Ολοένα περισσότεροι άνθρωποι υποβάλλονται σε εγχείρηση αντικατάστασης των αρθρώσεων στα γόνατά τους, καθώς η παράταση του προσδόκιμου επιβίωσης σε συνδυασμό με τον σύγχρονο τρόπο ζωής ευνοούν την φθορά τους.
Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), η ολική αρθροπλαστική γόνατος είναι μία από τις επεμβάσεις με την ταχύτερη ανάπτυξη στον κόσμο. Την περίοδο 2000-2013 ο αριθμός των αρθροπλαστικών γόνατος σχεδόν διπλασιάσθηκε και πλέον χειρουργούνται κατά μέσον όρο 121 άνθρωποι ανά 100.000 πληθυσμού.
Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι στα 35 κράτη-μέλη του ΟΟΣΑ, στα οποία συμπεριλαμβάνεται η χώρα μας, πραγματοποιούνται σχεδόν 1,6 εκατομμύρια αρθροπλαστικές γόνατος ετησίως, δεδομένου ότι ο συνολικός πληθυσμός τους ανέρχεται σε 1,29 δισεκατομμύρια.
Παρότι όμως οι αρθροπλαστικές γόνατος είναι τόσο συχνές, εξακολουθούν να τις περιβάλλουν πολλοί μύθοι, άλλοι εκ των οποίων σχετίζονται με τις επεμβάσεις και τα χρησιμοποιούμενα υλικά καθ’ εαυτά και άλλοι με τα αποτελέσματά τους. Ο Δρ. Φώτης Τσούκας, ορθοπεδικός χειρουργός εξειδικευμένος στην ρομποτική και αρθροσκοπική χειρουργική, ξεδιαλύνει τους συνηθέστερους και εξηγεί ποια είναι η αλήθεια.

Μύθος 1: Για να χειρουργηθεί ο ασθενής πρέπει να περιμένει μέχρι να μην μπορεί να περπατήσει καθόλου.
Η αλήθεια: Όταν τα γόνατα υφίστανται σοβαρή βλάβη εξαιτίας αρθρίτιδας ή τραυματισμού, ο ασθενής αρχίζει να δυσκολεύεται να διεκπεραιώσει απλές δραστηριότητες, όπως το περπάτημα ή η ανάβαση μιας σκάλας, διότι εκδηλώνει συμπτώματα όπως πόνο, δυσκαμψία και πρήξιμο (οίδημα). Τον πρώτο καιρό, τα συμπτώματα αυτά αντιμετωπίζονται συντηρητικά, π.χ. με απώλεια του περιττού σωματικού βάρους (όταν υπάρχει), φυσιοθεραπεία, ασκήσεις βελτίωσης της κινητικότητας και της ευλυγισίας των πονεμένων αρθρώσεων, διαχείριση του πόνου και της δυσκαμψίας (π.χ. με ψυχρά ή θερμά επιθέματα, εντριβές, παυσίπονα φάρμακα). Όταν όμως τα συμπτώματα φθάσουν στο σημείο να μην ανταποκρίνονται ικανοποιητικά στα συντηρητικά μέτρα και επεμβαίνουν στη ζωή του ασθενούς (π.χ. κλείνεται στο σπίτι γιατί πονάει, περπατάει υποβοηθούμενος), πρέπει να εξεταστεί σοβαρά το ενδεχόμενο της αρθροπλαστικής γόνατος. Το ίδιο και αν αρχίσει να παραμορφώνεται το γόνατο, αν τα συμπτώματα επιμένουν ακόμα κι όταν ο ασθενής είναι ακίνητος ή ξαπλωμένος ή/και όταν εμποδίζουν τον ύπνο το βράδυ.

