200 1100 
 
Πέμπτη, 04 Ιανουάριος 2018 04:08

Τροφές που τονώνουν τη λίμπιντο

Η σεξουαλική διάθεση μπορεί να επηρεαστεί από πολλούς παράγοντες: από φάρμακα (π.χ οπιοειδή, αντιψυχωσικά ή αντινεοπλασματική αγωγή) ή από συνήθειές μας, από προβλήματα υγείας (π.χ. Ορμονικές διαταραχές, γήρανση, αρθρίτιδα) έως την ψυχολογική μας κατάσταση. Και ενώ οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουν τις αφροδισιακές ιδιότητες των στρειδιών και της σοκολάτας, η ευεργετική επίδραση του ...πουρέ γλυκοπατάτας και του πεπονιού, του αβοκάντο και του σέλερι στη λίμπιντο μας είναι άγνωστη! Την ίδια ώρα, υπάρχουν τροφές που επιδρούν αρνητικά στη σεξουαλική μας διάθεση.
1) Τα λίπη επιδρούν στη νευροδιαβίβαση
Αυξάνοντας την πρόσληψή σας σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και υποστηρίζουν τη νευροδιαβίβαση, μπορείτε να τονώσετε τη σεξουαλική σας ζωή.

2) Η αλκαλική διατροφή, δηλαδή μια διατροφή πλούσια σε πράσινα φυλλώδη λαχανικά και φτωχή σε επεξεργασμένα τρόφιμα και σάκχαρα, μπορεί να μειώσει δραστικά τη φλεγμονή του οργανισμού που ρίχνει τη λίμπιντο και να δώσει νέα ώθηση στη σεξουαλική σας ζωή.

3) Τα μέταλλα βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος, που είναι ζωτικής σημασίας για την καλή σεξουαλική λειτουργία. Τονώστε τη μικροκυκλοφορία καταναλώνοντας φρούτα και λαχανικά πλούσια σε βιταμίνη C, όπως μούρα, πράσινα φυλλώδη λαχανικά. Επίσης καταναλώνοντας τροφές πλούσιες σε ψευδάργυρο, όπως κολοκυθόσπορο, κουκουνάρι, κόκκινο κρέας, κακάο, ρεβύθια και σπανάκι.

4) Η βιταμίνη Β μειώνει το στρες και την έλλειψη ενέργειας και βελτιώνει τη διάθεση. Θα τη βρείτε ατο χοιρινό κρέας, στα πουλερικά, στο ψωμί, στα δημητριακά ολικής άλεσης, στα αυγά και στα όσπρια.

5) Πέρα από τα σημαντικά της οφέλη στη συνολική μας υγεία, η βιταμίνη D παίζει σημαντικό ρόλο και στη λίμπιντο. Η έλλειψή της μπορεί να μειώσει τις ορμόνες (τα οιστρογόνα στους άνδρες και την τεστοστερόνη στους άνδρες) που επιδρούν στη διάθεση, τη σεξουαλική επιθυμία και απόδοση. Οι ειδικοί συστήνουν την καθημερινή λήψη συμπληρώματος βιταμίνης D από τον Οκτώβριο έως τον Απρίλιο και καθ´ όλη τη διάρκεια του έτους για τους ανθρώπους που δεν βγαίνουν συχνά έξω.

