Ολοένα περισσότεροι άνθρωποι υποβάλλονται σε εγχείρηση αντικατάστασης των αρθρώσεων στα γόνατά τους, καθώς η παράταση του προσδόκιμου επιβίωσης σε συνδυασμό με τον σύγχρονο τρόπο ζωής ευνοούν την φθορά τους.
Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), η ολική αρθροπλαστική γόνατος είναι μία από τις επεμβάσεις με την ταχύτερη ανάπτυξη στον κόσμο. Την περίοδο 2000-2013 ο αριθμός των αρθροπλαστικών γόνατος σχεδόν διπλασιάσθηκε και πλέον χειρουργούνται κατά μέσον όρο 121 άνθρωποι ανά 100.000 πληθυσμού.
Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι στα 35 κράτη-μέλη του ΟΟΣΑ, στα οποία συμπεριλαμβάνεται η χώρα μας, πραγματοποιούνται σχεδόν 1,6 εκατομμύρια αρθροπλαστικές γόνατος ετησίως, δεδομένου ότι ο συνολικός πληθυσμός τους ανέρχεται σε 1,29 δισεκατομμύρια.
Παρότι όμως οι αρθροπλαστικές γόνατος είναι τόσο συχνές, εξακολουθούν να τις περιβάλλουν πολλοί μύθοι, άλλοι εκ των οποίων σχετίζονται με τις επεμβάσεις και τα χρησιμοποιούμενα υλικά καθ’ εαυτά και άλλοι με τα αποτελέσματά τους. Ο Δρ. Φώτης Τσούκας, ορθοπεδικός χειρουργός εξειδικευμένος στην ρομποτική και αρθροσκοπική χειρουργική, ξεδιαλύνει τους συνηθέστερους και εξηγεί ποια είναι η αλήθεια.

Μύθος 1: Για να χειρουργηθεί ο ασθενής πρέπει να περιμένει μέχρι να μην μπορεί να περπατήσει καθόλου.
Η αλήθεια: Όταν τα γόνατα υφίστανται σοβαρή βλάβη εξαιτίας αρθρίτιδας ή τραυματισμού, ο ασθενής αρχίζει να δυσκολεύεται να διεκπεραιώσει απλές δραστηριότητες, όπως το περπάτημα ή η ανάβαση μιας σκάλας, διότι εκδηλώνει συμπτώματα όπως πόνο, δυσκαμψία και πρήξιμο (οίδημα). Τον πρώτο καιρό, τα συμπτώματα αυτά αντιμετωπίζονται συντηρητικά, π.χ. με απώλεια του περιττού σωματικού βάρους (όταν υπάρχει), φυσιοθεραπεία, ασκήσεις βελτίωσης της κινητικότητας και της ευλυγισίας των πονεμένων αρθρώσεων, διαχείριση του πόνου και της δυσκαμψίας (π.χ. με ψυχρά ή θερμά επιθέματα, εντριβές, παυσίπονα φάρμακα). Όταν όμως τα συμπτώματα φθάσουν στο σημείο να μην ανταποκρίνονται ικανοποιητικά στα συντηρητικά μέτρα και επεμβαίνουν στη ζωή του ασθενούς (π.χ. κλείνεται στο σπίτι γιατί πονάει, περπατάει υποβοηθούμενος), πρέπει να εξεταστεί σοβαρά το ενδεχόμενο της αρθροπλαστικής γόνατος. Το ίδιο και αν αρχίσει να παραμορφώνεται το γόνατο, αν τα συμπτώματα επιμένουν ακόμα κι όταν ο ασθενής είναι ακίνητος ή ξαπλωμένος ή/και όταν εμποδίζουν τον ύπνο το βράδυ.

Μύθος 2: Η ολική αρθροπλαστική γόνατος πρέπει να γίνεται μετά την ηλικία των 60 ετών.
Η αλήθεια: Δεν υπάρχει ηλικιακός περιορισμός στην εκτέλεση της επέμβασης διότι το κριτήριό της δεν είναι η ηλικία, αλλά ο πόνος και τα άλλα συμπτώματα του ασθενούς. Οι περισσότεροι άνθρωποι που κάνουν ολική αρθροπλαστική γόνατος έχουν ηλικία 50-80 ετών, με το τουλάχιστον 30% από αυτούς να έχουν ηλικία κάτω των 65 ετών. Μάλιστα την τελευταία δεκαετία χειρουργούνται ολοένα περισσότεροι 30άρηδες ή ακόμα και 20άρηδες που υφίστανται σοβαρές βλάβες στα γόνατα όχι μόνο εξαιτίας τραυματισμών (π.χ. σε αθλήματα ή σε τροχαία ατυχήματα), αλλά και της μεγάλης (νοσογόνου) παχυσαρκίας.

