DYO Magazine

DYO Magazine

Πέμπτη, 13 Δεκέμβριος 2018 15:07

MOLLER’S ΖΕΛΕΔΑΚΙΑ-ΨΑΡΑΚΙΑ

Τα ζελεδάκια-ψαράκια MÖLLER’S (με ιχθυέλαιο, ω-3 και βιταμίνη D3) έχουν εξαιρετική γεύση και αποτελούν την ιδανική εναλλακτική λύση για τα παιδιά εκείνα που δυσκολεύονται να πιουν το μουρουνέλαιό τους.
Apollonian Nutrition, 16χλμ. Λεωφ. Σπάτων, Αθήνα, τηλ. 210-8100008

Τρίτη, 11 Δεκέμβριος 2018 15:34

Laser–λιπόλυση, η λιποαναρρόφηση με laser

Η λιποαναρρόφηση στις μέρες μας έχει ευεργετηθεί από τις τεχνολογικές εξελίξεις. Σε αυτά τα πλαίσια τεχνολογικά επιτεύγματα έχουν ενσωματωθεί στην εφαρμογή της της laser-λιπόλυσης, κάνοντας την απομάκρυνση του ανεπιθύμητου λίπους πιο αποτελεσματική και πιο ανώδυνη. Είναι μια εφαρμογή που έχει την έγκριση του FDA των ΗΠΑ.

Πως λειτουργεί η λιποαναρρόφηση με laser
Ο πλαστικός χειρουργός χρησιμοποιεί μια ειδική οπτική ίνα για να εισχωρήσει στην περιοχή της οποίας το λίπος θέλει να αφαιρέσει. Χρησιμοποιεί δύο μήκη κύματος (924nm και 975nm) για να λιώσει το λίπος, το οποίο κατόπιν απομακρύνεται με μια πολύ λεπτή κάνουλα. Η κάνουλα είναι πολύ λιγότερο επεμβατική από τον κλασικό σωλήνα λιποαναρρόφησης, διότι στόχος είναι να απομακρυνθεί ρευστοποιημένο λίπος. Το laser δίνει τη δυνατότητα στο δέρμα της περιοχής να κάνει σύσφιξη.

Τα οφέλη από την τεχνική laser-lipolysis
Γενικά, η Laser-λιποαναρρόφηση είναι λιγότερο τραυματική, άρα πλεονεκτεί γιατί έχουμε ταχύτερη αποθεραπεία κι επιστροφή στις δραστηριότητες. Άλλα βασικά πλεονεκτήματα της λιποαναρρόφησης με laser είναι ότι:
• Το laser διαλύει επιλεκτικά το λίπος, σε αντίθεση με την κλασική λιποαναρρόφηση που είναι λιγότερο επιλεκτική.
• Το laser «κλείνει» τα αιμοφόρα αγγεία, άρα έχουμε λιγότερους μώλωπες (μελανιές).
• Το laser συσφίγγει (ενισχύει) το δέρμα, άρα έχουμε λιγότερο χαλαρό δέρμα μετά τη λιποαναρρόφηση.

Το Laser δίνει στον πλαστικό χειρουργό τη δυνατότητα να "λιώσει" το ανεπιθύμητο λίπος αποτελεσματικά με επιλεκτική στόχευση του λιπώδους ιστού. Τα πλεονεκτήματα που έχει γι’ αυτό το λόγο το άτομο είναι:
• ταχύτερη επούλωση,
• λιγότερους μώλωπες (μελανιές),
• μειωμένο πόνο,
• ελάχιστη απώλεια αίματος και ελάχιστο οίδημα,
• μικρότερος χρόνος αποθεραπείας για τα άτομα που χρειάζεται να επιστρέψουν σύντομα ή την ίδια μέρα στην εργασία τους ή/και σε άλλες δραστηριότητες,
• ομαλότερο δέρμα με λιγότερες παραμορφώσεις του περιγράμματος,
• σύσφιξη του δέρματος,
• η οπτική ίνα του laser είναι εξαιρετικά μικρή, άρα έχουμε πολύ μικρότερες οπές εισόδου, άρα και πολύ μικρότερες, σχεδόν «αόρατες» ουλές,
• στις μικρότερες περιοχές η διαδικασία γίνεται με τοπική αναισθησία,
• μπορεί να πετύχει εξομαλύνσεις σε ανωμαλίες από προηγούμενες λιποαναρροφήσεις,
• ο πλαστικός χειρουργός έχοντας στα χέρια του ένα εξελιγμένο μηχάνημα laser, μπορεί να βελτιώσει το περίγραμμα του σώματος, ακόμα και σε περιοχές που κανονικά δεν αντιμετωπίζονται με την παραδοσιακή λιποαναρρόφηση.

Τι είδος αναισθησίας απαιτείται;

Ο ιατρός καθορίζει το επίπεδο της αναισθησίας που απαιτείται, ανάλογα με την έκταση των περιοχών που θα αντιμετωπισθούν, τις ανάγκες, αλλά και τις επιθυμίες του ίδιου του ατόμου. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιείται μόνο τοπική αναισθησία και, συχνά, το άτομο μπορεί να επιστρέψει στις ελαφρές εργασίες του την ίδια ημέρα. Σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί τοπική αναισθησία και ηρεμιστικό, έστω και για να βοηθήσει το άτομο απλά να χαλαρώσει. Σε μεγαλύτερης έκτασης laser-λιποαναρρόφηση μπορούν να χρησιμοποιηθούν η επισκληρίδειος ή και άλλες μορφές βαθύτερης αναισθησίας, κατά την οποία το άτομο κοιμάται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ή ενώ δεν αισθάνεται κανένα πόνο, έχει ταυτόχρονα κάποια αίσθηση του περιβάλλοντος.

Είναι όλα τα μηχανήματα laser-λιπόλυσης ίδια;

Το μήκος κύματος του laser είναι μια πολύ σημαντική παράμετρος. Ανάλογα με το μήκος κύματος, έχουμε λιγότερη ή περισσότερη (μπορεί να φτάσει το 2πλάσιο ή 3πλάσιο) απορροφησιμότητα της ενέργειας από το λίπος. Επίσης υπάρχουν laser λιποαναρρόφησης με εκπομπή διπλού μήκους κύματος που ευνοεί την 5πλάσια απορροφησιμότητα από το αίμα, άρα εμποδίζει και την αιμορραγία στην περιοχή μειώνοντας τους μώλωπες (μελανιές).
Σημαντική παράμετρος είναι επίσης η σύσφιξη που παρέχει κάθε είδος laser, η οποία σε συνδυασμό με την ισχύ του μηχανήματος laser, δίνει πολύ καλύτερο αποτέλεσμα.

Συνδυασμός μεθόδων λιποαναρρόφησης

Η τεχνολογία έχει δώσει κι άλλες επιλογές στον πλαστικό χειρουργό σχετικά με τη λιποαναρρόφηση, όπως είναι η Παλμική Λιποαναρρόφηση. Ο εξειδικευμένος πλαστικός χειρουργός μπορεί να κάνει συνδυασμό των μεθόδων. Οι δύο μέθοδοι δεν είναι μεταξύ τους ανταγωνιστικές, αλλά μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά, προσφέροντας στο ίδιο άτομο, στην ίδια εφαρμογή, τα πλεονεκτήματα και των δύο.

 

Αθανάσιος Χριστόπουλος -  Πλαστικός χειρουργός, Διευθυντής του Κέντρου Πλαστικής Χειρουργικής «Αισθητική Ανάπλαση» κι Επιστημονικός Διευθυντής του Advanced Plastic Surgery & Laser Clinic στο Dubai

