200 1100 
 

Λιγότερες από μία στις δύο γυναίκες που χειρουργούνται για καρκίνο στο στήθος κάνουν επανορθωτική επέμβαση για να αποκαταστήσουν τον μαστό που έχασαν.
Όπως αποκαλύπτουν οι έρευνες, κύρια αιτία γι’ αυτό είναι η ελλιπής ενημέρωση για τις επανορθωτικές επεμβάσεις, η οποία αφενός τις εμποδίζει να πάρουν την απόφαση να χειρουργηθούν, αφετέρου δημιουργεί αναίτιους φόβους (π.χ. για την ασφάλεια των χρησιμοποιούμενων ενθεμάτων ή ότι ο νέος μαστός θα εμποδίζει την ανίχνευση του καρκίνου).
Υπάρχουν βέβαια και γυναίκες που αποφεύγουν την επανορθωτική επέμβαση επειδή δεν θέλουν να ξαναμπουν στο χειρουργείο, ενώ άλλες δεν την θεωρούν απαραίτητη, σύμφωνα με μία από τις έρευνες που είχε δημοσιευθεί πριν από λίγα χρόνια στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Surgery.
Όπως εξηγεί ο πλαστικός χειρουργός Δρ. Δημήτρης Δρακωτός, παρότι η μαστεκτομή συνήθως γίνεται για την αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού, ολοένα περισσότερες γυναίκες όμως υποβάλλονται σε αυτήν για προληπτικούς λόγους, επειδή διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν καρκίνο στο μέλλον λόγω αυξημένης γονιδιακής επιβάρυνσης και ισχυρού οικογενειακού ιστορικού της νόσου.
«Η επανορθωτική επέμβαση στον μαστό μπορεί να γίνει ταυτοχρόνως με την μερική ή ολική μαστεκτομή ή σε δεύτερο χρόνο, ακόμα και αρκετούς μήνες ή και χρόνια μετά την αρχική επέμβαση», λέει. «Στη διάρκειά της ο χειρουργός τυπικά δημιουργεί το σχήμα του μαστού χρησιμοποιώντας ένα τεχνητό ένθεμα σιλικόνης, ιστούς από άλλα τμήματα του σώματος της γυναίκας ή συνδυασμό των δύο».
Σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Πλαστικών Χειρουργών (ASPS), μόνο το 45% των γυναικών που υποβάλλονται σε μαστεκτομή, κάνουν και επανορθωτική επέμβαση. Από τις γυναίκες αυτές, λιγότερο από το 20% υποβάλλονται σε άμεση αποκατάσταση. Οι υπόλοιπες χειρουργούνται σε δεύτερο χρόνο (όψιμη αποκατάσταση).
Η ταυτόχρονη μαστεκτομή και αποκατάσταση μοιραία επηρεάζει τη διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και τη διάρκεια της ανάρρωσης, ενώ η όψιμη αποκατάσταση απαιτεί νέο χειρουργείο. Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις όπου μπορεί να χρειασθούν περισσότερες της μιας εγχειρήσεις για να αποκατασταθεί πλήρως ο μαστός.

Πρόσθετες θεραπείες
Πώς λαμβάνεται όμως η απόφαση για το αν θα γίνει άμεση ή όψιμη αποκατάσταση και ποιοι παράγοντες μπορεί να επηρεάσουν το τελικό αποτέλεσμα; «Η απόφαση λαμβάνεται με συγκεκριμένα κριτήρια, τα οποία προσδιορίζουν οι υπάρχουσες κατευθυντήριες οδηγίες από διεθνείς οργανισμούς όπως η ASPS», απαντά ο Δρ. Δρακωτός.
Σύμφωνα με αυτές τις οδηγίες, η γυναίκα πρέπει κατ’ αρχάς να παραπέμπεται σε πλαστικό χειρουργό πριν κάνει την μαστεκτομή, ώστε να ενημερώνεται για τις επανορθωτικές επιλογές που έχει.
Για το αν θα γίνει άμεση ή όψιμη επανορθωτική επέμβαση λαμβάνονται μεταξύ άλλων υπ’ όψιν τα ψυχοκοινωνικά οφέλη για τη γυναίκα και οι ενδεχόμενοι κίνδυνοι από την ολοκλήρωση της αποκατάστασης πριν τις πρόσθετες θεραπείες που ενδεχομένως χρειάζεται η ασθενής.
«Η έναρξη της αποκατάστασης ταυτοχρόνως με τη μαστεκτομή έχει αρκετά πλεονεκτήματα, τόσο χειρουργικά όσο και ψυχολογικά, αφού βοηθά τη γυναίκα να αναρρώσει πιο γρήγορα από το ψυχολογικό σοκ της αφαίρεσης του μαστού», λέει ο Δρ. Δρακωτός. «Με την άμεση αποκατάσταση επιτυγχάνεται επίσης ταχύτερη επιστροφή της γυναίκας στους φυσιολογικούς ρυθμούς της ζωής της, διότι αποφεύγει ένα μελλοντικό χειρουργείο, ενώ και η αποκατάσταση ως επέμβαση είναι πιο επιτυχημένη. Στον αντίποδα, βέβαια, η ταυτόχρονη μαστεκτομή και αποκατάσταση φέρει αυξημένο κίνδυνο μετεγχειρητικής λοίμωξης, ο οποίος επίσης λαμβάνεται υπ’ όψιν».
Ωστόσο, η ταυτόχρονη μαστεκτομή και αποκατάσταση συνήθως δεν είναι εφικτή όταν η γυναίκα πρόκειται στη συνέχεια να υποβληθεί σε ακτινοθεραπεία. «Η ακτινοθεραπεία, που συνήθως αρχίζει μέσα σε οκτώ εβδομάδες από την μαστεκτομή, σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών και αποτυχίας της επανορθωτικής επέμβασης», εξηγεί ο ειδικός. «Αυτός είναι και ο λόγος που συνήθως συνιστούμε στη γυναίκα να κάνει αποκατάσταση μετά το τέλος της ακτινοθεραπείας, συνήθως 6-12 μήνες αργότερα».
Αν όμως, η γυναίκα πρόκειται να κάνει χημειοθεραπεία, πιθανώς μπορεί να κάνει ταυτόχρονη επανόρθωση, διότι η χημειοθεραπεία δεν φαίνεται να αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για επιπλοκές ή αποτυχία της επανορθωτικής επέμβασης.
Επειδή, τέλος, τα επιστημονικά δεδομένα για τους δυνητικούς κινδύνους από την ορμονοθεραπεία είναι αντικρουόμενα, εξετάζεται κατά περίπτωση πότε μπορεί να γίνει η επανορθωτική επέμβαση, συνεχίζει ο Δρ. Δρακωτός.

