Ο λαός συνηθίζει να λέει ότι οι μεγάλοι άνθρωποι φεύγουν από πέσιμο και μάλλον αυτό έχει δόση αλήθειας. Οι πτώσεις των ηλικιωμένων, σε συνδυασμό με την οστεοπόρωση, αποτελούν ένα επικίνδυνο «κοκτέιλ» με δυσμενή, πολλές φορές, έκβαση.
Σύμφωνα με το αμερικανικό CDC, το 2014 σημειώθηκαν πτώσεις σε 29 εκατομμύρια ενήλικες, οι οποίες προκάλεσαν 7 εκατομμύρια τραυματισμούς και κόστισαν στο εθνικό σύστημα υγείας 31 δισεκατομμύρια δολάρια. Συνήθως μία πτώση σε ηλικιωμένα άτομα συνοδεύεται και από κάποιο κάταγμα οστού (λεκάνης, μηριαίου, βραχίονα, καρπού, σπονδύλου).
Σύμφωνα με στοιχεία του 2010 από τον Σύλλογο Φυσικοθεραπείας της Αυστραλίας, πέφτει το 13% των ηλικιωμένων άνω των 65 ετών, ενώ υπολογίζεται ότι το 2050 το ποσοστό αυτό θα φτάσει το 24%. Όπως εξηγεί ο Γιώργος Η. Γουδέβενος, φυσικοθεραπευτής, Dr manual medicine, επιστημονικός συνεργάτης Πανεπιστημίου Κρήτης, ορισμένες καταστάσεις μπορούν να αυξήσουν τις πιθανότητες πτώσης ενός ηλικιωμένου. Αυτές είναι:
• Η αδυναμία των κάτω άκρων με ή χωρίς πόνο στη βάδιση και ταυτόχρονα δυσκολία ισορροπίας
• Η έλλειψη βιταμίνης D
• Η χρήση φαρμάκων, όπως ηρεμιστικά και αντικαταθλιπτικά
• Τα προβλήματα όρασης και ακοής
• Τα σπασμένα ή ανομοιόμορφα σκαλιά ή τα ανισόπεδα δάπεδα, τα ακατάλληλα υποδήματα, τα χαλιά ή οι μοκέτες και η κακή διαρρύθμιση του χώρου

• Τυχόν προβλήματα στη σπονδυλική στήλη (γεροντική κύφωση, σκολίωση κ.ά.).

Ένα ποτήρι κρασί την ημέρα «χτίζει» γερά οστά και μειώνει τον κίνδυνο οστεοπόρωσης, σύμφωνα με νέα βρετανική μελέτη. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο East Anglia και το King’s College του Λονδίνου μελέτησαν τη σύνδεση μεταξύ της διατροφής και του κινδύνου καταγμάτων και ανακάλυψαν ότι οι μέτριες ποσότητες κρασιού αυξάνουν την οστική πυκνότητα στη σπονδυλική στήλη και στα ισχία.

Μπίρα και βαρύ αλκοόλ δεν βοηθούν τα οστά Τα οφέλη αυτά πάντως δεν φάνηκε να συνδέονται με άλλα αλκοολούχα ποτά όπως η μπίρα και τα βαριά οινοπνευματώδη, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό «American Journal of Clinical Nutrition».

Τα ευρήματα προέκυψαν μετά από παρακολούθηση 1.000 ζευγών διδύμων μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών στη Βρετανία με μέσο όρο ηλικίας τα 55 έτη. Οι επιστήμονες υπέβαλαν στις εθελόντριες ερωτήσεις σχετικά με τις διατροφικές συνήθειές τους και στη συνέχεια διεξήγαγαν απεικονιστικές εξετάσεις προκειμένου να μετρήσουν την πυκνότητα των οστών τους στην άρθρωση του ισχίου, στη σπονδυλική στήλη καθώς και στο επάνω μέρος του μηριαίου οστού.

Σύφωνα με τα αποτελέσματα οι γυναίκες που κατανάλωναν μέτριες ποσότητες κρασιού εμφάνιζαν μεγαλύτερη οστική πυκνότητα στη σπονδυλική στήλη και στο ισχίο σε σύγκριση με όσες δεν έπιναν καθόλου κρασί ή προτιμούσαν άλλα είδη αλκοόλ.

Ευεργετικές πολυφαινόλες
Αν και δεν είναι γνωστό το πώς ακριβώς το κρασί ενισχύει τα οστά, προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι πιθανώς η ευεργετική δράση του οφείλεται στις πολυφαινόλες που περιέχει. Πρόκειται για χημικά τα οποία ανευρίσκονται στη φλούδα των σταφυλιών και όχι στην αλκοόλη.

Μπορεί η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ να φαίνεται ότι είναι ευεργετική για τα οστά, δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τη μεγάλη κατανάλωση η οποία είναι γνωστό ότι αποτελεί παράγοντα κινδύνου για οστεοπόρωση. Σε κάθε περίπτωση τα νέα ευρήματα είναι σημαντικά εάν κάποιος αναλογιστεί ότι μια στις τρεις γυναίκες και ένας στους 12 άνδρες εμφανίζουν οστεοπόρωση κάποια στιγμή στη ζωή τους.

Οι γυναίκες που κάνουν χρήση στεροειδών φαρμάκων, που καπνίζουν, πίνουν πολύ και έχουν οικογενειακό ιστορικό της ασθένειας ανήκουν και στην ομάδα υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση οστεοπόρωσης.

Πηγή: iatronet.gr

Οι άνθρωποι που τρώνε γιαούρτι κάθε μέρα, έχουν μικρότερο κίνδυνο να εμφανίσουν οστεοπόρωση, σύμφωνα με μια νέα ιρλανδική επιστημονική μελέτη. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ίμον Λερντ της Ιατρικής Σχολής του Κολλεγίου Τρίνιτι του Δουβλίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα οστεοπόρωσης "Osteoporosis International", σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», μελέτησαν στοιχεία για 4.310 ανθρώπους άνω των 60 ετών, συσχετίζοντας τη διατροφή τους με την υγεία των οστών τους.

