Ολίγη από ιστορία
Ενδείξεις της νόσου αυτής εντοπίστηκαν σε σορό γυναίκας, που ανευρέθη στην νεκρόπολη Qubbet el-Hawa, η οποία φαίνεται πως έζησε στα χρόνια της 6ης Δυναστείας των Φαραώ (2345 π.Χ. – 2181 π.Χ.). Αυτή θα μπορούσαμε να πούμε, πως είναι και η αρχαιότερη «πιστοποιημένη» περίπτωση καρκίνου του μαστού.

Ο καρκίνος του μαστού έχει περιγραφεί τόσο από Αιγύπτιους, όσο και από Έλληνες ιατρούς της αρχαιότητας. Μια από τις διάσημες γυναίκες της ιστορίας, η οποία απ’ ό,τι φαίνεται απεβίωσε λόγω του καρκίνου του μαστού ήταν η Αυτοκράτειρα Θεοδώρα, σύζυγος του Ιουστινιανού. Η Θεοδώρα απεβίωσε σε ηλικία 48 ετών το 548 μ.Χ.. Υπάρχουν δε ενδείξεις, πως ο ιατρός της Αυλής Ἀέτιος Ἀμιδηνός συνέστησε μαστεκτομή! Επομένως, η επέμβαση αυτή ενδέχεται να ήταν την εποχή εκείνη ήδη γνωστή. Βέβαια μάλλον τότε η μαστεκτομή θα ήταν συνδεδεμένη με υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα.

Μέχρι τον 19ο αιώνα, ο καρκίνος του μαστού δεν φαίνεται να ήταν ιδιαίτερα συχνή παθολογία των γυναικών. Τότε όμως βελτιώσεις στις συνθήκες υγιεινής οδήγησαν σε σημαντική αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης. Έτσι οι περιπτώσεις της νόσου πλήθυναν, αφού αυτή εμφανίζεται συνήθως μετά τα 40 έτη.

Χάρη στην πρόοδο της ιατρικής κατά τον 20ο αιώνα, βελτιώθηκε σημαντικά τόσο οι πρόληψη, όσο και η θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

Πόσο συχνός είναι ο καρκίνος του μαστού;
Καταρχήν, καίτοι ο καρκίνος του μαστού θεωρείται μια αμιγώς «θηλυκή» νόσος, αυτός εμφανίζεται σπανιότατα και στους άνδρες. Ο καρκίνος του μαστού είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου, που εμφανίζεται στις γυναίκες και αντιπροσωπεύει περίπου το ένα τρίτο των «γυναικείων» καρκίνων. Υπολογίζεται, πως περίπου το 12% των γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο, θα εμφανίσει κάποια στιγμή στη ζωή του καρκίνο του μαστού.

Η συχνότητά του είναι υψηλότερη στις χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου, στις οποίες μάλιστα η συχνότητα αυτή έχει αυξηθεί σε σχέση με τη δεκαετία του ’70. Η αύξηση αυτή αποδίδεται στις αλλαγές του τρόπου ζωής. Το ευχάριστο όμως είναι, πως η έχει επιτευχθεί σαφής μείωση των θανάτων από καρκίνο του μαστού.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε, πως η θνησιμότητα από τη νόσο αυτή έχει μειωθεί κατά 39% μεταξύ των ετών 1989 και 2015. Αυτή η τάση μείωσης συνεχίζεται και οφείλεται κατά κύριο λόγο στα προγράμματα πρόληψης, που οδηγούν στην έγκαιρη διάγνωση.

Στην Ελλάδα σε ετήσια βάση διαγιγνώσκονται περίπου 4.500 νέες περιπτώσεις καρκίνου του μαστού.

Ποια είναι τα συμπτώματα του καρκίνου του μαστού;
- Εμφάνιση ογκιδίου
- Οίδημα μέρους ή όλου του μαστού (χωρίς να ψηλαφάται ογκίδιο)
-Ερεθισμός του δέρματος ή όψη φλοιού πορτοκαλιού
- Μαστωδυνία
-Εισολκή της θηλής (η θηλή «γυρίζει» προς τα μέσα) ή αλλαγή της θέσης της ή του σχήματός της
- Ερυθρότητα, φολίδωση (γίνεται πιο «άγριο») ή πάχυνση του δέρματος
- Απέκκριμα της θηλής (εκροή υγρού διαφορετικού από το γάλα)
- Εμφάνιση ογκιδίου ή οιδήματος στην περιοχή της μασχάλης

Φυσικά όλα αυτά τα συμπτώματα συχνά συνδέονται με παθήσεις διάφορες του καρκίνου. Για το λόγο αυτό η εκτίμηση συνιστάται να γίνεται από τον ειδικό.

Πηγή: mothersblog.gr

Πρόσφατη μελέτη της ερευνητικής ομάδας και συνεργατών του Έλληνα Καθηγητή και προέδρου του τμήματος Παθολογίας της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης Dr. Γιάννη Αϋφαντή, έδειξε ευεργετικές ιδιότητες της βιταμίνης C που δημιουργούν ελπίδα για την αντιμετώπιση αιματολογικών καρκίνων. Η βιταμίνη C μπορεί να οδηγήσει σε ωρίμανση και θάνατο τα ελαττωματικά βλαστοκύτταρα του μυελού των οστών, τα οποία αλλιώς θα πολλαπλασιάζονταν για να προκαλέσουν καρκίνο του αίματος. Αυτό είναι το εύρημα μιας μελέτης που οδήγησε ερευνητές από το Κέντρο Καρκίνου Perlmutter στο NYU Langone Health, και δημοσιεύθηκε online στις 17 Αυγούστου στο κορυφαίο επστημονικό περιοδικό Cell.

Ορισμένες γενετικές αλλαγές είναι γνωστό ότι μειώνουν την ικανότητα ενός ενζύμου που ονομάζεται TET2 να καθοδηγήσει τα βλαστοκύτταρα να γίνουν ώριμα κύτταρα αίματος, τα οποία τελικά πεθαίνουν, σε πολλούς ασθενείς με ορισμένα είδη λευχαιμίας, λένε οι συγγραφείς. Η νέα μελέτη διαπίστωσε ότι η Βιταμίνη C ενεργοποιεί την ΤΕΤ2 σε ποντίκια που είναι ανεπαρκή για το συγκεκριμένο ένζυμο.

"Είμαστε ενθουσιασμένοι από την προοπτική η υψηλή δόση βιταμίνης C να γίνει μια ασφαλής θεραπεία για ασθένειες του αίματος που προκαλούνται από τα ανεπαρκή TET2 βλαστοκύτταρα, πιθανότατα σε συνδυασμό με άλλες στοχευμένες θεραπείες", λέει ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, ο  Benjamin Neel, MD, PhD, καθηγητής στο Τμήμα Ιατρικής και διευθυντής του Κέντρου Καρκίνου Perlmutter.