Μύθος 3: Η αρθροπλαστική πρέπει να καθυστερεί όσο το δυνατόν περισσότερο, γιατί η νέα άρθρωση κρατάει μόνο 10 χρόνια.
Η αλήθεια: Η τεχνητή άρθρωση συνήθως διαρκεί πολύ περισσότερο από μία δεκαετία, αλλά αυτό εξαρτάται από την χρήση και το σωματικό βάρος του πάσχοντος. Με μια φυσιολογική χρήση και δραστηριότητα μπορεί να διαρκέσει για πολλά χρόνια, αλλά με την υπερβολική δραστηριότητα και την παχυσαρκία η φθορά της τεχνητής άρθρωσης επιταχύνεται. Αυτός είναι και ο λόγος που συνιστάται, λ.χ., αποφυγή των δραστηριοτήτων υψηλής πρόσκρουσης (π.χ. τζόγγινγκ, τρέξιμο) και καθημερινή ενασχόληση με ήπιες ασκήσεις (π.χ. βάδιση, κολύμβηση, γκολφ, ελαφρά πεζοπορία, χορός σε εσωτερικούς χώρους, ποδηλασία). Διεθνείς μελέτες έχουν δείξει πως το 95% των ασθενών οι οποίοι αποφεύγουν τις υπερβολές, διατηρούν τη νέα άρθρωση επί 15-20 χρόνια.

Μύθος 4: Η ανάρρωση από την εγχείρηση διαρκεί αρκετούς μήνες.
Η αλήθεια: Εξαρτάται από το είδος της αρθροπλαστικής που θα κάνει ο ασθενής, την εξειδίκευση του γιατρού του και τη μετεγχειρητική φροντίδα που θα λάβει. Με τις ελάχιστα επεμβατικές αρθροπλαστικές οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν στο σπίτι 2-3 μέρες μετά το χειρουργείο και συνεχίζουν εκεί το πρόγραμμα αποκατάστασης. Ωστόσο, η άμεση κινητοποίηση του ασθενούς μετά το χειρουργείο έχει ζωτική σημασία για την έκβαση της επέμβασης, σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Ορθοπεδικών Χειρουργών (AAOS). Οι ασθενείς πρέπει να αρχίσουν να περπατάνε ολοένα περισσότερο από τις πρώτες μετεγχειρητικές μέρες και να κάνουν ειδικές ασκήσεις αρκετές φορές την ημέρα. Επιπλέον πρέπει να βρίσκονται σε θέση να αναλάβουν πλήρως τις περισσότερες καθημερινές δραστηριότητές τους μέσα σε 3-6 εβδομάδες. Για αρκετές εβδομάδες μετά την αρθροπλαστική μπορεί να νιώθουν κάποιον πόνο κατά την κίνηση και τη νύχτα, αλλά θα είναι ελεγχόμενος. Η ενασχόληση με τα σπορ είναι αυτή που μπορεί να καθυστερήσει περισσότερο.

Μύθος 5: Με την τεχνητή άρθρωση το γόνατο θα λυγίζει λιγότερο.
Η αλήθεια: Πολύς κόσμος το πιστεύει αυτό, αλλά δεν ισχύει. Πολλοί τύποι τεχνητών αρθρώσεων έχουν το ίδιο εύρος κινητικότητας με ένα φυσικό γόνατο, αλλά το αν θα λειτουργήσουν πλήρως ή όχι εξαρτάται από την δεξιότητα του χειρουργού που τα τοποθετεί και από την μετεγχειρητική αποκατάσταση που θα κάνει ο ασθενής. Για παράδειγμα ένας ασθενής που φοβάται να κινηθεί και περνάει τη μέρα του καθισμένος ακίνητος σε μια καρέκλα, δεν θα αποκτήσει εξίσου καλή κινητικότητα στο γόνατο με έναν άλλο που γυμνάζει καθημερινά, πολλές φορές, το χειρουργημένο πόδι.