Διαπιστώθηκε ότι η καθημερινή κατανάλωση γιαουρτιού σχετιζόταν με 39% μικρότερο κίνδυνο οστεοπόρωσης και 31% μικρότερο κίνδυνο οστεοπενίας στις γυναίκες, καθώς επίσης με 52% μικρότερο κίνδυνο οστεοπόρωσης στους άνδρες, σε σχέση με όσους δεν έτρωγαν καθόλου γιαούρτι.

Οι άνθρωποι που έτρωγαν το περισσότερο γιαούρτι καθημερινά, είχαν 3% έως 4% μεγαλύτερη οστική πυκνότητα, σε σχέση με εκείνους που έτρωγαν το λιγότερο, όπως έδειξαν οι σχετικές μετρήσεις. Ακόμη είχαν καλύτερες επιδόσεις στα τεστ φυσικής κατάστασης.

«Το γιαούρτι είναι μια καλή πηγή θρεπτικών ιχνοστοιχείων, βιταμινών D και Β, ασβεστίου, πρωτεΐνης και προβιοτικών, κάτι που το καθιστά πολύ ωφέλιμο» δήλωσε ο Λερντ και τόνισε ότι οι ηλικιωμένοι έχουν κάθε λόγο να τρώνε γιαούρτι, αν θέλουν πιο υγιή κόκαλα.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
http://link.springer.com/article/10.1007/s00198-017-4049-5

Πηγή: praktoreio-ygeias.gr

Η σωστή και ισορροπημένη διατροφή μπορεί να αποτρέψει την απώλεια οστικής πυκνότητας και κατ’ επέκταση να μειώσει τον κίνδυνο οστεοπόρωσης και καταγμάτων, δείχνει μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Παλαιότερα είχε επικρατήσει η πεποίθηση ότι η οστεοπόρωση αποτελεί φυσικό επακόλουθο της γήρανσης, όμως σήμερα οι επιστήμονες συμφωνούν ότι είναι δυνατό να προληφθεί ένα λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα.

Ερευνητές από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο εντόπισαν μια σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στη διατροφή και στον κίνδυνο οστεοπόρωσης. Σύμφωνα με τα ευρήματα που δημοσιεύονται στην επιθεώρηση Journal of Bone and Mineral Density, μια διατροφή που δρα ενάντια στις φλεγμονές συνδέεται με μικρότερη απώλεια οστικής μάζας και μικρότερο κίνδυνο κατάγματος.

Οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία που αφορούσαν μεγάλο δείγμα μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών (μια ομάδα του πληθυσμού που εκτιμάται ότι διατρέχει αυξημένο κίνδυνο οστεοπόρωσης), εξετάζοντας συγκεκριμένα την περιεκτικότητα της διατροφής τους σε αντιφλεγμονώδη συστατικά και καταγράφοντας τη συχνότητα καταγμάτων και τα επίπεδα οστικής πυκνότητας. Για την αξιολόγηση των διατροφικών συνηθειών, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τον διατροφικό δείκτη φλεγμονής (DII) και μελέτησαν συγκριτικά τις μετρήσεις με τη συχνότητα κατάγματος.

Σε δεύτερη φάση, συνέκριναν τις μετρήσεις βάσει DII με την οστική πυκνότητα των γυναικών.Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, διαπιστώθηκε ότι μια αντιφλεγμονώδης διατροφή μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο κατάγματος. Συγκεκριμένα, η υψηλή βαθμολογία στον δείκτη DII συσχετίστηκε με σχεδόν 50% μεγαλύτερο κίνδυνο κατάγματος σε γυναίκες κάτω των 63 ετών. Αντιθέτως, οι γυναίκες που ακολουθούσαν αντιφλεγμονώδη διατροφή (και επομένως πέτυχαν χαμηλή βαθμολογία στον δείκτη DII) παρουσίασαν τη μικρότερη απώλεια οστικής μάζας κατά την περίοδο της μελέτης. Μια διατροφή χαρακτηρίζεται ως αντιφλεγμονώδης όταν είναι ιδιαίτερα πλούσια σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά, ψάρι, προϊόντα ολικής άλεσης και ξηρούς καρπούς. Τα νέα ευρήματα συνάδουν με παλαιότερες μελέτες που έχουν υποδείξει ότι οι φλεγμονές στο σώμα συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο οστεοπόρωσης

 

Πηγή onmed.gr

Οι τροφές που καταναλώνετε επηρεάζουν την δομή των οστών σας. Μαθαίνοντας για τα τρόφιμα που είναι πλούσια σε ασβέστιο, βιταμίνη D και άλλα θρεπτικά συστατικά που είναι σημαντικά για την υγεία των οστών και τη συνολική σας υγεία θα σας βοηθήσει να κάνετε πιο υγιεινές διατροφικές επιλογές κάθε μέρα. Στην οστεοπόρωση, αν ακολουθείτε μια καλά ισορροπημένη διατροφή με πολλά γαλακτοκομικά προϊόντα, ψάρια, φρούτα και λαχανικά, θα παίρνετε πάντα αρκετά από τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεστε κάθε μέρα, αλλά αν δεν ακολουθείτε ένα τέτοιο διαιτητικό πλάνο, μπορεί να χρειαστεί να ενισχύσετε τη διατροφή σας με πολυβιταμίνες ή/και συμπληρώματα. Δείτε ποιες τροφές θα σας βοηθήσουν να αποφύγετε ή τουλάχιστον να μειώσετε τα συμπτώματα της οστεοπόρωσης, καθώς και τι ακριβώς σας προσφέρει η κάθε τροφή, σύμφωνα με το αμερικανικό Εθνικό Ίδρυμα Οστεοπόρωσης (National Osteoporosis Foundation – NOF):