Μύθος 2: Η ολική αρθροπλαστική γόνατος πρέπει να γίνεται μετά την ηλικία των 60 ετών.
Η αλήθεια: Δεν υπάρχει ηλικιακός περιορισμός στην εκτέλεση της επέμβασης διότι το κριτήριό της δεν είναι η ηλικία, αλλά ο πόνος και τα άλλα συμπτώματα του ασθενούς. Οι περισσότεροι άνθρωποι που κάνουν ολική αρθροπλαστική γόνατος έχουν ηλικία 50-80 ετών, με το τουλάχιστον 30% από αυτούς να έχουν ηλικία κάτω των 65 ετών. Μάλιστα την τελευταία δεκαετία χειρουργούνται ολοένα περισσότεροι 30άρηδες ή ακόμα και 20άρηδες που υφίστανται σοβαρές βλάβες στα γόνατα όχι μόνο εξαιτίας τραυματισμών (π.χ. σε αθλήματα ή σε τροχαία ατυχήματα), αλλά και της μεγάλης (νοσογόνου) παχυσαρκίας.

Μύθος 3: Η αρθροπλαστική πρέπει να καθυστερεί όσο το δυνατόν περισσότερο, γιατί η νέα άρθρωση κρατάει μόνο 10 χρόνια.
Η αλήθεια: Η τεχνητή άρθρωση συνήθως διαρκεί πολύ περισσότερο από μία δεκαετία, αλλά αυτό εξαρτάται από την χρήση και το σωματικό βάρος του πάσχοντος. Με μια φυσιολογική χρήση και δραστηριότητα μπορεί να διαρκέσει για πολλά χρόνια, αλλά με την υπερβολική δραστηριότητα και την παχυσαρκία η φθορά της τεχνητής άρθρωσης επιταχύνεται. Αυτός είναι και ο λόγος που συνιστάται, λ.χ., αποφυγή των δραστηριοτήτων υψηλής πρόσκρουσης (π.χ. τζόγγινγκ, τρέξιμο) και καθημερινή ενασχόληση με ήπιες ασκήσεις (π.χ. βάδιση, κολύμβηση, γκολφ, ελαφρά πεζοπορία, χορός σε εσωτερικούς χώρους, ποδηλασία). Διεθνείς μελέτες έχουν δείξει πως το 95% των ασθενών οι οποίοι αποφεύγουν τις υπερβολές, διατηρούν τη νέα άρθρωση επί 15-20 χρόνια.

Μύθος 4: Η ανάρρωση από την εγχείρηση διαρκεί αρκετούς μήνες.
Η αλήθεια: Εξαρτάται από το είδος της αρθροπλαστικής που θα κάνει ο ασθενής, την εξειδίκευση του γιατρού του και τη μετεγχειρητική φροντίδα που θα λάβει. Με τις ελάχιστα επεμβατικές αρθροπλαστικές οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν στο σπίτι 2-3 μέρες μετά το χειρουργείο και συνεχίζουν εκεί το πρόγραμμα αποκατάστασης. Ωστόσο, η άμεση κινητοποίηση του ασθενούς μετά το χειρουργείο έχει ζωτική σημασία για την έκβαση της επέμβασης, σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Ορθοπεδικών Χειρουργών (AAOS). Οι ασθενείς πρέπει να αρχίσουν να περπατάνε ολοένα περισσότερο από τις πρώτες μετεγχειρητικές μέρες και να κάνουν ειδικές ασκήσεις αρκετές φορές την ημέρα. Επιπλέον πρέπει να βρίσκονται σε θέση να αναλάβουν πλήρως τις περισσότερες καθημερινές δραστηριότητές τους μέσα σε 3-6 εβδομάδες. Για αρκετές εβδομάδες μετά την αρθροπλαστική μπορεί να νιώθουν κάποιον πόνο κατά την κίνηση και τη νύχτα, αλλά θα είναι ελεγχόμενος. Η ενασχόληση με τα σπορ είναι αυτή που μπορεί να καθυστερήσει περισσότερο.