Μύθος 6: Δεν επιτρέπεται να γίνεται ταυτοχρόνως αρθροπλαστική και στα δύο γόνατα.
Η αλήθεια: Φυσικά και επιτρέπεται, αλλά λαμβάνονται υπ’ όψιν διάφοροι παράγοντες κατά την λήψη της απόφασης γι’ αυτήν, διότι έχει ορισμένα μειονεκτήματα (π.χ. μεγαλύτερη απώλεια αίματος, ο ασθενής δεν θα έχει στη συνέχεια «καλό» πόδι για να στηριχθεί κ.λπ.). Η διπλή αρθροπλαστική συνήθως εφαρμόζεται στους νεότερους ασθενείς και σε όσους έχουν καλή φυσική κατάσταση και (λοιπή) υγεία.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

Η επέμβαση είναι μια πρωτοπόρος τεχνική διατήρησης - συρραφής του φυσικού προσθίου χιαστού συνδέσμου του γόνατος, μετά από ρήξεις.
Δυναμική Ενδαρθρική Σταθεροποίηση

Ο Πρόσθιος Χιαστός Σύνδεσμος ( ΠΧΣ ) , μαζί με τον οπίσθιο χιαστό σύνδεσμο, τους πλαγίους συνδέσμους και τους μύες του μηρού είναι τα κύρια σταθεροποιητικά στοιχεία του γόνατος.Ο ΠΧΣ περιορίζει τις στροφικές κινήσεις, προστατεύει το γόνατο από την υπερέκταση και εμποδίζει την πρόσθια μετατόπιση της κνήμης σε σχέση με τον μηρό .

 Νευρικές ίνες μέσα στον ΠΧΣ ενημερώνουν συνεχώς για την θέση της άρθρωσης και τις δυνάμεις που ασκούνται στον σύνδεσμο (“ιδιοδεκτικότητα”) και συμμετέχει στον έλεγχο των κινήσεων της άρθρωσης. Η ρήξη, επομένως, του ΠΧΣ οδηγεί σε λειτουργική αστάθεια και προοδευτική φθορά της άρθρωσης .

Η κατάλληλη θεραπεία είναι ακόμη προς συζήτηση. Η συντηρητική αντιμετώπιση αποφέρει ικανοποιητικά αποτελέσματα σε μεγάλης ηλικίας χαμηλών απαιτήσεων ασθενείς, αλλά το ποσοστό αποτυχίας είναι μη αποδεκτό σε ενεργό πληθυσμό.

Πρόσφατες τεχνικές συνδεσμοπλαστικής του ΠΧΣ , με μόσχευμα του ιδίου του ασθενούς , φαίνεται ότι προσφέρουν σταθερότητα στο γόνατο , αλλά σε σύγκριση με την συντηρητική αντιμετώπιση δεν είναι σίγουρο ότι προσφέρουν προστασία και λιγότερη φθορά του γόνατος. Η απώλεια της ιδιοδεκτικότητας ( αίσθηση ισορροπίας ) και κάποια υπολειπόμενη στροφική  αστάθεια,  είναι η πιθανή εξήγηση του υψηλού κινδύνου μετατραυματικής οστεοαρθρίτιδος, η οποία δεν λύνεται με την συνδεσμοπλαστική .

Θεωρητικά, η επούλωση του ιδίου του ΠΧΣ , θα μπορούσε ιδανικά να αποκαταστήσει και τη " νευρική " και τη σταθεροποιητική λειτουργία του. Η αυτόματη επούλωση όμως είναι πρακτικώς αδύνατη. Ο ΠΧΣ έχει πολύ χαμηλό δυναμικό επούλωσης που οφείλεται σε βιολογικούς παράγοντες, στο "εχθρικό" περιβάλλον του αρθρικού υγρού , στην απώλεια της αιμάτωσης και στην μετατραυματική αστάθεια που κρατά σε απόσταση τα κολοβώματα .

Η Δυναμική Ενδαρθρική Σταθεροποίηση (DIS - Ligamys ) του γόνατος μαζί με την συρραφή  - επανακαθήλωση στην ανατομική του θέση του ΠΧΣ και την βελτίωση της βιολογίας μέσω μικροκαταγμάτων, μπορεί να οδηγήσει σε κλινικώς σταθερή επούλωση του ΠΧΣ .

Το LIGAMYS είναι  ένα χειρουργικό πρόθεμα για την θεραπεία των προσφάτων ρήξεων του Προσθίου Χιαστού Συνδέσμου. Αποφορτίζει και σταθεροποιεί το γόνατο στην αρχική μετεγχειρητική περίοδο και δίνει τη δυνατότητα στον ίδιο τον  κομμένο σύνδεσμο να επουλωθεί, διατηρώντας την νεύρωσή του (ιδιοδεκτικότητα) .

Αποτελείται από ένα συνθετικό "κορδόνι" που καθηλώνεται στο μηρό με ένα τύπο button και στην κνήμη με μία βίδα με ενσωματωμένο μηχανισμό ελατηρίου ( monoblock ). Έχει δυνατότητα αυξομείωσης του μήκους και διατήρησης συγκεκριμένης τάσης από κάμψη σε έκταση.