5) Τα Goji berries, τα αβοκάντο, η γύρη (που εκτός από τη διάθεση αυξάνει την αντοχή αλλά και τη γονιμότητα), το σκόρδο, οι γλυκοπατάτες, η μαύρη σοκολάτα, τα στρείδια (χάρη στον ψευδάργυρο, τα μέταλλα και τα αμινοξέα που περιέχουν), το πεπόνι, το τζίντζερ και το τσίλι είναι μεταξύ των τροφών που μπορούν να φουντώσουν και πάλι τη σεξουαλική σας διάθεση.
Τα Goji berries το πετυχαίνουν αυτό αυξάνοντας την τεστοστερόνη. Παράλληλα βελτιώνουν και την αντοχή. Τα αβοκάντο βοηθούν τους άνδρες με τη βιταμίνη Β6 που περιέχουν, που συμβάλλει στην παραγωγή ανδρικών ορμονών και τις γυναίκες λόγω του καλίου (που συμβάλλει στη ρύθμιση του θυρεοειδούς αδένα). To δε σκόρδο βοηθά αυξάνοντας τη ροή του αίματος στα αναπαραγωγικά όργανα.
Πλούσιο σε λυκοπένιο και κιτρουλίνη, που μετατρέπεται σε αργινίνη, το πεπόνι συμβάλλει στη χαλάρωση των αγγείων σχεδόν με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο δρα και το βιάγκρα!
Και η μαύρη σοκολάτα βελτιώνει σημαντικά την κυκλοφορία αλλά και τη διάθεση, καθώς αυξάνει τα επίπεδα της σεροτονίνης και της ντοπαμίνης που μειώνουν το στρες.
Τέλος, το σέλερι και τα σύκα αν και δεν επιδρούν άμεσα στη σεξουαλική διάθεση, έχει βρεθεί ότι αυξάνουν την έκκριση των φερομονών στον ιδρώτα των ανδρών καθιστώντας τους πιο ελκυστικούς στις γυναίκες.

Και τι να αποφύγετε
Τη μέντα, καθώς μειώνει την τεστοστερόνη.
Το τυρί.
Τα αντισυλληπτικά χάπια, καθώς επηρεάζουν τα επίπεδα των ορμονών στον οργανισμό.
Τη ζάχαρη. Αυξάνει τα επίπεδα της ινσουλίνης, συμβάλλει στην αποθήκευση του κοιλιακού λίπους, στην απώλεια μυικής μάζας και στην πτώση των επιπέδων τεστοστερόνης.
Το αλκοόλ. Παρόλο που μπορεί να χαλαρώσει τις αντιστάσεις μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την απόδοση.
Την καφεΐνη.
Το στρες. Μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη λίμπιντο ανδρών και γυναικών.
Το κάπνισμα.

Κατηγορία ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Η «ιδανική» -για τη γονιμότητα τουλάχιστον- διάρκεια ύπνου φαίνεται να είναι οι επτά έως οκτώ ώρες το βράδυ. Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια επιδημιολογίας της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Βοστώνης Λορίν Γουάιζ, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής (δεν έχει υπάρξει ακόμη επιστημονική δημοσίευση), ανέλυσαν στοιχεία για 790 ζευγάρια, που προσπαθούσαν να κάνουν παιδί, συσχετίζοντας τη διάρκεια του ύπνου με τη γονιμότητα.

Διαπιστώθηκε ότι τόσο ο λίγος ύπνος (κάτω των έξι ωρών), όσο και ο πολύς (άνω των εννέα ωρών) σχετίζεται με μειωμένη κατά 42% πιθανότητα ο άνδρας να είναι σε θέση να κάνει παιδί, σε σχέση με όσους κοιμούνται οκτώ ώρες.

Η εξήγηση είναι πιθανώς ορμονική και έχει να κάνει με την επίπτωση του ύπνου στο επίπεδο της τεστοστερόνης, η οποία είναι μια ζωτική ορμόνη για την αναπαραγωγή στους άνδρες και παράγεται κυρίως το βράδυ κατά τον ύπνο. Μπορεί να παίζουν ρόλο και μεταβολικοί παράγοντες.

Η Γουάιζ τόνισε ότι η νέα μελέτη βρήκε μεν μια συσχέτιση ανάμεσα στη διάρκεια του ύπνου και στην ανδρική υπογονιμότητα, αλλά δεν μπορεί να αποδείξει ότι το πρώτο αποτελεί την άμεση αιτία για το δεύτερο. Η συσχέτιση πάντως ισχύει άσχετα με την ηλικία του άνδρα, το βάρος του, τη συχνότητα του σεξ, αν είναι καπνιστής, εργαζόμενος ή άνεργος, αν έχει κατάθλιψη κ.α.

Μέχρι σήμερα υπάρχουν λιγοστά στοιχεία για το πώς ο ύπνος επηρεάζει την ανδρική γονιμότητα, ενώ για τις γυναίκες ακόμη λιγότερα. Περίπου το 85% των ζευγαριών «πιάνουν» παιδί μέσα σε ένα έτος από τότε που ξεκινούν να κάνουν τακτικά σεξ χωρίς προφύλαξη, ενώ ένα 15% εμφανίζουν κάποιο πρόβλημα.

