Οι γονείς συνήθως πανικοβάλλονται  κάθε φορά που αρρωσταίνει το παιδί τους καθώς θεωρούν τον πυρετό ως ένα σύμπτωμα πολύ τρομακτικό.

Θεωρούν ότι πρόκειται για νόσημα και όχι για ένα σύμπτωμα που στον παιδίατρο δίνει το μήνυμα ότι κάποιος λοιμογόνος παράγοντας έχει εισέλθει στον οργανισμό του παιδιού και το αμυντικό του σύστημα προσπαθεί να τον αντιμετωπίσει.

Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς λοιπόν όταν βλέπουν το παιδί τους να ανεβάζει πυρετό;

Σύμφωνα με την παιδίατρο του Mothersblog κυρία Μαριαλένα Κυριακάκου, θεωρούμε ότι ανεβαίνει η θερμοκρασία
• Όταν η θερμοκρασία του ορθού είναι υψηλότερη του 38οC
• Όταν η θερμοκρασία στόματος είναι πάνω από 37,8οC
• Όταν η θερμοκρασία μασχάλης είναι πάνω από 37,2οC

Αίτια πυρετού
Τα συνηθέστερα αίτια του πυρετού είναι, όπως αναφέρθηκε, οι λοιμώξεις, ιογενείς κατά το πλείστον με προσβολή του ανώτερου αναπνευστικού ή του πεπτικού, αλλά και λοιμώξεις βακτηριακές, όπως οξεία στρεπτοκοκκική αμυγδαλίτιδα, οξεία μέση ωτίτιδα, λοίμωξη του ουροποιητικού, του πνεύμονα (πνευμονία κ.α).
Τα δόντια σε μερικά παιδιά προκαλούν πυρετό κατά τη νεογιλή οδοντοφυϊα, πάλι όμως δεν μπορούν να οδηγήσουν τη θερμοκρασία σε επίπεδα υψηλότερα του 38,8οC(μασχάλης) ή 38,3 οC (ορθού).

Σε παιδιά μικρότερα των 3 μηνών η υψηλή θερμοκρασία του περιβάλλοντος (23οC και άνω), τα σφιχτά ή τα πολλά ρούχα είναι δυνατόν να ανεβάσουν τη θερμοκρασία του σώματος, όχι όμως πάνω από 38,5 οC και τέλος η αφυδάτωση από μειωμένη λήψη υγρών ή από υπερβολικές απώλειες υγρών, αντίστοιχα.
Μερικά παιδιά εμφανίζουν πυρετό μετά από εμβολιασμό (άμεσα ή σε μερικές μέρες), ανάλογα με το είδος του εμβολίου.
Πρέπει ή όχι να αντιμετωπίζουμε τον πυρετό;

Υπάρχουν θετικά και αρνητικά στην απόφαση για την αντιμετώπιση του πυρετού. Σύμφωνα με την κυρία Κυριακάκου, το ύψος του πυρετού δεν είναι πάντοτε η ένδειξη για την αντιμετώπισή του. Αντίθετα η διάθεση του παιδιού αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα. Ο πυρετός συνοδεύεται συνήθως από συμπτώματα όπως κεφαλαλγία, μυαλγίες, εμετούς διάρροιες, εξάνθημα κλπ. Μερικά από τα παραπάνω πρέπει να εκτιμηθούν από τον γιατρό, ανεξαρτήτως της ύπαρξης ή μη πυρετού. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ένα παιδί με πυρετό αντιμετωπίζεται στο σπίτι του.

Είναι βασικό για τους γονείς να μπορούν να αντιληφθούν πότε πρέπει ένα παιδί να εκτιμηθεί από γιατρό, ανεξάρτητα από το ύψος του πυρετού, αν πρέπει να αντιμετωπισθεί ο πυρετός ή ακόμη να παρακολουθούν το παιδί χωρίς αντιμετώπιση του πυρετού, ενώ η φροντίδα θα στραφεί στη ενυδάτωση που αποτελεί βασικό παράγοντα. Βασική συμβουλή αποτελεί η παρακολούθηση όσων συνοδεύουν τον πυρετό και όχι του πυρετού. Ένα εξάνθημα για παράδειγμα είναι σημαντικό και η αξία της περιγραφής στον Παιδίατρο, είναι κατά πολύ σημαντικότερη του πυρετού, όσο ψηλά και αν βρίσκεται αυτός.