Κάπνισμα και παχυσαρκία
Υπάρχουν όμως και δύο άλλοι, απρόσμενοι παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αποτυχίας της επανορθωτικής επέμβασης και οι οποίοι επίσης μπορεί να επηρεάσουν την τελική απόφαση για τη διενέργεια της αποκατάστασης. Οι παράγοντες αυτοί είναι το κάπνισμα και η παχυσαρκία, που σχετίζονται επίσης με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών των εγχειρήσεων.
«Στις ασθενείς μας που καπνίζουν συνιστούμε έντονα να κόψουν το κάπνισμα πριν οδηγηθούν στο χειρουργείο, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος χειρουργικών επιπλοκών. Για τον ίδιο λόγο οι παχύσαρκες ασθενείς μας ιδανικά πρέπει να αδυνατίσουν πριν κάνουν την χειρουργική αποκατάσταση», τονίζει ο Δρ. Δρακωτός.
Πολύ σημαντικό ρόλο στην απόφαση για τον χρόνο της αποκατάστασης παίζουν τέλος η συννοσηρότητα (άλλα νοσήματα από τα οποία ενδεχομένως πάσχει η γυναίκα) και φυσικά το αν επιθυμεί η γυναίκα να προχωρήσει στην αποκατάσταση και τι προσδοκίες έχει από αυτήν.
«Όποια κι αν είναι η ηλικία, η οικογενειακή ζωή, η σεξουαλική δραστηριότητα και η ψυχολογική ωριμότητα της γυναίκας, γεγονός παραμένει πως ουδείς μπορεί να γνωρίζει πως θα νιώσει αν και όταν έλθει αντιμέτωπη με μια μαστεκτομή», σημειώνει ο Δρ. Δρακωτός. «Είναι φυσιολογικό να νιώσει άγχος, αβεβαιότητα, θλίψη, θυμό, πένθος και οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα μπορεί να συνοδέψει την απώλεια ενός συμβόλου της γυναικείας φύσης. Πρέπει, όμως, να προχωρήσει μπροστά, επομένως θα κληθεί να ακούσει τις πιθανές επιλογές και να σκεφτεί προσεκτικά για να αποφασίσει ποιο είναι το καλύτερο για την ίδια όσον αφορά την αποκατάσταση του στήθους της».

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

Οι γυναίκες που εργάζονται σε νυχτερινές βάρδιες έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, σύμφωνα με μετα-ανάλυση Κινέζωβν ερευνητών.
Από την ανάλυση προέκυψε ότι, η μακροχρόνια εργασία των γυναικών σε νυχτερινές βάρδιες αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου κατά 19%, σε σχέση με τις γυναίκες που δούλευαν τις ίδιες ώρες, έχοντας όμως πρωινό ωράριο. Η έρευνα έδειξε ότι η δουλειά τη νύχτα συνδεόταν με 41% μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο του δέρματος, με 32% αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού και 18% μεγαλύτερο κίνδυνο καρκίνου του γαστρεντερικού. Ειδικά για τον καρκίνο του μαστού, οι ειδικοί υπολόγισαν ότι ο κίνδυνος αυξανόταν κατά 3,3% για κάθε επιπρόσθετα πέντε χρόνια νυχτερινής εργασίας.
Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Σιτσουάν της Δυτικής Κίνας, με επικεφαλής τον ογκολόγο Xuelei Ma, αξιολόγησαν στοιχεία από 61 μελέτες που αφορούσαν συνολικά περίπου 3,9 εκατομμύρια άτομα. Τα συμπεράσματά τους δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

Υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη έχουν οι παχύσαρκοι άνδρες. Όσοι μάλιστα ακολουθούν τον δυτικό τρόπο ζωής και διατροφής έχουν περισσότερες πιθανότητες να νοσήσουν. Αυτό αποδεικνύεται και από τα ποσοστά εμφάνισής του στους άνδρες από την Ανατολική Ασία, οι οποίοι όταν μετακινούνται προς δυτικές χώρες αντιμετωπίζουν σοβαρότερο κίνδυνο, συγκριτικά με αυτόν που θα διέτρεχαν εάν παρέμεναν στις χώρες καταγωγής τους. Στατιστικές δείχνουν ότι περίπου το 10% των ετήσιων διαγνώσεων προχωρημένου καρκίνου του προστάτη θα μπορούσε να αποφευχθεί, εάν οι άνδρες διατηρούσαν ένα υγιές βάρος.
«Είναι δεδομένο ότι δεν υπάρχει αποδεδειγμένος τρόπος αποφυγής του καρκίνου, παρά μόνο παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής που μειώνουν τις πιθανότητες. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει συσχετισμός μεταξύ της παχυσαρκίας και της εμφάνισης επιθετικών μορφών καρκίνου του προστάτη. Οπότε, η καταπολέμησή της αποτελεί σημαντικό παράγοντα προστασίας», συμβουλεύει ο χειρουργός ουρολόγος ανδρολόγος Δρ. Nίκος Μερτζιώτης, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ο τρόπος για την επίτευξη αυτού του στόχου δεν είναι άλλος από την υγιεινή διατροφή και την τακτική άσκηση, που γενικά χαρίζει στον οργανισμό καλύτερη υγεία, ενισχύει δηλαδή τον οργανισμό και τον προστατεύει από την εμφάνιση πολλών νόσων, μεταξύ αυτών και πολλών μορφών καρκίνου. Επιλέγοντας, λοιπόν, την ένταξη όλων των ομάδων τροφίμων στη διατροφή, μειώνοντας όμως σημαντικά τις ποσότητες των λιπαρών και των γλυκών ο οργανισμός λαμβάνει όλα τα θρεπτικά συστατικά που έχει ανάγκη, έχει ενέργεια για να ανταπεξέλθει στις καθημερινές απαιτήσεις, ενώ παράλληλα τον θωρακίζει και τον εμποδίζει να προσθέσει βάρος.
Κατά καιρούς, ωστόσο, βλέπουν το φως της δημοσιότητας μελέτες που αφορούν συγκεκριμένα τρόφιμα, τα οποία φέρονται να έχουν προστατευτικές ιδιότητες κατά του καρκίνου του προστάτη ή, αντιθέτως, να αυξάνουν τον κίνδυνο για εμφάνισή του. Στην πρώτη κατηγορία περιλαμβάνονται αυτά που περιέχουν λυκοπένιο, το αποτελεσματικότερο καροτενοειδές για την εξουδετέρωση των καταστρεπτικών ελευθέρων ριζών, που το βρίσκουμε σε αφθονία στις τομάτες και λιγότερο σε άλλα κόκκινα φρούτα και λαχανικά. Αντιθέτως, στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Μελέτες έχουν δείξει ότι υπάρχει συσχετισμός, αν και όχι τόσο ισχυρός, μεταξύ των επιπέδων της IGF -1, ενός ινσουλινοειδούς αυξητικού παράγοντα και της υψηλής πρόσληψης πρωτεΐνης από γαλακτοκομικά προϊόντα και κινδύνου για καρκίνο του προστάτη. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εξαιρεθεί αυτή η κατηγορία τροφίμων από τη διατροφή. Οι ειδικοί συστήνουν τη λήψη 700mg ασβεστίου ημερησίως, που αντιστοιχεί σε ένα ποτήρι 200ml γάλα, 30g τυρί και ένα μικρό γιαούρτι, προκειμένου να διατηρηθούν υγιή τα οστά.
Συχνά, όμως, οι μελέτες δίνουν αντικρουόμενα αποτελέσματα σχετικά με την επικινδυνότητα αλλά και την προστασία που προσφέρουν συγκεκριμένα τρόφιμα. Σύμφωνα με τις νέες κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ουρολογικής Εταιρείας, παρά τις μελέτες δεν έχει αποδειχθεί σχέση μεταξύ πρόσληψης ω-3 πολυακόρεστων λιπαρών οξέων μακράς αλύσου και καρκίνου του προστάτη, ενώ ενδεχομένως να υπάρχει από την κατανάλωση τηγανιτών τροφών. Επίσης, μία μετα-ανάλυση δεν έδειξε συσχετισμό μεταξύ κατανάλωσης κόκκινου κρέατος ή επεξεργασμένου κρέατος και καρκίνου του προστάτη. Το ίδιο συμβαίνει με το σελήνιο και τη βιταμίνη Ε τα οποία, όπως επισημαίνει η Ευρωπαϊκή Ουρολογική Εταιρεία, δεν επηρεάζουν την επίπτωση του καρκίνου του προστάτη. Όσον αφορά δε τη βιταμίνη D η ανεπάρκεια ή η έλλειψή της σχετίζεται με αυξημένες πιθανότητες ανεπιθύμητης παθολογίας σε άνδρες με εντοπισμένο καρκίνο που υφίστανται ριζική προστατεκτομή. Τέλος, η υψηλή πρόσληψη αλκοόλ, αλλά και η απόλυτη αποχή από αυτό έχουν συσχετιστεί με υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας από καρκίνο του προστάτη.
«Οι άνδρες ίσως μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο, επιλέγοντας μια υγιεινή διατροφή, που να περιλαμβάνει πολλά φρούτα και λαχανικά, και εντάσσοντας τη σωματική άσκηση στην καθημερινότητά τους. Διότι, όπως είναι γνωστό, η τακτική άσκηση βοηθά στη διατήρηση της καλής υγείας και του ιδανικού σωματικού βάρους, οπότε είναι λιγότερο πιθανή η ανάπτυξη καρκίνου. Αυτό που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι η αδράνεια είναι ο εχθρός. Κάθε είδους και έντασης σωματική άσκηση είναι προτιμότερη από την ακινησία και την καθιστική ζωή», επισημαίνει ο Δρ. Μερτζιώτης.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