Μια άλλη μελέτη στο ίδιο αμερικανικό συνέδριο διαπίστωσε ότι όσοι άνδρες παίρνουν τακτικά ορισμένα φάρμακα για την υπέρταση (beta-blockers και αναστολείς ACE) είναι περίπου 10% πιθανότερο να είναι υπογόνιμοι. Τα φάρμακα όμως αυτά είναι σημαντικά για την μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
Πέμπτη, 20 Οκτώβριος 2016 10:03

Δάχτυλα του χεριού και άγχος

Μπορείτε να διαπιστώσετε πόσο επιρρεπείς είστε στο άγχος ή στην κατάθλιψη απλώς και μόνο κοιτάζοντας τα δάχτυλα του χεριού σας, υποστηρίζουν οι νευροεπιστήμονες. Επίσης, τα δάχτυλα του χεριού αποτελούν «δείκτη πρόβλεψης» για τις αθλητικές επιδόσεις αλλά και για την ικανότητα επίλυσης πνευματικά απαιτητικών εργασιών.Το μήκος των δαχτύλων, σύμφωνα με τους ειδικούς, καθορίζεται από τα επίπεδα έκθεσης στην τεστοστερόνη εντός της μήτρας.

Συγκεκριμένα, όταν ο δείκτης (2ο δάχτυλο) ενός ενήλικα είναι μικρότερος σε μήκος από τον παράμεσο (4ο δάχτυλο) τότε εκτιμάται ότι η έκθεση του ατόμου αυτού στην τεστοστερόνη κατά την εμβρυϊκή ζωή ήταν μεγαλύτερη. Η επίδραση της ανδρικής ορμόνης στα πρώτα στάδια της ζωής φαίνεται να μας «ακολουθεί» σε όλη τη ζωή μας. «Η αναλογία δείκτη και παράμεσου είναι ενδεικτική για την ποσότητα τεστοστερόνης στην οποία έχει εκτεθεί ένας άνθρωπος ενώ βρισκόταν ακόμη στη μήτρα» αναφέρει ο Καρκ Πίντζκα, ιατρός και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογίας της Νορβηγίας, σύμφωνα με το Science Daily, συμπληρώνοντας πως έχει αποδειχθεί ότι η επίδραση αυτή δεν εξασθενεί σημαντικά με την πάροδο των ετών, επομένως το μήκος των δαχτύλων καθορίζεται αυστηρά από την ορμονική έκθεση πριν τη γέννηση.

Όσον αφορά τα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν βάσει της αναλογίας δείκτη και παράμεσου, ο Πίντζκα αναφέρει πως η πιο σημαντική συσχέτιση που έχει εντοπιστεί αφορά στις αθλητικές επιδόσεις και τις σωματικές ικανότητες γενικότερα. «Τα υψηλά επίπεδα προγεννητικής έκθεσης στην τεστοστερόνη συνδέονται με καλύτερες δεξιότητες σε αυτούς τους τομείς» επισημαίνει ο ειδικός. Επίσης, η αυξημένη έκθεση στην τεστοστερόνη, η οποία πρακτικά μεταφράζεται σε δείκτη μικρότερο σε μήκος από τον παράμεσο, συνδέεται με πιο ανεπτυγμένες δεξιότητες προσανατολισμού στον χώρο, αλλά και με μεγαλύτερο κίνδυνο για Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) και αυτισμό. Αντιθέτως, η χαμηλή έκθεση στην ορμόνη συνδέεται με καλύτερες δεξιότητες απομνημόνευσης, κυρίως σε σχέση με τη γλώσσα (π.χ. απομνημόνευση μιας λίστας με λέξεις). Ωστόσο, η χαμηλή έκθεση στην τεστοστερόνη (άρα όταν ο δείκτης είναι μεγαλύτερος από τον παράμεσο) συσχετίζεται επίσης με αυξημένες πιθανότητες για αγχώδεις διαταραχές και κατάθλιψη.