To site enaxeraki.gr, είναι η νέα ενημερωτική ιστοσελίδα που έχει έρθει στη ζωή μας για να εξηγήσει στα παιδιά τι είναι η Αρθρίτιδα αλλά και να βοηθήσει τους γονείς να μιλήσουν στα παιδιά για τη συγκεκριμένη νόσο. Το enaxeraki.gr, που αποτελεί μία πρωτοβουλία της φαρμακευτικής εταιρείας Roche Hellas υπό την αιγίδα της Ελληνικής Παιδορευματολογικής Εταιρείας (Ε.ΠΡ.Ε) και με την υποστήριξη του «Παιδικού Αντιρευματικού Αγώνα», που απαρτίζεται από το «Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών με Χρόνιες Ρευματοπάθειες» και το «Σύλλογο Φίλων Παιδιών με Χρόνιες Ρευματοπάθειες», παρουσιάστηκε πρόσφατα σε ειδική συνέντευξη τύπου.
Οικοδεσπότης και μασκότ του enaxeraki.gr είναι ο «Άκης Χεράκης», μια ιδιαίτερα ευχάριστη και πρωτότυπη φιγούρα που συνοδεύει τα παιδιά στην πλοήγηση της ιστοσελίδας, τα ενημερώνει σχετικά με τη νόσο, που μοιράζεται μαζί τους έξυπνα μυστικά και κόλπα για τη βελτίωση της καθημερινότητάς τους, τα παρακινεί να παίξουν διασκεδαστικά παιχνίδια αλλά και να διαβάσουν ηλεκτρονικά τις ιστορίες για τις περιπέτειές του.
Την εκδήλωση άνοιξε με ένα θερμό καλωσόρισμα ο γνωστός σεφ κ. Άκης Πετρετζίκης, οικοδεσπότης του πολυχώρου “Kitchen Lab”, χαιρετίζοντας το σκοπό της πρωτοβουλίας.
Την ιστοσελίδα παρουσίασε αναλυτικά η κα Ξένια Καπόρη, Διευθύντρια Εξωτερικών Υποθέσεων της Roche Hellas, που δήλωσε: «Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη αποτελεί για τη Roche Hellas βασικό πυλώνα των δραστηριοτήτων της, αποτυπώνοντας τη δέσμευση της εταιρείας απέναντι στο κοινωνικό σύνολο και στους Έλληνες ασθενείς. Η δέσμευση αυτή είναι για όλους εμάς ουσιαστική και την εφαρμόζουμε στην πράξη για περισσότερα από 40 χρόνια στην Ελλάδα, με ενέργειες που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες. Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που η προσπάθειά μας για κάλυψη της ανάγκης των παιδιών και των γονιών με αρθρίτιδα για πιο εξειδικευμένη και στοχευμένη ενημέρωση έχει βρει γόνιμο έδαφος να αναπτυχθεί αλλά και εξαιρετικούς εταίρους να την υποστηρίξουν».
Η κα Κυριακή Σπανίδου, Φυσιοθεραπεύτρια, Σύμβουλος-Μέλος ΔΣ του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών με Χρόνιες Ρευματοπάθειες σημείωσε πως «Σκοπός του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων των Παιδιών με Χρόνιες Ρευματοπάθειες είναι η ενεργός υποστήριξη των νοσούντων παιδιών και των οικογενειών τους, με στόχο τη βελτίωση της υγείας και της ποιότητας ζωής, καθώς και η αξίωση από την Πολιτεία της βέλτιστης δυνατής περίθαλψης και θεραπείας για το κάθε παιδί. Η ενημέρωση σε ό,τι αφορά το νόσημα, τόσο της οικογένειας όσο και του παιδιού που νοσεί, παίζει σημαντικό ρόλο για τη συμμόρφωση στη θεραπεία και για τη γενικότερη διαχείριση του νοσήματος. Πολλές φορές η επικοινωνία ενός τέτοιου ζητήματος στα παιδιά καθίσταται δύσκολη. Η διαδικτυακή πλατφόρμα enaxeraki.gr αποτελεί μία λύση στην ανάγκη προσέγγισης της πληροφορίας του νοσήματος στο παιδί με έναν πιο φιλικό τρόπο προς αυτό».
Η κα Δέσποινα Μαρίτση, Παιδίατρος-Ρευματολόγος Παίδων, Ακαδημαϊκή Υπότροφος Β´ Παιδιατρικής Κλινικής Ε.Κ.Π.Α & Λέκτορας Παιδιατρικής, Ιατρικής Σχολής, Πανεπιστημίου Κύπρου στην ομιλία της επικεντρώθηκε στην επιβάρυνση της Νεανικής Ιδιοπαθούς Αρθρίτιδας (ΝΙΑ) στα παιδιά, τονίζοντας ότι «Η ΝΙΑ αποτελεί το τρίτο συχνότερο χρόνιο νόσημα της παιδικής ηλικίας και μια σημαντική πρόκληση για όλη την οικογένεια. Φυσικά, όσο βαρύτερη είναι η νόσος, τόσο μεγαλύτερο είναι το φορτίο της για τα παιδιά που νοσούν αλλά και για τους φροντιστές τους. Για το λόγο αυτό, χρειάζεται να δοθεί βάση στην ενημέρωση-εκπαίδευση του ασθενούς και της οικογένειάς του για τη νόσο και τη θεραπεία αυτής, αλλά και στην υποστήριξη μιας ομαλής σωματικής και ψυχολογικής ανάπτυξης του παιδιού σε αυτή την ευαίσθητη περίοδο της ζωής του. Στο παρελθόν, η ΝΙΑ θεωρούταν σπάνιο και δυσίατο νόσημα χαρακτηριζόμενο από εξάρσεις και υφέσεις, το οποίο συνοδευόταν από υψηλή νοσηρότητα και μακροχρόνιες αναπηρίες. Στις μέρες μας, η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία έχουν αλλάξει τελείως τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τους ασθενείς αυτούς, οι οποίοι μπορούν να έχουν μια φυσιολογική ζωή».
Με τη σειρά του, ο κ. Παναγιώτης Τρόντζας, Ρευματολόγος, Διευθυντής του Ρευματολογικού Κέντρου Γ.Ν.Ν.Θ.Α. "Η Σωτηρία" και Πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας για τη Μυοσκελετική Υγεία (ΕΠ.Ε.Μ.Υ) αναφέρθηκε στη Ρευματοειδή Αρθρίτιδα (ΡΑ) στους ενήλικες, υπογραμμίζοντας ότι «Η ΡΑ είναι μια συστηματική, φλεγμονώδης, αυτοάνοση ασθένεια που μπορεί να οδηγήσει σε βαριά αναπηρία ήδη από τα πρώτα χρόνια της νόσου. Οι ασθενείς παρουσιάζουν πληθώρα βιολογικών, ψυχολογικών και κοινωνικών προβλημάτων που δυσχεραίνουν την εργασία και τη συμμετοχή σε οικογενειακές, κοινωνικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες. Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν αναλογιστούμε πως η πλειοψηφία τους είναι μητέρες ή γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, που είναι πολύ πιθανό να δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις σωματικές αλλά και τις ψυχικές απαιτήσεις της ανατροφής και φροντίδας των παιδιών τους, επηρεάζοντας ενδεχομένως αρχικά την ψυχολογία αλλά και αργότερα την ομαλή συναισθηματική ανάπτυξή τους. Για τους λόγους αυτούς, λοιπόν, η υποστήριξη των γονέων στην επικοινωνία με τα παιδιά τους γύρω από τα κλινικά και μη-κλινικά στοιχεία της νόσου, θεωρείται σημαντική παράμετρος ανακούφισης από το συναισθηματικό φορτίο αυτής. Ο ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας παραμένει, βέβαια, η έγκαιρη διάγνωση και η έναρξη πρώιμα – μέσα στους πρώτους 3-6 μήνες – επιθετικής θεραπείας με στόχο την ύφεση της νόσου».
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το www.enaxeraki.gr

Οι διαβητικοί έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα και οστεοπόρωση, παθήσεις που οδηγούν σε εκφύλιση των αρθρώσεων και επομένως είναι ενδεχόμενο να υποβληθούν σε αρθροπλαστική. Επίσης, όπως διαπιστώθηκε από μια δανέζικη μελέτη που βασίστηκε σε δεδομένα περισσοτέρων των 100.000 ανθρώπων, η συγκεκριμένη ομάδα ασθενών παρουσιάζει συχνότερα πόνο στην πλάτη, στον ώμο και στον αυχένα.
«Ο διαβήτης τύπου 2 είναι μια μεταβολική νόσος που χαρακτηρίζεται από αύξηση του σακχάρου στο αίμα, λόγω αδυναμίας του παγκρέατος να παράγει την απαραίτητη ποσότητα ινσουλίνης ή αυτή που παράγει δεν χρησιμοποιείται σωστά από τον οργανισμό. Πρόκειται για μια χρόνια ασθένεια που απαιτεί δια βίου διαχείριση. Δεδομένου ότι επηρεάζει διάφορα όργανα του σώματος και μάλιστα χωρίς να γίνεται άμεσα αντιληπτή, η επιστημονική κοινότητα διεξάγει συνεχώς έρευνες προκειμένου να διευρυνθούν οι γνώσεις μας για τις επιπτώσεις του», σημειώνει ο εξειδικευμένος στις αρθροπλαστικές ισχίου και γόνατος ορθοπαιδικός χειρουργός Δρ. Αθανάσιος Τσουτσάνης. Από τη νόσο πάσχουν πάνω από 422 εκ. παγκοσμίως (2014, WHO), αριθμός που βρίσκεται σε άνοδο, εξαιτίας κυρίως του δυτικού τρόπου ζωής. Με αυτό το δεδομένο οποιαδήποτε συσχέτιση με παθήσεις των αρθρώσεων θα μπορούσε να λειτουργήσει προληπτικά και με τον σχεδιασμό παρεμβάσεων ένα ποσοστό ασθενών θα βοηθούσε να αποφύγουν ή καθυστερήσουν τα συμπτώματα οπότε και την ανάγκη για θεραπεία.
Στο παρελθόν ερευνητές παρατήρησαν ότι οι πάσχοντες από διαβήτη είναι πιθανότερο να αναφέρουν μυοσκελετικό πόνο από ότι τα άτομα χωρίς τη νόσο. Ωστόσο, δεν είναι σαφές εάν αυτή η αύξηση οφείλεται σε αυξημένο κίνδυνο χρόνιων παθήσεων των οστών και των αρθρώσεων. Η διευκρίνιση αυτή αποτέλεσε τον στόχο μιας επιστημονικής ομάδας από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Nordsjaellands στο Hillerød της Δανίας. Αφού επεξεργάστηκαν στοιχεία 109.218 ατόμων ηλικίας 40 ετών και άνω, εκτός από τη διαπίστωση ότι το 8,5% διαγνώστηκε με διαβήτη, ότι οι περισσότεροι ήταν άνδρες, μεγαλύτερης ηλικίας και με υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος, παρατήρησαν και ότι ήταν πιθανότερο να πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα και οστεοπόρωση.
Ειδικότερα, τα αποτελέσματα που παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μελέτη του Διαβήτη (European Association for the Study of Diabetes), το οποίο διεξήχθη στο Βερολίνο, έδειξαν ότι τα άτομα με διαβήτη είχαν 33% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν οστεοαρθρίτιδα, 70% ρευματοειδή αρθρίτιδα και 29% οστεοπόρωση.
Όπως μας εξηγεί ο Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών Δρ. Τσουτσάνης, η οστεοαρθρίτιδα και η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι δύο από τους 100 και πλέον τύπους αρθρίτιδας που γνωρίζουμε. Και οι δύο μπορούν να προκαλέσουν οίδημα, πόνο, δυσκαμψία και μειωμένο εύρος κίνησης, συμπτώματα που διαφέρουν σε ένταση και δεν είναι μόνιμα, αλλά υπόκεινται σε περιόδους ύφεσης και έξαρσης. Σε προχωρημένα στάδια επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα ζωής των ασθενών.
Η συχνότερη μορφή αρθρίτιδας είναι η οστεοαρθρίτιδα. Προκύπτει όταν ο χόνδρος στα άκρα των οστών φθείρεται, οπότε τα οστά τρίβονται μεταξύ τους. Με τον καιρό, οι αρθρώσεις μπορεί να χάσουν την ανθεκτικότητά τους και ο πόνος μπορεί να γίνει χρόνιος. Όταν τα συμπτώματα είναι ήπια ή μέτρια, αντιμετωπίζονται συντηρητικά με τακτική άσκηση και ενδυνάμωση των μυών γύρω από την άρθρωση, φυσικοθεραπεία, κρυοθεραπεία ή θερμοθεραπεία, φαρμακοθεραπεία, την αποφυγή επαναλαμβανόμενων κινήσεων και τη διατήρηση του βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα.
Όταν όμως είναι σοβαρά και ο ασθενής δυσκολεύεται σημαντικά ή αδυνατεί να ακολουθήσει την καθημερινότητά του χωρίς να υποφέρει, υποβάλλεται σε χειρουργική επέμβαση για την αντικατάσταση της άρθρωσης. Η αρθροπλαστική, αποκαθιστά τη λειτουργικότητα της πάσχουσας άρθρωσης και έχει αποδειχθεί ότι όσοι υποβάλλονται σ’ αυτή μειώνουν τον κίνδυνο για καρδιακή ανεπάρκεια, διαβήτη και κατάθλιψη. Όταν δε πραγματοποιείται με τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας όπως η AMIS, ο ασθενής αναρρώνει γρηγορότερα, χωρίς (ιδιαίτερο) μετεγχειρητικό πόνο και επιστρέφει συντομότερα στην καθημερινότητά του, διότι κατά την επέμβαση δεν κόβονται ή αποκολλούνται μύες, απλά παρεκτοπίζονται.
Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια αυτοάνοση ασθένεια που επίσης προκαλεί βλάβη στις αρθρώσεις, συνήθως αμφοτερόπλευρα. Για τη βλάβη αυτή δεν ευθύνεται η φθορά ή κάποιος τραυματισμός αλλά ο ίδιος ο οργανισμός που επιτίθεται στον εαυτό του. Αυτός είναι ένας τρόπος που οι γιατροί τη διακρίνουν από άλλες μορφές αρθρίτιδας, όπως η οστεοαρθρίτιδα. Για τη θεραπεία της προσβεβλημένης άρθρωσης, η αρθροπλαστική έχει αποδειχθεί ότι είναι η πιο επιτυχημένη επέμβαση στους ασθενείς που βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο.
Η οστεοπόρωση, δηλαδή η μειωμένη οστική αντοχή που προκαλεί κατάγματα, παρότι μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε οστό, κυρίως επιφέρει κατάγματα στο ισχίο, στη σπονδυλική στήλη και στον καρπό και οι ασθενείς πιθανότατα χρειάζονται χειρουργική επέμβαση για την αποκατάστασή τους. «Όσον αφορά στο ισχίο, το είδος της επέμβασης που θα πραγματοποιηθεί, δηλαδή ημιαρθροπλαστική, ολική αρθροπλαστική ή εσωτερική οστεοσύνθεση, εξαρτάται από την ηλικία, τη σοβαρότητα και τη θέση του κατάγματος», διευκρινίζει ο Δρ. Τσουτσάνης.
Οι συγγραφείς της μελέτης πιστεύουν ότι η ιδιαίτερα έντονη σχέση μεταξύ της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και του διαβήτη μπορεί να οφείλεται στην παρουσία χρόνιας φλεγμονής και στις δύο παθήσεις. Ή ενδεχομένως να οφείλεται στο ότι τα φάρμακα (στεροειδή) που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη τύπου 2.
Τέλος, μια άλλη πιθανή αιτία είναι η αδυναμία των ανθρώπων που υποφέρουν απ’ αυτές τις παθήσεις των αρθρώσεων να ασκηθούν λόγω του πόνου που βιώνουν, υπονομεύοντας έτσι την υγεία τους και την πιθανότητα εμφάνισης διαβήτη. Εξάλλου, όπως επίσης παρατήρησαν, όσοι διαβητικοί ασκούνταν πιο εντατικά είχαν μειωμένο κίνδυνο πόνου στην πλάτη, στους ώμους και στον αυχένα.

