα, όταν υπάρχουν, δεν παραπέμπουν στην ύπαρξη κάποιας βλάβης στα επινεφρίδια. Η ακριβής διάγνωση αποτελεί πρόκληση και απαιτεί υψηλό βαθμό δεξιοτήτων και εμπειρίας. Τίθεται μετά από μια σειρά εξετάσεων, όπως εξετάσεις ούρων, αιματολογικές ορμονολογικές και απεικονιστικές εξετάσεις (αξονική και μαγνητική τομογραφία) και εάν απαιτηθεί διενεργούνται πιο εξειδικευμένες διαγνωστικές προσεγγίσεις. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων ο όγκος εντοπίζεται κατά τη διάρκεια προληπτικών απεικονιστικών εξετάσεων», διευκρινίζει ο Δρ. Κυριάκου.
Συχνά η θεραπεία ενός όγκου στα επινεφρίδια εξαρτάται από το εάν υπερεκκρίνει κάποια ορμόνη, ποια είναι αυτή, όταν πρόκειται για καρκίνο σε ποιο στάδιο βρίσκεται και εάν ο όγκος είναι πρωτοπαθής (αν προέρχεται δηλαδή από τα επινεφρίδια), ή δευτεροπαθής (μεταστατικός).
Παθήσεις των επινεφριδίων, όπως αδενώματα, καλοήθεις γενικότερα αλλά και κακοήθεις όγκοι, οι οποίοι χρειάζονται χειρουργική εξαίρεση, αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη επιτυχία με τη ρομποτικά υποβοηθούμενη τεχνική. Η ρομποτική ομάδα του Δρ. Γ. Κυριάκου έχει πραγματοποιήσει με αυτή την τεχνική πολλές επεμβάσεις αφαίρεσης όγκων επινεφριδίων, με εξαιρετικά αποτελέσματα.
«Η αντιμετώπιση εξαίρεσης επινεφριδίων με ανοικτό τρόπο καθηλώνει τον ασθενή αρκετές ημέρες στο νοσοκομείο, διότι απαιτείται εκτεταμένη οσφυϊκή τομή, επώδυνη μετεγχειρητικά, με μεγαλύτερο μεταβολικό stress και επακόλουθο την καθυστερημένη επάνοδο του ασθενούς στις δραστηριότητές του, μειονεκτήματα που αποφεύγονται με τη ρομποτική -μέσω του συστήματος daVinci- εξαίρεση των επινεφριδίων, όπου απαιτούνται μόνο 3 με 4 οπές λίγων χιλιοστών. Στα πλεονεκτήματα συμπεριλαμβάνεται η πολύ μικρή πιθανότητα μετάγγισης αίματος και ο σύντομος χρόνος νοσηλείας που δεν υπερβαίνει το ένα βράδυ», επισημαίνει ο Δρ. Κυριάκου και προσθέτει: «Η τρισδιάστατη άποψη του χειρουργικού πεδίου, η σταθερότητα και ακρίβεια των ρομποτικών βραχιόνων και οι πολλαπλοί άξονες κινήσεων προσφέρουν τα μέγιστα για τη συγκεκριμένη επέμβαση, διότι τα επινεφρίδια, ειδικά το δεξί, κείτονται επάνω σε μεγάλα αγγειακά στελέχη (πχ. κάτω κοίλη φλέβα) και απαιτείται μείζονα προσοχή για την αποφυγή αιμορραγιών. Επίσης, τα ανώτερα πλεονεκτήματα της ρομποτικής συντελούν στον ευρύ “καθαρισμό” της νόσου, αφού πολλοί τέτοιοι επινεφριδιακοί όγκοι είναι εξαιρετικά εύθρυπτοι και απαιτείται ιδιαίτερη έμφαση στην ακέραια εξαίρεσή τους χωρίς τρώση και διασπορά κυττάρων».
Ο συνδυασμός της υψηλής τεχνολογίας, της εξειδίκευσης και εμπειρίας του χειρουργού, και τα πολύ λογικά οικονομικά πακέτα νοσηλίων λόγω της μείωσης του κόστους της ρομποτικής αυτής επέμβασης, εγγυώνται καλύτερα αποτελέσματα και βελτιωμένη ποιότητα ζωής μετά τη χειρουργική επέμβαση.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ-NEW
Σελίδα 1 από 7

Ακολουθήστε μας στα Social Media

0 new issue 120618