Η φιλοσοφία του συνοπτικά

  • Πρωτοποριακή – μοναδική  μέθοδος διατήρησης του ΠΧΣ
  • Χειρουργείο  απαραίτητα εντός 21 ημερών  από την ρήξη του ΠΧΣ
  • Διατήρηση και επανακαθήλωση στον μηρό του κομμένου ΠΧΣ
  • Διατήρηση των ανατομικών δομών
  • Πρόσθετο πλεονέκτημα : πρώιμη διάγνωση και θεραπεία μηνισκικών ρήξεων
  • Χωρίς λήψη μοσχεύματος – νοσηρότητα δότριας περιοχής
  • Δυναμική σταθεροποίηση του γόνατος καθ' όλη την φάση επούλωσης
  • Διατήρηση των νευρικών ινών ιδιοδεκτικότητας
  • Μικρότερος χρόνος παραμονής στο Νοσοκομείο
  • Άμεση φόρτιση του γόνατος
  • Επάνοδος σε δραστηριότητες σε ελαφρώς μικρότερο χρονικό διάστημα σε σχέση με την κλασική συνδεσμοπλαστική           

Η μέθοδος αρχικά δοκιμάσθηκε σε πτωματικά και σε πειραματικά μοντέλα, πριν δοκιμασθεί σε πιλοτική κλινική μελέτη με 10 υψηλής φυσικής δραστηριότητας ασθενείς. Στη συνέχεια δημοσιεύθηκαν κλινικές μελέτες με μεγάλο αριθμό περιστατικών .

Με follow-up 5 ετών, θεωρείται μία πολυκεντρικά αποδεδειγμένη μέθοδος. Εφαρμόζεται σε ευρεία κλίμακα σε συγκεκριμένα κέντρα της Ελβετίας και της Γερμανίας. Εκτός αυτών επιτρέπεται  να χρησιμοποιείται μόνο από χειρουργούς που έχουν περάσει από διαδικασία εκπαίδευσης και πιστοποίησης και επομένως σε ελάχιστα πιστοποιημένα κέντρα στην Ευρώπη . Στην  Ελλάδα πιστοποίηση έχει το Θεραπευτήριο  METROPOLITAN μέσω του Διευθυντού Ορθοπαιδικής και Ειδικού Αθλητιάτρου, Γιώργου – Γρηγόρη Καραχάλιου.

Οι δημοσιευμένες κλινικές μελέτες αναδεικνύουν ότι τα ποσοστά αποτυχίας είτε ως επαναρρήξη είτε ως κλινικώς ασταθές γόνατο είναι μικρότερα από τα δημοσιευμένα με τις συνήθεις μεθόδους με μόσχευμα. Αλλά ακόμη και σε περίπτωση επαναχειρουργείου, οι συνθήκες είναι αυτές της πρώτης φοράς συνδεσμοπλαστικής, δεδομένου ότι όλοι οι σύνδεσμοι και τένοντες είναι ακέραιοι και οι οστικές σήραγγες πολύ μικρής διαμέτρου.

 

Πηγή: iatronet.gr

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

Οι θεραπευτικές ασκήσεις είναι τόσο αποτελεσματικές για τους μεσήλικες ασθενείς, που έχουν υποστεί ρήξη μηνίσκου, όσο η χειρουργική επέμβαση, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό BMJ. «Ο ρόλος των δύο μηνίσκων κάθε γόνατος είναι αφενός η ένωση των οστών της άρθρωσης, αλλά και η απορρόφηση των κραδασμών που αναπτύσσονται μεταξύ του μηριαίου και του κνημιαίου οστού, η παραγωγή αρθρικού υγρού και η ομοιόμορφη κατανομή του βάρους στο γόνατο. Η ρήξη μηνίσκου είναι μια πολύ συχνή κάκωση, η οποία είναι αποτέλεσμα εκφυλισμού ή τραυματισμού, τόσο σε αθλητές όσο και στοn γενικό πληθυσμό.