Οι μεταβολές στο γενετικό κώδικα (μεταλλάξεις) που μειώνουν τη λειτουργία της TET2 εντοπίζονται στο 10% των ασθενών με οξεία μυελογενή λευχαιμία (AML), 30% εκείνων με μορφή προ-λευχαιμίας που ονομάζεται μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο και σε σχεδόν 50% των ασθενών με χρόνια μυελομονοκυτταρική λευχαιμία. Τέτοιοι καρκίνοι προκαλούν αναιμία, κίνδυνο μόλυνσης και αιμορραγία καθώς τα ανώμαλα βλαστοκύτταρα πολλαπλασιάζονται στο μυελό των οστών μέχρι να επηρεάσουν την παραγωγή των κυττάρων του αίματος, ενώ ο αριθμός των περιπτώσεων αυξάνεται καθώς ο πληθυσμός μεγαλώνει.

Μαζί με αυτές τις ασθένειες, νέες δοκιμές δείχνουν ότι περίπου το 2,5% όλων των ασθενών με καρκίνο στις ΗΠΑ - ή περίπου 42.500 νέοι ασθενείς κάθε χρόνο - μπορεί να αναπτύξει μεταλλάξεις TET2, συμπεριλαμβανομένων μερικών λεμφωμάτων και συμπαγών όγκων, σύμφωνα με τους συγγραφείς.

Τα αποτελέσματα της μελέτης περιστρέφονται γύρω από τη σχέση μεταξύ του TET2 και της κυτοσίνης, ενός από τα τέσσερα "γράμματα" του κώδικα DNA στα γονίδια. Κάθε τύπος κυττάρων έχει τα ίδια γονίδια, αλλά το καθένα παίρνει διαφορετικές οδηγίες για να ενεργοποιήσει μόνο εκείνες που χρειάζονται σε ένα συγκεκριμένο δίκτυο. Αυτοί οι "επιγενετικοί" ρυθμιστικοί μηχανισμοί περιλαμβάνουν τη μεθυλίωση του DNA, την προσκόλληση ενός μικρού μορίου που ονομάζεται ομάδα μεθυλίου σε βάσεις κυτοσίνης οι οποίες σταματούν τη δράση του γονιδίου που τις περιέχει.

Η πρόσδεση και η απομάκρυνση των ομάδων μεθυλίου βελτιώνει επίσης την γονιδιακή έκφραση στα βλαστοκύτταρα, τα οποία μπορούν να ωριμάσουν, να εξειδικευτούν και να πολλαπλασιαστούν για να καταστούν μυϊκά, οστικά, νευρικά ή άλλα είδη κυττάρων. Αυτό συμβαίνει στην αρχή δημιουργίας του ανθρώπινου σώματος, αλλά ο μυελός των οστών διατηρεί τις δεξαμενές των βλαστικών κυττάρων μέχρι την ενηλικίωση, για να τα χρησιμοποιήσει σαν κύτταρα αντικατάστασης ανάλογα με τις ανάγκες. Στη λευχαιμία, δυσλειτουργία σε σήματα που φυσιολογικά δίνουν το ερέθισμα σε ένα βλαστοκύτταρο του αίματος να ωριμάσει, οδηγούν σε αδιάκοπο πολλαπλασιαμό και την παρεμπόδιση παραγωγής κανονικών λευκών αιμοσφαιρίων που απαιτούνται για την καταπολέμηση των λοιμώξεων.

Το ένζυμο που μελετήθηκε σε αυτή τη μελέτη, η Tet methylcytosine dioxygenase 2 (TET2), επιτρέπει οξείδωση των μεθυλομάδων που οδηγείο σε απομάκρυνσή τους από τις κυτοσίνες. Αυτή η "απομεθυλίωση" ενεργοποιεί τα γονίδια που οδηγούν τα βλαστοκύτταρα σε ωρίμανση και τελικά στην αντίστροφη μέτρηση για την αυτοκαταστροφή τους. Αυτό χρησιμεύει ως ένας μηχανισμός για την καταπολέμηση του καρκίνου, και αυτός ο μηχανισμός διαταράσσεται σε ασθενείς με καρκίνο του αίματος με μεταλλάξεις TET2, λέει ο καθηγητής Neel.

Για να προσδιοριστεί η επίδραση των μεταλλάξεων που μειώνουν τη λειτουργία TET2 σε ανώμαλα βλαστοκύτταρα, η ερευνητική ομάδα δημιούργησε γενετικά τροποποιημένα ποντίκια που επέτρεπαν την ελεγχόμενη ενεργοποίηση και απενεργοποίηση του γονιδίου TET2.

Όπως και στις φυσικά εμφανιζόμενες μεταλλάξεις της ΤΕΤ2 η απενεργοποίηση του ΤΕΤ2 σε ποντίκια διατάραξε τη φυσιολογική συμπεριφορά βλαστικών κυττάρων. Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτές οι αλλαγές αντιστράφηκαν όταν η έκφραση του TET2 αποκαταστάθηκε με ένα γενετικό τέχνασμα. Προηγούμενες εργασίες είχαν δείξει ότι η βιταμίνη C θα μπορούσε να διεγείρει τη δραστηριότητα της TET2 και των «συγγενών» της TET1 και TET3. Οι ερευνητές υπέθεσαν ότι οι υψηλές δόσεις βιταμίνης C, που μπορούν να χορηγηθούν μόνο ενδοφλεβίως, μπορεί να αναστρέψουν τα αποτελέσματα της ανεπάρκειας του TET2.

Πράγματι, διαπίστωσαν ότι η βιταμίνη C έκανε το ίδιο πράγμα με την γενετική αποκατάσταση της λειτουργίας του TET2. Με την προαγωγή της απομεθυλίωσης του DNA, οι υψηλές δόσεις θεραπείας με βιταμίνη C οδήγησαν βλαστοκύτταρα σε ωρίμανση και κατέστειλαν την ανάπτυξη βλαστικών κυττάρων καρκίνου λευχαιμίας από ανθρώπους που εμφυτεύτηκαν σε ποντίκια.

