200 1100 
 

Ένας καλός τρόπος για να ανακαλύψετε ποιες τροφές ευθύνονται για την ημικρανία σας είναι να τηρείτε ένα διατροφικό ημερολόγιο. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι φταίει η τελευταία τροφή που καταναλώσατε πριν εκδηλώσετε την ημικρανία.
Η σοκολάτα έχει κατηγορηθεί ότι πυροδοτεί τις ημικρανίες, νεώτερες μελέτες όμως έχουν δείξει ότι τελικά η σοκολάτα μπορεί να τις προλάβει.
Καφές. Αν δεν πίνετε συχνά καφέ, ένας ή δυο καφέδες την εβδομάδα μπορούν να συμβάλουν στην πρόληψη των ημικρανιών. Αν όμως πίνετε καθημερινά καφέ, η παράλειψη του πρωινού καφέ μπορεί να πυροδοτήσει την εμφάνισή της.
Γλουταμινικό μονονάτριο. Είναι ένα πρόσθετο γεύσης που χρησιμοποιείται στην ασιατική κουζίνα. Κάποιοι το έχουν κατηγορήσει για τις ημικρανίες τους, αλλά οι μελέτες δεν το επιβεβαιώνουν.
Μπύρα. Η μπύρα ντραφτ έχει 25 φορές περισσότερη τυραμίνη (την ουσία που προκαλεί τις ημικρανίες) σε σχέση με τη μπύρα στο μπουκάλι. Προσοχή λοιπόν στην επιλογή!
Κρασί. Είναι πολλοί εκείνοι που ισχυρίζονται ότι τους προκαλεί ημικρανία, ιταλική μελέτη ωστόσο, σε δείγμα 300 ατόμων έδειξε ότι δεν υπάρχει καμία σχέση ανάμεσα στην κατανάλωση κρασιού και τις ημικρανίες.
Τυριά. Ειδικά τα ωριμασμένα, έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε τυραμίνη, που θεωρείται ότι προκαλεί τις ημικρανίες. Τα πιο ελαφριά τυριά, όπως η μοτσαρέλα και η ρικότα δεν έχουν τα ίδια αποτελέσματα.
Σαλάμι. Και τα επεξεργασμένα κρέατα περιέχουν τυραμίνη. Αν ωστόσο δεν έχετε ευαισθησία στην τυραμίνη, αυτό δεν σημαίνει πως θα πρέπει να απαρνηθείτε τις αγαπημένες σας λιχουδιές.

Κατηγορία ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Ο πονοκέφαλος που επηρεάζει την αριστερή πλευρά του κεφαλιού μπορεί να είναι ανησυχητικός, αν η αιτία είναι άγνωστη. Η κατανόηση των τύπων πονοκεφάλου που προκαλούν πόνο στην αριστερή πλευρά εξηγεί τον πόνο και μας βοηθάει να ακολουθήσουμε την σωστή θεραπεία.

Ο πονοκέφαλος (κεφαλαλγία) επηρεάζει περίπου το 50% των ενηλίκων σε όλο τον κόσμο. Οι περισσότεροι είναι γνωστοί ως πρωτογενείς πονοκέφαλοι, καθώς δεν υπάρχει υποκείμενος τραυματισμός, ή άλλη πάθηση. Μόνο ένα μικρό ποσοστό πονοκεφάλων προκαλείται από κάτι πιο σοβαρό.

Είναι σημαντικό να γνωρίζετε τη διαφορά μεταξύ των συμπτωμάτων ενός πρωτοπαθούς πονοκεφάλου και μιας πιο σοβαρής κατάστασης. Αυτό το άρθρο εξετάζει τα συμπτώματα, τις αιτίες και τις θεραπείες για όλους τους τύπους πονοκεφάλων στην αριστερή πλευρά.