Τρίτη, 11 Δεκέμβριος 2018 15:20

Oι καλύτερες τροφές για τα μάτια

Η προσεγμένη διατροφή μπορεί να ωφελήσει σημαντικά τα μάτια, μειώνοντας τον κίνδυνο εκδηλώσεως διαφόρων σοβαρών οφθαλμοπαθειών.
Οι διαταραχές της όρασης είναι πάρα πολύ συχνές. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) αναφέρει ότι περισσότεροι από ένας στους έξι κατοίκους του πλανήτη πάσχει από κάποιο νόσημα που μειώνει την όρασή του.
Αναλυτικότερα, σχεδόν 189 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν ήπια διαταραχή της μακρινής όρασής τους, 217 εκατομμύρια μέτρια έως σοβαρή και 36 εκατομμύρια είναι τυφλοί. Αντίστοιχα, περισσότερα από 825 εκατομμύρια έχουν διαταραχή στην κοντινή όρασή τους.
«Στους ενήλικες που κατοικούν σε ανεπτυγμένες χώρες, οι κύριες αιτίες της μειωμένης όρασης είναι ο καταρράκτης, η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, το γλαύκωμα και η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας», λέει ο χειρουργός-οφθαλμίατρος Δρ. Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision, καθηγητής Οφθαλμολογίας Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης, NYU Medical School. «Στα παιδιά είναι κυρίως η αμφιβληστροειδοπάθεια της προωρότητας. Ωστόσο τα περιστατικά της παιδικής ηλικίας είναι σπάνια. Η συντριπτική πλειονότητα των ατόμων με μειωμένη όραση έχουν ηλικία άνω των 50 ετών».
Ο ΠΟΥ εκτιμά οι παθήσεις που μειώνουν την όραση μπορούν να προληφθούν σε ποσοστό που φθάνει το 80%.
«Είναι γεγονός πως, όπως η διατροφή επηρεάζει την υγεία της καρδιάς, έτσι επηρεάζει και την υγεία των ματιών», λέει ο Δρ. Κανελλόπουλος. «Μελέτες έχουν δείξει ότι η ακολούθηση μιας διατροφής χαμηλής σε λιπαρά και πλούσιας σε φρούτα, λαχανικά και δημητριακά ολικής ωφελεί τα μάτια. Αυτό είναι λογικό, αφού τα μάτια βασίζονται σε μικροσκοπικές αρτηρίες για να τροφοδοτηθούν με οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά, ακριβώς όπως η καρδιά βασίζεται στις δικές της, μεγαλύτερες αρτηρίες. Επομένως πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να διατηρούμε αυτές τις αρτηρίες ανοιχτές, χωρίς στενώσεις που περιορίζουν τον αυλό τους».
Η ακολούθηση μιας υγιεινής διατροφής μειώνει και με άλλους μηχανισμούς τον κίνδυνο διαφόρων οφθαλμοπαθειών. Μελέτες έχουν δείξει ότι ορισμένα θρεπτικά συστατικά προστατεύουν τα μάτια χάρη στις αντιοξειδωτικές ιδιότητές τους.
Τα συστατικά αυτά είναι η λουτεΐνη, η ζεαξανθίνη, οι βιταμίνες Α, C και Ε, το βήτα-καροτένιο, τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και ο ψευδάργυρος.
Στις παθήσεις από τις οποίες μπορεί να μας προστατεύσουν τα συστατικά αυτά συμπεριλαμβάνονται ο καταρράκτης (θολώνει την όραση), η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς (μειώνει προοδευτικά την κεντρική όραση και μπορεί να οδηγήσει έως την τύφλωση), το γλαύκωμα, η ξηροφθαλμία και η φτωχή όραση τη νύχτα.
«Ιδανικά, η καθημερινή διατροφή πρέπει να αποτελείται από όσο το δυνατόν λιγότερο επεξεργασμένα τρόφιμα, με έμφαση στις πρωτεΐνες, στα γαλακτομικά, στα φρούτα και στα λαχανικά», λέει ο Δρ. Κανελλόπουλος. «Το κλειδί είναι να προσπαθούμε να τρώμε φρέσκα τρόφιμα με διάφορα χρώματα, περιορίζοντας τα επεξεργασμένα τρόφιμα, όσα περιέχουν πολλά λιπαρά και όσο περιέχουν πολλή ζάχαρη».
Η Αμερικανική Ακαδημία Οφθαλμολογίας (ΑΑΟ) εξέδωσε προσφάτως έναν κατάλογο με πέντε ομάδες τροφίμων, οι οποίες έχει αποδειχθεί σε πολλές μελέτες ότι ωφελούν τα μάτια. Να ποια είναι:
* Σκουροπράσινα φυλλώδη λαχανικά. Το kale (ένα είδος λαχανίδας) και το σπανάκι είναι πλούσια σε λουτεΐνη και ζεαξανθίνη. Τα συστατικά αυτά ανήκουν στα καροτινοειδή και ανευρίσκονται σε υψηλά επίπεδα στο κεντρικό τμήμα του αμφιβληστροειδούς χιτώνα των ματιών: την ωχρά κηλίδα.
Έτσι, η καθημερινή κατανάλωσή τους μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για εμφάνιση ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς.
Άλλα λαχανικά που είναι πλούσια σε λουτεΐνη και ζεαξανθίνη είναι το μαρούλι ρομάνα, τα φύλλα των γογγυλιών, τα σέσκουλα, το άγριο λάχανο, το μπρόκολο και τα μπιζέλια.
Καλές πηγές τους είναι επίσης ο κρόκος του αυγού, το καλαμπόκι, το κάρδαμο, το κολοκύθι κ.λπ.
* Εσπεριδοειδή. Τα πορτοκάλια, τα μανταρίνια, το γκρέιπφρουτ και τα λεμόνια είναι πλούσια σε βιταμίνη C, ένα αντιοξειδωτικό πολύτιμο για την υγεία των ματιών.
Έρευνες έχουν δείξει ότι τα μάτια χρειάζονται καθημερινά σχετικά υψηλές ποσότητες βιταμίνης C για να λειτουργούν ομαλά. Επιπλέον, τα αντιοξειδωτικά είναι απαραίτητα για την πρόληψη ή έστω την καθυστέρηση της ανάπτυξης καταρράκτη και εκφύλισης της ωχράς.
Άλλα τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη C είναι τα ροδάκινα, οι κόκκινες πιπεριές, οι τομάτες και οι φράουλες.
* Φασόλια. Όλα τα είδη φασολιών (π.χ. μαυρομάτικα, κόκκινα, φασόλια Λίμα κ.λπ.) περιέχουν ψευδάργυρο, ένα βασικό ιχνοστοιχείο που ανευρίσκεται σε υψηλές συγκεντρώσεις και στα μάτια.
Ο ψευδάργυρος μπορεί να προστατεύει τα μάτια από τις επιβλαβείς επιδράσεις της υπεριώδους ακτινοβολίας του ηλίου.
Άλλα τρόφιμα πλούσια σε ψευδάργυρο είναι τα αράπικα φιστίκια, τα στρείδια, το άπαχο κόκκινο κρέας, τα πουλερικά, τα εμπλουτισμένα δημητριακά κ.λπ.
* Παχιά ψάρια. Είναι πλούσια σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, τα οποία έχει διαπιστωθεί ότι προστατεύουν μακροπρόθεσμα την υγεία των ματιών.
Φροντίστε να τρώτε κάθε εβδομάδα τουλάχιστον δύο μερίδες σολομό, τόνο, σαρδέλες, γλώσσα Ατλαντικού (halibut) κ.λπ.
* Φρούτα και λαχανικά με πορτοκαλί χρώμα. Τα καρότα, οι γλυκοπατάτες, τα βερίκοκα και το πεπόνι είναι πλούσια σε βήτα-καροτένιο, ένα θρεπτικό συστατικό που ενισχύει τη νυκτερινή όραση.