"Είναι ενδιαφέρον ότι διαπιστώσαμε επίσης ότι η θεραπεία με βιταμίνη C είχε επίδραση στα λευχαιμικά βλαστοκύτταρα που μοιάζει με βλάβη στο DNA τους", λέει η ερευνήτρια Luisa Cimmino, PhD, βοηθός καθηγητής στο Τμήμα Παθολογίας στο NYU Langone Health. "Για το λόγο αυτό, αποφασίσαμε να συνδυάσουμε τη βιταμίνη C με έναν αναστολέα PARP, έναν τύπο φαρμάκου που είναι γνωστό ότι προκαλεί καρκινικό κυτταρικό θάνατο παρεμποδίζοντας την αποκατάσταση της βλάβης του DNA και έχει ήδη εγκριθεί για τη θεραπεία ορισμένων ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο συνδυασμός των φαρμάκων είχε προθετική επίδραση στα βλαστοκύτταρα λευχαιμίας, οδηγώντας τα ταχύτερα προς τον κυτταρικό θάνατο. Τα αποτελέσματα δείχνουν επίσης ότι η βιταμίνη C θα μπορούσε να οδηγήσει τα λευχαιμικά βλαστοκύτταρα χωρίς μεταλλάξεις του TET2 προς το θάνατο, λέει η Δρ. Cimmino.

«Η ομάδα μας εργάζεται για τον εντοπισμό γενετικών αλλαγών που συμβάλλουν στον κίνδυνο για λευχαιμία σε σημαντικές ομάδες ασθενών,» λέει ο κύριος συγγραφέας της μελέτης Dr. Γιάννης Αϋφαντής. "Αυτή η μελέτη προσθέτει τη στόχευση της μη φυσιολογική απομεθυλίωσης που κάνει η ΤΕΤ2 στη λίστα των πιθανών νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων".

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πέντε απλά πράγματα που μπορούμε όλες να κάνουμε θα βοηθήσουν στην πρόληψη της νόσου.

Ας πουμε ναι

Στην αυτοεξέταση
Όλες οι γυναίκες θα πρέπει να κάνουμε αυτοψηλάφηση κάθε μήνα, λίγες μέρες μετά την περίοδο,όταν το στήθος δεν είναι πρησμένο και ευαίσθητο. Πώς γίνεται; Σηκώνετε το αριστερό χέρι ψηλά και με τα δάκτυλα του δεξιού χεριού εξετάζετε το αριστερό στήθος με κυκλική φορά πιέζοντας ελαφρά ώστε να αισθανθείτε τον ιστό από κάτω. Σχηματίστε έναν κύκλο, προχωρήστε ένα εκατοστό από την κορυφή του στήθους και σχηματίστε τον επόμενο κύκλο. Συνεχίστε έτσι ώσπου να φτάσετε στη θηλή. Ελέγξτε  την περιοχή κάτω από το στήθος και τη μασχάλη για τυχόν εξογκώματα. Επαναλάβετε στο δεξί στήθος.

Στη μαστογραφία
Από 40 ετών και πάνω πρέπει να υποβαλλόμαστε σε κλινική εξέταση ή και μαστογραφία μία φορά τον χρόνο. Αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό η μαστογραφία ξεκινά και 10 χρόνια νωρίτερα.

Στην άσκηση
Ακόμη και η ήπια σωματική άσκηση μειώνει αισθητά τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού.Με την άσκηση οξυγονώνονται καλύτερα τα κύτταρα του οργανισμού.

Στη σωστή διατροφή
Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ  οι γυναίκες που τρώνε πολύ κόκκινο κρέας και γαλακτομικά πλούσια σε λιπαρά διατρέχουν 38% μεγαλύτερο κίνδυνο να παρουσιάσουν καρκίνο του μαστού.

Στο θηλασμό
Όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα θηλάζουμε το παιδί τόσο θωρακίζουμε τον οργανισμό μας. Για κάθε μήνα θηλασμού το ποσοστό να νοσήσουμε από καρκίνο του στήθους μειώνεται κατά 2,4%.

Το μυστικό
Κόψτε το κάπνισμα! Έχει αποδειχθεί ότι το τσιγάρο επιβαρύνει τον οργανισμό και τον καθιστά πιο επιρρεπή στην εμφάνιση της  νόσου.

Πηγή: omorfamystika.gr


Τα 206 οστά του σώματός μας εξυπηρετούν διάφορους σκοπούς. Στηρίζουν και προστατεύουν εσωτερικά όργανα, για παράδειγμα το κρανίο προστατεύει τον εγκέφαλο και τα πλευρά προστατεύουν τους πνεύμονες. Οι μύες που προσφύονται στα οστά κινούν τα μέλη του σώματος. Ο μυελός των οστών, ο μαλακός, σπογγώδης ιστός στο εσωτερικό πολλών οστών, παράγει και αποθηκεύει κύτταρα του αίματος.

Σύμφωνα με την κοινωφελή μη κερδοσκοπική οργάνωση «Μείνε Δυνατός», περισσότερα από 100 διαφορετικά είδη καρκίνου μάς είναι γνωστά και όλα έχουν ένα κοινό γνώρισμα: Τα κύτταρα γίνονται «παθολογικά». Αυτά τα παθολογικά κύτταρα αναπτύσσονται και καταστρέφουν ιστούς του σώματος και είναι δυνατό να εξαπλωθούν και σε άλλα μέρη του, δηλαδή να κάνουν μεταστάσεις.

Τα υγιή κύτταρα που συνιστούν τους ανθρώπινους ιστούς αναπτύσσονται, διαιρούνται και αντικαθίστανται με μια φυσική τάξη. Αυτή η διαδικασία κρατά το σώμα σε καλή κατάσταση. Εάν τα κύτταρα χάσουν την ικανότητα να ελέγχουν τη διαίρεσή τους, αυξάνουν ταχέως και χωρίς καμιά τάξη, σχηματίζουν μεγάλη ποσότητα ιστού και η μάζα του επιπλέον ιστού λέγεται όγκος.

Οι όγκοι μπορεί να είναι καλοήθεις ή κακοήθεις:
- Οι καλοήθεις όγκοι δεν είναι καρκίνος. Δεν εξαπλώνονται σε άλλα μέρη του σώματος και σπάνια απειλούν τη ζωή. Οι καλοήθεις όγκοι συνήθως είναι δυνατό να αφαιρεθούν. Αν και οι καλοήθεις όγκοι των οστών μερικές φορές επανεμφανίζονται, μπορεί και πάλι να αφαιρεθούν με επιπρόσθετη εγχείρηση.
- Οι κακοήθεις όγκοι είναι καρκίνος. Μπορεί να καταλάβουν και να καταστρέψουν γειτονικούς υγιείς ιστούς και όργανα. Τα καρκινικά κύτταρα επίσης μπορεί να αποκολληθούν από τον όγκο και να εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο καρκίνος στα οστά μπορεί να εξαπλωθεί και σε άλλα μέρη του σώματος.

Καρκίνοι που ξεκινούν από τα οστά λέγονται πρωτογενείς καρκίνοι των οστών. Παρουσιάζονται κυρίως στα άνω και κάτω άκρα αλλά μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε οστό του σώματος. Τα παιδιά και οι νέοι εμφανίζουν πιο συχνά καρκίνο των οστών σε σύγκριση με τους ενήλικες.