Φόβο και ανησυχία προκαλεί η αιμορραγία από το ορθό, αλλά σπάνια αφορά σοβαρό πρόβλημα υγείας. Παραδόξως, είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο και τις περισσότερες φορές προέρχεται από το κατώτερο τμήμα του παχέος εντέρου ή το ορθό.
«Οι συνηθέστερες αιτίες πρόκλησης αιμορραγίας από το ορθό είναι η αιμορροϊδοπάθεια και οι πρωκτικές ραγάδες. Ενδεχομένως, όμως, η αιμορραγία να προέρχεται από κάποιο υψηλότερο σημείο της γαστρεντερικής οδού, όπως για παράδειγμα από το παχύ ή το λεπτό έντερο, το στομάχι ή το δωδεκαδάκτυλο και να φαίνεται σαν να προέρχεται από το ορθό, οπότε η αιτία πρόκλησής της μπορεί να είναι σοβαρότερη», προειδοποιεί ο γενικός χειρουργός Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος - Διευθυντής της χειρουργικής κλινικής του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών - Ιατρικού Περιστερίου και Πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής.
Το χρώμα του αίματος συχνά υποδεικνύει την προέλευση της αιμορραγίας και κυμαίνεται από ζωηρό κόκκινο έως μαύρο. Το αίμα μπορεί να εντοπίζεται επάνω ή μέσα στα κόπρανα να συνοδεύεται από βλέννα ή να εμφανίζεται στα ρούχα και τα εσώρουχα, στο χαρτί υγείας ή στο νερό της τουαλέτας. Άλλοτε η αιμορραγία δεν συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα και άλλοτε είναι πιθανό να προκύψει ταυτόχρονα πόνος στον πρωκτό, διάρροια ή δυσκοιλιότητα. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις, που η ποσότητα του αίματος είναι μεγαλύτερη, ο ασθενής μπορεί να βιώνει παράλληλα κοιλιακό άλγος, τυμπανισμό ή ανεξήγητη απώλεια βάρους. Συνέπειες της σοβαρής αιμορραγίας είναι η αναιμία, που γίνεται αντιληπτή από το χρώμα του δέρματος (ωχρό), την αδυναμία, την τάση λιποθυμίας ή τα συγκοπικά επεισόδια, τη ζάλη κατά την αλλαγή από καθιστή σε όρθια θέση, την κόπωση και την ταχυκαρδία.
Η αιμορροϊδοπάθεια, ο συνηθέστερος λόγος αιμορραγίας από το ορθό, δεν είναι άλλο παρά πρησμένες φλέβες στον πρωκτό, μέσα ή έξω απ’ αυτόν. Σύμφωνα με αμερικανικά στατιστικά στοιχεία περίπου το 75% των ανθρώπων θα εμφανίσει την πάθηση κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής του. Οι κυριότεροι λόγοι είναι η υπερβολική πίεση, όπως αυτή που συμβαίνει κατά την έντονη προσπάθεια για αφόδευση, από την παρατεταμένη παραμονή στη λεκάνη της τουαλέτας, ή, στις γυναίκες, από την εγκυμοσύνη και τον τοκετό. Οι άνθρωποι που έχουν επίμονη αιμορροϊδοπάθεια είναι συχνά δυσκοίλιοι, υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, ή ακολουθούν διατροφή πολύ χαμηλή σε φυτικές ίνες.
«Τα άτομα με σοβαρές ή ανθεκτικές στη συντηρητική θεραπεία αιμορροΐδες μπορεί να είναι υποψήφια για επέμβαση, η οποία είναι πλέον αναίμακτη και ανώδυνη. Στις μέρες μας υπάρχουν απλές και σύντομες τεχνικές που προσφέρουν μόνιμα και άριστα αποτελέσματα, όπως είναι η καθοδηγούμενη με υπέρηχο απολίνωση των αιμορροϊδικών αρτηριών. Είναι μια σύγχρονη τεχνική που μπορεί να πραγματοποιηθεί με τοπική αναισθησία και δεν απαιτεί τομή», μας εξηγεί ο Δρ. Ξιάρχος.
Οι ραγάδες πρωκτικού δακτυλίου ή πρωκτικές ραγάδες, μια άλλη αιτία αιμορραγίας από το ορθό, είναι μικροσκοπικά σκισίματα στον πρωκτό και στον πρωκτικό σωλήνα που συνήθως προκαλούνται από τα σκληρά κόπρανα. Τις περισσότερες φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν θεραπεύοντας τη δυσκοιλιότητα και χρησιμοποιώντας υγρά μαντιλάκια για τον καθαρισμό που καταπραΰνουν την περιοχή γύρω από τον πρωκτό. Οι πρωκτικές ραγάδες σπάνια απαιτούν ιατρική περίθαλψη ή χειρουργική επέμβαση «η οποία πραγματοποιείται με τη χρήση Laser ή R-F σε λιγότερο από μισή ώρα», σημειώνει ο Δρ. Ξιάρχος.
Το κοιλιακό άλγος, η κόπωση, τα μαύρα κόπρανα και το αίσθημα καύσου στο στομάχι και τα έντερα μπορεί να υποδεικνύουν την ύπαρξη έλκους, το οποίο είναι μια επώδυνη πληγή ή εκδορά στη στομαχική κοιλότητα που προκαλείται στην πλειονότητα των περιπτώσεων είτε από τη συχνή χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων είτε από βακτηριακή μόλυνση από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού.
Λιγότερο συχνές αιτίες αιμορραγίας του ορθού είναι οι εντερικοί πολύποδες, οι φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου, η εκκολπωματίτιδα, η πρωκτίτιδα. Ακόμα σπανιότερα η αιμορραγία μπορεί να προκαλείται από καρκίνο σε κάποιο σημείο της γαστρεντερικής οδού.
Ο καρκίνος του πεπτικού είναι η σοβαρότερη αιτία αιμορραγίας από το ορθό. Ο καρκίνος του στομάχου προσβάλλει συνήθως άτομα άνω των 55 ετών και αρχικά δεν προκαλεί συμπτώματα γι’ αυτό και δεν διαγιγνώσκεται εγκαίρως προκειμένου ο ασθενής να έχει καλύτερη πρόγνωση. Σε προχωρημένα στάδιο μεταξύ άλλων προκαλεί και αιμορραγία που διαπιστώνεται από τα πολύ σκούρα (μαύρα) κόπρανα.
Άτομα με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου όπως η νόσος του Crohn ή η ελκώδης κολίτιδα μπορεί επίσης να παρουσιάσουν αιμορραγία από το ορθό και συναφή συμπτώματα όπως κοιλιακό άλγος, διάρροια, δυσκοιλιότητα, έλκη και υψηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

