Μορφούλα Ντώνα: «Όλος ο κόσμος πρέπει να ασχολείται με τον αθλητισμό»

Γεννημένη στις 23 Αυγούστου του 1984 στα Γρεβενά, ήταν μόλις 8 ετών όταν μπήκε στα γήπεδα και ξεκίνησε την ενασχόλησή της με τη ρυθμική γυμναστική. Πέντε χρόνια μετά στα 13 της, είχε 5 χρυσά μετάλλια από τους Βαλκανικούς Αγώνες στον τοίχο του σπιτιού της, ενώ δυο χρόνια αργότερα, το 1999, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών στη Βουδαπέστη κατακτά την 6η και την 7η θέση στα τελικά οργάνων, καθώς και την 8η θέση στο σύνθετο ατομικό. Την ίδια χρονιά διαπρέπει και στο 23ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ρυθμικής Γυμναστικής στην Οσάκα της Ιαπωνίας, αφού στα 15 της χρόνια κατακτά την έβδομη θέση στο στεφάνι.

Έναν χρόνο αργότερα έρχεται η μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα της, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Σίδνεϊ και η κατάκτηση της 7ης θέσης. Τον Σεπτέμβριο του 2000 το μελαχρινό κορίτσι στην εφηβεία γίνεται γνωστό ανά την Ελλάδα. Μέχρι και σήμερα, η Μορφούλα είναι η μοναδική Ελληνίδα Ολυμπιονίκης στο ατομικό, στη ρυθμική γυμναστική. Ακολούθησαν δεκάδες διακρίσεις σε παγκόσμια πρωταθλήματα αλλά και πολλά μετάλλια, ενώ το 2005 επανακάμπτει... ομαδικά, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Μπακού, κατακτόντας την 5η θέση με τα κορίτσια του ανσάμπλ.

Υστερα από πολλές διακρίσεις σε παγκόσμια πρωταθλήματα και κύπελλα, μία δεκαετία μετά το διεθνές ντεμπούτο της το 1997, εγκαταλείπει την αθλητική της καριέρα και αποφασίζει να συνεχίσει ως ομοσπονδιακή προπονήτρια.  Η «δική» της Εθνική Ομάδα Γυναικών το 2013 κερδίζει δύο χάλκινα μετάλλια στους Παγκόσμιους Σχολικούς Αγώνες και την τέταρτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ρυθμικής Γυμναστικής στο Κίεβο.

Και ενώ βρισκόταν στον Εθνικό Πειραιά, ετοιμάζοντας τη δική της Ακαδημία Ρυθμικής Γυμναστικής στο κέντρο της Αθήνας, ήρθε η πρόταση του ΑΝΤ1 για το «Dancing». Το χαμηλών τόνων προφίλ που διατήρησε σε όλη τη διάρκεια του σόου, μα πρωτίστως το εξαιρετικό της ταλέντο, την έχρισαν από τις πρώτες εβδομάδες ως ένα από τα φαβορί. Όπως ήταν φυσικό, όχι μόνο το σύμπαν, αλλά κυρίως το τηλεοπτικό κοινό «συνομώτησε» μαζί της και την 1η Φλεβάρη την ανέδειξε, μαζί με τον παρτενέρ της Ρίχαρντ Σιλάγκι τη μεγάλη νικήτρια. Η χαρά της απεριόριστη, η αγάπη της για τον χορό δεδομένη. Τα όνειρά της για το μέλλον πολλά. Η σημασία που δίνει στο «νους υγιής εν σώματι υγιεί» και την πρόληψη διαφαίνεται στη συνέντευξη που ακολουθεί.

Τώρα που έχει περάσει λίγος καιρός πώς αισθάνεστε που κερδίσατε στο «Dancing with the stars»;

Η αλήθεια είναι ότι όσος καιρός και να περάσει θα αισθάνομαι την ίδια χαρά! Ήταν μία καινούργια νίκη που πρόσθεσα στο ενεργητικό μου, αλλά αυτό που χάρηκα περισσότερο ήταν η συνολική μου συμμετοχή στο σόου.

Σας έχουν ρωτήσει πολλές φορές, αλλά θα συνεχίσετε να… χορεύετε;

Το θέλω πάρα, πάρα πολύ να συνεχίσω να χορεύω. Μ’ αρέσει πολύ. Έχουν περάσει σχεδόν δύο μήνες από όταν τελείωσε το «Dancing» κι έχω πάει μόνο δύο φορές για να χορέψω, αλλά δεν προλαβαίνω λόγω αθλητικών υποχρεώσεων. Αλλά θα το ήθελα πολύ. Είναι κάτι που με ευχαριστεί και με ικανοποιεί.

Ποια είναι η σχέση της ρυθμικής γυμναστικής με τους ballroom χορούς που χορεύατε στο σόου;

Η ρυθμική γυμναστική με τους latin και ballroom χορούς δεν έχει καμία σχέση. Η ρυθμική είναι γυμναστική με όργανα, όπως στεφάνι, μπάλα, κορδέλα, όπου εκτελείς ισορροπίες, στροφές, άλματα και πετάγματα με το όργανο. Το να μάθω να χορεύω μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα ήταν πολύ δύσκολο και απαιτούσε πολλές ώρες προβών.

Όλη αυτή την ξαφνική δημοσιότητα πώς τη διαχειριστήκατε;

Η δημοσιότητα δεν άλλαξε τίποτα στην καθημερινότητά μου. Κάποιοι βέβαια προσπάθησαν όλο αυτό να το εκμεταλλευτούν εις βάρος μου... Το μόνο που άλλαξε στη ζωή μου είναι ότι ο κόσμος με γνωρίζει και μου εκφράζει τον θαυμασμό του για τις χορευτικές μου ικανότητες, αλλά και τη γενικότερη στάση και εμφάνισή μου στο σόου.

Πιο δύσκολα ήταν τα πράγματα στον πρωταθλητισμό ή στο σόου χορού;

Σίγουρα στον πρωταθλητισμό τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα. Είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα που δεν συγκρίνονται...

 

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη (Σελ. 16-19)