Υπάρχουν πολλά είδη, αναλόγως του σχήματος και της θέσης της ρήξης, αλλά πάντα τα συμπτώματα είναι ίδια: πόνος και δυσκαμψία της άρθρωσης. Δυστυχώς, η απώλεια του μηνίσκου, είτε αυτή είναι μερική είτε ολική, οδηγεί σταδιακά σε οστεοαρθρίτιδα» εξηγεί ο φυσιοθεραπευτής – χειροθεραπευτής Γιώργος Κακαβάς. «H έγκαιρη αντιμετώπιση της ρήξης διευκολύνει τη θεραπεία της, η οποία μπορεί να περιοριστεί στην εφαρμογή νάρθηκα και στη φυσιοθεραπεία. Σε περιπτώσεις αποτυχίας, όμως, της συντηρητικής θεραπείας, η χειρουργική επέμβαση είναι επιβεβλημένη». Ερευνητές από τη Δανία και τη Νορβηγία θέλησαν να ερευνήσουν κατά πόσον η εποπτευόμενη άσκηση θα μπορούσε να θεωρηθεί ως θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς μέσης ηλικίας με αυτό το είδος της βλάβης στο γόνατο. Η έρευνα δείχνει ότι η αρθροσκοπική χειρουργική του γόνατος προσφέρει μικρό όφελος για τους περισσότερους ασθενείς. Οι ερευνητές πραγματοποίησαν μια τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή για τη σύγκριση της θεραπευτικής άσκησης με την αρθροσκοπική χειρουργική σε μεσήλικες με εκφυλιστική ρήξη έσω μηνίσκου, η οποία διαπιστώθηκε με μαγνητική τομογραφία σε δύο νοσοκομεία της Νορβηγίας και σε δύο κλινικές φυσιοθεραπείας. Στη μελέτη συμμετείχαν 140 ενήλικες, με μέση ηλικία τα 49,5 έτη.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα ευρήματα απέδειξαν ότι η εποπτευόμενη θεραπευτική άσκηση υπερτερεί της χειρουργικής επέμβασης για τη βελτίωση της μυϊκής δύναμης των μηρών, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Τα αποτελέσματα πρέπει να ενθαρρύνουν τους κλινικούς gιατρούς και toyw μεσήλικες ασθενείς με εκφυλιστική ρήξη μηνίσκου και χωρίς ακτινολογικά στοιχεία οστεοαρθρίτιδας, να εξετάσουν την εποπτευόμενη άσκηση ως θεραπευτική επιλογή. «Η θεραπευτική αποκατάσταση στη ρήξη μηνίσκου εξαρτάται από το είδος της ιατρικής αντιμετώπισης, αλλά και από την ηλικία και τη συνύπαρξη άλλων παθήσεων στο γόνατο. Υπάρχουν διάφορες φυσιοθεραπευτικές μέθοδοι για την επίτευξη του στόχου, που δεν είναι άλλος από τη μείωση του οιδήματος και του πόνου, την αύξηση της ελαστικότητας και την ενδυνάμωση συγκεκριμένων μυϊκών ομάδων. Οι περισσότερες, δηλαδή, στοχεύουν στην αντιμετώπιση του συμπτώματος και όχι στη θεραπεία της ίδιας της πάθησης, κάτι που επιτυγχάνεται με τη μέθοδο Fysiotek. Η νέα αυτή φυσιοθεραπευτική μέθοδος αποτελεί ένα πρότυπο σύστημα αξιολόγησης και θεραπείας, που συνδυάζει την τεχνολογία αιχμής με τη θεραπεία του αίτιου και όχι του συμπτώματος» επισημαίνει ο κ. Κακαβάς, ο μοναδικός Έλληνας φυσικοθεραπευτής που εμπιστεύεται η FIFA ανάμεσα σε 2.500 άτομα απ’ όλο το κόσμο, για να μιλήσει στο Παγκόσμιο Συνέδριο Αθλιατρικής.

«Κάθε χρόνο στη Δύση πραγματοποιούνται έως 100.000 μερικές μηνισκεκτομές, ενώ περίπου δύο εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως υποβάλλονται σε αρθροσκόπηση γόνατος. Συνέπεια των επεμβατικών μεθόδων για την αντιμετώπιση της ρήξης μηνίσκου είναι η σημαντική οικονομική επιβάρυνση τόσο των ασθενών, όσο και των ασφαλιστικών ταμείων, που ιδιαίτερα στην Ελλάδα της κρίσης είναι υπολογίσιμη. Απ’ ό,τι διαφαίνεται και από τη συγκεκριμένη μελέτη, η αρθροσκοπική χειρουργική του γόνατος προσφέρει μικρό όφελος στους περισσότερους ασθενείς. Αντίθετα η φυσιοθεραπευτική μέθοδος Fysiotek μπορεί να παρέχει στους ασθενείς με εκφυλιστική ρήξη μηνίσκου αποτελεσματική αντιμετώπιση της πάθησής τους και να τους χαρίσει την ποιότητα ζωής που επιθυμούν».

 

Πηγή: healthmag

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

utipro banner 270x200 A

banner2

Please publish modules in offcanvas position.