 

Πηγή: onmed.gr

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
Τετάρτη, 20 Απρίλιος 2016 00:00

Ανδρόπαυση. Μύθος ή πραγματικότητα;

H ανδρόπαυση είναι ένα σύνδρομο που σχετίζεται με τη γήρανση και χαρακτηρίζεται από ελάττωση των επιπέδων των ανδρογόνων. Επιφέρει παθοφυσιολογικές επιπτώσεις σε άλλα όργανα και έχει σημαντική επίπτωση στην ποιότητα της ζωής των ανδρών. Πρωτοπεριγράφηκε το 1944 και χαρακτηρίστηκε σαν ανδρική εμμηνόπαυση, σε μία προσπάθεια να εξηγηθούν συμπτώματα που εμφανίζονταν στον γηράσκοντα άνδρα παρόμοια με αυτά των γυναικών στην κλιμακτήριο. Η παθοφυσιολογία του συνδρόμου μελετήθηκε αρκετά, αλλά ακόμη και σήμερα δεν υπάρχει απόλυτη ομοφωνία ως προς την επίπτωσή του ούτε στην ανάγκη της ορμονικής υποκατάστασης. Ο όρος ανδρόπαυση, αν και έχει επικρατήσει δεν είναι ο καταλληλότερος. Αντίθετα, με την εμμηνόπαυση που παρουσιάζεται απότομη πτώση των οιστρογόνων, τα ανδρογόνα ελαττώνονται σταδιακά με την πάροδο της ηλικίας και εξακολουθούν να παράγονται σε μικρότερα επίπεδα. Για τον λόγο αυτό πλέον δόκιμοι όροι είναι «Ανδρογονική ανεπάρκεια στον γηράσκοντα άνδρα» ή «Μερική ανδρογονική ανεπάρκεια» ή «Καθυστερημένης εμφάνισης υπογοναδισμός».

Η τεστοστερόνη παράγεται από τα κύτταρα Leydig του όρχεος, υπό την επίδραση της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) του πρόσθιου λοβού της υπόφυσης. Συνδέεται με ειδικούς υποδοχείς στα όργανα - στόχους ασκώντας τη δράση της. Ρυθμίζει όχι μόνο το αναπαραγωγικό σύστημα του άνδρα, αλλά έχει και σημαντική δράση στο μυϊκό, το σκελετικό, το καρδιοαγγειακό και το κεντρικό νευρικό σύστημα. Στο αίμα κυκλοφορεί σε ποσοστό 2% σαν ελεύθερη τεστοστερόνη, 54% συνδεδεμένη χαλαρά με αλβουμίνη και κατά 44% στερεά προσδεδεμένη με τη δεσμευτική σφαιρίνη των ορμονών του sex (Sex Hormone Binding Globulin, SHBG). H ελεύθερη τεστοστερόνη με τη συνδεδεμένη με αλβουμίνη αποτελούν το βιοδιαθέσιμο κλάσμα της τεστοστερόνης στα όργανα - στόχους. Στον λιπώδη ιστό διά του ενζύμου αρωματάση μεταβολίζεται σε οιστραδιόλη. Μετά την ηλικία των 30 ετών, τα επίπεδα της τεστοστερόνης ελαττώνονται περίπου κατά 1% / έτος, η ελεύθερη τεστοστερόνη ελαττώνεται 2% / έτος σε αντίθεση με τη SHBG που αυξάνεται 1,6% / έτος. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να ελαττώνεται η βιοδιαθέσιμη τεστοστερόνη στα όργανα - στόχους και να εμφανίζονται τα συμπτώματα της ανδρογονικής ανεπάρκειας. Ο παθογενετικός μηχανισμός της ελάττωσης της τεστοστερόνης αποδίδεται σε ελάττωση με την πρόοδο της ηλικίας των κυττάρων του Leydig του όρχεος, σε δυσλειτουργία του υποθαλαμο-υποφυσιακού άξονα, στις μεταβολές των ανδρογόνων, σε αύξηση της SHBG, σε αύξηση του λίπους που μεταβολίζει την τεστοστερόνη σε οιστραδιόλη, ενώ φαίνεται να υπάρχει και ελάττωση της ευαισθησίας του υποδοχέα των ανδρογόνων στην τεστοστερόνη.