Οι πρωτογενείς καρκίνοι των οστών λέγονται σαρκώματα. Υπάρχουν διάφοροι τύποι σαρκωμάτων. Καθένα εμφανίζεται σε διαφορετικό είδος οστίτη ιστού. Τα πιο συνηθισμένα είναι το οστεοσάρκωμα, το σάρκωμα Ewing και το χονδροσάρκωμα.

Το οστεοσάρκωμα είναι ο συνηθέστερος τύπος καρκίνου των οστών στους νέους. Συνήθως εμφανίζεται σε άτομα 10-25 ετών. Οι άνδρες προσβάλλονται πιο συχνά απ’ τις γυναίκες. Το οστεοσάρκωμα ξεκινά συχνά στα άκρα των οστών, απ’ όπου παράγεται νέος οστίτης ιστός καθώς μεγαλώνει το νεαρό άτομο. Συνήθως προσβάλλει τα μακρά οστά των άνω και κάτω άκρων.

Το σάρκωμα Ewing συνήθως εμφανίζεται σε άτομα μεταξύ 10 και 25 χρόνων. Πιο συχνά προσβαλλόμενοι θεωρούνται οι έφηβοι. Αυτός ο τύπος καρκίνου σχηματίζεται στο μέσο τμήμα (διάφυση) των μακρών οστών. Συνήθως προσβάλλει τα οστά της λεκάνης και τα μακρά οστά του μηρού και του βραχίονα. Εμφανίζεται επίσης στα πλευρά.

Το χονδροσάρκωμα απαντάται κυρίως στους ενήλικες. Αυτό το είδος όγκου σχηματίζεται στους χόνδρους, στον ελαστικό ιστό πλησίον των αρθρώσεων.

Άλλοι τύποι καρκίνου των οστών είναι τα ινοσαρκώματα, σι γιγαντοκυτταρικοί όγκοι των οστών και τα χονδρώματα. Αυτές οι σπάνιες περιπτώσεις καρκίνου συνήθως προσβάλουν άτομα ηλικίας άνω των 30 ετών.

Οι καρκίνοι που ξεκινούν απ’ τα οστά είναι αρκετά σπάνιοι. Αντίθετα, δεν είναι ασυνήθιστο να εξαπλωθεί καρκίνος από άλλα μέρη του σώματος στα οστά. Όταν συμβεί αυτό, η ασθένεια δεν λέγεται πλέον καρκίνος των οστών. Κάθε τύπος καρκίνου παίρνει το όνομά του από το όργανο ή τον ιστό του σώματος απ’ όπου ξεκίνησε. Η θεραπεία του καρκίνου που έχει εξαπλωθεί στα οστά εξαρτάται από το σημείο στο οποίο πρωτοεμφανίστηκε και από τον βαθμό της επέκτασής του.

Οι καρκίνοι που εμφανίζονται στους μυς, στον λιπώδη ιστό, στα νεύρα, στα αγγεία και σε άλλους τύπους συνδετικού και ερειστικού ιστού του σώματος λέγονται σαρκώματα των μαλακών μορίων. Προσβάλουν και παιδιά και ενήλικες.

Η λευχαιμία, το πολλαπλό μυέλωμα και το λέμφωμα είναι καρκίνοι που προέρχονται από κύτταρα που παράγονται στο μυελό των οστών. Είναι διαφορετικού είδους ασθένειες και όχι καρκίνοι των οστών.

Ποια είναι τα συμπτώματα του καρκίνου των οστών
Τα συμπτώματα του καρκίνου των οστών συνήθως εξελίσσονται αργά. Εξαρτώνται από το είδος, τη θέση και το μέγεθος του όγκου. Ο πόνος είναι το πιο συχνό σύμπτωμα του καρκίνου των οστών. Πολλές φορές ένα σκληρό, ελαφρά ευαίσθητο εξόγκωμα στο οστό μπορεί να ψηλαφηθεί κάτω από το δέρμα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις ο καρκίνος των οστών παρεμποδίζει τις φυσιολογικές κινήσεις των αρθρώσεων. Ο καρκίνος των οστών μπορεί να προκαλέσει κατάγματα στα οστά.

Τα παραπάνω συμπτώματα δεν είναι σίγουρα σημεία καρκίνου. Μπορεί να προκαλούνται από άλλα, λιγότερο σοβαρά προβλήματα. Μόνο ένας γιατρός μπορεί να διαγνώσει με σιγουριά.

Πως γίνεται η διάγνωση του καρκίνου των οστών
Για να διαγνωστεί ο καρκίνος των οστών, ο γιατρός κάνει ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς και της οικογένειάς του και εκτελεί μια πλήρη φυσική εξέταση. Συνήθως ζητά την διεξαγωγή γενικών εξετάσεων αίματος και ακτινογραφιών. Οι ακτινογραφίες είναι δυνατό να δείξουν η θέση, το μέγεθος και το περίγραμμα ενός όγκου των οστών. Στις ακτίνες Χ οι καλοήθεις όγκοι συνήθως μοιάζουν στρογγυλοί και λείοι, με ομαλά όρια. Οι καρκίνοι των οστών συνήθως έχουν παράξενα σχήματα με ασαφή όρια.

Εάν οι ακτίνες Χ δείξουν έναν πιθανό καρκίνο, τότε μπορούν να γίνουν μερικές από τις ακόλουθες εξετάσεις. Αυτές οι εξετάσεις θα δείξουν εάν ο όγκος έχει ήδη αρχίσει να εξαπλώνεται.

- Σπινθηρογράφημα οστών: Περιγράφει το μέγεθος, το σχήμα και τη θέση των παθολογικών περιοχών στα οστά. Ένα μικρό ποσό ραδιενεργού υλικού εισάγεται στην κυκλοφορία και ανιχνεύεται με τη βοήθεια ενός ειδικού οργάνου που ονομάζεται scanner (ανιχνευτής).
- Αξονική τομογραφία (CT ή CAT scan): Είναι μια εξέταση βασιζόμενη στις ακτίνες Χ η οποία δίνει λεπτομερείς εικόνες εγκάρσιων τομών του σώματος. Οι εικόνες αυτές συντίθενται με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή.
- Μαγνητική τομογραφία (MRI): Επίσης συνθέτει λεπτομερείς εικόνες εγκάρσιων και επιμήκων τομών του σώματος. Η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιεί έναν ισχυρότατο μαγνήτη συνδεδεμένο με ηλεκτρονικό υπολογιστή.
- Αγγειογραφίες: Είναι ειδικές ακτινογραφίες των αγγείων. Μια χρωστική που ανιχνεύεται με ακτίνες Χ εισάγεται στην κυκλοφορία του αίματος, οπότε τα αγγεία διαγράφονται λεπτομερέστερα. Η εξέταση αυτή βοηθά και στη μελέτη της διαδικασίας της χειρουργικής επέμβασης.