Τι άλλο να κάνετε
«Αν και η υγιεινή διατροφή είναι απαραίτητη για την υγεία των ματιών, δεν αποτελεί την μοναδική παράμετρο του τρόπου ζωής που πρέπει να προσέχουμε», τονίζει ο Δρ. Κανελλόπουλος.
Απαραίτητα είναι μερικά ακόμα μέτρα:
* Να αποφεύγετε το κάπνισμα (παθητικό και ενεργητικό).
* Να μην κυκλοφορείτε εκτός σπιτιού χωρίς γυαλιά ηλίου (ανεξάρτητα από την εποχή του χρόνου).
* Να φοράτε προστατευτικά ματιών όταν ασχολείστε με σπορ ή δουλειές που ενέχουν κίνδυνο τραυματισμού στο πρόσωπο.
* Να μετράτε σε τακτά χρονικά διαστήματα και να ρυθμίζετε το σάκχαρο στο αίμα σας.
* Να επισκέπτεστε προληπτικά τον οφθαλμίατρο κάθε 1-2 χρόνια.
«Η προστασία της όρασης απαιτεί μία ολιστική προσπάθεια, που αξίζει τον κόπο να την κάνουμε όλοι για να διαφυλάξουμε μία από τις πολυτιμότερες αισθήσεις μας», καταλήγει ο ειδικός.

Τα περισσότερα σύγχρονα επαγγέλματα απαιτούν την πολύωρη παραμονή του ατόμου στο γραφείο, γεγονός που επιβαρύνει το μυοσκελετικό σύστημα του σώματος, ιδίως όμως των κάτω άκρων. Τα κάτω άκρα, και ιδιαίτερα τα γόνατα είναι εκείνα που επιβαρύνονται περισσότερο με την καθιστική ζωή, με αποτέλεσμα την εμφάνιση πόνου και αρθρίτιδας.

Στην καθημερινή ιατρική πράξη συναντάμε συχνά νέους ανθρώπους με ενασχόληση γραφείου, που αναφέρουν πόνο στις αρθρώσεις των γονάτων παρόλο που δεν τα επιβαρύνουν με ιδιαίτερες δραστηριότητες καταπόνησης. Από το γεγονός αυτό καταλαβαίνουμε ότι η παρατεταμένη καθιστική θέση συμβάλλει ενεργά στην παθογένεια του πόνου.
Το γόνατο είναι μια σύνθετη άρθρωση, πάνω στην οποία ασκούνται δυνάμεις από τους πέριξ μυς. Η επιγονατίδα είναι οστάριο στην πρόσθια επιφάνεια της άρθρωσης που δρα ως υπομόχλιο και είναι υπεύθυνο στην κατανομή των δυνάμεων αυτών, δημιουργώντας ταυτόχρονα ευαίσθητα σημεία. Η ισορροπία των δυνάμεων που ασκούνται από τους μυς πάνω στο γόνατο αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της υγείας της
άρθρωσης.

GOUDELIS KNEEΣυμπτώματα
Κατά την καθιστική θέση, τα γόνατα συχνά υπερβαίνουν τις 90 μοίρες κάμψης, φτάνοντας πολλές φορές τις 120-130 μοίρες. Έτσι, ασκείται παρατεταμένα πίεση στα οστά της άρθρωσης και δημιουργούνται συνθήκες χρόνιας επιβάρυνσης και εμφάνισης του συνδρόμου επιγονατιδομηριαίας προστριβής – χονδροπάθειας. Επίσης, πολλά από τα άτομα αυτά έχουν αυξημένο βάρος σώματος λόγω της πολύωρης ακινησίας στο γραφείο, η οποία πολλές φορές υπερβαίνει τις 8 ώρες και συνεχίζεται και στο σπίτι. Η αύξηση του σωματικού βάρους αποθαρρύνει τα άτομα να ασχοληθούν συστηματικά με σωματικές δραστηριότητες, όπως ένα άθλημα ή χόμπι, δημιουργώντας αναπόφευκτα ένα φαύλο κύκλο αυξημένου βάρους, ελάχιστης σωματικής δραστηριότητας και πόνων στα γόνατα.

Έλλειψη άσκησης
Η έλλειψη σωματικής άσκησης δημιουργεί συνθήκες ατροφίας των τετρακέφαλων μηριαίων μυών, καθώς και ελάττωση της ελαστικότητας των οπίσθιων μηριαίων μυών, των μυών δηλαδή, που περιβάλλουν το γόνατο.
Οι ατροφικοί μύες αδυνατούν να αναλάβουν και να διαχειριστούν τις ισχυρές δυνάμεις που ασκούνται στις αρθρώσεις και έτσι αυτές συσσωρεύονται πάνω στα οστά και τους αρθρικούς χόνδρους, προκαλώντας
σταδιακά τη φθορά τους.
Τα συμπτώματα που απασχολούν τους ανθρώπους στις περιπτώσεις αυτές, είναι κυρίως ο πόνος στην πρόσθια επιφάνεια του γόνατος, ο οποίος εμφανίζεται κυρίως όταν τα γόνατα διατηρούνται για πολλή ώρα λυγισμένα. Οι ασθενείς χαρακτηριστικά αναφέρουν πόνο στα γόνατα κατά τη διάρκεια των πρώτων βημάτων όταν σηκώνονται από την παρατεταμένη καθιστική θέση, που βελτιώνεται με τη βάδιση.
Επίσης, αναφέρουν ιδιαίτερο πόνο στο ανεβοκατέβασμα της σκάλας. Ο πόνος κατά τη διάρκεια του ύπνου είναι επίσης συνηθισμένος.
Πολλοί από τους ασθενείς με πόνο στα γόνατα εμφανίζουν κάποια μορφή δυσπλασίας στην άρθρωση και αυτό μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες εμφάνισης φθοράς του αρθρικού χόνδρου, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με τους άλλους παράγοντες που προαναφέρθηκαν. Οι ασθενείς χαρακτηριστικά αναφέρουν πόνο στα γόνατα κατά τη διάρκεια των πρώτων βημάτων όταν σηκώνονται από την παρατεταμένη καθιστική θέση, που βελτιώνεται με τη βάδιση. Επίσης, αναφέρουν ιδιαίτερο πόνο στο ανεβοκατέβασμα της σκάλας.
Η πλειονότητα των ασθενών αντιμετωπίζεται με αντιφλεγμονώδη φαρμακευτική αγωγή, με συμπληρώματα διατροφής για την προστασία των αρθρώσεων, με ενέσεις υαλουρονικού οξέος ή με σύγχρονες κυτταρικές θεραπείες με αυξητικούς παράγοντες από το πλάσμα του ίδιου του ασθενούς (PRP) ή με βλαστοκύτταρα.
Για να προσεγγίσουμε θεραπευτικά ένα τέτοιου είδους πρόβλημα θα πρέπει αρχικά να κατανοήσουμε ότι αποτελεί μια διαταραχή της εμβιομηχανικής του γόνατος. Είναι δηλαδή, ένα μηχανικό πρόβλημα και η αντιμετώπιση με φαρμακευτική αγωγή δεν αποτελεί την οριστική λύση του.
Γενικότερα, το άτομο θα πρέπει να ακολουθεί ένα πρόγραμμα ενδυνάμωσης του τετρακέφαλου μυός με ισομετρικές και ισοτονικές ασκήσεις, οι οποίες δεν πρέπει να ξεπερνούν τις 30-40 μοίρες κάμψης. Επίσης, θα μπορούσαν να βοηθήσουν οι διατατικές ασκήσεις των μυών του γόνατος. Αν το πρόβλημα επιμένει, ο ορθοπαιδικός θα θέσει τη διάγνωση και θα σχεδιάσει το θεραπευτικό πλάνο. Η φυσικοθεραπεία θα καθοδηγήσει τον ασθενή όσον αφορά στις ασκήσεις, ενώ η σωστή προσέγγιση από έναν εξειδικευμένο γυμναστή συμπληρώνει το τρίπτυχο μιας επιτυχημένης και σύγχρονης αντιμετώπισης αυτού του τόσου συχνού κλινικού προβλήματος.

 

Συμβουλές για όσους κάνουν δουλειά γραφείου

Οι συμβουλές που θα πρέπει να εφαρμόσει κάθε άνθρωπος που βρίσκεται πολλές ώρες στο γραφείο και κάθεται στην καρέκλατου είναι:
Να διατηρεί τα γόνατά του σχετικά τεντωμένα.
Κάθε μισή περίπου ώρα να σηκώνεται από την καρέκλα του και να κάνει μερικά βήματα.
Αν δεν μπορεί να σηκώνεται, τότε θα πρέπει να αλλάζει τη θέση των γονάτων ανά 30 περίπου λεπτά , ώστε να υπάρχει αποσυμφόρηση και ανακατανομή των δυνάμεων στην άρθρωση.
Χρήσιμο είναι όσο κάθεται, να κρατά τεντωμένα τα γόνατά του και να σφίγγει τους τετρακέφαλους μυς για 5 δευτερόλεπτα τη φορά, αρκετές
φορές την ημέρα.
Η χρήση του υποποδίου μπορεί να αποτελέσει βοηθητικό παράγοντα ανάπαυσης των κάτω άκρων.