- Γαλακτοκομικά προϊόντα, όπως χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και χωρίς λιπαρά γάλα, γιαούρτι και τυρί: Ασβέστιο. Επίσης, μερικά γαλακτοκομικά προϊόντα είναι εμπλουτισμένα με βιταμίνη D.
- Σαρδέλες κονσέρβα και σολομός (με τα κόκαλα): Ασβέστιο
- Λιπαρά ψάρια όπως ο σολομός, το σκουμπρί, ο τόνος και οι σαρδέλες: Βιταμίνη D
- Χόρτα, γογγύλια, λάχανο, μπάμιες, κινέζικο λάχανο, πικραλίδα, και μπρόκολο: Ασβέστιο
- Σπανάκι, τεύτλα, μπάμιες, ντομάτα, αγκινάρες, μπανάνες, πατάτες, γλυκοπατάτες και σταφίδες: Μαγνήσιο
- Ντομάτα, σταφίδες, πατάτες, σπανάκι, γλυκοπατάτες, παπάγια, πορτοκάλια, χυμός πορτοκαλιού, μπανάνες και δαμάσκηνα: Κάλιο
- Κόκκινες πιπεριές, πράσινες πιπεριές, πορτοκάλια, γκρέιπφρουτ, μπρόκολο, φράουλες, λαχανάκια Βρυξελλών, παπάγια και ανανάς: Βιταμίνη C
- Σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά όπως το κατσαρό λάχανο, το σπανάκι, τα γογγύλια και τα λαχανάκια Βρυξελλών: Βιταμίνη Κ

 

Πηγή: iatropedia

Η Παγκόσμια Ημέρα Οστεοπόρωσης γίνεται κάθε χρόνο στις 20 Οκτωβρίου και σηματοδοτεί την έναρξη μιας ετήσιας εκστρατείας που είναι αφιερωμένη στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση όλων των ανθρώπων στον πλανήτη σχετικά με την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία της οστεοπόρωσης και των συγγενών της μεταβολικών ασθενειών των οστών. Η Παγκόσμια Ημέρα Οστεοπόρωσης διοργανώνεται από το Διεθνές Ίδρυμα Οστεοπόρωσης (International Osteoporosis Foundation - IOF) κάθε χρόνο και περιλαμβάνει εκστρατείες από διάφορες κοινωνικές ομάδες σε όλο τον κόσμο, με δραστηριότητες σε περισσότερες από 90 χώρες. Η κεντρική εκστρατεία για το 2016 μας καλεί να λάβουμε εγκαίρως μέτρα για την προστασία της υγείας των οστών και των μυών μας, έτσι ώστε να έχουμε μια καλύτερη ποιότητα ζωής και κινητική ανεξαρτησία στο μέλλον. Καλεί επίσης τους επαγγελματίες υγείας και τις κατά τόπους υγειονομικές αρχές να δώσουν προτεραιότητα στην πρόληψη της οστεοπόρωσης και των συνεπακόλουθων καταγμάτων εξασφαλίζοντας ότι τα άτομα υψηλού κινδύνου αξιολογούνται και αντιμετωπίζονται κατάλληλα.

Τι είναι η οστεοπόρωση

Η οστεοπόρωση κάνει τα οστά αδύναμα και εύθραυστα - τόσο εύθραυστα ώστε ακόμα και μια απλή πτώση στο έδαφος, ή ακόμη και η ήπια καταπόνηση, όπως το σκύψιμο, ή ο βήχας, μπορεί να προκαλέσουν κάταγμα. Τα οστεοπορωτικά καταγμάτων συμβαίνουν πιο συχνά στο ισχίο, τον καρπό και την σπονδυλική στήλη. Τα οστά είναι ζωντανοί ιστοί, που συνεχώς διασπώνται και αντικαθίστανται. Η οστεοπόρωση εμφανίζεται, όταν η δημιουργία νέου οστού δεν συμβαδίζει με την “απομάκρυνση” των παλαιών οστών. Η οστεοπόρωση πλήττει άνδρες και γυναίκες όλων των φυλών. Αλλά οι γυναίκες, ιδίως οι ηλικιωμένες και εκείνες που βρίσκονται μετά την εμμηνόπαυση, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.

Συμπτώματα της πάθησης

Συνήθως δεν υπάρχουν συμπτώματα στα πρώιμα στάδια της οστικής απώλειας. Αλλά από τη στιγμή που τα οστά θα έχουν αποδυναμωθεί αρκετά από την οστεοπόρωση, μπορεί να έχετε τα ακόλουθα:

- Πόνο στην πλάτη, που προκαλείται από κάποιο κάταγμα ή σύμπτυξη σπονδύλου

- Απώλεια ύψους με την πάροδο του χρόνο

- Κύφωση

- Κάποιο κάταγμα οστού που συμβαίνει πολύ πιο εύκολα από ό,τι αναμενόταν

Αίτια της πάθησης

Τα οστά σας είναι σε μια σταθερή διαδικασία ανανέωσης. Όταν είστε νέοι, το σώμα σας δημιουργεί το νέο οστό γρηγορότερα από ό,τι διασπάται το παλαιό οστό και έτσι αυξάνεται η οστική σας μάζα. Οι περισσότεροι άνθρωποι φθάνουν στη μέγιστη οστική μάζα τους μέχρι τα 22-23 χρόνια τους. Καθώς γερνούν, η οστική μάζα χάνεται ταχύτερα από ό,τι παράγεται.Το πόσο πιθανό είναι να αναπτύξετε οστεοπόρωση εξαρτάται εν μέρει από το πόσο οστική μάζα δημιούργησε ο οργανισμός σας στα νιάτα σας. Όσο περισσότερη οστική μάζα έχετε, τόσο περισσότερο οστό που έχετε “στην τράπεζα” και τόσο λιγότερο πιθανό είναι να αναπτύξετε οστεοπόρωση καθώς μεγαλώνετε.

Τρεις βασικές αλλαγές στην καθημερινότητά σας

Αυτές οι προτάσεις μπορεί να σας βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης οστεοπόρωσης, ή στο να αντιμετωπίσετε τυχόν κατάγματα πιο έυκολα και γρήγορα:   

- Μην καπνίζετε

Το κάπνισμα αυξάνει τα ποσοστά της οστικής απώλειας και την πιθανότητα εμφάνισης κατάγματος

- Αποφύγετε την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ

Η κατανάλωση περισσότερων από δύο αλκοολούχων ποτών την ημέρα μπορεί να μειώσει το σχηματισμό οστών. Όντας υπό την επίδραση αλκοόλ μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο να πέσετε.

- Προλάβετε τις πτώσεις.

Φορέστε παπούτσια με χαμηλά τακούνια και με αντιολισθητικές σόλες και να ελέγξετε το σπίτι σας για ολισθηρές επιφάνειες που μπορεί να σας κάνουν να σκοντάψετε ή να πέσετε. Φροντίστε ώστε τα δωμάτια να είναι φωτεινά, εγκαταστήστε χειρολαβές μέσα και έξω από την πόρτα του ντους, ή στην μπανιέρα και βεβαιωθείτε ότι στηρίζεστε καλά, καθώς ξαπλώνετε και σηκώνεστε από το κρεβάτι σας.

