200 1100 
 

Αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών αντιμετωπίζουν οι παχύσαρκοι, αλλά και οι ελλιποβαρείς ασθενείς που υποβάλλονται σε αποκατάσταση κοιλιoκήλης, ιδιαίτερα εάν αυτή είναι περισφιγμένη. Από μια ανάλυση δεδομένων 102.191 ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπισή της (εκ των οποίων το 8,5% ήταν παχύσαρκοι) διαπιστώθηκε ότι υπάρχει συσχετισμός μεταξύ του Δείκτη Μάζας Σώματος και του κινδύνου για επιπλοκές.
«Οι άνθρωποι που έχουν επιπλέον του φυσιολογικού βάρος αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης κήλης ή ακόμα και πολλαπλών κηλών στο κοιλιακό τοίχωμα και η αιτία είναι ότι το πλεονάζον βάρος δημιουργεί αύξηση της πίεσης στους κοιλιακούς μυς, με αποτέλεσμα να τους καθιστά πιο αδύναμους και πιο επιρρεπείς στην ανάπτυξη κήλης. Όταν η κήλη μείνει αθεράπευτη, τα παραπανίσια κιλά προκαλούν σιγά-σιγά αύξηση του μεγέθους της, που σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό μπορεί να οδηγήσει σε περίσφιξη, δηλαδή σε παγίδευση του εντέρου στον μυϊκό ιστό, προκαλώντας έντονο πόνο και απαιτώντας άμεση θεραπεία. Από μελέτες έχει φανεί ότι και το ελλιπές βάρος ενέχει κινδύνους επιπλοκών», επισημαίνει ο γενικός χειρουργός Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος - Διευθυντής της χειρουργικής κλινικής του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών - Ιατρικού Περιστερίου και Πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στη ηλεκτρονική έκδοση του Surgery, οι ελλιποβαρείς ασθενείς με Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) μικρότερο από 18,5 είχαν 10% πιθανότητα επιπλοκών, ενώ οι ασθενείς με φυσιολογικό ΔΜΣ (18,5-24,99) είχαν 7,7%. Όσο αυξανόταν δε ο ΔΜΣ αυξάνονταν αντιστοίχως και τα ποσοστά επιπλοκών. Συγκεκριμένα, οι υπέρβαροι ασθενείς είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο κατά 8,2% οι παχύσαρκοι κατά 9,7%, οι σοβαρά παχύσαρκοι κατά 12,2%, οι νοσηρά παχύσαρκοι κατά 16,1%, ενώ στα υπέρ-παχύσαρκα άτομα το ποσοστό ανήλθε στο 19,9%.
Όπως ανέφεραν οι ερευνητές από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πενσυλβάνια, όταν διαχώρισαν τις επιπλοκές σε εγχειρητικές, ιατρικές και αναπνευστικές, παρατηρήθηκε ότι υπάρχει διατήρηση της συσχέτισης μεταξύ των μεγαλύτερων κατηγοριών ΔΜΣ και του αυξημένου αριθμού επιπλοκών για όλες τις κατηγορίες.
«Κάθε χειρουργική επέμβαση εγκυμονεί ένα ποσοστό κινδύνου για εμφάνιση επιπλοκών, που όμως σε άτομα φυσιολογικού βάρους είναι μικρότερο απ’ ότι σε όσους έχουν υψηλό ΔΜΣ. Μεταξύ αυτών είναι και ο κίνδυνος υποτροπής που αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε δεύτερη επέμβαση, και ο κίνδυνος λοίμωξης που μπορεί να γίνει αιτία παράτασης της παραμονής στο νοσοκομείο. Όταν, μάλιστα, ο ασθενής υποφέρει και από άλλα νοσήματα που προκαλούνται από την παχυσαρκία, όπως ο διαβήτης, η καθυστέρηση ανάρρωσης μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερη», επισημαίνει ο Δρ. Ξιάρχος.
Η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι ο κίνδυνος εμφράγματος του μυοκαρδίου δεν εξαρτάται από τον ΔΜΣ, ενώ εξαιτίας του οι συνηθέστερες επιπλοκές ήταν η μετεγχειρητική πνευμονία, η πνευμονική εμβολή, η οξεία νεφρική ανεπάρκεια και η λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος.