Συνιστάται η αντιμετώπιση του πυρετού
• Όταν ο μικρός ασθενής πάσχει από άλλο υποκείμενο νόσημα, όπως καρδιοπάθεια (σημαντική), νόσημα του κεντρικού νευρικού συστήματος, των περιφερικών νεύρων ή των πνευμόνων. Σε παιδιά με πυρετικούς σπασμούς στο παρελθόν, η οποιαδήποτε αντιπυρετική αγωγή δεν προλαμβάνει του σπασμούς, αν αυτοί πρόκειται να συμβούν. Δημιουργεί όμως ψυχολογική ανακούφιση στους γονείς η χορήγηση αντιπυρετικών.
• Αν πρόκειται να ανακουφίσουμε το παιδί από ενοχλήματα, μπορούμε να δώσουμε ένα αντιπυρετικό φάρμακο, χωρίς αυτό να είναι επιβεβλημένο, δεδομένου ότι τα παιδιά δεν μπορούν συνήθως να εκφράσουν τον βαθμό της ενόχλησης και να περιγράψουν τη διάθεσή τους.

Δεν συνιστάται η αντιμετώπιση του πυρετού
Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν απαιτείται αντιμετώπιση του πυρετού ενός παιδιού. Ένα άρρωστο παιδί ηλικίας μεγαλύτερη των 12 μηνών που έχει θερμοκρασία ορθού < 39,8οC και κατά τα άλλα είναι ζωηρό, επικοινωνεί πολύ καλά μαζί μας και τέλος έχει διάθεση να παίξει, δεν χρειάζεται αντιπυρετική αγωγή άμεσα. Είναι προτιμότερη η παρακολούθηση της συμπεριφοράς του και τα τυχόν συμπτώματα.
Η βελτίωση, ιδιαίτερα η προσωρινή, μετά από χορήγηση αντιπυρετικού, δεν σχετίζεται πάντοτε με καλοήθη εξέλιξη της λοίμωξης (να μην σας ξεγελάει η προσωρινή βελτίωση που οφείλεται στα αντιπυρετικά φάρμακα, ιδιαίτερα κατά το πρώτο 24ωρο της νόσου).

Πηγή: mothersblog.gr

Ο ερεθισμένος λαιμός μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι ενός κρυολογήματος, δείγμα καταπόνησης των φωνητικών σας χορδών ή ένδειξη για κάτι πιο σοβαρό, όπως π.χ. μια λοίμωξη από στρεπτόκοκκο. Ανεξάρτητα από την αιτία, είναι πολύ σημαντικό να ανακουφιστείτε σύντομα από το δυσάρεστο σύμπτωμα. Παρακάτω σας προτείνουμε μερικούς εύκολους τρόπους για να τα καταφέρετε.

Αντιφλεγμονώδη

Μία από τις πιο αποτελεσματικές θεραπείες για τον ερεθισμένο σας λαιμό είναι ένα αντιφλεγμονώδες που καταπραΰνει τον λαιμό, π.χ. σε μορφή παστίλιας. Τα σκευάσματα αυτά ανακουφίζουν από τον πόνο και μειώνουν το οίδημα του λαιμού.

Γαργάρες με αλατόνερο

Μελέτες έχουν δείξει ότι κάνοντας γαργάρες με αλατόνερο αρκετές φορές την ημέρα, μειώνεται το οίδημα στον λαιμό και αραιώνουν οι βλέννες. Οι γιατροί συστήνουν να διαλύσετε μισό κουταλάκι του γλυκού αλάτι σε ένα φλιτζάνι νερό. Αν η αλμυρή γεύση σας είναι πολύ δυσάρεστη, δοκιμάστε να προσθέσετε στο μίγμα μικρή ποσότητα μελιού.