Γιατί επιβάλλεται να λάβετε μέτρα κατά της πάθησης από σήμερα κιόλας!

Όταν σκέφτεστε την οστεοπόρωση, πιθανώς να έρχεται στο μυαλό σας μια εικόνα από βαθιά γεράματα και γενικώς τη θεωρείτε κάτι που δεν μπορεί να σας ανησυχεί πριν μπείτε στην 4η δεκαετία της ζωής σας. Δυστυχώς, αυτό είναι λάθος σκεπτικό και μπορεί να επηρεάσει την υγεία των οστών σας πιο νωρίς από ό,τι ίσως θα έπρεπε

Είναι σημαντικό να προμηθευτείτε συμπληρώματα καλής ποιότητας

Η βιταμίνη D αυξάνει την απορρόφηση του ασβεστίου. Λαμβάνεται μέσω της διατροφής και παράγεται στο δέρμα υπό την επίδραση του ηλιακού φωτός. Ψάξτε για τα συμπληρώματα ασβεστίου που περιέχουν και βιταμίνη D. Τα συμπληρώματα ασβεστίου απορροφώνται καλύτερα από τον οργανισμό όταν λαμβάνονται σε μικρές ποσότητες κατά τη διάρκεια της ημέρας και μαζί με τα κύρια γεύματα. Αποφύγετε τη λήψη άνω των 500mg κάθε φορά. Αποφύγετε τη λήψη ασβεστίου μαζί με τροφές που είναι γνωστό ότι μειώνουν την απορρόφηση της (π.χ. ίνες, οξαλικά, καθαρτικά).
 Τα συμπληρώματα ασβεστίου είναι σε γενικές γραμμές ασφαλή και χωρίς παρενέργειες. Ωστόσο, είναι πιθανό να έχετε δυσκοιλιότητα. Σε αυτή την περίπτωση αυξήστε την κατανάλωση νερού και φυτικών ινών.  Αποφύγετε τη λήψη άνω των 2.000mg ασβεστίου την ημέρα, ειδικά αν το συμπλήρωμά σας περιέχει και βιταμίνη D, καθώς η υπερβολική λήψη ασβεστίου έχει συνδεθεί με τις πέτρες στα νεφρά.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό να ενημερώσετε τον προσωπικό σας γιατρό προτού αποφασίσετε να εισάγετε κάποιο συμπλήρωμα στη διατροφή σας.

 

Πηγή: Iatropedia

H οστεοπόρωση είναι μια πάθηση που έχει ως κύριο χαρακτηριστικό την απώλεια οστικής μάζας. Αυτό επηρεάζει την φυσιολογική διαδικασία της φθοράς και ανάπλασης των οστών με αποτέλεσμα να γίνονται πιο εύθρυπτα και να είναι επιρρεπή σε ραγίσματα και κατάγματα.

Η οστεοπόρωση αποτελεί σημαντική απειλή για την υγεία των ηλικιωμένων ατόμων και κυρίως των γυναικών.

Μια ισορροπημένη διατροφή πλούσια σε ασβέστιο και βιταμίνη D είναι απαραίτητη για την πρόληψη της οστεοπόρωσης. Το ασβέστιο είναι ζωτικής σημασίας για την ενδυνάμωση των οστών και η βιταμίνη D είναι βασικός παράγοντας για την απορρόφηση τουασβεστίου.

Ένας σημαντικός αριθμός ερευνών δείχνει ότι η υψηλή πρόσληψη ασβεστίου από μικρή ηλικία έχει ως αποτέλεσμα την καλύτερη πυκνότητα των οστών σε μέταλλα ενώ αντίθετα άτομα με χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου παρουσιάζουν χαμηλότερη πυκνότητα των οστών σε μέταλλα.

Επίσης έρευνες δείχνουν ότι η συμπληρωματική χορήγηση ασβεστίου και βιταμίνης D σε γυναίκες που έχουν περάσει το στάδιο της εμμηνόπαυσης μπορεί να αποτρέπει την απώλεια οστικής μάζας και μειώνει τον κίνδυνο φθορών στα οστά.

Η χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου και βιταμίνης D επηρεάζει αρνητικά την έκκριση ορμονών που ρυθμίζουν την ομοιόσταση του ασβεστίου στον οργανισμό. Όταν δεν απορροφάται αρκετό ασβέστιο από τον οργανισμό μειώνεται η συγκέντρωση ιόντων ασβεστίου στον οργανισμό με αποτέλεσμα να διεγείρεται η έκκριση της παραθυρεοειδούς ορμόνης (ΡΤΗ) που είναι ο κύριος ρυθμιστής των τιμών ασβεστίου στον οργανισμό. Η υπερέκκριση ΡΤΗ προκαλεί την απώλεια ασβεστίου από τα οστά και αυξάνει τον κίνδυνο για φθορά και κατάγματα στα οστά. Η συμπληρωματική χορήγηση ασβεστίου και βιταμίνης D φαίνεται να μειώνει την ανάπτυξη δευτερογενούς υπερπαραραθυρεοειδιμού που σχετίζεται με την φτωχή διατροφή.

Οι μεγαλύτερες ανάγκες σε ασβέστιο παρουσιάζονται μετά την ηλικία των 50 ετών. Εκτός από τα γαλακτοκομικά άλλες πλούσιες τροφές σε ασβέστιο είναι τα πράσινα λαχανικά, τα ψάρια που τρώγονται με το κόκαλο, τα αμύγδαλα ενώ πρόσφατα στο εμπόριο κυκλοφορούν διάφορες τροφές εμπλουτισμένες σε ασβέστιο.

Η μέση ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου στις περισσότερες χώρες υπολογίζεται στα 600mgr και είναι χαμηλότερη από τις προτεινόμενες τιμές πρόσληψης ασβεστίου (800- 1200mgr). Όταν η διαιτητική πρόσληψη ασβεστίου είναι ανεπαρκής τότε θα πρέπει να χορηγείται συμπλήρωμα ασβεστίου.