Τρίτη, 11 Δεκέμβριος 2018 14:48

Ο ρόλος του φαρμακοποιού στην ΠΦΥ

Πάνω από σαράντα χρόνια, πίσω από τον πάγκο του φαρμακείου τα περιστατικά που θα μπορούσα να διηγηθώ είναι αμέτρητα. Αν με ρωτούσαν ποια θεωρώ την κορυφαία στιγμή, θα ανέφερα το εξής περιστατικό. Η πόρτα του φαρμακείου ανοίγει ξαφνικά, ένας ασθμαίνων άνθρωπος εμφανίζεται και λέει στο φαρμακοποιό: «Πάρε μια ένεση και έλα γιατί ένας άνθρωπος πεθαίνει μπροστά στην σκάλα της εκκλησίας». Μέχρι ο φαρμακοποιός να συνειδητοποιήσει τι του ζητά και να ξεπεράσει τον αιφνιδιασμό, τρεις άνθρωποι μπαίνουν κρατώντας από τα χέρια και τα πόδια ένα αναίσθητο τέταρτο άτομο και το ξαπλώνουν στο πάτωμα μπροστά στον πάγκο του φαρμακείου λέγοντας ότι τον τσίμπησε μια σφήγκα.
Το πιεσόμετρο που χρησιμοποιήθηκε δείχνει πίεση τρία, ο σφυγμός σχεδόν δεν ψηλαφείται και γύρω από το χωρίς αισθήσεις άτομο, σχηματίζεται ένας κύκλος υγρού που δηλώνει ότι έχει γίνει ακούσια διούρηση. Όλα δείχνουν ότι ο άνθρωπος στο πρόσωπο του οποίου αναγνωρίζεται ο συμμαθητής, ο συμπολίτης, ο φίλος, είναι θέμα κάποιων λεπτών να φύγει από την ζωή!Τα όρια της αρμοδιότητας παραμερίζονται, η συναίσθηση της ευθύνης και του λειτουργήματος που υπηρετεί διαστέλλονται και οι γνώσεις επιστρατεύονται χωρίς δεύτερη σκέψη.
Καρδιοτονωτικά, αντιισταμινικά, κορτιζόνη ενίονται ενδομυϊκά... Το ασθενοφόρο που έχει κληθεί από το κέντρο υγείας διπλανής πόλης, καθυστερεί περισσότερο από το σύνηθες λόγω εκτελέσεως έργων στο δρόμο.

papagiannniΩστόσο, μέσα σε πέντε λεπτά ο άνθρωπος αρχίζει να παρουσιάζει δείγματα ανάνηψης, αρχίζει να ανακτά τις αισθήσεις του. Ο γιατρός που φτάνει με το ασθενοφόρο, συμφωνεί  απόλυτα με την
αγωγή που εφαρμόστηκε και τονίζει ότι αν αυτά δεν είχαν γίνει, ο ασθενής θα είχε χάσει την άνιση μάχη με το τρομερό αλλεργικό σοκ που είχε υποστεί!
Αυτό το πολύ ακραίο περιστατικό θα συμβεί μία-δύο ή καμία (το ευκταίο) φορά στη ζωή του φαρμακοποιού. Όμως και μια ζωή να σωθεί σε όλη τη διάρκεια της καριέρας ενός επιστήμονα υγείας, ο σκοπός
του λειτουργήματος που υπηρετεί, έχει εκτελεστεί στο έπακρο!
Αυτό αποτελεί ένα ακραίο περιστατικό ανάγκης επείγουσας παρέμβασης σε μια διευρυμένη βάση άσκηση του καθήκοντος! Όμως και σε καθημερινή βάση, το γνωστό μας κλασικό φαρμακείο που βρίσκεται σε κάθε πόλη και χωριό, θα κληθεί να αντιμετωπίσει ένα πονοκέφαλο, ένα πονόδοντο, τη φροντίδα ενός τραύματος, τον έλεγχο της πίεσης, τον εμβολιασμό κλπ.

Θα δώσει συμβουλές, πολύ βασικές για την πρόληψη στην υγεία, θα κατευθύνει σωστά, δίνοντας βαρύτητα στην διατροφή, την άσκηση, τα κατάλληλα συμπληρώματα. Καλύπτει κατά αυτόν τον τρόπο,
ένα μεγάλο μέρος της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας πριν φτάσει κάποιος στο κέντρο υγείας, ή στον γιατρό. Ο φαρμακοποιός, έχει ένα ακόμα ρόλο: να χαλαρώνει τον αναστατωμένο συνήθως από το πρόβλημά του ασθενή, ή τους οικείους του, χωρίς να τον εφησυχάζει και να τον παραπέμπει στον γιατρό για περαιτέρω επιβεβλημένο έλεγχο και έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία.
Σε αρκετές περιπτώσεις, ακόμα και το να πεισθεί να πάει στον γιατρό, θέλει ιδιαίτερη προσπάθεια! Συνήθως ο φαρμακοποιός έχει μια σφαιρική αντίληψη του ατόμου, δεδομένου ότι τον γνωρίζει χρόνια. Έχει πλήρη εικόνα του ιατρικού του ιστορικού, της ψυχολογίας του, του οικογενειακού του περιβάλλοντος, της δυνατότητας αντίληψης. Έτσι μπορεί να τον διαχειριστεί ανάλογα, έχοντας πάντα σαν στόχο, την βελτίωση της κατάστασης της υγείας του, και της ψυχολογίας του.
Αυτός ο πολυσχιδής ρόλος του, προϋποθέτει συνεχή επιμόρφωση, ειδικές γνώσεις, βαθιά μελέτη του αντικειμένου στηριγμένη στο επιστημονικό του υπόβαθρο, ώστε να μπορεί να ελέγξει, ερμηνεύσει και
συστήσει στοχευμένα ένα προϊόν, με σκοπό αυτό να βελτιώσει την υγεία ή την εμφάνιση, ανάλογα αν πρόκειται για φάρμακο, ή καλλυντικό αντίστοιχα.

Ένα μήλο την ημέρα το γιατρό τον κάνει πέρα... ή μήπως τελικά χρειάζεται κάτι παραπάνω; Η διατροφική κατάσταση του ατόμου έχει από καιρό συνδεθεί με την ευαισθησία του στην εμφάνιση λοιμώξεων και άλλων ασθενειών, καθώς και με τη σοβαρότητα αυτών των λοιμώξεων.

Μελέτες των τελευταίων ετών υποστηρίζουν ότι η ανεπαρκής διατροφή εμποδίζει την ορθή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, οδηγώντας έτσι σε αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις. Όπως αποδεικνύεται λοιπόν, ένα μήλο δεν φτάνει, μπορεί ωστόσο να αποτελέσει μια καλή αρχή για κάποιον που προσπαθεί να υιοθετήσει υγιεινές διατροφικές συνήθειες.
Η έλλειψη χρόνου αλλά και γνώσεων οδηγεί τους περισσότερους από εμάς στην επιλογή τροφίμων φτωχών σε θρεπτικά συστατικά. Η καθημερινή έκθεση σε μια μολυσμένη ατμόσφαιρα και το εργασιακό ή οικογενειακό στρες ενισχύουν τις ελλείψεις σε μακροθρεπτικά και μικροθρεπτικά συστατικά, όπως ο ψευδάργυρος, το σελήνιο, ο σίδηρος και οι αντιοξειδωτικές βιταμίνες Ε και C, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε κλινικά σημαντική ανοσολογική ανεπάρκεια.
Παράλληλα, νέες μελέτες έχουν δείξει ότι η ανάπτυξη άμυνας έναντι των μολύνσεων, καθώς και ο έλεγχος της φλεγμονής επηρεάζονται από την ανταπόκριση της φυσιολογικής χλωρίδας (μικροβίωμα) του ανθρωπίνου σώματος και είναι αλληλένδετες με συγκεκριμένους ανοσολογικούς μηχανισμούς, αποτελώντας γραμμή άμυνας αλλά και προστασίας για την καλή μας υγεία.

TOUMBIΜε όπλο τη διατροφή
Μπορεί όμως ο συνδυασμός χρόνιου υποσιτισμού και μόλυνσης να αντιμετωπιστεί μόνο διατροφικά; Σε έναν κόσμο όπου το υπέδαφος θα ήταν πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, η παχυσαρκία και τα επεξεργασμένα
τρόφιμα δεν θα συνιστούσαν καθημερινότητα αλλά θα ήταν η εξαίρεση, όπου η καθημερινότητα θα περιλάμβανε ποικιλόχρωμη διατροφή και λιγότερο καθιστική ζωή και στρες, τα συμπληρώματα διατροφής
πιθανόν να μας ήταν παντελώς άγνωστα.
Επειδή όμως τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει, ακολουθούν τα στοιχεία (βιταμίνες και βότανα) που μπορούν να μας βοηθήσουν αποτελεσματικά στη μάχη ενάντια στις ιώσεις, καθώς και οι διατροφικές τους πηγές.            
Βιταμίνη C: Η βιταμίνη C είναι το πιο γνωστό συμπλήρωμα διατροφής ενάντια στο κοινό κρυολόγημα. Βιολογικά, η βιταμίνη C ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, ενισχύοντας τη δράση των αντισωμάτων.
Δρα προφυλακτικά για τις βιταμίνες Α και Ε, εμποδίζοντας την οξείδωσή τους και ενισχύοντας τη δράση τους. Τέλος, διαθέτει πανίσχυρη αντιοξειδωτική δράση που μειώνει το οξειδωτικό στρες, ενισχύοντας έτσι την καλή λειτουργία του οργανισμού. Διατροφικά προσλαμβάνεται από τα ακτινίδια, τα εσπεριδοειδή, τα κραμβοειδή λαχανικά και τα φρούτα του δάσους.
Βιταμίνη D: Σύμφωνα με τελευταίες έρευνες, η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων έχουν έλλειψη σε αυτή τη λιποδιαλυτή βιταμίνη. Στην Ελλάδα, τα ποσοστά έλλειψης είναι ιδιαιτέρως αποθαρρυντικά.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, σε σημαντικό αριθμό ανθρώπων να συστήνεται η λήψη συμπληρώματος διατροφής και η κατανάλωση τροφίμων εμπλουτισμένων με τη βιταμίνη D, όπως για παράδειγμα τα δημητριακά
πρωινού. Εκ φύσεως απαντάται στα λιπαρά ψάρια και στα γαλακτοκομικά. Η βιταμίνη D, με τον ανοσοτροποποιητικό της ρόλο, μπορεί να προφυλάξει τον οργανισμό από τις ιώσεις. Την ίδια ώρα, συμβάλλει
στην πρόληψη αρκετών σοβαρών παθήσεων, όπως ο καρκίνος του προστάτη, του μαστού, του παχέος εντέρου και του δέρματος.
Εχινάκεια ή Echinacea: Είναι πλούσια σε φυτοχημικά δραστικά συστατικά, που δρουν προστατευτικά έναντι των λοιμώξεων. Σημαντικό είναι να αναφέρουμε ότι η τιτλοδότηση του τελικού προϊόντος είναι
αυτή που καθιστά το ομώνυμο συμπλήρωμα διατροφής αποτελεσματικό ή όχι σε σχέση με τα απλά ροφήματα που μπορεί κανείς να προετοιμάσει στην άνεση του σπιτιού του, κάνοντας χρήση του αποξηραμένου
βοτάνου.