Η ανάγκη εξατομικευμένης αντιμετώπισης μετά από ένα παθολογικό screening τεστ του τραχήλου της μήτρας ήταν το βασικό θέμα του καθιερωμένου Εκπαιδευτικού Σεμιναρίου Παθολογίας Τραχήλου και Κολποσκόπησης που πραγματοποιήθηκε φέτος στα Ιωάννινα.
Όπως επεσήμανε ο Καθηγητής Μαιευτικής & Γυναικολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Κολποσκόπησης και του HeCPA Group, Ε. Παρασκευαίδης, το θετικό τεστ Παπ αφενός δεν ισοδυναμεί στην πραγματικότητα με σοβαρή παθολογία τραχήλου και αφετέρου η αντιμετώπιση - χειρουργική θεραπεία πρέπει να γίνεται με εξαιρετική προσοχή λόγω των επιπτώσεων (προωρότητα) που μπορεί αυτή να έχει σε μελλοντικές κυήσεις. Δεδομένου ότι σήμερα γνωρίζουμε ότι από το σύνολο των γυναικών με υψηλού κινδύνου HPV στον τράχηλο ένα μόνον πολύ μικρό ποσοστό (0,2%) θα αναπτύξει τελικά καρκίνο τραχήλου της μήτρας αν δεν θεραπευθεί η αλλοίωση σε προκαρκινωματώδες στάδιο, είναι κρίσιμης σημασίας η εξατομίκευση. Η εξατομίκευση συνεπώς βοηθά να αναγνωρίζονται εκείνες οι περιπτώσεις, που μια υπάρχουσα αλλοίωση θα επιδεινωθεί, έτσι ώστε μόνο σε αυτές τις γυναίκες να εφαρμόζεται η θεραπευτική παρέμβαση. Κατά αυτόν τον τρόπο, αποφεύγεται μεγάλος αριθμός άσκοπων επεμβάσεων και των ανεπιθύμητων επιπτώσεων που αυτές μπορεί να προκαλέσουν (άγχος, κόστος, μαιευτικές επιπλοκές).
Στο πλαίσιο αυτό η εξατομίκευση και η διαλογή των περιπτώσεων, δηλαδή ποιες γυναίκες χρειάζονται θεραπεία σε αντίθεση με αυτές που δεν χρειάζονται, μπορεί να γίνει τόσο με το lifestyle όσο κυρίως με το ίχνος της HPV λοίμωξης (εάν είναι ενεργοποιημένη ή όχι) και με την βαρύτητα του ίχνους (τύπος του HPV). Φαίνεται επίσης, τόνισε ο κ. Ε.Παρασκευαίδης, ότι στη διαχείριση των γυναικών με παθολογικό screening, το οποίο σήμερα είναι το Παπ τεστ ακόμα, έρχεται να μας βοηθήσει το APTIMA mRNA HPV Test. Με αυτό το τεστ εντοπίζονται όχι μόνο ίχνη μίας HPV λοίμωξης που μπορεί να αφορά το παρελθόν, αλλά μία HPV λοίμωξη, η οποία είναι ενεργός. Το τεστ αυτό, με άλλα λόγια, ανιχνεύει τους μηχανισμούς εκείνους που προάγουν την κυτταρική εξαλλαγή, άρα και την καρκινογένεση. Συνεπώς, το Aptima μαζί με το Παπ τεστ που έχει προηγηθεί, την κολποσκόπηση που ακολουθεί και το lifestyle scoring σύστημα, κάτι το οποίο έχει πρωτοποριακά εξελιχθεί από την ερευνητική ομάδα του Καθηγητή, φαίνεται ότι είναι ο βέλτιστος συνδυασμός για να καταστεί δυνατή η εξατομικευμένη διαχείριση, ιδίως στις νέες κοπέλες, στις οποίες είναι σημαντικό να αποφεύγονται με κάθε τρόπο επεμβάσεις, οι οποίες μπορεί να έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στις εγκυμοσύνες τους.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

To 42% των περιστατικών καρκίνου οφείλονται σε τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου, σύμφωνα με νέα μεγάλη μελέτη που πραγματοποίησε η Αμερικανική Εταιρεία κατά του Καρκίνου, σε περισσότερους από 1,5 εκατομμύριο ασθενείς με καρκίνο. Πρώτος τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου που συνδέεται με τον καρκίνο είναι ασφαλώς το κάπνισμα, ενεργητικό και παθητικό. Ακολουθούν:

η κατανάλωση αλκοόλ
το αυξημένο σωματικό βάρος
η μικρή κατανάλωση φυτικών ινών
η αυξημένη κατανάλωση κόκκινου και επεξεργασμένου κρέατος
η χαμηλή πρόσληψη φρούτων και λαχανικών
η υπεριώδης ακτινοβολία
η έλλειψη ασβεστίου
η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας

Η λίστα απαριθμεί επίσης έξι λοιμώξεις που συνδέονται με τον καρκίνο, συμπεριλαμβανομένου του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) -που συνδέεται με τους καρκίνους του τραχήλου της μήτρας και του στοματοφάρυγγα- και του HIV που συνιστά βασικό παράγοντας κινδύνου για το σάρκωμα Kaposi. Επίσης, περιλαμβάνει τη λοίμωξη από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, τους ιούς της ηπατίτιδας Β και C και τον ιό του έρπητα τύπου 8.
Μετά την εφαρμογή ενός μαθηματικού τύπου, λαμβάνοντας υπόψη τους σχετικούς κινδύνους και τα περιστατικά από τον καρκίνο, οι ερευνητές βρήκαν ότι το 42,5% όλων των περιπτώσεων καρκίνου στους άνδρες και το 41,5% στις γυναίκες, αλλά και το 45% των θανάτων και στα δύο φύλα αποδόθηκαν σε αυτούς τους παράγοντες κινδύνου.
Πιο συγκεκριμένα, στο κάπνισμα αποδίδονται το 19% όλων των καρκίνων και το 29% όλων των θανάτων. Το υπερβολικό σωματικό βάρος συνηγορεί περίπου για το 7,8% του συνόλου των καρκίνων, ενώ 4% των θανάτων αποδίδονται στην κατάχρηση αλκοόλ.
Συνολικά, σε παράγοντες κινδύνου που μπορούν να αλλάξουν αποδίδεται το 70% των περιπτώσεων καρκίνου του ήπατος, το 55% των περιστατικών καρκίνου του παχέος εντέρου και σχεδόν 29% όλων των καρκίνων του μαστού.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

Ο καρκίνος σκοτώνει περίπου 20.000 ανθρώπους καθημερινά σε όλο τον κόσμο, πολλοί θάνατοι όμως μπορούν να προληφθούν.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η πλειοψηφία των θανάτων προκαλούνται από καρκίνους των πνευμόνων, του στήθους, του εντέρου, του στομάχου και του ήπατος.