Σπρέι και παστίλιες

Οι καραμέλες για τον λαιμό ενεργοποιούν την παραγωγή σάλιου, γεγονός που θα κρατήσει τον λαιμό σας ενυδατωμένο. Επιλέξτε ένα προϊόν που να περιέχει μενθόλη ή ευκάλυπτο. Τα σπρέι που θα βρείτε στο φαρμακείο βοηθούν επίσης στην ανακούφιση από τον πόνο.

Σιρόπι για τον βήχα

Ακόμη κι αν δεν έχετε ακόμη βήχα, ένα αντιβηχικό σιρόπι θα μαλακώσει τον λαιμό σας και θα σας ανακουφίσει σημαντικά.

Υγρά

Η ενυδάτωση είναι πολύ σημαντική, ιδίως όταν είστε άρρωστοι και ο λαιμός σας είναι ερεθισμένος. Πρέπει να πίνετε αρκετά υγρά- τόσα ώστε τα ούρα σας να είναι διάφανα ή απαλά κίτρινα. Καταναλώνοντας ικανοποιητικές ποσότητες υγρών, οι βλεννογόνοι σας θα είναι υγροί και θα μπορούν να καταπολεμήσουν πιο αποτελεσματικά βακτήρια και ερεθιστικούς παράγοντες, όπως αλλεργιογόνα. Όλα τα υγρά βοηθούν, το νερό, αλλά και τα αφεψήματα, ένας χυμός ή ένας ζωμός.

Τσάι

Βαρεθήκατε να πίνετε νερό; Ένα ζεστό φλιτζάνι τσάι μπορεί να προσφέρει άμεση ανακούφιση. Το τσάι, ανεξάρτητα από το αν είναι μαύρο, πράσινο ή λευκό είναι πολύ πλούσιο σε αντιοξειδωτικά, που δρουν κατά της φλεγμονής, καθώς ενισχύουν το ανοσοποιητικό. Για έξτρα τόνωση, προσθέστε μια κουταλιά μέλι. Έχει αντιβακτηριδιακές του ιδιότητες και επιπλέον θα μαλακώσει τον ερεθισμένο σας λαιμό.

Κοτόσουπα

Είναι ένα κλασικό "φάρμακο" για το κρυολόγημα. Μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση από τον πονόλαιμο, γιατί το νάτριο που περιέχει έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Με έναν πρησμένο και πολύ ερεθισμένο λαιμό, το να καταπιείτε μπορεί να μοιάζει πολύ δύσκολο, η κατανάλωση ενός θρεπτικού υγρού ωστόσο, θα σας βοηθήσει να λάβετε τα υγρά που χρειάζεστε ώστε να καταπολεμήσετε τη φλεγμονή.

Ξεκουραστείτε

Η ξεκούραση θα σας βοηθήσει να καταπολεμήσετε τον ιό που προκάλεσε τα δυσάρεστα συμπτώματα.

Αντιβιοτικά

Αν ο ερεθισμένος σας λαιμός συνοδεύεται από πυρετό, και αν τα συμπτώματά σας διαρκούν περισσότερες από 3 ημέρες, καλό είναι να επισκεφθείτε έναν γιατρό, για να σας εξετάσει και να δει αν πρέπει να πάρετε αντιβίωση. Μην πάρετε μόνοι σας αντιβίωση, χωρίς τη συμβουλή του γιατρού.