Σίδηρος (Fe): Η σιδηροπενία είναι πιο συχνή διατροφική ανεπάρκεια. Η έλλειψη σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη ευαισθησία στις λοιμώξεις και εύκολη κόπωση, αδυναμία, τάσεις λιποθυμίας και μειωμένη ανοχή στο κρύο. Η έλλειψη σιδήρου μπορεί να αντιμετωπιστεί με χορήγηση συμπληρώματος διατροφής, αφού προηγηθεί εργαστηριακή αξιολόγηση των τιμών του σιδήρου στο αίμα. Διατροφικά, καλές πηγές σιδήρου αποτελούν το κρέας και τα εντόσθια.
Ψευδάργυρος (Zn): Η άποψη ότι ο ψευδάργυρος «παίζει» σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση του κοινού κρυολογήματος έκανε σχετικά πρόσφατα την εμφάνισή της. Μια ιδιαιτερότητα του ψευδαργύρου
ωστόσο, είναι ότι ο οργανισμός δεν μπορεί να τον αποθηκεύσει. Έτσι, συστήνεται η συχνή κατανάλωση καλών πηγών του, όπως τα οστρακοειδή, οι ξηροί καρποί και το κρέας. Πολλά ανοσοενισχυτικά συμπληρώματα περιέχουν ψευδάργυρο, μαζί με βιταμίνη C και άλλα αντιοξειδωτικά. Καθώς συμβάλλει στην καλή υγεία των βλεννογόνων, συχνά απαντάται και σε καραμέλες που ανακουφίζουν από τον πονόλαιμο.
Κλείνοντας, είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι τα παραπάνω θρεπτικά συστατικά αποτελούν μόνο ένα μέρος της συνολικής αντιμετώπισης των ιώσεων. Η ισορροπημένη διατροφή, ο επαρκής ύπνος, η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος μέσω της άσκησης, η καλή ψυχολογία και η καθημερινή φροντίδα του σώματος αποτελούν τα υπόλοιπα μονοπάτια που πρέπει κάποιος να ακολουθήσει για να εξασφαλίσει υγεία.

Στη φυτοθεραπεία ανακάλυψαν πρόσφατα οι επιστήμονες το «κλειδί» για την πρόληψη και το «φρενάρισμα» της Καλοήθους Υπερπλασίας του Προστάτη (ΚΥΠ), η οποία αφορά περίπου 4 στους 10
άνδρες στην πέμπτη δεκαετία της ζωής τους, ενώ σε μεγαλύτερες ηλικίες ταλαιπωρεί έως και το 90% των ανδρών!

Ο προστάτης αδένας αποτελεί κεντρικό όργανο στην ανθρώπινη αναπαραγωγή αλλά και συχνά σημείο ενόχλησης για τους άνδρες λόγω της ανατομικής του θέσης, αφού περιβάλλει την ουρήθρα στο σημείο εξόδου
των ούρων από την ουροδόχο κύστη, μπροστά από το έντερο και εντός της πυέλου. Μεγάλο ποσοστό αντρών μπορεί να υποφέρει από νοσήματα που οφείλονται σε φλεγμονή, όπως οι προστατίτιδες, από διόγκωση του οργάνου, όπως η καλοήθης υπερπλασία, αλλά και από κακοήθη νεοπλάσματα. Η ισορροπημένη διατροφή βασισμένη στις αρχές της μεσογειακής διατροφικής κληρονομιάς, καθώς και η χρήση εκχυλισμάτ ων θ ε ρ α π ε υ τ ι κών φ υ τ ών αποτελούν ακόμη και σήμερα μεθόδους πρόληψης. Μελέτες έχουν δείξει ότι η συχνή κατανάλωση πράσινου τσαγιού (που περιέχουν κατεχίνες), ροδιού (που είναι πλούσιο σε φυτοοιστρογόνα και πολυφαινόλες), μπρόκολου και κουρκουμά (χάρη στην κουρκουμίνη που περιέχει), καθώς και ο περιορισμός της κατανάλωσης γαλακτοκομικών με πλήρη λιπαρά μπορούν να οδηγήσουν σε φυσική βελτίωση της υγείας του προστάτη.

MAKAROUNISΚαλοήθης Υπερπλασία του Προστάτη
Ιδιαίτερη αναφορά χρήζει η Καλοήθης Υπερπλασία του Προστάτη (ΚΥΠ), όρος με τον οποίο εννοούμε κυρίως την αύξηση του μεγέθους του οργάνου που συχνά παρατηρείται μετά την ηλικία των 40 ετών, αλλά και τα συμπτώματα που αυτή προκαλεί λόγω της πίεσης που ασκεί γύρω από το τοίχωμα της ουρήθρας, και στην ουροδόχο κύστη προς τα πάνω. Η ΚΥΠ προκαλεί διαταραχές στην ούρηση που ονομάζονται συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού.
Είναι εξαιρετικά συχνή πάθηση, αφού 4 στους 10 άντρες έχουν συμπτώματα ήδη στην 5η δεκαετία της ζωής τους, φθάνοντας έως και το 90% στην 8η με 9η δεκαετία. Πρόκειται για προοδευτική νόσο ή κατάσταση όπως ορίζεται από τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ουρολογίας και τουλάχιστον δύο μελέτες, την Olmsted και την PLESS, που επιβεβαίωσαν την προοδευτική της φύση και καθόρισαν τους παράγοντες που επηρεάζουν την πρόοδο αυτή.
Τα κυριότερα αντικειμενικά κριτήρια προόδου της νόσου που χρησιμοποιούνται ευρέως στην κλινική πράξη είναι η μείωση της μέγιστης ροής ούρων, η αύξηση του υπολείμματος ούρων, η αύξηση του μεγέθους του προστάτη, η ηλικία του ασθενούς και οι τιμές του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA).
Τα δε υποκειμενικά κριτήρια επιδείνωσης της κατάστασης του ίδιου του ασθενούς αξιολογούνται κυρίως με το ερωτηματολόγιο IPSS (Διεθνής Δείκτης Συμπτωμάτων του Προστάτη) και της Ποιότητας Ζωής (QoL), επιτρέποντας στον ουρολόγο να επιλέξει την καταλληλότερη θεραπεία για τον ασθενή.


Θεραπευτικές επιλογές
Οι νεότερες γνώσεις επί του αντικειμένου θα έπρεπε μεταξύ άλλων να οδηγούν στην επιλογή θεραπειών που να αποτρέπουν την πρόοδο της νόσου και να δρουν πριν ακόμα τα συμπτώματα γίνουν σοβαρά. Στο σημείο αυτό, βρίσκει τη θέση  της η φυτοθεραπεία (κύριος εκπρόσωπος το εκχύλισμα του φυτού Serenoa repens), η οποία έχει έναν αποδεδειγμένο φυσιοπαθολογικό μηχανισμό δράσης στον προστάτη (ΚΥΠ, προστατίτιδα), αλλά και υψηλό προφίλ ασφαλείας. Είναι καλά ανεκτή από τους άνδρες σε μακροχρόνιες θεραπείες, αφού δεν επηρεάζει την αρτηριακή πίεση, τη στυτική λειτουργία και το PSA. Πρόσφατη μελέτη, που δημοσιεύθηκε τον Μάιο του 2018 (A.Ζ. Vinarov et al, UJ), επιβεβαίωσε τα οφέλη της φυτοθεραπείας, καθώς μετά από 15ετή παρακολούθηση φάνηκε πως η καθημερινή λήψη 320mg εκχυλίσματος του φυτού Serenoa repens συνιστά τον πιο αποδοτικό και ασφαλή τρόπο πρόληψης της προόδου της υπερπλασίας. Η αποτελεσματικότητα του φυτού αξιολογήθηκε θετικά από τους ίδιους τους ασθενείς με τον Διεθνή Δείκτη IPSS και το δείκτη βελτίωσης της Ποιότητας Ζωής QoL, αλλά και αντικειμενικά, από την απουσία προόδου της νόσου, αφού δεν εμφανίστηκε αύξηση του μεγέθους του αδένα, μείωση της ροής ούρων ή αύξηση του υπολείμματος. Ταυτόχρονα, δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες.
Επίσης, η μεγάλη διπλή, τυφλή, τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη PROCOMB (Morgia G, et al. Prostate, 2014) έδειξε ότι ακόμη και στις περιπτώσεις ασθενών που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή με ταμσουλοσίνη (a-blockers), η συνδυαστική χορήγηση φυτοθεραπείας με εκχύλισμα Serenoa repens, σελήνιο και λυκοπένιο οδήγησε στη βελτίωση του Διεθνούς Δείκτη Συμπτωμάτων του Προστάτη (I-PSS) σε σύγκριση με την κάθε θεραπεία ξεχωριστά, υπογραμμίζοντας τη χρησιμότητα της φυτοθεραπείας στη βελτίωση της αποδοτικότητας ακόμη και των πιο συχνά χρησιμοποιούμενων φαρμακευτικών σκευασμάτων (a-blockers), μειώνοντας το υπόλειμμα και αυξάνοντας τη ροή των ούρων.
Συμπερασματικά, η φυτοθεραπεία θα μπορούσε υπό την κατάλληλη ιατρική καθοδήγηση να αποτελεί αξιόπιστη, προληπτική και επικουρική αγωγή για την καλή ρύθμιση της υγείας του αδένα, με έμφαση στην
καθυστέρηση της προόδου της νόσου.