Η παχυσαρκία, η κατάχρηση αλκοόλ και το κάπνισμα, αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου.

Τα συμπτώματα του καρκίνου μπορούν να ενεργοποιηθούν από φαινομενικά ακίνδυνα αντικείμενα που υπάρχουν στα περισσότερα σπίτια, όπως τα αρωματικά κεριά, τα προϊόντα καθαρισμού και οι κουρτίνες του μπάνιου.

Προσοχή στα παρακάτω πέντε προϊόντα που υπάρχουν στα περισσότερα σπίτια:

Αρωματικά κεριά και αποσμητικά χώρου

Μπορεί να αναδίδουν ωραία μυρωδιά, αλλά τα φθηνά αποσμητικά χώρου και τα αρωματικά κεριά μπορούν να γίνουν επικίνδυνα. Τα αρωματικά κεριά απελευθερώνουν καρκινογόνες χημικές ουσίες, καθώς καίγονται λόγω της παραφίνης που περιέχουν και η οποία παράγεται από απόβλητα πετρελαίου. Επιπλέον, τα φιτίλια των κεριών περιέχουν μόλυβδο, που είναι επίσης καρκινογόνος. Αναζητήστε κεριά που φτιάχνονται από φυσικά υλικά.

Προϊόντα καθαρισμού

Κάποια καθαριστικά προϊόντα περιέχουν χημικές ουσίες που προκαλούν καρκίνο. Αρκετά σαπούνια περιέχουν φθαλικούς εστέρες, κάποια κρεμοσάπουνα τρικλοζάνη, ενώ τα καθαριστικά πολλαπλών χρήσεων συχνά περιέχουν τη χημική ουσία 2-βουτοξυαιθανόλη. Όλες οι παραπάνω χημικές ουσίες έχουν συνδεθεί με τον καρκίνο. Προσπαθείτε να χρησιμοποιείτε φυσικά καθαριστικά, τουλάχιστον όταν καθαρίζετε τις επιφάνειες της κουζίνας.

Αναπτήρες

Ορισμένοι αναπτήρες περιέχουν κηροζίνη και κάποιοι άλλοι παραφίνη, που μπορεί να απελευθερώσει φορμαλδεΰδη. Η ουσία έχει ταξινομηθεί ως ανθρώπινο καρκινογόνο από τη Διεθνή Υπηρεσία Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC).

Κόκκινο κρέας

Το κόκκινο κρέας, όπως το βόειο, το χοιρινό και το αρνί, αποτελεί καλή πηγή πρωτεϊνών και μετάλλων, δεν είναι όμως υγιεινό σε όλες τις μορφές του. Η κατανάλωση επεξεργασμένου κόκκινου κρέατος, όπως λουκάνικα και μπέικον, έχει συνδεθεί με υψηλή αρτηριακή πίεση, καρδιακές παθήσεις, διαβήτη τύπου 2 και καρκίνο.

Κουρτίνα μπάνιου

Μερικές κουρτίνες ντους είναι κατασκευασμένες από πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC), το οποίο, σύμφωνα με την Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ, απελευθερώνει επικίνδυνες χημικές ουσίες. Το PVC θεωρείται σήμερα ένας από τους πιο τοξικούς τύπους πλαστικού και έχει συνδεθεί με τον καρκίνο. Αποφεύγοντας τις κουρτίνες ντους από το συγκεκριμένο υλικό και επιλέγοντας άλλα υλικά, μπορείτε να μετριάσετε τον κίνδυνο.

Πηγή:newsitamea.gr

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

Τα 28 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) με συνολικό πληθυσμό 504,6 εκατομμύρια είχαν 5 εκατομμύρια θανάτους το 2012, εκ των οποίων πάνω από το ένα τέταρτο οφείλονταν σε καρκίνο. Ο καρκίνος είναι η δεύτερη πιο συχνή αιτία θανάτων στην ΕΕ, δίπλα στις ασθένειες του κυκλοφορικού συστήματος. Το 2012, το 29,2% των θανάτων μεταξύ ανδρών και το 22,5% των θανάτων μεταξύ των γυναικών ήταν μόνο από καρκίνο.
Σχεδόν οι μισοί από τους καρκίνους στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορούν να προληφθούν μέσω πρακτικών και δράσεων που στοχεύουν στην πρόληψη σε ατομικό και πληθυσμιακό επίπεδο. Το σύνολο των συστάσεων απαριθμούνται στον πρόσφατα δημοσιευμένο «Ευρωπαϊκό Κώδικα κατά του Καρκίνου». Σε επίπεδο πληθυσμού, μία από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις για την αποφυγή πρόωρων θανάτων λόγω καρκίνου είναι να εξασφαλιστεί η πρόσβαση σε υπηρεσίες προσυμπτωματικού ελέγχου και έγκαιρης διάγνωσης σε σύνδεση με την ταχεία θεραπεία για τους πιο κοινούς καρκίνους.

Τα πληθυσμιακά προγράμματα αυτά, εάν είναι σωστά οργανωμένα, μπορούν να αποδειχθούν εξαιρετικά αποτελεσματικά για τη μείωση της θνησιμότητας από τους καρκίνους του μαστού, του τραχήλου της μήτρας και του παχέος εντέρου, καθώς και τη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του τραχήλου της μήτρας και του παχέος εντέρου. Έχει υπολογιστεί, ότι στο σύνολο των 256.670 ανδρών και γυναικών που πέθανε από αυτά τα τρία είδη καρκίνου κατά το 2012 στα κράτη μέλη της ΕΕ (συμπεριλαμβανομένης της Κροατίας), πολλοί από αυτούς τους πρόωρους θανάτους μπορούσαν να προληφθούν.

Ορισμένα κράτη μέλη έχουν ήδη επιδείξει σημαντική μείωση της θνησιμότητας μέσω καλά οργανωμένων προγραμμάτων πληθυσμιακής ανίχνευσης. Η επίτευξη υψηλού επιπέδου κάλυψης μέσω της βελτιωμένης πρόσβασης σε υπηρεσίες ποιοτικού ελέγχου και η εξασφάλιση της κατάλληλης θεραπείας και παρακολούθησης των περιπτώσεων που εντοπίζονται, είναι καθοριστικής σημασίας για την επιτυχία των προγραμμάτων προσυμπτωματικού ελέγχου του καρκίνου.