Όσον αφορά, όμως, τα ποσοστά θνησιμότητας ο συσχετισμός ήταν αντίστροφος, δηλαδή ήταν χαμηλότερα στους υπέρβαρους και νοσηρά παχύσαρκους ασθενείς (0,3%) και υψηλότερα στους ασθενείς με χαμηλό βάρος (1,1%), ενώ το ποσοστό θνησιμότητας στους υπέρ-παχύσαρκους ήταν 1%.
Κατόπιν ελέγχου για τις επιπτώσεις του μεγάλου σωματικού βάρους στους διαφορετικούς τύπους κήλης, οι ερευνητές συμπέραναν ότι όσοι έχουν ανατάξιμες κήλες κινδυνεύουν λιγότερο από τους ασθενείς που έχουν περισφιγμένες. Ειδικότερα, τα ευρήματά τους έδειξαν ότι χαμηλότερα ποσοστά χειρουργικών, ιατρικών και αναπνευστικών επιπλοκών είχε το 70,3% των ασθενών με ανατάξιμες κήλες, συγκριτικά με το 29,7% των ασθενών με περισφιγμένες.
Οι παχύσαρκοι ασθενείς ήταν πιθανότερο, επίσης, να υποβληθούν σε αποκατάσταση υποτροπιάζουσας κοιλιοκήλης, καθώς από τα ευρήματα της μελέτης διαπιστώθηκε ότι σχεδόν το 25% αυτών ξαναχειρουργήθηκαν.
Αφού οι ερευνητές συνεκτίμησαν παράγοντες όπως την ηλικία των συμμετεχόντων, την ύπαρξη νοσημάτων που προκαλούνται από το κάπνισμα, τον τύπο της κήλης και το είδος της επέμβασης, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι πιθανότητες εμφάνισης οποιασδήποτε επιπλοκής είναι σημαντικά αυξημένες στα άτομα με ΔΜΣ >30. Οι πιθανότητες ήταν 22% υψηλότερες σε εκείνους με ΔΜΣ μεταξύ 30-34,99, 54% για όσους ο ΔΜΣ κυμαίνονταν από 35-39,99, διπλάσιες για εκείνους με ΔΜΣ μεταξύ 40 και 50 και 2,6 φορές υψηλότερες για τους ανθρώπους με ΔΜΣ πάνω από 50.
«Προκειμένου να μειώσει κάποιος υπέρβαρος ή παχύσαρκος ασθενής με κήλη τον κίνδυνο επιπλοκών συστήνεται η απώλεια βάρους πριν από τη χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση της βλάβης. Καλό είναι, δηλαδή, ο ΔΜΣ να μην ξεπερνά το 30 και για την επίτευξη αυτού του στόχου ο ασθενής μπορεί είτε να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα διατροφής είτε να επιλέξει να υποβληθεί σε κάποια βαριατρική επέμβαση. Σημειωτέον ότι αδυνατίζοντας μειώνεται βαθμιαία το μέγεθος της κήλης και τα συμπτώματα που αυτή προκαλεί. Επιπλέον, διευκολύνεται η επέμβαση για την αποκατάσταση της κήλης και μειώνεται ο κίνδυνος επιπλοκών. Δυστυχώς, όμως, δεν μπορεί να διενεργηθεί βαριατρική επέμβαση και αποκατάσταση της κήλης ταυτόχρονα, καθώς υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης του πλέγματος και υποτροπής της κήλης. Μπορεί όμως να πραγματοποιηθεί κοιλιοπλαστική μετά την απώλεια του βάρους ταυτόχρονα με την αποκατάσταση της κήλης», διευκρινίζει ο Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος.
Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση της κήλης είναι κατά τους ερευνητές η καλύτερη χειρουργική προσέγγιση σε παχύσαρκους ασθενείς, διότι μειώνει τον κίνδυνο ορισμένων επιπλοκών. Προς υποστήριξη της άποψής τους επικαλέστηκαν διάφορες μελέτες, οι οποίες έχουν βρει ότι η εν λόγω τεχνική προσφέρει στους ασθενείς μειωμένη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, μειωμένη νοσηρότητα αλλά και μειωμένη πιθανότητα υποτροπής.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