Ρινικές πλύσεις

Η ιδέα του να γεμίζετε τη μύτη σας με αλατόνερο, μπορεί να μην ακούγεται συναρπαστική, μελέτη του 2008 βρήκε ωστόσο, ότι τα παιδιά που έπλεναν τις μύτες τους με αλατόνερο, έξι φορές την ημέρα, εμφάνισαν βελτίωση στα συμπτώματα του κρυολογήματος. Άλλη μελέτη ωστόσο, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Annals of Allergy, Asthma and Immunology βρήκε ότι ο καθημερινός καθαρισμός της μύτης μπορεί να μειώσει την προστατευτική βλέννα της μύτης, αυξάνοντας τις πιθανότητες για κρυολόγημα και άλλες λοιμώξεις. Γι΄ αυτό, προσοχή στις υπερβολές!

Χρησιμοποιήστε έναν υγραντήρα

Αν πονάει ο λαιμός σας, το να βρίσκεστε σε ένα δωμάτιο με ξηρό αέρα, θα επιδεινώσει την κατάσταση. Χρησιμοποιήστε έναν υγραντήρα- θα διευκολύνει την αναπνοήσας και θα μειώσει σημαντικά τα ενοχλητικά σας συμπτώματα.

Πηγή: stogiatro.gr

Σύμφωνα με επιστημονικά στοιχεία η νόσος προσβάλλει έναν στους τέσσερις παγκοσμίως, ενώ στην Ευρώπη υπολογίζεται ότι το συνολικό κόστος ανέρχεται σε 10,1 δις ευρώ ετησίως. Τις περισσότερες φορές οι πάσχοντες αναρρώνουν μετά από 2 έως 3 εβδομάδες. Όμως  οι ηλικιωμένοι, τα μωρά και τα άτομα με άλλες ασθένειες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για τη ζωή τους και μπορεί να κριθεί απαραίτητο να νοσηλευτούν.

Ένοχες αιτίες

Τα κυριότερα αίτια της πάθησης είναι τα βακτήρια, οι ιοί και οι μύκητες.Το βακτήριο στρεπτόκοκκος (Streptococcus pneumoniae), αποτελεί μείζον αίτιο ασθένειας και θανάτου σε παιδιά και ενηλίκους παγκοσμίως.

Οι ιοί

Η πνευμονία μπορεί επίσης να οφείλεται σε αναπνευστικούς ιούς, όπως οι ιοί της γρίπης.

Πώς μεταδίδεται

Οι πάσχοντες μπορεί να μολύνουν τους άλλους μέσω του αέρα με το φτέρνισμα ή τον βήχα.

Τα σημάδια SOS

Τα συμπτώματα της νόσου είναι είτε ήπια είτε σοβαρά. Τα κυριότερα είναι:

-Βήχας: είναι επίσης πιθανό να φτύνετε βλέννα (πτύελα) από τους πνεύμονές σας όταν βήχετε. Η βλέννα μπορεί να έχει χρώμα καφετί ή πράσινο ή και να έχει και λίγο αίμα.

-Πυρετός

-Γρήγορη αναπνοή και δύσπνοια

-Ρίγη που σας προκαλούν τρέμουλο σε όλο το σώμα και τριγμό στα δόντια

-Πόνος στο στήθος που συχνά χειροτερεύει όταν βήχετε ή κατά την εισπνοή

-Ταχυκαρδία / Αίσθημα μεγάλης κόπωσης ή αδυναμίας

Διάγνωση

Η διάγνωση της πνευμονίας βασίζεται στην κλινική εικόνα και την κλινική εξέταση του ιατρού σε συνδυασμό με: Αιματολογικές εξετάσεις και ακτινογραφία θώρακος.

 

Πηγή: Health report

Ο βήχας μπορεί να είναι σύμπτωμα ενός κοινού κρυολογήματος ή μιας ήπιας μόλυνσης και συχνά, περνάει μέσα σε μια εβδομάδα. Ωστόσο, μπορεί να είναι ένδειξη για κάτι πιο σοβαρό.