Η βιοψία είναι ο μοναδικός σίγουρος τρόπος πιστοποίησης της ύπαρξης καρκίνου. Οι βιοψίες γίνονται καλύτερα σε ένα νοσοκομείο όπου βρίσκονται εξειδικευμένοι γιατροί για τη διάγνωση καρκίνου των οστών. Ο γιατρός αφαιρεί ένα δείγμα ιστού από τον όγκο και στη συνέχεια ένας παθολογοανατόμος παρατηρεί τον ιστό κάτω από το μικροσκόπιο. Εάν βρεθεί καρκίνος, ο παθολογοανατόμος μπορεί να διαγνώσει τον τύπο του καρκίνου (σαρκώματος) και να κρίνει εάν θα αναπτυχθεί αργά ή γρήγορα.

Εάν τεθεί διάγνωση καρκίνου των οστών, είναι αναγκαίο να γνωρίζει ο γιατρός ακριβώς το σημείο που βρίσκεται και εάν έχει εξαπλωθεί από το αρχικό του σημείο εμφάνισης. Αυτή η πληροφορία είναι αναγκαία για τον προγραμματισμό της θεραπείας. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων, ακτινογραφιών, τομογραφιών και της βιοψίας χρησιμοποιούνται στη σταδιοποίηση του καρκίνου. Το στάδιο του καρκίνου δείχνει εάν η ασθένεια έχει εξαπλωθεί και την ποσότητα του ιστού που έχει προσβληθεί.

Πηγή: onmed.gr

Αν και κατά κανόνα δεν σκεφτόμαστε τον καρκίνο ως μια μεταδοτική ασθένεια, υπάρχουν ορισμένες μορφές καρκίνου που προκαλούνται από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV), ο οποίος μπορεί να μεταδοθεί σεξουαλικά.

Αυτό κατ' επέκταση σημαίνει ότι ο καρκίνος (τουλάχιστον κάποια είδη) μπορεί να μεταδοθεί με την σεξουαλική επαφή.

Δείτε 5 είδη καρκίνου που προκαλούνται από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων, ο οποίος με την σειρά του μπορεί να εξαπλωθεί και να συναφθεί μέσω της σεξουαλικής επαφής:

Καρκίνος του στόματος
Αυτό το είδος αφορά καρκίνους που εμφανίζονται στο κεφάλι, το στόμα και τον λαιμό. Σύμφωνα με το αμερικανικό Ίδρυμα για τον Καρκίνο του Στόματος, περίπου 48.000 Αμερικανοί διαγιγνώσκονται με καρκίνο του στόματος κάθε χρόνο, εκ των οποίων, περίπου οι 9.500 πεθαίνουν. Ανάλογα με την μορφή του καρκίνου του στόματος, τα πρώτα σημάδια μπορεί να περιλαμβάνουν μη φυσιολογικές νεοπλασίες (εξογκώματα). Χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία είναι οι πιο κοινές επιλογές θεραπείας για αυτές τις μορφές καρκίνου.

Ο ιός HPV είναι η κύρια αιτία του καρκίνου του λάρυγγα. Όταν ο ιός έρχεται σε επαφή με τα επιθηλιακά κύτταρα του δέρματος και των βλεννογόνων μέσω του στοματικού σεξ, μπορεί να προκαλέσει τον σχηματισμό καρκινικών όγκων. Ευτυχώς, σύμφωνα με τους ειδικούς, οι στοματικοί καρκίνοι που προκαλούνται από τον ιό HPV ανταποκρίνονται πολύ καλά στις υπάρχουσες θεραπευτικές επιλογές από όλες τις μορφές καρκίνου του στόματος.

Καρκίνος του ορθού (πρωκτού)
Στην περίπτωση του καρκίνου του πρωκτού, τα κακοήθη κύτταρα σχηματίζονται στους ιστούς του πρωκτού. Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ, ο ιός HPV αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του πρωκτού και ειδικά του πρωκτικού καρκίνου πλακωδών κυττάρων, που είναι και η πιο κοινή μορφή καρκίνου, ο οποίος συνδέεται με λοιμώξεις από τον ιό HPV.

Τα συμπτώματα στον καρκίνου του πρωκτού περιλαμβάνουν πρωκτική αιμορραγία, εξογκώματα κοντά στον πρωκτό και αλλαγές στις συνήθεις κινήσεις του εντέρου. Ανάλογα με το στάδιο στο οποίο βρίσκεται, ο καρκίνος του πρωκτού αντιμετωπίζεται με χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία, ή/και χημειοθεραπεία.

Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας
Κάποτε ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας ήταν η υπ' αριθμόν ένα αιτία θανάτου από καρκίνο στις γυναίκες των ΗΠΑ, αλλά οι βελτιωμένες μέθοδοι διάγνωσης, χάρη στην ευρεία χρήση του τεστ Παπανικολάου, μείωσε δραστικά τα θύματα από τον εν λόγω καρκίνο. Δυστυχώς, όμως, αυτός ο καρκίνος συνήθως δεν έχει εξωτερικά συμπτώματα στα αρχικά του στάδια και αυτό κάνει την τακτική εξέταση με τεστ Παπανικολάου πάρα πολύ σημαντική.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, μια γυναίκα πρέπει πρώτα να έχει προσβληθεί από τον ιό HPV, για να αναπτύξει καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Παρά το γεγονός ότι μπορεί να είναι πιθανό να μεταδοθεί και από ερωτικά “βοηθήματα” (δονητές κλπ), ακόμα και από όργανα γυμναστικής, ο πιο συνηθισμένος τρόπος για να κολλήσει μια γυναίκα τον ιό HPV είναι η σεξουαλική επαφή με έναν ήδη μολυσμένο σύντροφο. Ανάλογα με το στάδιο του καρκίνου, ο καρκίνος του τραχήλου συνήθως αντιμετωπίζεται με ακτινοβολία, ή χημειοθεραπεία.

Καρκίνος στο πέος
Αν και δεν είναι τόσο κοινός, ή γνωστός όπως ο καρκίνος του προστάτη, εκείνος του πέους είναι επίσης ένας καρκίνος των αναπαραγωγικών οργάνων. Σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, μόνο στις ΗΠΑ υπάρχουν περίπου 2.030 νέες περιπτώσεις καρκίνου του πέους κάθε χρόνο και 340 θάνατοι.

Το ερευνητικό ίδρυμα Cancer Research UK αναφέρει ότι αν και ο ιός HPV δεν είναι η μόνη αιτία για τον καρκίνο του πέους, το 47% των ανδρών με καρκίνο του πέους έχει επίσης λοιμώξεις από HPV. Τα συμπτώματα του καρκίνου στο πέος περιλαμβάνουν πληγές, ερυθρότητα, ερεθισμό, εκκρίσεις, αιμορραγία, ή εξόγκωμα στο πέος. Ο καρκίνος αυτός μπορεί να αντιμετωπιστεί είτε μέσω της χειρουργικής επέμβασης για την αφαίρεση του όγκου, είτε με ακτινοβολία.