Τρίτη, 11 Δεκέμβριος 2018 14:14

Η κρίση αντικατοπτρίζεται στα παιδιά

Πριν από μερικές εβδομάδες πήρε το «τιμόνι» της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών από τα χέρια ενός από τους πιο σπουδαίους επιστήμονες της χώρας μας, τον κ. Γεώργιο Χρούσο. Πολυγραφότατη και η ίδια, με πλούσιο ερευνητικό και διδακτικό έργο, η δρ Χριστίνα Κανακά-Gantenbein, με τη σπάνια ηρεμία και τον πράο τόνο της φωνής της, είναι μια φωτισμένη καθηγήτρια που καθένας μας θα ήθελε να είχε. Γόνος ιατρικής οικογένειας, με παππού εκπαιδευτικό, υπηρετεί με πάθος και εμφανή αγάπη την Ιατρική. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό «ΔΥΟ» επισημαίνει τα κακώς κείμενα της σύγχρονης κοινωνίας και τις επιπτώσεις τους στην υγεία των παιδιών και των εφήβων, και καλεί τους γονείς να επιστρέψουν στις αξίες και στις παραδόσεις της χώρας μας: στη μεσογειακή διατροφή, στην οικογένεια, στις ρίζες του πολιτισμού μας. Όχι οπισθοδρομικά, αλλά ως βάση για να χτίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους.


Συνέντευξη στη Νεκταρία Καρακώστα

Αναλαμβάνετε τη διεύθυνση της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής, διαδεχόμενη τον κ. Χρούσο. Ποιοι είναι οι στόχοι και οι προτεραιότητές σας;
Η Α’ Παιδιατρική Κλινική της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι η αρχαιότερη παιδιατρική κλινική της χώρας. Έχει την έδρα της στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», το μεγαλύτερο παιδιατρικό νοσοκομείο των Βαλκανίων.
Προκαλεί πραγματικά δέος να διαδέχεται κανείς τους γίγαντες της Παιδιατρικής, που κάθισαν σε αυτό το γραφείο, όπως τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Χωρέμη και τον αείμνηστο Νικόλαο Ματσανιώτη. Στη συνέχεια, έλαβαν τα ηνία καθηγητές όπως ο κ. Καττάμης, η κυρία Μεταξωτού, η οποία είναι η πρώτη γυναίκα διευθύντρια της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής, και τα τελευταία 17, σχεδόν 18 χρόνια, ο καθηγητής κ. Χρούσος, ο οποίος είναι μία μεγάλη μορφή της επιστήμης την οποία προσπαθούμε να αγγίξουμε, να φτάσουμε. Η Παιδιατρική Κλινική ήδη έχει ένα πολύ βαρύ φορτίο πίσω της. Αυτή είναι, όμως, και η μεγάλη πρόκληση. Είμαι παιδί αμιγώς ιατρικής
οικογένειας: Και οι δύο μου γονείς αλλά και τα δύο μου αδέλφια είναι γιατροί. Μπήκα στην Ιατρική Σχολή Αθηνών πρώτη, συγκεντρώνοντας την υψηλότερη βαθμολογία τότε για τα ανώτατα ιδρύματα, με μία αγάπη
και ένα πάθος για την Ιατρική. Γιατί έμαθα από τον παππού μου, ως δάσκαλο της ελληνικής γλώσσας, τη διδασκαλία και από τους γονείς μου την αγάπη για την ιατρική τέχνη. Για εμένα δεν υπήρχε άλλος δρόμος
παρά να υπηρετήσω την Ιατρική. Τελείωσα επίσης πρώτη, παίρνοντας υποτροφία από κληροδοτήματα του Πανεπιστημίου Αθηνών, για αυτό και νιώθω γέννημα θρέμμα όχι απλά της Αθήνας, αλλά και του Πανεπιστημίου.
Οι πρώτοι μου στόχοι είναι πραγματικά η εκπαίδευση σε κάθε τομέα, η εκπαίδευση των φοιτητών. Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να επισημάνω ότι οι Έλληνες γιατροί δεν υστερούν σε τίποτα σε σχέση με τους ξένους.
Έχουμε στελεχώσει με γιατρούς κυριολεκτικά ολόκληρο τον κόσμο: Αυστραλία, Αφρική, Γερμανία, Σουηδία, Αγγλία. Οι φοιτητές μας και μετέπειτα γιατροί μας είναι δυνατά μυαλά και σε ένα πλαίσιο οργάνωσης, πραγματικά διαπρέπουν.


Πώς μπορούμε να κρατήσουμε τους νέους επιστήμονες στη χώρα μας, να ανακόψουμε το λεγόμενο brain drain;
Αυτό είναι μία κατάσταση που προκαλεί πόνο. Η Ελλάδα κάποτε έβγαζε μετανάστες εργατικά χέρια και αυτή τη στιγμή βγάζει δυνατά μυαλά σε όλους τους τομείς, παιδιά που σπούδασαν χάρη στις θυσίες της ελληνικής οικογένειας. Όλο αυτό όμως αντανακλάται και εισπράττεται στο εξωτερικό. Η ελπίδα της χώρας είναι να αναστηθεί με τα παιδιά της που θα ξαναγυρίσουν. Πρέπει να δώσουμε την ελπίδα στους νέους μας να πάνε να
πάρουν γνώσεις από το εξωτερικό και τη δίψα να γυρίσουν στην πατρίδα τους.
Πιστεύω ότι το ξεπέταγμα της Ελλάδας μέσα από την κρίση θα γίνει χάρη στον πολιτισμό μας και χάρη στην οικογένεια. Φτάνει να ξαναγυρίσουμε στις δικές μας αξίες.

Πώς έχει αλλάξει ο χάρτης των παιδιατρικών παθήσεων τα τελευταία χρόνια;
Πρώτα από όλα, έχουν μειωθεί σημαντικά τα ποσοστά των λοιμωδών νόσων, αφενός λόγω των καλύτερων δυνατοτήτων περίθαλψης και υγιεινής, αφετέρου γιατί και η ίδια η Παιδιατρική άλλαξε χαρακτήρα.
Δεν εστιάζει μόνο στην απουσία της αρρώστιας, αλλά στη διαφύλαξη της σωματικής και της ψυχικής υγείας των παιδιών.

Ο παιδίατρος είναι πλέον ο μόνος οικογενειακός γιατρός που αγκαλιάζει την οικογένεια στα πιο ευαίσθητα πρώτα βήματα του παιδιού: από το θηλασμό, όπου θα πρέπει όλοι μας να είμαστε όχι απλώς υποστηρικτές,
αλλά να ενισχύσουμε τη γυναίκα, αλλά και πιο πριν. Στη διατροφή της νέας κοπέλας που θα φέρει στον κόσμο το παιδί, στην αποφυγή του καπνίσματος, στην ψυχική υγεία της μέλλουσας μητέρας. Έχει βρεθεί ότι
η ενδομήτρια ζωή επηρεάζεται κατά πολύ από την ψυχική κατάσταση της μητέρας, ενώ και μετά τον τοκετό, μητέρα και βρέφος αποτελούν τους πρώτους μήνες της ζωής του μωρού συγκύτιο. Ακόμη και το χτύπημα της
καρδιάς της μητέρας, όταν είναι αγχωμένη ή νιώθει ανασφάλεια, μεταφέρεται στο παιδί.

Ας μιλήσουμε για μια από τις αρνητικές πρωτιές της Ελλάδας - το ζήτημα της παιδικής παχυσαρκίας.
Από την υπερβολική μας αγάπη να τα δώσουμε στα παιδάκια μας όλα, τα έχουμε φορτώσει με ξένες γλώσσες, με υποχρεώσεις, με μαθήματα, καταργώντας τους το παιχνίδι, το να βγουν έξω και να παίξουν.
Βέβαια, υπάρχει και ο φόβος, το πού θα αφήσουμε το παιδί έξω χωρίς επίβλεψη. Όλο αυτό όμως δημιουργεί μια αλυσίδα που τελικά οδηγεί στην παχυσαρκία. Επίσης, η εργαζόμενη μαμά πολύ συχνά αναγκάζεται
λόγω έλλειψης χρόνου να δώσει κάτι τυποποιημένο, κάτι έτοιμο, σαν σνακ στο σχολείο.
Και εδώ οι παιδίατροι έχουν μεγάλο κομμάτι ευθύνης - είναι σημαντικό να καθοδηγήσουν σωστά τους νέους γονείς. Η φωνή της μαμάς πρέπει να είναι πιο δυνατή από τη φωνή της μίμησης. Όταν το άλλο παιδί παίρνει
στο σχολείο το σακουλάκι με τα γαριδάκια και τα πατατάκια, θα πρέπει να εξηγηθεί στο δικό μας παιδί γιατί παίρνει το μήλο, το πορτοκάλι, την μπανάνα.

Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε σε επίπεδο πρόληψης;
Ενημέρωση. Το πιο σημαντικό όμως είναι το δικό μας παράδειγμα. Πολλές φορές στα ιατρεία παχυσαρκίας βλέπουμε την παχύσαρκη μαμά να φέρνει το παιδί και να λέει «άσε με εμένα, δες εσένα τι θα σου πει ο
γιατρός». Μα το παράδειγμα του γονιού είναι το πιο ισχυρό κίνητρο για το παιδί.
Και, το κυριότερο, δεν πρέπει να περνάμε στο παιδί αρνητικά μηνύματα. Δεν πρέπει να λέμε στο παιδί «μη φας», αλλά να του λέμε να βγει έξω να παίξει. Είναι σημαντικό να προάγουμε το θετικό μήνυμα και όχι το
αρνητικό. Γιατί, δυστυχώς, το αρνητικό μήνυμα οδηγεί σε χαμηλή αυτοεκτίμηση, με αποτέλεσμα το παιδί να κλείνεται στον εαυτό του, να αυξάνει την κατανάλωση τροφής και να δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος.
Σαφώς η πρόληψη είναι σημαντική, αλλά όταν βλέπουμε ένα παχύσαρκο παιδί δεν θα πρέπει να του μιλάμε με αφοριστικά λόγια.
Πρέπει να είμαστε πάρα πολύ καθησυχαστικοί. Γιατί είναι καλύτερο να έχουμε ένα ευτυχισμένο παιδί με λίγα περισσότερα κιλά, παρά ένα δυστυχισμένο παιδί με νευρογενή ανορεξία.

Ας μιλήσουμε για την κρίση. Έχει παρατηρηθεί λόγω κρίσης αύξηση σε κάποια νοσήματα;
Η κρίση γίνεται πρώτα από όλα εμφανής στην ανασφάλεια των γονέων που φέρνουν τα παιδιά στα εξωτερικά ιατρεία – είναι πολύ πιο επιθετικοί, δεν αντέχουν να περιμένουν ή ανησυχούν ότι αν περιμένουν θα χάσουν τη δουλειά τους. Όλη αυτή η κατάσταση αντικατοπτρίζεται στο παιδί, το παιδί μπορεί να εμφανίσει ανασφάλεια, κοιλιακά άλγη που δεν έχουν υπόστρωμα οργανικό και είναι ψυχοσωματικά, ενώ στην εφηβεία εμφανίζονται πονοκέφαλοι και άλλες μορφές σωματοποίησης του άγχους.

Ένα θέμα που δυστυχώς έχει γίνει επίκαιρο, επειδή μας έφερε επιδημίες όπως αυτή της ιλαράς, είναι το αντιεμβολιαστικό κίνημα.
Στη Γερμανία και στην Ελβετία όπου εκπαιδεύτηκα, αυτά τα κινήματα υπήρχαν ήδη από τη δεκαετία του ’90. Και ιδιαίτερα έντονη αντιεμβολιαστική τάση υπήρχε και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος
μας ως παιδιάτρων να ευαισθητοποιούμε και να ενημερώνουμε τους γονείς, να τους καθησυχάζουμε. Το να προσκαλούμε κάτι πραγματικά επικίνδυνο (όπως έγινε με την επανεμφάνιση της ιλαράς), φοβούμενοι κάτι μη χειροπιαστό, είναι εγκληματικό.
Μιλάμε για νοσήματα που είχαν εξαφανιστεί στο βαθμό που γιατροί παθολόγοι δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν τα εξανθηματικά νοσήματα. Νοσήματα που είχαν εξαφανιστεί, αναδύονται εκ νέου λόγω του
αντιεμβολιαστικού κινήματος.
Δυστυχώς σήμερα, κάθε γονιός, ανεξάρτητα από το γνωστικό και γνωσιακό του υπόστρωμα, διαβάζει μέσω Διαδικτύου πληροφορίες που δεν είναι έγκυρες και έρχεται με έναν επιθετικό τρόπο στο γιατρό,
έχοντας κάνει σχεδόν διάγνωση! Κι εγώ μπορώ να διαβάσω πώς χτίζεται ένα σπίτι, δεν μπορώ όμως να πάω να το χτίσω.
Είναι πολύ σημαντικό ο γιατρός να χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης με το γονιό. Δεν μπορούμε να του πούμε «μη διαβάσεις», γιατί θα το κάνει. Ο ρόλος μας όμως είναι να εκπαιδεύσουμε το γονιό ώστε να μπορεί να
φιλτράρει ποια πληροφορία είναι έγκυρη και ποια όχι.

 

Σε κάποιες χώρες επιβάλλονται πλέον πρόστιμα στους γονείς που δεν εμβολιάζουν τα παιδιά τους. Θεωρείτε πως θα έπρεπε να γίνει κάτι αντίστοιχο κι εδώ;
Αναζητούμε λύση και πιστεύουμε ότι ο γονιός θα πρέπει ενυπόγραφα (όπως γίνεται και με το θηλασμό) να δηλώνει ότι, αν και έχει ενημερωθεί για τα οφέλη του εμβολιασμού, αρνείται την κάλυψη του παιδιού.

Έχετε γράψει ένα βιβλίο για τη ζωή με τον νεανικό διαβήτη. Ποιο είναι το σημαντικότερο μήνυμα που περνάτε με αυτό το βιβλίο; Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα είναι αφιερωμένη στην οικογένεια, θα ήθελα λοιπόν να ρωτήσω πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της οικογένειας στη διαχείριση της νόσου;

Η οικογένεια θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι το παιδάκι που έχει διαβήτη ανήκει στην οικογένεια. Όλοι το ίδιο φαγητό θα φάνε, όλοι τις ίδιες δραστηριότητες θα κάνουν. Όσο πιο θετικά είναι τα μηνύματα
τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να δούμε τα παιδιά με διαβήτη να ανθίζουν. Έχουμε επιστήμονες με διαβήτη, που ο διαβήτης όχι μόνο δεν υπήρξε εμπόδιο, αλλά βοήθησε
στην ανέλιξή τους. Το παιδί με διαβήτη και θα αθληθεί και θα σπουδάσει, θα πάει και στο πάρτι και στην πενθήμερη. Ο διαβήτης απαιτεί απλώς μια πειθαρχημένη σκέψη και πράξη. Και, ευτυχώς, με τις νέες
δυνατότητες (αντλίες, στιλό ινσουλίνης) μπορούμε να τα πραγματοποιήσουμε.

 

Ποια είναι τα σημαντικότερα προβλήματα της εφηβικής ηλικίας;
Επειδή συζητήσαμε για τον διαβήτη, θα πρέπει να πούμε ότι η εφηβεία είναι η πιο εκρηκτική φάση, όπου δυστυχώς ο διαβήτης δεν ρυθμίζεται. Έχουμε 2,5 φορές πιο συχνά διατροφικές διαταραχές
στις έφηβες που πάσχουν από διαβήτη γιατί πολύ συχνά συνυπάρχουν θέματα κατάθλιψης, θέματα «γιατί εγώ;».
Πρέπει στην εφηβεία τα παιδιά μας να τα αγκαλιάσουμε. Σιγά σιγά η μητέρα που κατακλύζει το ιατρείοπρέπει να απομακρυνθεί και να πάρει το χώρο του το παιδί/ έφηβος.
Γενικά, τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί πολύ το σκέλος της εφηβικής υγείας και τα τμήματα εφηβικής ιατρικής, και είναι πολύ σημαντικά γιατί ο παιδίατρος, ο οποίος πρέπει να συνεχίσει να παρακολουθεί το παιδί, έχει χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης μαζί του. Είναι σημαντικό ο παιδίατρος να μπορεί να συμβουλεύσει τον έφηβο, ακόμη και για θέματα ψυχικής, σεξουαλικής υγείας ή άλλα θέματα που τον
απασχολούν.

Συμβουλές στους σύγχρονους γονείς

Να εμπιστεύονται το ένστικτό τους.
Να δίνουν τα ίδια μηνύματα στα παιδιά. Είναι καταστροφικό να υπάρχει αντιπαλότητα μεταξύ των γονέων και τα παιδιά να εισπράττουν εντελώς διαφορετικά μηνύματα.
Να βάζουν όρια στο παιδί. Δεν αγαπάμε περισσότερο το παιδί όταν το αφήνουμε χωρίς όρια. Το παιδί χρειάζεται όρια. Η ρήση που λέει «όσο είναι μικρό δώσ’ του ρίζες να ξέρει πού να στηριχθεί και όταν
μεγαλώσει δώσ’ του φτερά για να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα», αντικατοπτρίζει ακριβώς το ρόλο του γονιού.
Να γυρίσουν στη μεσογειακή διατροφή. Είναι ντροπή στη χώρα μας που γέννησε τη μεσογειακή, την κρητική, διατροφή να έχουμε τα περισσότερα παχύσαρκα παιδιά. Είναι κρίμα να
δίνουμε τα φώτα μας σε όλον τον κόσμο, για τα λαχανικά, για τα όσπρια, για τη σημασία της ελιάς, της ντομάτας, και εμείς να μην έχουμε στο τραπέζι μας σαλάτα και φρούτα.

Να διαβάζουν τα παιδιά λογοτεχνία και να μην περνούν τις ώρες τους μπροστά στις οθόνες. Το λεξιλόγιο των παιδιών έχει πλέον περιοριστεί – τα παιδιά γράφουν με greeklish και ιδιωματισμούς. Αυτό που θα πρέπει να
θυμόμαστε είναι ότι η χρήση της γλώσσας αντικατοπτρίζει και την πολυπλοκότητα της σκέψης. Είναι κρίμα να περιορίζεται αυτός ο πλούτος. Πρέπει να ξαναγυρίσουμε στην αρχαιοελληνική, στη χριστιανική, γενικά στη δική μας παράδοση. Όχι οπισθοδρομικά, αλλά χρησιμοποιώντας τα δημιουργικά για να χτίσουμε γερές βάσεις.
Να αφήνουν στα παιδιά χρόνο για παιχνίδι. Το παιχνίδι είναι ουσιαστικό κομμάτι της ανάπτυξης του παιδιού, όχι μόνο το παιχνίδι έξω, αλλά και το επιτραπέζιο παιχνίδι με τα μέλη της οικογένειας. Η
οικογένεια πρέπει να επικοινωνεί.

Να εμβολιάζουν τα παιδιά τους.

 

 

Σελίδα 1 από 278

Ακολουθήστε μας στα Social Media

bannerT14