Στην παρούσα έκθεση καταγραφής της κατάστασης στην ΕΕ, τα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου θεωρήθηκαν ‘πληθυσμιακά’ μόνο εάν ανέφεραν ότι σε κάθε κύκλο του προσυμπτωματικού ελέγχου τα άτομα στον επιλέξιμο πληθυσμό-στόχο στην περιοχή που εξυπηρετείται από το πρόγραμμα προσδιορίζονται και προσκαλούνται προσωπικά να συμμετέχουν στον έλεγχο. Επιπλέον, τα πληθυσμιακά προγράμματα απαιτούν γενικά υψηλό βαθμό οργάνωσης προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι προσκλήσεις διεξάγονται αποτελεσματικά και ότι συντονίζονται επαρκώς τα επακόλουθα βήματα στη διαδικασία εξέτασης.

Προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του μαστού

Όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, εκτός της Βουλγαρίας, της Ελλάδας και της Σλοβακίας, έχουν προγράμματα πληθυσμιακού ελέγχου για τον καρκίνο του μαστού. Η μαστογραφία χρησιμοποιείται σε όλα τα προγράμματα και η ψηφιακή μαστογραφία έχει αντικαταστήσει πλήρως την απλή μαστογραφία σε 64% των περιπτώσεων (16/25). Ο πληθυσμός-στόχος είναι γυναίκες ηλικίας 50-69 ετών για την πλειονότητα των προγραμμάτων (16/25 · 64,0%). Το διάστημα επανάληψης είναι 2 έτη για τις περισσότερες χώρες. Μόνο η Μάλτα και το Ηνωμένο Βασίλειο ακολουθούν το διάστημα των 3 ετών. Τα περισσότερα κράτη μέλη ακολουθούν τις συστάσεις των ευρωπαϊκών κατευθυντήριων οδηγιών για τη διασφάλιση της υψηλής συμμετοχής (συστηματική γραπτή πρόσκληση των γυναικών, μητρώα εξέτασης κλπ.) και τη διασφάλιση της ποιότητας (ομάδα ειδικών υπεύθυνη για τη διασφάλιση της ποιότητας, σύνδεση μεταξύ των ελέγχων και των μητρώων κλπ.), αν και υπάρχουν ακόμη περιθώρια βελτίωσης σε αυτά τα θέματα σε πολλά προγράμματα.

Προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του τραχήλου
Η προσέγγιση για την εφαρμογή του προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας διαφέρει αρκετά στα κράτη-μέλη, σε σύγκριση με τον προσυμπτωματικό έλεγχο για τον καρκίνο του μαστού. Πληθυσμιακά προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου του καρκίνου του τραχήλου υπάρχουν σε 22 κράτη μέλη είτε σε εθνικό είτε σε περιφερειακό επίπεδο. Μη-πληθυσμιακά προγράμματα είχαν οι Αυστρία, Ελλάδα, Λουξεμβούργο και Ισπανία.
Σύμφωνα με τις συστάσεις των ευρωπαϊκών κατευθυντήριων οδηγιών, οι περισσότερες χώρες έχουν σταματήσει τον έλεγχο πριν από την ηλικία των 25 ετών και έχουν αυξήσει τα διαστήματα επανάληψης του ελέγχου στα 3-5 χρόνια. Ωστόσο, υπάρχει ακόμα κάποια ανομοιογένεια. Η σταδιακή εισαγωγή του τεστ για τον HPV έχει αναφερθεί ότι προσφέρεται στο πλαίσιο του οργανωμένου διαγνωστικού ελέγχου σε περιοχές της Δανίας, της Φινλανδίας, της Ιταλίας, της Σουηδίας, της Ρουμανίας και της Πορτογαλίας. Τα προγράμματα για τον HPV γενικά ξεκινούν σε μεταγενέστερη ηλικία και η δοκιμή διεξάγεται σε διαστήματα των 5 ετών (αν και το διάστημα των 3 ετών διατηρείται για τις γυναίκες κάτω των 50 ετών σε ορισμένες χώρες όπως η Σουηδία).
Οι διάφορες συνιστώσες του οργανωμένου προσυμπτωματικού ελέγχου εν γένει ενσωματώνονται στα προγράμματα, αν και σε μερικά κράτη μέλη είναι ελλιπείς σε βασικά στοιχεία, όπως η γραπτή πρόσκληση σε όλες τις γυναίκες με προκαθορισμένο ραντεβού, η σύνδεση του μητρώου εξέτασης με το μητρώο καρκίνου και ο περιοδικός έλεγχος των περιστατικών καρκίνου.

Προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου

Τα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου έχουν εισαχθεί κυρίως μετά τη σύσταση του Συμβουλίου της ΕΕ το 2003, και έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος σε πολλές χώρες της ΕΕ. Τα πληθυσμιακά προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου έχουν εφαρμοστεί σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο σε 20 κράτη-μέλη. Προγράμματα, όχι όμως σε επίπεδο πληθυσμού, βρίσκονται σε εξέλιξη σε 3 κράτη μέλη (Γερμανία, Ελλάδα και Λετονία) και η Γερμανία σχεδιάζει τώρα να ξεκινήσει πρόγραμμα με πληθυσμιακή κάλυψη.
Ως πιο συνηθισμένη δοκιμασία εξέτασης στην ΕΕ, λόγω της υψηλότερης ευαισθησίας και άλλων πλεονεκτημάτων, έχει υιοθετηθεί η ανοσοϊστοχημική μέθοδος ανίχνευσης αίματος στα κόπρανα – Fecal Immunochemical Test (iFOBT ή FIT) έναντι της υψηλής ευαισθησίας μεθόδων ανίχνευσης αίματος στα κόπρανα – Fecal Occult Blood Test (gFOBT). Η ενδοσκόπηση ως τεστ εξέτασης υιοθετείται επίσης σε ορισμένα κράτη μέλη. Το διάστημα επανάληψης του ελέγχου για τα προγράμματα gFOBT / FIT είναι 2 έτη σε όλες τις χώρες εκτός από την Αυστρία και τη Λετονία, όπου πραγματοποιείται ετήσιος έλεγχος. Στα μη-πληθυσμιακά προγράμματα, ο προσυμπτωματικός έλεγχος με κολονοσκόπηση προσφέρεται σε διάστημα 10 ετών σε Αυστρία, Τσεχία και Γερμανία και σε διάστημα 5 ετών στην Ελλάδα. Στα πληθυσμιακά προγράμματα, η κολονοσκόπηση προσφέρεται μια φορά στη διάρκεια της ζωής της στην Πολωνία, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της σιγμοειδοσκόπησης στην Ιταλία και την Αγγλία.
Η ευρύτερη ηλικία στόχος των 50-74 ετών έχει υιοθετηθεί από πληθυσμιακά προγράμματα σε Βέλγιο, Κροατία, Δανία, Γαλλία, Λιθουανία, Πορτογαλία (περιοχή Alentejo), Σλοβενία και Ηνωμένο Βασίλειο (μόνο στη Σκωτία). Οι περισσότερες από τις χώρες με πληθυσμιακή προσέγγιση για τον προσυμπτωματικό έλεγχο του παχέος εντέρου έχουν επίσης υψηλά επίπεδα οργάνωσης.

International Agency for Research on Cancer, May 2017
Cancer Screening in the European Union – Report on the implementation of the Council Recommendation on cancer screening
https://ec.europa.eu/health/sites/health/files/major_chronic_diseases/
docs/2017_cancerscreening_2ndreportimplementation_en.pdf

Πηγή: neaygeia.gr

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

Ολίγη από ιστορία
Ενδείξεις της νόσου αυτής εντοπίστηκαν σε σορό γυναίκας, που ανευρέθη στην νεκρόπολη Qubbet el-Hawa, η οποία φαίνεται πως έζησε στα χρόνια της 6ης Δυναστείας των Φαραώ (2345 π.Χ. – 2181 π.Χ.). Αυτή θα μπορούσαμε να πούμε, πως είναι και η αρχαιότερη «πιστοποιημένη» περίπτωση καρκίνου του μαστού.