Καρκίνος του κόλπου/αιδοίου
Ο καρκίνος του κόλπου περιλαμβάνει τόσο τον καρκίνο του κολπικού καναλιού, όσο και εκείνον του αιδοίου και θεωρείται καρκίνος των εξωτερικών γυναικείων γεννητικών οργάνων. Σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, περισσότερο από το ήμισυ του συνόλου των καρκίνων του αιδοίου σχετίζονται με μολύνσεις HPV, οι οποίες με την σειρά τους αυξάνουν επίσης τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του κόλπου.

Αν και υπάρχουν κάποιες ενδείξεις για εναλλακτικές οδούς μόλυνσης από τον ιό HPV, προς το παρόν, ο μόνος αποδεδειγμένος τρόπος να συλληφθεί ο ιός είναι μέσω της σεξουαλικής δραστηριότητας.

Τα πρώτα συμπτώματα του καρκίνου του κόλπου και του αιδοίου περιλαμβάνουν ανώμαλη αιμορραγία και εξογκώματα, αλλά δεν υπάρχει κάποιο πρότυπο τεστ για τον εν λόγω καρκίνο. Και οι δύο αυτοί καρκίνοι είναι ιδιαίτερα θεραπεύσιμοι, όταν εντοπίζονται εγκαίρως, συνήθως μέσω ακτινοβολίας, ή χημειοθεραπείας.

Πηγή: iatropedia.gr

 

Πολλές γυναίκες κάνουν μανικιούρ σε εβδομαδιαία βάση, προκειμένου να έχουν περιποιημένα άκρα.

Σύμφωνα με τους δερματολόγους, πρόκειται για μία συνήθεια που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για μόλυνση ή ακόμη και καρκίνο του δέρματος.

Μία τεχνική που χρησιμοποιείται ευρέως τα τελευταία χρόνια και είναι πολύ δημοφιλής είναι το ημιμόνιμο μανικιούρ ή μανικιούρ με τζελ, στο οποίο χρησιμοποιούνται ακτίνες UV, προκειμένου το βερνίκι να διαρκέσει περισσότερο και να μην ξεφλουδίζει.

Η έκθεση όμως στις επικίνδυνες ακτίνες μπορεί να προκαλέσει πρόωρη γήρανση της επιδερμίδας ή καρκίνο του δέρματος.

Ακόμη και το παραδοσιακό μανικιούρ, κατά το οποίο χρησιμοποιούνται διάφορα εργαλεία λείανσης των νυχιών και κοψίματος των παρανυχίδων εκθέτουν το δέρμα σε διάφορα βακτήρια και μύξητες.

Οι δερματολόγοι Marie Jhin και Jackie Dosal, που εργάζονται στη Φλόριντα των ΗΠΑ, δίνουν συμβουλές στη MailOnline για να διατηρήσετε την υγεία των νυχιών και του δέρματος, κατά το μανικιούρ.

Ημιμόνιμο - Μανικιούρ με τζελ
Η ακτινοβολία που χρησιμοποιείται στο μανικιούρ με τζελ είναι τόσο χαμηλή, που είναι απίθανο να προκαλέσει καρκίνο. Ωστόσο, όσο περισσότερο εκτίθεται κάποιος σε αυτή, τόσο μεγαλώνει ο κίνδυνος. Η ακτινοβολία λειτουργεί αθροιστικά σε ότι αφορά τις επιπτώσεις στο δέρμα. Όσο λιγότερο εκτίθεται κάποιος σε αυτή, τόσο λιγότερο κινδυνεύει. Εάν δεν μπορείτε να αποχωριστείτε τη συνήθεια του μανικιούρ, οι ειδικοί συμβουλεύουν να το κάνετε κάθε δεύτερη εβδομάδα και να ζητάτε να σας φορούν ειδικά γάντια που καλύπτουν το μεγαλύτερο τμήμα των χεριών. Είναι επίσης απαραίτητο να φοράτε αντηλιακή κρέμα στα χέρια.

Πετσάκια
Τα πετσάκια προστατεύουν τα νύχια και όταν τα κόβετε τα αφήνετε εκτεθειμένα σε εξωτερικούς παράγοντες όπως βακτήρια και μύκητες. Οι δερματολόγοι συστήνουν να μην κόβετε τα πετσάκια των νυχιών αλλά να ζητάτε από την αισθητικό να τα σπρώχνει με το ειδικό εργαλείο.

Βρώμικα εργαλεία
Ένας άλλος κίνδυνος για τον οποίο προειδοποιούν οι δερματολόγοι είναι η μη απολύμανση των εργαλείων μανικιούρ που χρησιμοποιούνται στα κέντρα αισθητικής. Οι ειδικοί συστήνουν να ζητάτε ο καθαρισμός να γίνεται μπροστά σας ή να τσεκάρετε ότι τα εργαλεία βγαίνουν από σφραγισμένη συσκευασία. Κάποιοι άνθρωποι προτιμούν να χρησιμοποιούν τα δικά τους εργαλεία, τα οποία φέρνουν από το σπίτι τους, προκειμένου να είναι σίγουροι ότι έχουν καθαριστεί σωστά.

Πηγή: onmed.gr

Η χημειοθεραπεία ασφαλώς μπορεί να συρρικνώσει άμεσα τους όγκους. Είναι δυνατό όμως στη συνέχεια να επιδεινώσει τον καρκίνο, εξαπλώνοντας τις μεταστάσεις του στο σώμα του ασθενούς. Επιστήμονες στις ΗΠΑ, με επικεφαλής έναν Έλληνα, έδειξαν με ποιούς βιολογικούς μηχανισμούς μπορεί η χημειοθεραπεία να γυρίσει «μπούμερανγκ» στην περίπτωση του καρκίνου του μαστού.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Γιώργο Καραγιάννη του Κολλεγίου Ιατρικής 'Αλμπερτ Αϊνστάιν στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό "Science Translational Medicine", μελέτησαν σε 20 ασθενείς και σε πειραματόζωα την επίπτωση της χημειοθεραπείας στο λεγόμενο «μικροπεριβάλλον του όγκου της μετάστασης» (γνωστό και ως ΤΜΕΜ).