Μύθος 5: Με την τεχνητή άρθρωση το γόνατο θα λυγίζει λιγότερο.
Η αλήθεια: Πολύς κόσμος το πιστεύει αυτό, αλλά δεν ισχύει. Πολλοί τύποι τεχνητών αρθρώσεων έχουν το ίδιο εύρος κινητικότητας με ένα φυσικό γόνατο, αλλά το αν θα λειτουργήσουν πλήρως ή όχι εξαρτάται από την δεξιότητα του χειρουργού που τα τοποθετεί και από την μετεγχειρητική αποκατάσταση που θα κάνει ο ασθενής. Για παράδειγμα ένας ασθενής που φοβάται να κινηθεί και περνάει τη μέρα του καθισμένος ακίνητος σε μια καρέκλα, δεν θα αποκτήσει εξίσου καλή κινητικότητα στο γόνατο με έναν άλλο που γυμνάζει καθημερινά, πολλές φορές, το χειρουργημένο πόδι.

Μύθος 6: Δεν επιτρέπεται να γίνεται ταυτοχρόνως αρθροπλαστική και στα δύο γόνατα.
Η αλήθεια: Φυσικά και επιτρέπεται, αλλά λαμβάνονται υπ’ όψιν διάφοροι παράγοντες κατά την λήψη της απόφασης γι’ αυτήν, διότι έχει ορισμένα μειονεκτήματα (π.χ. μεγαλύτερη απώλεια αίματος, ο ασθενής δεν θα έχει στη συνέχεια «καλό» πόδι για να στηριχθεί κ.λπ.). Η διπλή αρθροπλαστική συνήθως εφαρμόζεται στους νεότερους ασθενείς και σε όσους έχουν καλή φυσική κατάσταση και (λοιπή) υγεία.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

Σίγουρα έχετε μπει στον πειρασμό να «σπάσετε» τα δάχτυλά σας για να ακούσετε το χαρακτηριστικό «κρακ».

Τι γίνεται όμως όταν αυτός ο ήχος ακούγεται χωρίς να το επιδιώξετε και μάλιστα από αρθρώσεις που δεν το περιμένετε;

Δείτε κάποια στοιχεία που αφορούν τους ήχους των αρθρώσεων για να ξέρετε πότε πρέπει να λάβετε μέτρα:

- Αν ο ήχος δεν συνοδεύεται από πόνο, δεν προκαλεί ανησυχίες. Αν όμως αισθάνεστε και πόνο, τότε καλύτερα να το συζητήσετε με ορθοπεδικό.

- Αν ακούσετε «κρακ» στον ώμο και είστε κάτω από 35 ετών, ίσως ο ήχος δείχνει αστάθεια στην άρθρωση και θέλει φροντίδα - συνήθως φυσικοθεραπεία. Αν είστε άνω των 35, ίσως η περιοχή παρουσιάζει φλεγμονή -κάτι πιο πιθανό μετά τα 45. Στα αρχικά στάδια αντιμετωπίζεται με φυσικοθεραπεία, αλλά μετά ίσως χρειάζονται αντιφλεγμονώδη ή και επέμβαση. Στους άνω των 60, σημαίνει συνήθως αρθρίτιδα.

- Αν ακούτε το «κρακ» σε μια άρθρωση που χρησιμοποιείτε πολύ συχνά και πονάτε (π.χ. οι τενίστες στον ώμο), τότε πρέπει να συμβουλευτείτε ειδικό, γιατί ίσως χρειάζεται και επέμβαση.

- Αν ακούτε «κρακ» τεντώνοντας και πιέζοντας τα δάχτυλα, πιέζετε ουσιαστικά ένα μικρό ασκό (σακουλάκι) στην περιοχή της άρθρωσης, ο οποίος περιέχει προστατευτικό υγρό. Καθώς αυτός αλλάζει θέση με την πίεσή σας, απελευθερώνονται φυσαλίδες και παράγεται ο ήχος του «κρακ».

Σύμφωνα με ερευνητές, εκείνοι που έχουν τη συνήθεια να τεντώνουν και μετά να συμπιέζουν τις αρθρώσεις των δαχτύλων των χεριών τους για να ακούσουν το «κρακ-κρουκ», δεν παρουσιάζουν προβλήματα στις αρθρώσεις αυτές σε υψηλότερο ποσοστό από εκείνους που δεν κάνουν ποτέ κάτι τέτοιο - άρα το «παιχνίδι» τους δεν φαίνεται να προκαλεί βλάβες στις αρθρώσεις των δαχτύλων.