Όπως αναφέρθηκε, η τεστοστερόνη, εκτός από τον κριτικό ρόλο της στο αναπαραγωγικό σύστημα του άνδρα (ανάπτυξη πέους, προστάτη, σπερματογένεση, στυτική λειτουργία), έχει δράση στο κεντρικό νευρικό σύστημα, ρυθμίζοντας κεντρικά τη σεξουαλική επιθυμία, τη διάθεση και τη γνωσιακή λειτουργία, στο δέρμα (τριχοφυΐα, ποιότητα δέρματος), στο μυϊκό σύστημα σαν αναβολικό, στο ήπαρ για τη σύνθεση πρωτεϊνών, στον μυελό των οστών για την ερυθροποίηση, στο νεφρό για παραγωγή ερυθροποιητίνης και στα οστά, αυξάνοντας την οστική μάζα. Όταν τα επίπεδά της ελαττώνονται στον γηράσκοντα άνδρα εμφανίζονται συμπτώματα όπως ελάττωση της σεξουαλικής επιθυμίας, ελάττωση των νυκτερινών στύσεων, διαταραχές της στυτικής λειτουργίας, ελάττωση της μυϊκής μάζας, οστεοπόρωση, ελάττωση της σωματικής τρίχωσης, μείωση της δραστηριότητας, διαταραχές συγκέντρωσης και μνήμης, υπνηλία, κακή διάθεση και κατάθλιψη, αύξηση του σωματικού λίπους και ελάττωση της απόδοσης στην εργασία. Το πρόβλημα είναι ότι τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται σταδιακά, πολλά θεωρούνται σαν φυσιολογικό επακόλουθο της γήρανσης, ενώ ταυτόχρονα σε αυτή την ηλικία επιπολάζουν πολλές άλλες παθήσεις που εμφανίζουν παρόμοια συμπτώματα και η επίπτωση της ανδρόπαυσης είναι δύσκολο να καθοριστεί. Το πρόβλημα περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από το μεγάλο εύρος της διακύμανσης των φυσιολογικών τιμών της τεστοστερόνης (300 - 1.000 ng/dl) και στο γεγονός ότι σπάνια γνωρίζουμε την τεστοστερόνη του ατόμου σε νεαρή ηλικία. Για έναν άνδρα που είχε τιμές τεστοστερόνης στα ανώτερα φυσιολογικά επίπεδα, η μείωση της τεστοστερόνης σε χαμηλές φυσιολογικές τιμές μπορεί να του προκαλεί πρόβλημα, ενώ για έναν άλλο, που είχε τιμές στα κατώτερα φυσιολογικά επίπεδα, η πτώση κάτω από τη φυσιολογική τιμή να μην του προκαλεί σημαντικό πρόβλημα. Επίσης, δεν είναι ίδια τα επίπεδα τεστοστερόνης που απαιτούνται για τη δράση της στα όργανα - στόχους (π.χ., για την αναπαραγωγική λειτουργία, τα ποσά της τεστοστερόνης που απαιτούνται είναι στις κατώτερες φυσιολογικές τιμές, ενώ για το μυϊκό και το σκελετικό σύστημα απαιτούνται υψηλότερες τιμές). Ταυτόχρονα, υπάρχει μεγάλη ετερογένεια στις μελέτες αναφορικά με την αυστηρότητα των κριτηρίων στα κλινικά συμπτώματα και στα όρια της τεστοστερόνης. Φαίνεται ότι περίπου το 25% των ανδρών ηλικίας 40-80 ετών έχουν επίπεδα τεστοστερόνης <300 ng/dl, οι μισοί περίπου είναι ασυμπτωματικοί και μόνο το 6% χρειάζεται ορμονική υποκατάσταση. Δεν πρέπει να ελέγχουμε όλους τους άνδρες για χαμηλή τεστοστερόνη, αλλά μόνο αυτούς που τα συμπτώματά τους δείχνουν μεγάλη πιθανότητα του κλινικού συνδρόμου. Εκτός από την κλινική εξέταση, χρησιμοποιούμε ειδικά ερωτηματολόγια και γίνεται μέτρηση της τεστοστερόνης στο αίμα μεταξύ της 8ης - 10ης πρωινής ώρας (τις απογευματινές ώρες είναι ελαττωμένη κατά 30% λόγω του κικάρδιου ρυθμού έκκρισής της). Σε χαμηλές τιμές γίνεται επανάληψη της μέτρησης και ενίοτε χρειάζεται να προσδιορίσουμε την ελεύθερη τεστοστερόνη.