Ο καρκίνος του μαστού έχει περιγραφεί τόσο από Αιγύπτιους, όσο και από Έλληνες ιατρούς της αρχαιότητας. Μια από τις διάσημες γυναίκες της ιστορίας, η οποία απ’ ό,τι φαίνεται απεβίωσε λόγω του καρκίνου του μαστού ήταν η Αυτοκράτειρα Θεοδώρα, σύζυγος του Ιουστινιανού. Η Θεοδώρα απεβίωσε σε ηλικία 48 ετών το 548 μ.Χ.. Υπάρχουν δε ενδείξεις, πως ο ιατρός της Αυλής Ἀέτιος Ἀμιδηνός συνέστησε μαστεκτομή! Επομένως, η επέμβαση αυτή ενδέχεται να ήταν την εποχή εκείνη ήδη γνωστή. Βέβαια μάλλον τότε η μαστεκτομή θα ήταν συνδεδεμένη με υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα.

Μέχρι τον 19ο αιώνα, ο καρκίνος του μαστού δεν φαίνεται να ήταν ιδιαίτερα συχνή παθολογία των γυναικών. Τότε όμως βελτιώσεις στις συνθήκες υγιεινής οδήγησαν σε σημαντική αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης. Έτσι οι περιπτώσεις της νόσου πλήθυναν, αφού αυτή εμφανίζεται συνήθως μετά τα 40 έτη.

Χάρη στην πρόοδο της ιατρικής κατά τον 20ο αιώνα, βελτιώθηκε σημαντικά τόσο οι πρόληψη, όσο και η θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

Πόσο συχνός είναι ο καρκίνος του μαστού;
Καταρχήν, καίτοι ο καρκίνος του μαστού θεωρείται μια αμιγώς «θηλυκή» νόσος, αυτός εμφανίζεται σπανιότατα και στους άνδρες. Ο καρκίνος του μαστού είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου, που εμφανίζεται στις γυναίκες και αντιπροσωπεύει περίπου το ένα τρίτο των «γυναικείων» καρκίνων. Υπολογίζεται, πως περίπου το 12% των γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο, θα εμφανίσει κάποια στιγμή στη ζωή του καρκίνο του μαστού.

Η συχνότητά του είναι υψηλότερη στις χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου, στις οποίες μάλιστα η συχνότητα αυτή έχει αυξηθεί σε σχέση με τη δεκαετία του ’70. Η αύξηση αυτή αποδίδεται στις αλλαγές του τρόπου ζωής. Το ευχάριστο όμως είναι, πως η έχει επιτευχθεί σαφής μείωση των θανάτων από καρκίνο του μαστού.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε, πως η θνησιμότητα από τη νόσο αυτή έχει μειωθεί κατά 39% μεταξύ των ετών 1989 και 2015. Αυτή η τάση μείωσης συνεχίζεται και οφείλεται κατά κύριο λόγο στα προγράμματα πρόληψης, που οδηγούν στην έγκαιρη διάγνωση.

Στην Ελλάδα σε ετήσια βάση διαγιγνώσκονται περίπου 4.500 νέες περιπτώσεις καρκίνου του μαστού.

Ποια είναι τα συμπτώματα του καρκίνου του μαστού;
- Εμφάνιση ογκιδίου
- Οίδημα μέρους ή όλου του μαστού (χωρίς να ψηλαφάται ογκίδιο)
-Ερεθισμός του δέρματος ή όψη φλοιού πορτοκαλιού
- Μαστωδυνία
-Εισολκή της θηλής (η θηλή «γυρίζει» προς τα μέσα) ή αλλαγή της θέσης της ή του σχήματός της
- Ερυθρότητα, φολίδωση (γίνεται πιο «άγριο») ή πάχυνση του δέρματος
- Απέκκριμα της θηλής (εκροή υγρού διαφορετικού από το γάλα)
- Εμφάνιση ογκιδίου ή οιδήματος στην περιοχή της μασχάλης

Φυσικά όλα αυτά τα συμπτώματα συχνά συνδέονται με παθήσεις διάφορες του καρκίνου. Για το λόγο αυτό η εκτίμηση συνιστάται να γίνεται από τον ειδικό.

Πηγή: mothersblog.gr

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

Πρόσφατη μελέτη της ερευνητικής ομάδας και συνεργατών του Έλληνα Καθηγητή και προέδρου του τμήματος Παθολογίας της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης Dr. Γιάννη Αϋφαντή, έδειξε ευεργετικές ιδιότητες της βιταμίνης C που δημιουργούν ελπίδα για την αντιμετώπιση αιματολογικών καρκίνων. Η βιταμίνη C μπορεί να οδηγήσει σε ωρίμανση και θάνατο τα ελαττωματικά βλαστοκύτταρα του μυελού των οστών, τα οποία αλλιώς θα πολλαπλασιάζονταν για να προκαλέσουν καρκίνο του αίματος. Αυτό είναι το εύρημα μιας μελέτης που οδήγησε ερευνητές από το Κέντρο Καρκίνου Perlmutter στο NYU Langone Health, και δημοσιεύθηκε online στις 17 Αυγούστου στο κορυφαίο επστημονικό περιοδικό Cell.

Ορισμένες γενετικές αλλαγές είναι γνωστό ότι μειώνουν την ικανότητα ενός ενζύμου που ονομάζεται TET2 να καθοδηγήσει τα βλαστοκύτταρα να γίνουν ώριμα κύτταρα αίματος, τα οποία τελικά πεθαίνουν, σε πολλούς ασθενείς με ορισμένα είδη λευχαιμίας, λένε οι συγγραφείς. Η νέα μελέτη διαπίστωσε ότι η Βιταμίνη C ενεργοποιεί την ΤΕΤ2 σε ποντίκια που είναι ανεπαρκή για το συγκεκριμένο ένζυμο.

"Είμαστε ενθουσιασμένοι από την προοπτική η υψηλή δόση βιταμίνης C να γίνει μια ασφαλής θεραπεία για ασθένειες του αίματος που προκαλούνται από τα ανεπαρκή TET2 βλαστοκύτταρα, πιθανότατα σε συνδυασμό με άλλες στοχευμένες θεραπείες", λέει ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, ο  Benjamin Neel, MD, PhD, καθηγητής στο Τμήμα Ιατρικής και διευθυντής του Κέντρου Καρκίνου Perlmutter.

Οι μεταβολές στο γενετικό κώδικα (μεταλλάξεις) που μειώνουν τη λειτουργία της TET2 εντοπίζονται στο 10% των ασθενών με οξεία μυελογενή λευχαιμία (AML), 30% εκείνων με μορφή προ-λευχαιμίας που ονομάζεται μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο και σε σχεδόν 50% των ασθενών με χρόνια μυελομονοκυτταρική λευχαιμία. Τέτοιοι καρκίνοι προκαλούν αναιμία, κίνδυνο μόλυνσης και αιμορραγία καθώς τα ανώμαλα βλαστοκύτταρα πολλαπλασιάζονται στο μυελό των οστών μέχρι να επηρεάσουν την παραγωγή των κυττάρων του αίματος, ενώ ο αριθμός των περιπτώσεων αυξάνεται καθώς ο πληθυσμός μεγαλώνει.