- Αν ακούτε περίεργο ήχο κάθε φορά που κινείτε ειδικά τον αντίχειρά σας προς την παλάμη σας, ίσως χρειάζεστε τοπική θεραπεία για τον τένοντα. Αν ο πόνος είναι στη βάση του αντίχειρα και συνοδεύεται από οξύ πόνο, ίσως πρόκειται για αρθρίτιδα.

- Το 10% των ανθρώπων ακούει «κλικ» και «κρακ» από το σαγόνι του. Αν δεν νιώθετε πόνο, δεν είναι ανησυχητικό. Αν όμως πονάτε, ίσως υπάρχει πρόβλημα στην άρθρωση.

Πηγή: onmed.gr

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
Πέμπτη, 02 Μάρτιος 2017 11:50

Ασκήσεις για την σπονδυλική στήλη

Οι άνθρωποι που ασκούνται συστηματικά ή κάνουν εργασία που απαιτεί πολύωρη ορθοστασία, ταλαιπωρούνται συχνά από προβλήματα της σπονδυλικής στήλης, όπως οι πόνοι στην πλάτη.

Σύμφωνα με την Βρετανική Επιθεώρηση Αθλητιατρικής, το 85% των εφήβων αθλητών του τένις εμφανίζουν προβλήματα από κύστεις και κατάγματα έως αρθρίτιδες και κήλες.

Αντίστοιχα, το 33% των ποδοσφαιριστών, το 33% των ασχολουμένων με την ενόργανη γυμναστική και το 25% των κωπηλατών τραυματίζουν τη σπονδυλική τους στήλη στη διάρκεια των αγώνων, το 40% των οδηγών σε ράλι υφίστανται τουλάχιστον ένα κάταγμα λόγω πίεσης, πολλοί ποδηλάτες εκδηλώνουν οσφυαλγία την ώρα του αγώνα και το 80% των γκόλφερ τραυματίζονται στη μέση και τον αυχένα.

Για να αποφύγετε αυτά και άλλα δεινά, φροντίστε να έχετε γερή σπονδυλική στήλη.

Οι ασκήσεις που ακολουθούν θεωρούνται οι καλύτερες.

Κοιλιακοί

Ξαπλώστε ανάσκελα με τα πόδια λυγισμένα, στηρίξτε τα χέρια στη μέση σας και ισιώστε το ένα πόδι. Διατηρώντας ίσιο τον αυχένα και τη μέση σας, σηκώστε τους ώμους και το στήθος σας από το έδαφος. Μείνετε σε αυτή τη θέση για 8 δευτερόλεπτα. Κάνετε 10 επαναλήψεις και μετά αλλάξτε πόδια.

Γέφυρα προς το πλάι

Ξαπλώστε στο πλάι, με τα γόνατα λυγισμένα, το πάνω χέρι στο στήθος σας και τον αγκώνα του κάτω χεριού να «δείχνει» μακριά από τον κορμό σας. Σηκώστε αργά τους ώμους σας από το πάτωμα, κρατώντας ίσια τη σπονδυλική στήλη. Μείνετε σε αυτή τη θέση 8-10 δευτερόλεπτα. Επαναλάβετε αλλάζοντας πλευρά. Έπειτα από λίγες εβδομάδες, να κάνετε την άσκηση με ίσια πόδια.

Άρσεις χεριού-ποδιού

Γονατίστε και στηριχθείτε γερά στα χέρια σας, φροντίζοντας να είναι ίσια η σπονδυλική στήλη σας. Σηκώστε αργά το δεξιό χέρι και το αριστερό πόδι έως ότου γίνουν παράλληλα με το πάτωμα. Μείνετε σε αυτή τη θέση 8 δευτερόλεπτα. Επαναλάβετε αλλάζοντας χέρι και πόδι. Να κάνετε 10 επαναλήψεις σε κάθε πλευρά.

Πηγή: Onmed.gr

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

utipro banner 270x200 A

banner2

Please publish modules in offcanvas position.