Επίσης η βιταμίνη D παίζει σημαντικό ρόλο για την οστεοπόρωση. Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη βιταμίνης D για άτομα ηλικίας από 51 μέχρι 70 ετών είναι 400 ΙU ενώ σε άτομα άνω των 70 ανέρχεται σε 600 ΙU. Ωστόσο υπάρχουν έρευνες που δείχνουν ότι υψηλότερες δόσεις βιταμίνης D σε άτομα άνω των 65 ετών αποδεικνύονται ιδιαίτερα ωφέλιμες για την μείωση του κίνδυνου για κατάγματα.

Ιδιαίτερα πλούσιες σε βιταμίνη D τροφές είναι τα λιπαρά ψάρια, τα ιχθυέλαια και το συκώτι ενώ συνήθως το γάλα, κάποιες μαργαρίνες τα δημητριακά και διάφοροι χυμοί εμπλουτίζονται σε βιταμίνη D.

Ομάδες υψηλού κινδύνου για ανεπάρκεια σε βιταμίνη D είναι ασθενείς με προβλήματα δυσαπορρόφησης, άτομα με πρόβλημα σε νεφρά και συκώτι και άτομα που παίρνουν φάρμακα που αλληλεπιδρούν στην απορρόφηση της βιταμίνης D.

Το οινόπνευμα έχει κατηγορηθεί για πολλά και διάφορα και τις περισσότερες φορές όχι άδικα, αλλά φαίνεται ότι η μέτρια χρήση του, πρέπει να κάνει καλό σε διάφορες παθήσεις. Μια από αυτές είναι και η Οστεοπόρωση. Μια πρόσφατη, πολύ καλά σχεδιασμένη μελέτη (Tucker K et al., Am J Clin Nutr. 2009 April; 89(4): 1188-1196), σε 1182 άνδρες και 1289 μετεμμηνοπαυσιακές και 248 προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, μετά από εξέταση DEXA σε τρεις περιοχές του ισχίου και στην ΟΜΣΣ, έδειξε πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα:

  1. Οι άνδρες είναι κυρίως πότες μπύρας, ενώ οι γυναίκες συνηθιζουν να πίνουν κρασί.
  2. Οταν συγκρίθηκαν οι πότες με τους μη πότες, τότε η οστική πυκνότητα του ισχίου ήταν μεγαλύτερη κατά 3,4-4,5% στους άνδρες που έπιναν 1-2 ποτά την ημέρα από κρασί ή μπύρα, ενώ στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες τόσο η οστική μάζα του ισχίου όσο και της
    ΟΜΣΣ ήταν μεγαλύτερη κατά 5-8,3%, μόνο στις γυναίκες που έπιναν πάνω από 2 ποτά κρασί η μπύρα την ημέρα.
  3. Οσον αφορά τα δυνατά ποτά (ουίσκι, βότκα κλπ). Οι άνδρες που έπιναν πάνω από 2 ποτά την ημέρα παρουσίαζαν σημαντική πτώση της οστικής πυκνότητας κατα 3-5,2% συγκριτικά με αυτούς που έπιναν μέχρι 2 ποτά. Για τις γυναίκες η αντίστοιχη σύγκριση δεν απέδωσε σημαντικά αποτελέσματα.
  4. Στις προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες οι συγκεκριμένες διαφορές δεν ήταν στατιστικά σημαντικές μεταξύ των διαφόρων ομάδων.
  5. Σύμφωνα με τους ερευνητές η αύξηση της οστικής πυκνότητας στους καταναλωτές μπύρας οφείλεται όχι τόσο στο οινόπνευμα που περιέχει αλλά στο γεγονός ότι η μπύρα περιέχει μεγάλα ποσά πυριτίου, το οποίο όπως έχουν δείξει σχετικά πειράματα έχει μεγάλη
    αναβολική δράση στα οστά.

Σαν συμπέρασμα μπορεί να καταλήξει κανείς ότι οι μικρές ποσότητες οινοπνεύματος στους άνδρες αυξάνουν την οστική μάζα, ενώ αντίθετα οι μεγάλες έχουν το ανάποδο αποτέλεσμα. Στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες τα δεδομένα διαφέρουν, διότι για να έχει θετικό αποτέλεσμα το οινόπνευμα στα οστά τους χρειάζεται να πίνουν περισσότερο από 2 ποτήρια κρασί την ημέρα. Τα ευρήματα για την μπύρα ήταν απρόσμενα αλλά φαίνεται ότι το θετικό αποτέλεσμα που ανευρέθει οφείλεται περισσότερο στο πυρίτιο που περιέχει παρά στο οινόπνευμα. Τα ευρήματα αυτά είναι ιδιαίτερα θετικά για το καλοκαίρι, που η κατανάλωση της μπύρας στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα μεγάλη.

Ο Σύλλογος Σκελετικής Υγείας Πεταλούδα, υλοποιεί εκστρατεία υπό τον τίτλο «Έχεις οστεοπόρωση. ακτινογραφία έκανες;» με στόχο την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τα σπονδυλικά κατάγματα. Κατά τη διάρκεια αυτού του προγράμματος θα προσφερθούν 5.000 δωρεάν ακτινογραφίες σπονδυλικής στήλης σε ασθενείς άνω των 65 ετών, υπό θεραπεία για την οστεοπόρωση, οι οποίοι όμως δεν έχουν κάνει ακτινογραφία στην σπονδυλική στήλη κατά το τελευταίο έτος.

Από τη βιβλιογραφία γνωρίζουμε ότι η οστεοπόρωση χαρακτηρίζεται ως «σιωπηλή επιδημία», εξαιτίας των σπονδυλικών καταγμάτων, που δεν γίνονται άμεσα κλινικά αντιληπτά. Επίσης, όπως είναι γνωστό, η ύπαρξη προϋπαρχόντων σπονδυλικών καταγμάτων πολλαπλασιάζει τον κίνδυνο εμφάνισης νέων σπονδυλικών καταγμάτων ως και κατά 7-9 φορές (γνωστός κι ως καταρράκτης των καταγμάτων). Επιπλέον, έχει διαπιστωθεί ότι μόνο το 1/3 των σπονδυλικών καταγμάτων γίνονται αντιληπτά, έτσι η υποδιάγνωση αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα. Διαγνωστικά, η διενέργεια ακτινογραφίας της σπονδυλικής στήλης  θεωρείται ο καλύτερος τρόπος για τον εντοπισμό και την επιβεβαίωση της παρουσίας σπονδυλικών καταγμάτων.