Μαζί με αυτές τις ασθένειες, νέες δοκιμές δείχνουν ότι περίπου το 2,5% όλων των ασθενών με καρκίνο στις ΗΠΑ - ή περίπου 42.500 νέοι ασθενείς κάθε χρόνο - μπορεί να αναπτύξει μεταλλάξεις TET2, συμπεριλαμβανομένων μερικών λεμφωμάτων και συμπαγών όγκων, σύμφωνα με τους συγγραφείς.

Τα αποτελέσματα της μελέτης περιστρέφονται γύρω από τη σχέση μεταξύ του TET2 και της κυτοσίνης, ενός από τα τέσσερα "γράμματα" του κώδικα DNA στα γονίδια. Κάθε τύπος κυττάρων έχει τα ίδια γονίδια, αλλά το καθένα παίρνει διαφορετικές οδηγίες για να ενεργοποιήσει μόνο εκείνες που χρειάζονται σε ένα συγκεκριμένο δίκτυο. Αυτοί οι "επιγενετικοί" ρυθμιστικοί μηχανισμοί περιλαμβάνουν τη μεθυλίωση του DNA, την προσκόλληση ενός μικρού μορίου που ονομάζεται ομάδα μεθυλίου σε βάσεις κυτοσίνης οι οποίες σταματούν τη δράση του γονιδίου που τις περιέχει.

Η πρόσδεση και η απομάκρυνση των ομάδων μεθυλίου βελτιώνει επίσης την γονιδιακή έκφραση στα βλαστοκύτταρα, τα οποία μπορούν να ωριμάσουν, να εξειδικευτούν και να πολλαπλασιαστούν για να καταστούν μυϊκά, οστικά, νευρικά ή άλλα είδη κυττάρων. Αυτό συμβαίνει στην αρχή δημιουργίας του ανθρώπινου σώματος, αλλά ο μυελός των οστών διατηρεί τις δεξαμενές των βλαστικών κυττάρων μέχρι την ενηλικίωση, για να τα χρησιμοποιήσει σαν κύτταρα αντικατάστασης ανάλογα με τις ανάγκες. Στη λευχαιμία, δυσλειτουργία σε σήματα που φυσιολογικά δίνουν το ερέθισμα σε ένα βλαστοκύτταρο του αίματος να ωριμάσει, οδηγούν σε αδιάκοπο πολλαπλασιαμό και την παρεμπόδιση παραγωγής κανονικών λευκών αιμοσφαιρίων που απαιτούνται για την καταπολέμηση των λοιμώξεων.

Το ένζυμο που μελετήθηκε σε αυτή τη μελέτη, η Tet methylcytosine dioxygenase 2 (TET2), επιτρέπει οξείδωση των μεθυλομάδων που οδηγείο σε απομάκρυνσή τους από τις κυτοσίνες. Αυτή η "απομεθυλίωση" ενεργοποιεί τα γονίδια που οδηγούν τα βλαστοκύτταρα σε ωρίμανση και τελικά στην αντίστροφη μέτρηση για την αυτοκαταστροφή τους. Αυτό χρησιμεύει ως ένας μηχανισμός για την καταπολέμηση του καρκίνου, και αυτός ο μηχανισμός διαταράσσεται σε ασθενείς με καρκίνο του αίματος με μεταλλάξεις TET2, λέει ο καθηγητής Neel.

Για να προσδιοριστεί η επίδραση των μεταλλάξεων που μειώνουν τη λειτουργία TET2 σε ανώμαλα βλαστοκύτταρα, η ερευνητική ομάδα δημιούργησε γενετικά τροποποιημένα ποντίκια που επέτρεπαν την ελεγχόμενη ενεργοποίηση και απενεργοποίηση του γονιδίου TET2.

Όπως και στις φυσικά εμφανιζόμενες μεταλλάξεις της ΤΕΤ2 η απενεργοποίηση του ΤΕΤ2 σε ποντίκια διατάραξε τη φυσιολογική συμπεριφορά βλαστικών κυττάρων. Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτές οι αλλαγές αντιστράφηκαν όταν η έκφραση του TET2 αποκαταστάθηκε με ένα γενετικό τέχνασμα. Προηγούμενες εργασίες είχαν δείξει ότι η βιταμίνη C θα μπορούσε να διεγείρει τη δραστηριότητα της TET2 και των «συγγενών» της TET1 και TET3. Οι ερευνητές υπέθεσαν ότι οι υψηλές δόσεις βιταμίνης C, που μπορούν να χορηγηθούν μόνο ενδοφλεβίως, μπορεί να αναστρέψουν τα αποτελέσματα της ανεπάρκειας του TET2.

Πράγματι, διαπίστωσαν ότι η βιταμίνη C έκανε το ίδιο πράγμα με την γενετική αποκατάσταση της λειτουργίας του TET2. Με την προαγωγή της απομεθυλίωσης του DNA, οι υψηλές δόσεις θεραπείας με βιταμίνη C οδήγησαν βλαστοκύτταρα σε ωρίμανση και κατέστειλαν την ανάπτυξη βλαστικών κυττάρων καρκίνου λευχαιμίας από ανθρώπους που εμφυτεύτηκαν σε ποντίκια.

"Είναι ενδιαφέρον ότι διαπιστώσαμε επίσης ότι η θεραπεία με βιταμίνη C είχε επίδραση στα λευχαιμικά βλαστοκύτταρα που μοιάζει με βλάβη στο DNA τους", λέει η ερευνήτρια Luisa Cimmino, PhD, βοηθός καθηγητής στο Τμήμα Παθολογίας στο NYU Langone Health. "Για το λόγο αυτό, αποφασίσαμε να συνδυάσουμε τη βιταμίνη C με έναν αναστολέα PARP, έναν τύπο φαρμάκου που είναι γνωστό ότι προκαλεί καρκινικό κυτταρικό θάνατο παρεμποδίζοντας την αποκατάσταση της βλάβης του DNA και έχει ήδη εγκριθεί για τη θεραπεία ορισμένων ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο συνδυασμός των φαρμάκων είχε προθετική επίδραση στα βλαστοκύτταρα λευχαιμίας, οδηγώντας τα ταχύτερα προς τον κυτταρικό θάνατο. Τα αποτελέσματα δείχνουν επίσης ότι η βιταμίνη C θα μπορούσε να οδηγήσει τα λευχαιμικά βλαστοκύτταρα χωρίς μεταλλάξεις του TET2 προς το θάνατο, λέει η Δρ. Cimmino.

«Η ομάδα μας εργάζεται για τον εντοπισμό γενετικών αλλαγών που συμβάλλουν στον κίνδυνο για λευχαιμία σε σημαντικές ομάδες ασθενών,» λέει ο κύριος συγγραφέας της μελέτης Dr. Γιάννης Αϋφαντής. "Αυτή η μελέτη προσθέτει τη στόχευση της μη φυσιολογική απομεθυλίωσης που κάνει η ΤΕΤ2 στη λίστα των πιθανών νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων".

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
Σελίδα 1 από 7

utipro banner 270x200 A

banner2

Please publish modules in offcanvas position.