Καλέστε το γιατρό σας αν:

• έχετε υψηλό πυρετό που διαρκεί πάνω από 24 ώρες ή πυρετό που επανέρχεται, ενώ είχε πέσει για 24 ώρες ή περισσότερο
• ακούτε ένα έντονο σφύριγμα όταν εισπνέετε από τη μύτη
• έχετε βήχα και κιτρινοπράσινα φλέματα που μυρίζουν άσχημα
• έχετε βήχα με αίμα
• έχετε βήχα που διαρκεί περισσότερο από μία εβδομάδα
• μια σύντομη περίοδος ανάρρωσης ακολουθείται από έντονη επιδείνωση, ειδικά με ναυτία, εμετό, πόνο στο στήθος ή υψηλό πυρετό.
Στις παρακάτω περιπτώσεις είναι καλύτερα να καλέσετε ασθενοφόρο ή να πάτε άμεσα σε κάποιο νοσοκομείο ή κλινική:
• δυσκολεύεστε να αναπνεύσετε, έχετε έντονη δύσπνοια (π.χ. δεν μπορείτε να μιλήσετε)
• δυσκολεύεστε να καταπιείτε, έχει πρηστεί ή πονάει ο λαιμός σας, έχει κοκκινίσει το πρόσωπό σας
• τα χείλη ή το πρόσωπό σας αρχίζουν να μελανιάζουν
• δεν μπορείτε να ελέγξετε το βήχα που ξέσπασε ξαφνικά, ιδιαίτερα αν αυτό συνέβη μετά από τσίμπημα εντόμου ή γεγονός που μπορεί να προκάλεσε αλλεργική αντίδραση
• έχετε εκτεθεί σε καπνό, αναθυμιάσεις ή φλόγες που σας προκάλεσαν δυσκολία στην αναπνοή
• ο βήχας συνοδεύεται από υψηλό πυρετό (38,1 οC) ΚΑΙ είστε άνω των 60 ή έχετε διαβήτη, HIV, κάνετε χημειοθεραπεία ή υποφέρετε από άλλες παθήσεις που αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό σας ή δεν μπορείτε να σηκωθείτε από το κρεβάτι.


Πηγή: stogiatro.gr

Είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο ντροπιαστικά συμπτώματα και προκαλεί έντονη δυσφορία, ειδικά όταν εμφανίζεται απρόοπτα ενώ βρισκόμαστε εκτός σπιτιού. Αν και οι γαστρεντερικές συνήθειες κάθε ανθρώπου διαφέρουν, αυτό που επισημαίνουν οι γαστρεντερολόγοι ότι πρέπει να προσέχουμε είναι οι μεταβολές, δηλαδή οι αποκλίσεις από αυτό που θεωρεί ο καθένας φυσιολογικό για τον εαυτό του. Πιθανά συμπτώματα που συνοδεύουν τη διάρροια είναι οι κράμπες και ο πόνος στην κοιλιά, η απώλεια ελέγχου των γαστρεντερικών λειτουργιών, ο πυρετός και τα ρίγη.

Η διάρροια μπορεί επίσης να οδηγήσει σε αφυδάτωση, η οποία είναι επικίνδυνη στα μικρά παιδιά, στους ηλικιωμένους και στα άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα. Σύμφωνα με το Αμερικανικό Ινστιτούτο Διαβήτη και Παθήσεων του Πεπτικού και των Νεφρών (NIDDK), θα πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθείτε τον γιατρό σας εάν η διάρροια επιμένει για περισσότερες από δύο ημέρες. Εάν βέβαια παρατηρήσετε αίμα ή πύον στα κόπρανα, θα πρέπει να επισκεφθείτε άμεσα τον γιατρό.

Όσο για τις πιθανές αιτίες της διάρροιας, ποικίλλουν από λοιμώξεις και διατροφικές δυσανεξίες έως χρόνιες παθήσεις, όπως το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Εάν οι γαστρεντερικές ενοχλήσεις συνοδεύονται από απώλεια βάρους, αναιμία ή έντονους πόνους, τότε μπορεί να υποδεικνύουν κάτι πιο σοβαρό, όπως ο καρκίνος του παχέος εντέρου.

 

Πηγή: Onmed.gr