Παραδείγματος χάριν, ο οστεοπορωτικός ασθενής που παρουσιάζει ραχιαλγία-οσφυαλγία-κύφωση ή αναφέρει μείωση του ύψους του περισσότερα από 4 εκατοστά, πρέπει να υποβάλλεται σε ακτινογράφηση της θωρακικής και οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.

Ως εκ τούτου, ο Σύλλογος προτίθεται να προσφέρει τα «voucher» των ακτινογραφιών μέσω ιατρών και φαρμακοποιών στους τελικούς δικαιούχους, οι οποίοι θα αξιολογούνται από τους πρώτους.

Η καμπάνια αυτή έχει λάβει την επιστημονική αιγίδα και υλοποιείται με τη συνεργασία της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Μεταβολισμού των Οστών (ΕΕΜΜΟ). Συγκεκριμένα, η ΕΕΜΜΟ και η ειδική επιστημονική ομάδα που έχει συσταθεί για τον σκοπό αυτό, έχει αναλάβει την αξιολόγηση των ακτινογραφιών μέσα από ειδική διαδικτυακή πλατφόρμα που έχει δημιουργηθεί. Με αυτόν τον τρόπο διασφαλίζεται και η ορθή αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και η παραπομπή του ασθενούς στον θεράποντα ιατρό τους, προς περαιτέρω αξιολόγηση της γενικότερης σκελετικής υγείας του ασθενούς.

Συμπληρωματικά, η ΕΕΜΜΟ έχει σχεδιάσει κι ένα ειδικό ερωτηματολόγιο για τους ασθενείς με σκοπό τη βέλτιστη αξιοποίηση των ευρημάτων αυτού του προγράμματος με τη δημοσιοποίησή τους για τη συνεχή εκπαίδευση και υπεύθυνη ενημέρωση των γιατρών.
Η εκτέλεση των ακτινογραφιών θα πραγματοποιείται σε συνεργασία με δύο αλυσίδες διαγνωστικών κέντρων, την ΒΙΟΙΑΤΡΙΚΗ για Αθήνα και Θεσσαλονίκη και την ΕΥΡΩΙΑΤΡΙΚΗ για την υπόλοιπη Ελλάδα.

Η οστεοπόρωση αποτελεί τα τελευταία χρόνια ένα από τα συχνότερα συζητούμενα θέματατόσο σε επιστημονικό όσο και σε κοινωνικο -οικονομικό πλαίσιο. Παρ’ όλα αυτά η συχνότητα της νόσου συνεχώς αυξάνεται και το ερώτημα είναι γιατί; Στις κατά καιρούς συζητήσεις του προβλήματος από διάφορους ομιλητές σαν κύριος λόγος προβάλλεται η αύξηση του μέσου όρου ζωής στην Ελλάδα τα τελευταία 70 χρόνια, ιδιαίτερα στις γυναίκες. Επομένως, φαίνεται λογικό μια νόσος που εκδηλώνεται κύρια σε μεγάλες ηλικίες να αυξάνεται η συχνότητά της όσο αυξάνεται και ο μέσος όρος ηλικίας. Με αυτή όμως τη λογική δεν υπάρχει διέξοδος στο πρόβλημα. Mια ελπίδα του ανθρώπου από τότε που εμφανίστηκε στη γη, να ζει δηλαδή περισσότερο, του προσφέρεται από την επιστήμη με αντίτιμο τα χρόνια αυτά να τα ζει υποφέροντας από χρόνιους πόνους και ανικανότητα να αυτοεξυπηρετηθεί. Προσφέρουμε δηλαδή ποσότητααντί, για ποιότητα ζωής. Μήπως λοιπόν κάνουμε κάπου λάθος; Μήπως πρέπει να ξαναδούμε το θέμα από την αρχή βελτιώνοντας τη στόχευσή μας;

Η οστεοπόρωση, από επιστημονικής πλευράς, συγκριτικά με τις άλλες εκφυλιστικές παθήσεις των ηλικιωμένων, όπως π.χ. την οστεοαρθρίτιδα ή τη νόσο του Alzheimer, παρά το νεαρό της νοσολογικής της ηλικίας, έχει ευτυχήσει να έχει και ακριβή διαγνωστικά εργαλεία, αλλά και αποτελεσματικά θεραπευτικά μέσα. Τα πρώτα μπορούν να αποκαλύψουν με σχετικά μεγάλη ακρίβεια την παρούσα κατάσταση των οστών, αλλά και να προβλέψουν και το μέλλον της νόσου. Τα δεύτερα όχι μόνο αναστέλλουν την εξέλιξη της νόσου, αλλά θεραπεύουν και τις βλάβες που έχουν ήδη προκληθεί, αναστρέφουν δηλαδή και την πορεία της νόσου. Δεν πιστεύω ότι έχουμε πολλές παθήσεις στην ιατρική που διαθέτουν όλα αυτά τα πλεονεκτήματα.

Ο ορισμός της oστεοπόρωσης όπως ορίσθηκε το 1993 έπειτα από διεθνή συμφωνία (InternationalConsensusDevelopmentConference)ορίζει ότι πρόκειται για μια νόσο του μεταβολισμού των οστών που προκαλεί βαθμιαία απώλεια οστικής μάζας και διαταραχές στη μικροαρχιτεκτονική του οστού, με αποτέλεσμα την αύξηση της ευθραυστότητας των οστών και τελικό επακόλουθο τη δημιουργία καταγμάτων που οδηγούν σε πόνους και παραμορφώσεις.

Ο ορισμός αυτός μάς δίνει πολύτιμα στοιχεία για την κατανόηση της νόσου.