Οι γιατροί μπορούν να προβλέψουν αν οι καρκίνοι θα γίνουν επιθετικοί και μεταστατικοί, μελετώντας το ΤΜΕΜ. Η νέα μελέτη, στην οποία αξιολογήθηκαν δύο διαφορετικά ευρέως χρησιμοποιούμενα σχήματα χημειοθεραπειών (με παξιτακλέλη και ένα συνδυασμό δοξορουμπικίνης-κυκλοφωσφαμίδης), έδειξε ότι η χημειοθεραπεία όντως μπορεί να αυξήσει τις περιοχές ΤΜΕΜ και τα καρκινικά κύτταρα, τόσο στην κυκλοφορία του αίματος όσο και στους πνεύμονες. Ο κ. Καραγιάννης δήλωσε ότι χρειάζονται περαιτέρω μελέτες για να αναπτυχθούν φάρμακα που θα αναστέλλουν την ανάπτυξη των ΤΜΕΜ, προκειμένου να βελτιωθούν τα κλινικά οφέλη της χημειοθεραπείας. Σε κάθε περίπτωση, όπως είπε, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθουνται στη διάρκεια της χημειοθεραπείας, μήπως η τελευταία ενεργοποιήσει τον μηχανισμό εξάπλωσης του καρκίνου στο σώμα τους. Σε αυτή την περίπτωση, πρότεινε τη διακοπή της χημειοθεραπείας και την καταφυγή στην χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση των όγκων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι φυσικοί παράγοντες που σχετίζονται με την ανάπτυξη καρκίνων είναι η υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία και η ιονίζουσα ακτινοβολία.

Ήλιος & καρκίνος
Ο ήλιος είναι πηγή ζωής. Έχει μικροβιοκτόνες ιδιότητες και μετατρέπει την προβιταμίνη D σε βιταμίνη D, δυναμώνει την όραση, προκαλεί ευφορία και αισιοδοξία στα παιδιά αλλά και στους ενήλικες.

Η αλόγιστη έκθεση στα «χάδια» του ήλιου μπορεί ωστόσο να επιφέρει βλάβες στο ανθρώπινο δέρμα. Η ηλιακή ακτινοβολία αποτελείται από υπέρυθρες ορατές και υπεριώδεις ακτίνες. Ανάλογα με το μήκος κύματος οι υπεριώδεις ακτίνες διακρίνονται σε Α και Β (UVA, UVB). Η ακτινοβολία UVA ευθύνεται για τον καρκίνο.

Έτσι η αλόγιστη έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία UVA μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη διαφόρων τύπων καρκίνου του δέρματος όπως το μελάνωμα. Ο κίνδυνος αυτός είναι πολύ μεγαλύτερος σε άνδρες που πάσχουν από μελαγχρωματική ξηροδερμία και μελαγχρωματικούς σπίλους. Τα τελευταία χρόνια η επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας είναι πολύ μεγαλύτερη λόγω της έλλειψης όζοντος στην ατμόσφαιρα.

Ακτινοβολία & καρκίνος
Η ιονίζουσα ακτινοβολία έχει πλέον τεκμηριωθεί ως αιτία της λευχαιμίας από μελέτες που έχουν γίνει σε επιζήσαντες του ατομικού βομβαρδισμού της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι και σε εργαζόμενους σε πυρηνικά εργοστάσια που εκτέθηκαν σε ακτινοβολία (ατυχήματα). Οι καρκίνοι που αναπτύσσονται είναι οι λευχαιμίες, τα λεμφώματα, ο καρκίνος του θυροειδούς, ο καρκίνος του δέρματος, τα σαρκώματα μαλακών μορίων και οστών, ο όγκος εγκέφαλου και ο καρκίνος του πνεύμονα.

Ο λανθάνων χρόνος που απαιτείται για την εκδήλωση της νεοπλασίας είναι διαφορετικός για κάθε είδος καρκίνου. Έτσι, λευχαιμία μπορεί να εμφανιστεί μετά από 8 χρόνια ακτινοβολίας, ενώ καρκίνος θυροειδούς μετά από 20 χρόνια. Από μελέτες σε παιδιά που επέζησαν του ατομικού βομβαρδισμού στην Ιαπωνία , η αιχμή της λευχαιμίας εμφανίστηκε 5 χρόνια μετά την έκθεση στην ακτινοβολία. Σε διάστημα 15-20 χρόνια μετά από την έκρηξη παρατηρήθηκε μεγάλη αύξηση του καρκίνου του θυροειδούς. Η ακτινοβολία δεν βλάπτει μόνο τα σωματικά κύτταρα αλλά και τα αρχέγονα γεννητικά, με αποτέλεσμα οι βλάβες στα χρωματοσώματα να εκδηλωθούν και στις επόμενες γενιές.

Στις ακτινοδιαδιαγνωστικές μεθόδους που εφαρμόζονται στα νοσοκομεία δεν έχει βρεθεί η ελάχιστη ιδανική δόση. Σε μελέτη που έγινε για να ελεγχθεί η σχέση δόσης ακτίνων Χ και εμφάνισης καρκίνου, βρέθηκε ότι η σχέση αυτή είναι γραμμική. Έτσι, ο διπλασιασμός της δόσης διπλασιάζει τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου ενώ αντίθετα η ελάττωση της δόσης μειώνει τον κίνδυνο καρκινογένεσης.

Το ραδόνιο εκπέμπει σωμάτια που βρίσκονται στο έδαφος, σε ορυχεία και σε σπίτια κατασκευασμένα από πέτρες. Επιδημιολογικές έρευνες σε εργαζόμενους που κατοικούσαν κοντά σε περιοχές που υπήρχαν κοιτάσματα ουρανίου έδειξαν υψηλές συχνότητες καρκίνου του πνεύμονα.

Στην Ελλάδα περιοχές που εκπέμπουν ραδιενέργεια από το έδαφος είναι η Καβάλα, η Θάσος και η Μυτιλήνη. Η μέση τιμή της ραδιενεργού δόσης που προέρχεται απ’ όλες τις φυσικές πηγές είναι 2.500 msv. Το 10% προέρχεται από κοσμική ακτινοβολία και το υπόλοιπο 90% από επίγειες πηγές (ραδόνιο, ακτίνες Χ, νερό, τροφή, χώμα, βράχια).

Ένα ποσοστό 13% των γήινων πηγών ακτινοβολίας οφείλεται σε ανθρώπινες δραστηριότητες όπως πυρηνικά ατυχήματα (Τσερνομπίλ), ακτινοδιαγνωστικές μέθοδοι, τηλεόραση, αεροπορικά ταξίδια.

Η τηλεόραση, εκτός από την ιονίζουσα ακτινοβολία (σωμάτια), εκπέμπει και ηλεκτρομαγνητικά κύματα που δρουν αθροιστικά όπως οι άλλες ηλεκτρικές συσκευές (υπολογιστές, φούρνοι μαγνητικών κυμάτων) και ηλεκτροφόρα καλώδια υψηλής τάσεως. Αμερικανοί ερευνητές απέδειξαν ότι σε παιδιά με λευχαιμία το μεγαλύτερο ποσοστό κατοικούσαν κοντά σε μετασχηματιστές και καλώδια υψηλής τάσης.