Υποκατάσταση με σκευάσματα τεστοστερόνης χρειάζονται οι άνδρες με σταθερά χαμηλά τεστοστερόνη και σημεία και συμπτώματα ανδρογονικής ανεπάρκειας. Τα επίπεδα τεστοστερόνης που χρήζουν υποκατάστασης είναι Τ< 230 ng/dl ή < 8nmol/l και ελεύθερης τεστοστερόνης < 5ng/dl. Στόχος της υποκατάστασης είναι η βελτίωσης της ενεργητικότητας και της διάθεσης του άνδρα, βελτίωση της οστικής πυκνότητας και μυϊκής μάζας, βελτίωση της ερωτικής επιθυμίας και σεξουαλικής λειτουργίας. Η χορήγηση τεστοστερόνης μπορεί να έχει σοβαρές, ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως σημαντική αύξηση του αιματοκρίτη (>54%), που να απαιτήσει αφαίμαξη, επιδείνωση της συμπτωματολογίας από υπερπλασία προστάτη, προαγωγή λανθάνοντος καρκίνου του προστάτη, επίταση της αποφρακτικής άπνοιας κατά τον ύπνο, κατακράτηση υγρών, οιδήματα και καρδιοαγγειακή επιβάρυνση. Χρειάζεται προηγουμένως καλός έλεγχος του ασθενούς για προϋπάρχουσα παθολογία, πάντα δακτυλική εξέταση του προστάτη, εξέταση αίματος για PSA και ενίοτε αρνητική βιοψία προστάτη. Ο στόχος της υποκατάστασης είναι να επιτευχθούν τιμές στα χαμηλότερα φυσιολογικά επίπεδα των νεαρών ανδρών (300-400 ng/dl), ώστε να αποφύγουμε όσον το δυνατόν τις ανεπιθύμητες ενέργειες στους ηλικιωμένους. Η τεστοστερόνη μπορεί να χορηγηθεί σε δισκία, σε ενδομυϊκές ενέσεις, σε εμφυτεύματα, σε δερματικά patch και σε δερματική γέλη. Αυτά που χρησιμοποιούνται σήμερα περισσότερο είναι τα δερματικά patch και η γέλη. Εφαρμόζονται καθημερινά στο δέρμα του βραχίονα ή του κορμού. Επιτυγχάνουν στάθμες τεστοστερόνης χωρίς διακυμάνσεις, έχουν λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες από τους άλλους τρόπους χορήγησης και μπορεί να διακοπούν όταν εμφανιστεί ανεπιθύμητη ενέργεια (ταχεία πτώση της τιμής της τεστοστερόνης σε αντίθεση με ενδομυϊκά σκευάσματα). Η παρακολούθηση των ασθενών γίνεται ανά 3 μήνες τον πρώτο χρόνο και κατόπιν ανά έτος και περιλαμβάνει επίπεδα τεστοστερόνης, δακτυλική εξέταση του προστάτη, PSA, αιματοκρίτη και, εάν υπάρχει οστεοπόρωση, μέτρηση της οστικής πυκνότητας ανά 1-2 έτη. Εάν εμφανιστεί αύξηση του PSA> 1,4 ng/ml τον πρώτο χρόνο ή το PSA υπερβεί τα 4 ng/ml πρέπει να γίνει βιοψία προστάτη.

Συμπερασματικά, η προοδευτική ελάττωση της τεστοστερόνης με την πρόοδο της ηλικίας μπορεί να επιφέρει μια σειρά παθοφυσιολογικών αλλαγών. Η δυσκολία στον καθορισμό της ανδρόπαυσης οφείλεται στο γεγονός ότι δεν υπάρχει ομοφωνία στο ποια είναι τα φυσιολογικά επίπεδα τεστοστερόνης και στο γεγονός ότι τα συμπτώματα στους ηλικιωμένους συχνά μπορεί να προκληθούν και από αλλά νοσήματα. Αν και δεν υπάρχουν μακρόχρονες μελέτες, η ανδρογονική υποκατάσταση στους πάσχοντες άνδρες φαίνεται να είναι ασφαλής, χρειάζεται, όμως, καλή επιλογή ασθενών και καλή παρακολούθηση για τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες.

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο (Σελ. 44-45)

 

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

utipro banner 270x200 A

banner2

Please publish modules in offcanvas position.