Φόβο και ανησυχία προκαλεί η αιμορραγία από το ορθό, αλλά σπάνια αφορά σοβαρό πρόβλημα υγείας. Παραδόξως, είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο και τις περισσότερες φορές προέρχεται από το κατώτερο τμήμα του παχέος εντέρου ή το ορθό.
«Οι συνηθέστερες αιτίες πρόκλησης αιμορραγίας από το ορθό είναι η αιμορροϊδοπάθεια και οι πρωκτικές ραγάδες. Ενδεχομένως, όμως, η αιμορραγία να προέρχεται από κάποιο υψηλότερο σημείο της γαστρεντερικής οδού, όπως για παράδειγμα από το παχύ ή το λεπτό έντερο, το στομάχι ή το δωδεκαδάκτυλο και να φαίνεται σαν να προέρχεται από το ορθό, οπότε η αιτία πρόκλησής της μπορεί να είναι σοβαρότερη», προειδοποιεί ο γενικός χειρουργός Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος - Διευθυντής της χειρουργικής κλινικής του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών - Ιατρικού Περιστερίου και Πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής.
Το χρώμα του αίματος συχνά υποδεικνύει την προέλευση της αιμορραγίας και κυμαίνεται από ζωηρό κόκκινο έως μαύρο. Το αίμα μπορεί να εντοπίζεται επάνω ή μέσα στα κόπρανα να συνοδεύεται από βλέννα ή να εμφανίζεται στα ρούχα και τα εσώρουχα, στο χαρτί υγείας ή στο νερό της τουαλέτας. Άλλοτε η αιμορραγία δεν συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα και άλλοτε είναι πιθανό να προκύψει ταυτόχρονα πόνος στον πρωκτό, διάρροια ή δυσκοιλιότητα. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις, που η ποσότητα του αίματος είναι μεγαλύτερη, ο ασθενής μπορεί να βιώνει παράλληλα κοιλιακό άλγος, τυμπανισμό ή ανεξήγητη απώλεια βάρους. Συνέπειες της σοβαρής αιμορραγίας είναι η αναιμία, που γίνεται αντιληπτή από το χρώμα του δέρματος (ωχρό), την αδυναμία, την τάση λιποθυμίας ή τα συγκοπικά επεισόδια, τη ζάλη κατά την αλλαγή από καθιστή σε όρθια θέση, την κόπωση και την ταχυκαρδία.
Η αιμορροϊδοπάθεια, ο συνηθέστερος λόγος αιμορραγίας από το ορθό, δεν είναι άλλο παρά πρησμένες φλέβες στον πρωκτό, μέσα ή έξω απ’ αυτόν. Σύμφωνα με αμερικανικά στατιστικά στοιχεία περίπου το 75% των ανθρώπων θα εμφανίσει την πάθηση κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής του. Οι κυριότεροι λόγοι είναι η υπερβολική πίεση, όπως αυτή που συμβαίνει κατά την έντονη προσπάθεια για αφόδευση, από την παρατεταμένη παραμονή στη λεκάνη της τουαλέτας, ή, στις γυναίκες, από την εγκυμοσύνη και τον τοκετό. Οι άνθρωποι που έχουν επίμονη αιμορροϊδοπάθεια είναι συχνά δυσκοίλιοι, υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, ή ακολουθούν διατροφή πολύ χαμηλή σε φυτικές ίνες.
«Τα άτομα με σοβαρές ή ανθεκτικές στη συντηρητική θεραπεία αιμορροΐδες μπορεί να είναι υποψήφια για επέμβαση, η οποία είναι πλέον αναίμακτη και ανώδυνη. Στις μέρες μας υπάρχουν απλές και σύντομες τεχνικές που προσφέρουν μόνιμα και άριστα αποτελέσματα, όπως είναι η καθοδηγούμενη με υπέρηχο απολίνωση των αιμορροϊδικών αρτηριών. Είναι μια σύγχρονη τεχνική που μπορεί να πραγματοποιηθεί με τοπική αναισθησία και δεν απαιτεί τομή», μας εξηγεί ο Δρ. Ξιάρχος.
Οι ραγάδες πρωκτικού δακτυλίου ή πρωκτικές ραγάδες, μια άλλη αιτία αιμορραγίας από το ορθό, είναι μικροσκοπικά σκισίματα στον πρωκτό και στον πρωκτικό σωλήνα που συνήθως προκαλούνται από τα σκληρά κόπρανα. Τις περισσότερες φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν θεραπεύοντας τη δυσκοιλιότητα και χρησιμοποιώντας υγρά μαντιλάκια για τον καθαρισμό που καταπραΰνουν την περιοχή γύρω από τον πρωκτό. Οι πρωκτικές ραγάδες σπάνια απαιτούν ιατρική περίθαλψη ή χειρουργική επέμβαση «η οποία πραγματοποιείται με τη χρήση Laser ή R-F σε λιγότερο από μισή ώρα», σημειώνει ο Δρ. Ξιάρχος.
Το κοιλιακό άλγος, η κόπωση, τα μαύρα κόπρανα και το αίσθημα καύσου στο στομάχι και τα έντερα μπορεί να υποδεικνύουν την ύπαρξη έλκους, το οποίο είναι μια επώδυνη πληγή ή εκδορά στη στομαχική κοιλότητα που προκαλείται στην πλειονότητα των περιπτώσεων είτε από τη συχνή χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων είτε από βακτηριακή μόλυνση από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού.
Λιγότερο συχνές αιτίες αιμορραγίας του ορθού είναι οι εντερικοί πολύποδες, οι φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου, η εκκολπωματίτιδα, η πρωκτίτιδα. Ακόμα σπανιότερα η αιμορραγία μπορεί να προκαλείται από καρκίνο σε κάποιο σημείο της γαστρεντερικής οδού.
Ο καρκίνος του πεπτικού είναι η σοβαρότερη αιτία αιμορραγίας από το ορθό. Ο καρκίνος του στομάχου προσβάλλει συνήθως άτομα άνω των 55 ετών και αρχικά δεν προκαλεί συμπτώματα γι’ αυτό και δεν διαγιγνώσκεται εγκαίρως προκειμένου ο ασθενής να έχει καλύτερη πρόγνωση. Σε προχωρημένα στάδιο μεταξύ άλλων προκαλεί και αιμορραγία που διαπιστώνεται από τα πολύ σκούρα (μαύρα) κόπρανα.
Άτομα με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου όπως η νόσος του Crohn ή η ελκώδης κολίτιδα μπορεί επίσης να παρουσιάσουν αιμορραγία από το ορθό και συναφή συμπτώματα όπως κοιλιακό άλγος, διάρροια, δυσκοιλιότητα, έλκη και υψηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

utipro banner 270x200 A

banner2

Please publish modules in offcanvas position.