Έχει μετρηθεί η ραδιενέργεια σε ύψος 40.000 πόδια και έχει βρεθεί 100 φορές μεγαλύτερη απ’ ότι στο έδαφος. Τα αεροπλάνα που πετάνε σε μεγάλο ύψος επομένως δέχονται πολύ μεγαλύτερη ακτινοβολία απ’ ότι τα αεροπλάνα που πετάνε σε χαμηλό ύψος. Τα μέλη των αεροπορικών πληρωμάτων δέχονται 900 milirem ακτινοβολίας τον χρόνο.

Πηγή: onmed.gr

Μετά τον βρετανό καρκινοπαθή που κατέκτησε την κορυφή του Έβερεστ, δέκα ασθενείς από διάφορες χώρες, οι οποίοι είχαν κάνει μεταμόσχευση πνευμόνων στην Αυστρία, κατάφεραν στη συνέχεια -με συνοδεία ιατρικού προσωπικού- να ανέβουν στο όρος Κλιμάντζαρο στην Τανζανία της ανατολικής Αφρικής, σε υψόμετρο 5.895 μέτρων, για να αποδείξουν ότι πλέον είχαν κερδίσει μια νέα ζωή.

Η αποστολή των γιατρών και των ασθενών του Ιατρικού Πανεπιστημίου και του Γενικού Νοσοκομείου της Βιέννης, η οποία έγινε τον Ιούνιο και παρουσιάσθηκε σε σχετική συνέντευξη, συνέλλεξε πληθώρα ιατρικών στοιχείων, που θα αναλυθούν περαιτέρω και πό τα οποία θα προκύψουν αρκετές επιστημονικές δημοσιεύσεις. Οι δέκα ασθενείς ηλικίας 23 έως 63 ετών, που συνοδεύονταν από 24 γιατρούς, νοσοκόμους και φυσιοθεραπευτές, είχαν όλοι υποβληθεί σε μεταμόσχευση πνευμόνων κατά τα τελευταία 15 χρόνια, ενώ ο ένας και σε μεταμόσχευση ήπατος.

Κάθε μέρα, στη διάρκεια της ανάβασης, οι ασθενείς εξετάζονταν από το ιατρικό προσωπικό, το οποίο παράλληλα διεξήγαγε διάφορα επιστημονικά τεστ. Σε υψόμετρο 4.000 μέτρων δύο από τους ασθενείς είχαν φθάσει στα όρια της αντοχής τους και έπρεπε να επιστρέψουν πίσω, ενώ οι υπόλοιποι οκτώ συνέχισαν και έφθασαν στην κορυφή του Κιλιμάντζαρο, που είναι το υψηλότερο αφρικανικό βουνό.Κανένας ασθενής δεν εμφάνισε κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας, με εξαίρεση κάποια αναμενόμενα προβλήματα όπως ναυτίας, πονοκεφάλων και αϋπνίας λόγω του μεγάλου υψομέτρου.

Την πρωτοβουλία για την ανάβαση είχε ο πνευμονολόγος Πέτερ Γιακς του Τμήματος Χειρουργικής. «Η αποστολή είναι απόδειξη ότι, ακόμη και μετά από μια σοβαρή πάθηση και μια σημαντική χειρουργική επέμβαση όπως είναι η μεταμόσχευση των πνευμόνων, είναι δυνατό να ζήσει κανείς μια δραστήρια ζωή ξανά», δήλωσε ο ίδιος.

«Η ποιότητα ζωής και το επίπεδο φυσικής κατάστασης που μπορούν να επιτευχθούν μετά από μία μεταμόσχευση πνευμόνων, είναι απίστευτα καλά», πρόσθεσε ο Βάλτερ Κλεπέτκο, επικεφαλής του Τμήματος Θωρακοχειρουργικής.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι γυναίκες που είχαν κάποτε διαγνωσθεί με καρκίνο αλλά επιβίωσαν ύστερα από τη σχετική θεραπεία, έχουν 38% μικρότερη πιθανότητα να μείνουν έγκυες, σύμφωνα με νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Μέχρι σήμερα ήταν γνωστό ότι η αντικαρκινική θεραπεία (χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία) μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη γονιμότητα, αλλά είναι η πρώτη φορά που μια μελέτη καταλήγει σε συγκεκριμένη εκτίμηση.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρίτσαρντ Άντερσον, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας στη Γενεύη, ανέλυσαν στοιχεία για 23.200 καρκινοπαθείς στη Σκωτία, στις οποίες η νόσος είχε διαγνωσθεί έως την ηλικία των 39 ετών.

Με βάση συγκριτικά στοιχεία από τον γενικό πληθυσμό, οι συνολικές γεννήσεις από αυτή την ομάδα γυναικών σε διάστημα 30ετίας θα έπρεπε να είναι σχεδόν 11.000, αλλά ήσαν 6.627 (38% λιγότερες των αναμενομένων).

Μεταξύ των γυναικών που ποτέ δεν είχαν μείνει έγκυες πριν τη διάγνωση του καρκίνου, 21% όσων επιβίωσαν μετά τη θεραπεία έμειναν τελικά έγκυες για πρώτη φορά, έναντι ποσοστού 39% στο γενικό πληθυσμό των γυναικών. Συνεπώς μια γυναίκα που είχε καρκίνο και έκανε θεραπεία, έχει περίπου τις μισές πιθανότητες να μείνει έγκυος για πρώτη φορά. Η μείωση των πιθανοτήτων είναι μικρότερη (σχεδόν 40%), αν η γυναίκα είχε ήδη μείνει έγκυος πριν τη διάγνωση του καρκίνου.

Η επίπτωση στη γονιμότητα αφορά σχεδόν όλες τις μορφές καρκίνου, αν και όχι στον ίδιο βαθμό. Η χημειοθεραπεία των γυναικολογικών καρκίνων μπορεί να κάνει ζημιά στις ωοθήκες, ενώ η ακτινοθεραπεία στις ωοθήκες, στη μήτρα και στα κέντρα του εγκεφάλου που ελέγχουν την αναπαραγωγή.

Με το πέρασμα του χρόνου αυξάνεται συνεχώς το ποσοστό και το προσδόκιμο επιβίωσης των καρκινοπαθών. Παράλληλα, βελτιώνονται και γίνονται πιο δημοφιλείς οι τεχνικές ψύξης και κρυοσυντήρησης των ωαρίων και του ιστού ωοθήκης πριν την έναρξη της αντικαρκινικής θεραπείας, με στόχο τη διασφάλιση της γονιμότητας της γυναίκας μετά τη θεραπεία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