  1.  Το πρώτο και κυριότερο είναι ότι οστεοπόρωση σημαίνει κάταγμα. Αντίστοιχα παραδείγματα στην ιατρική είναι ότι η υπέρταση σημαίνει εγκεφαλικό επεισόδιο, η υπερχοληστεριναιμία σημαίνει στεφανιαία νόσο, η υπερουριχαιμία σημαίνει ουρική αρθρίτιδα κ.λπ.
  2.  Το δεύτερο σημαντικό είναι ότι η απώλεια της οστικής μάζας είναι βαθμιαία και ο ρυθμός της διαφέρει. Είναι πλέον γνωστό ότι τις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες μπορούμε να τις διαχωρίσουμε σε δύο κατηγορίες, σε αυτές που χάνουν την οστική τους μάζα με ταχύ ρυθμό, περισσότερο από 3% κάθε χρόνο, και σε αυτές που η απώλεια της οστικής μάζας εξελίσσεται με βραδύ ρυθμό, λιγότερο από 3% κάθε χρόνο. Οι μεν πρώτες αποτελούν το 35% των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών, ενώ το υπόλοιπο 65% ανήκει στις δεύτερες. Προοπτική μελέτη των ομάδων αυτών έπειτα από 12 χρόνια έδειξε ότι οι πρώτες έχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο να υποστούν κάταγμα από τις υπόλοιπες. Το συμπέρασμα είναι ότι o διαγνωστικός διαχωρισμός των ομάδων πρέπει να γίνει όσο το δυνατόν συντομότερα και η μεν πρώτη ομάδα να αντιμετωπισθεί άμεσα θεραπευτικά, η δε δεύτερη να παρακολουθείται στενά, διότι, εάν αυτές οι γυναίκες κατά την είσοδό τους στην εμμηνόπαυση έχουν ήδη χαμηλή οστική μάζα, για διάφορους λόγους, π.χ. κληρονομικούς, χρόνιες ορμονικές διαταραχές κ.ά, τότε μπορεί να χάσουν αναλογικά μικρότερη οστική μάζα, αλλά μην έχοντας επαρκές οστικό κεφάλαιο εύκολα φθάνουν στο κάταγμα. Επομένως, η διαγνωστική προσέγγιση των γυναικών και η θεραπευτική αντιμετώπιση μερικών από αυτές, τουλάχιστον περί την εμμηνόπαυση, είναι απαραίτητες.
  3.  Το τρίτο ενδιαφέρον σημείο που προκύπτει από τον ορισμό της οστεοπόρωσης είναι ότι δεν τονίζεται μόνο η απώλεια οστικής μάζας, αλλά ο συνδυασμός ή η συνύπαρξή της με διαταραχή της μικροαρχιτεκτονικής του οστού. Είναι γνωστό ότι η αντοχή ενός οστού στα κατάγματα εξαρτάται τόσο από την οστική μάζα όσο και από το πώς είναι δομημένη αυτή η οστική μάζα, δηλαδή τη γεωμετρία ή τη μικροαρχιτεκτονική του οστού. Το κάταγμα είναι αποτέλεσμα της μείωσης της αντοχής του οστού. Πιστεύεται, λοιπόν, ότι η αντοχή ενός οστού εξαρτάται 80% περίπου από την ποσότητα της οστικής μάζας και 20% από το πώς είναι δομημένη αυτή η οστική μάζα. Δυστυχώς, μέχρι σήμερα δεν μπορούμε να μετρήσουμε την αντοχή των οστών  invivo και μετράμε μόνο έμμεσα την ποσότητα της οστικής μάζας. Μη μπορώντας κάποιος να αποκλείσει ότι η μικροαρχιτεκτονική κάποιου οστού ή κάποιων oστών είναι ελαττωματική, για διάφορους λόγους, πριν ακόμη ξεκινήσει η οστεοπόρωση, εύκολα κατανοεί γιατί τα οστά αυτά θα οδηγηθούν σε κατάγματα νωρίτερα από τα άλλα και με μικρότερες απώλειες οστικής μάζας. Συμπέρασμα, η όποια θεραπεία πρέπει να αρχίσει νωρίς.

Το κάταγμα είναι το τελικό αποτέλεσμα της οστεοπόρωσης και η όποια θεραπεία θα πρέπει να έχει στόχο την αποφυγή των καταγμάτων.

Τα κατάγματα μπορούν να συμβούν σε οποιοδήποτε σημείο του σκελετού, αλλά είναι περισσότερο συχνά στη σπονδυλική στήλη (46%), το ισχίο (16%) και τον καρπό (16%) (κάταγμα Colles).

Τα τελευταία χρόνια ένα νέο πολύ σημαντικό στοιχείο μάς πρόσφεραν οι μελέτες των καταγμάτων. Είναι πλέον καλά τεκμηριωμένο ότι, εάν μία γυναίκα υποστεί κάποιο κάταγμα, έχει 5 φορές περισσότερη πιθανότητα να υποστεί και δεύτερο κάταγμα σε σύντομο χρονικό διάστημα από μία γυναίκα που δεν έχει υποστεί κάταγμα. Εάν, μάλιστα, κάποια γυναίκα έχει δύο κατάγματα, ο κίνδυνος 12πλασιάζεται. Συμπέρασμα: Άμεση θεραπεία. Το φαινόμενο αυτό περιγράφεται στη διεθνή βιβλιογραφία σαν φαινόμενο Ντόμινο.

Τόσο τα κατάγματα του ισχίου όσο και τα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ύπαρξη χαμηλής οστικής μάζας στις αντίστοιχες περιοχές.

Η παρουσία ενός σπονδυλικού κατάγματος μαζί με χαμηλή οστική μάζα αυξάνει τον κίνδυνο για επόμενο κάταγμα κατά 25 φορές περισσότερο σε σχέση με ένα άτομο με φυσιολογική οστική μάζα και χωρίς κάταγμα. Ακόμη η παρουσία δύο ή περισσότερων σπονδυλικών καταγμάτων μαζί με χαμηλή οστική μάζα αυξάνει κατά 75 φορές τον κίνδυνο νέου κατάγματος. Τα κατάγματα συνήθως προκαλούν πόνο, περιορισμό της κινητικότητας, παραμορφώσεις, μυϊκή αδυναμία, κοινωνική απομόνωση, απώλεια της ανεξαρτησίας και της αυτοεξυπηρέτησης του ατόμου και, τέλος, τον θάνατο.

Από τα κατάγματα τα πιο επικίνδυνα είναι αυτά του ισχίου. Σύμφωνα με επιδημιολογικές έρευνες, στο 50% περίπου των περιπτώσεων οδηγούν σε μόνιμη αναπηρία και στο 20% περίπου στον θάνατο τον πρώτο χρόνο μετά το κάταγμα. Σύμφωνα με μερικούς ερευνητές, ο κίνδυνος θανάτου από οστεοπόρωση είναι ίσος με τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του μαστού, από καρκίνο των ωοθηκών και από καρκίνο της μήτρας αθροιστικά. Tο πρόβλημα είναι ότι τα κατάγματα του ισχίου συνεχώς αυξάνονται. Έχει υπολογισθεί ότι συμβαίνει ένα κάταγμα ισχίου κάθε 20 δευτερόλεπτα στις ανεπτυγμένες χώρες και απ’ ό,τι δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία ο αριθμός αυτός θα αυξάνεται συνεχώς και ίσως εξαπλασιαστεί μέχρι το 2050.

Ενώ τα κατάγματα του ισχίου είναι τα πιο επικίνδυνα, τα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης είναι τα συχνότερα. Πιστεύεται ότι αποτελούν το 50% περίπου όλων των οστεοπορωτικών καταγμάτων, αν και είναι δύσκολο να υπολογισθεί ο ακριβής αριθμός τους, διότι σπάνια αναγνωρίζονται κλινικά και σπανιότατα νοσηλεύονται στο νοσοκομείο. Πράγματι, μόνο 1 στα 4 σπονδυλικά κατάγματα αναγνωρίζεται κατά την κλινική εξέταση και συνήθως τη διάγνωση τη βοηθά το ιστορικό προηγούμενης πτώσης. Η απώλεια ύψους σώματος πέραν των 4 εκατοστών είναι ακόμη ένα έμμεσο κλινικό στοιχείο αναγνώρισης της υπάρξης κατάγματος, αλλά δεν μπορεί να εφαρμοσθεί στις μεγάλες ηλικίες, διότι η απώλεια του ύψους μπορεί να οφείλεται και στη βαθμιαία εκφύλιση και αφυδάτωση των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν ότι στην ηλικία των 75 ετών, 1 στις 3 γυναίκες και για άλλους 1 στις 2 γυναίκες παρουσιάζει κάποιο κάταγμα στη σπονδυλική στήλη, έστω και μικρό. Μεγάλη επιδημιολογική μελέτη που έγινε στην Ευρώπη (17.342 άτομα) έδειξε ότι το 20% των γυναικών ηλικίας 50 ετών και άνω έχουν τουλάχιστον 1 κάταγμα σπονδύλου. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι πράγματι η οστεοπόρωση αποτελεί μία πραγματική επιδημία, η οποία συνεχώς εξαπλώνεται. Προσπάθειες για να ενημερωθούν τόσο οι γιατροί όσο και το κοινό έχουν γίνει πολλές, αλλά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι δεν είναι αρκετές, θα πρέπει να γίνουν και άλλες. Αναφέρεται ότι στις ΗΠΑ 3 στις 4 γυναίκες ηλικίας 45-75 ετών δεν έχουν μιλήσει ποτέ σε γιατρό για την οστεοπόρωση.

Επιδημιολογικές έρευνες στις ΗΠΑ έδειξαν ότι το 70% περίπου των γυναικών με οστεοπόρωση δεν έχουν διαγνωσθεί. Από αυτές που έχουν διαγνωσθεί, μόνο το 14% λαμβάνουν θεραπεία. Αλλά δεν είναι μόνο οι γυναίκες που έχουν σημαντικό κίνδυνο κατάγματος, μελέτες έδειξαν ότι και το 27% των ανδρών έχουν σημαντικό κίνδυνο για οστεοπορωτικό κάταγμα.

Νέα στοιχεία από δύο μεγάλους ευρωπαϊκούς οργανισμούς που ασχολούνται με την επιδημιολογική διερεύνηση των διάφορων παθήσεων έδωσαν πρόσφατα τα εξής νέα ευρήματα: 22 εκατομμύρια γυναίκες και 5,5 εκατομμύρια άνδρες πάσχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 κρατών από οστεοπόρωση. Τα κατάγματα, ιδιαίτερα του ισχίου, κόστισαν 43.000 θανάτους, στο κοινωνικό σύνολο μόνο το 2010. Το άμεσο κόστος της Οστεοπόρωσης για τον ίδιο χρόνο ήταν 37 δισ. ευρώ.

Το χειρότερο είναι ότι, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 57% των ατόμων υψηλού κινδύνου για οστεοπορωτικό κάταγμα παραμένουν αδιάγνωστα στην Ευρώπη των 27.

Μεγάλη μελέτη που αφορούσε 31 κλινικές καταγμάτων στο Οντάριο του Καναδά (2013) έδειξε ότι όσο περισσότερο ενημερωμένος ήταν ο ασθενής πάνω στην οστεοπόρωση, στη διάγνωσή της με οστική πυκνότητα και τη θεραπεία της, με τα υπέρ και τα κατά των θεραπευτικών μεθόδων που διαθέτουμε, τόσο ευκολότερα άρχιζε τη θεραπεία και τόσο καλύτερη συμμόρφωση είχε. Οι ερευνητές προτείνουν την πλήρη επεξήγηση των αποτελεσμάτων της μέτρησης της οστικής μάζας, όπως και της θεραπευτικής αγωγής σε όλους τους ασθενείς μας.

Πιστεύουμε ότι η σωστή ενημέρωση θα αναστρέψει το κλίμα, διότι μπορεί η Οστεοπόρωση να είναι μία επιθετική νόσος, αλλά έχουμε τα όπλα να την αντιμετωπίσουμε. Πράγματι, τα στοιχεία που διαθετουμε δείχνουν ότι η διάγνωση της οστεοπόρωσης δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη, η πρόληψή της μπορεί να επιτευχθεί, εάν εφαρμοσθούν απλοί σχετικά κανόνες, η δε θεραπευτική της αντιμετώπιση γίνεται κάθε μέρα και αποτελεσματικότερη, με τη βελτίωση των θεραπευτικών μέσων και των θεραπευτικών στρατηγικών.

 

Δρ. Αχιλ. Ε. Γεωργιάδης

Ρευματολόγος

Δρ. Πανεπιστημίου Αθηνών και Παρισίων, διευθυντής Κέντρου Οστεοπόρωσης

και Παθήσεων των Αρθρώσεων Γυναικολογικό Νοσοκομείο Λητώ, Αθήνα

www.myoskeletiko.com

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο (Σελ. 36-38)