Πονοκέφαλος: Ποιοι τύποι κεφαλαλγίας επηρεάζουν την αριστερή πλευρά

Ορισμένοι πονοκέφαλοι στην αριστερή πλευρά μπορεί να προκληθούν από πιο σοβαρές υποκείμενες συνθήκες.

Τύποι πρωτογενούς κεφαλαλγίας
Ο πρωτογενής πονοκέφαλος στην αριστερή πλευρά μπορεί να οφείλεται σε:
- Ημικρανία
- Πονοκέφαλος τάσης
- Αθροιστικός πονοκέφαλος

Υποκείμενες συνθήκες
Οι υποκείμενες παθήσεις που μπορεί να προκαλέσουν πονοκέφαλο στην αριστερή πλευρά περιλαμβάνουν:
- Κάποιον τραυματισμό
- Κάποια φλεγμονώδη νόσο
- Κάποια βλάβη στα αιμοφόρα αγγεία
- Υπερβολική χρήση φαρμάκων
- Ιγμορίτιδα

Πρωτογενής πονοκέφαλος: Αιτίες και συμπτώματα
Τα αίτια και τα συμπτώματα κάθε σχετικού τύπου πρωτοπαθούς κεφαλαλγίας εξετάζονται παρακάτω.

Ημικρανία
Ένας πονοκέφαλος στην αριστερή πλευρά μπορεί να προκληθεί από ημικρανία. Οι ημικρανίες επηρεάζουν το 12% των ανθρώπων στις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι πιο συχνές στις γυναίκες από τους άνδρες.

Οι ημικρανίες χαρακτηρίζονται από σοβαρό πονοκέφαλο συνήθως στη μία πλευρά του κεφαλιού. Ο πόνος μπορεί να αρχίσει γύρω από το μάτι ή τους κροτάφους και στη συνέχεια να εξαπλωθεί στο υπόλοιπο κεφάλι.

Για να θεωρηθεί ημικρανία, ο πονοκέφαλος θα πρέπει να συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα συμπτώματα:
- Αλλαγές στην όραση
- Ναυτία και έμετος
- Ζαλάδα
- Μεγάλη ευαισθησία στον ήχο, το φως, την αφή και την μυρωδιά
- Μούδιασμα, ή τσούξιμο στο πρόσωπο, ή στα άκρα

Μια ημικρανία συνήθως διαρκεί 4-72 ώρες. Ένα άτομο που πάσχει από ημικρανία μπορεί να νιώθει σαν να χρειάζεται να ξαπλώσει.

Η υποκείμενη αιτία μιας ημικρανίας δεν είναι πλήρως κατανοητή. Ωστόσο, θεωρείται ότι σχετίζεται με την λειτουργία του εγκεφάλου και τα νεύρα, ή επειδή τα αιμοφόρα αγγεία γύρω από τον εγκέφαλο γίνονται πιο ευαίσθητα.

Οι ημικρανίες μπορούν να “ενεργοποιηθούν” από:
- Στρες
- Ορισμένες τροφές, όπως αλκοόλ, τυρί ή σοκολάτα
- Υπερβολικό, ή ανεπαρκή ύπνο
- Έντονα φώτα, ή φώτα που τρεμοπαίζουν
- Σταθερό, δυνατό θόρυβο
- Έντονες μυρωδιές, όπως κάποιο “βαρύ” άρωμα

Πονοκέφαλος τάσης
Ο πονοκέφαλος τάσης αποτελεί το 42% των πονοκεφάλων παγκοσμίως.

Είναι πιθανό να εμφανιστεί στην μία πλευρά του κεφαλιού, ωστόσο είναι λιγότερο πιθανό να είναι μονόπλευροι συγκριτικά με την ημικρανία.

Οι πονοκέφαλοι τάσεως είναι συνήθως λιγότερο σοβαροί από τις ημικρανίες, αλλά μπορούν να προκαλέσουν πολύ πόνο.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
- "Σφιχτό", πιεστικό πόνο που μπορεί να ξεκινήσει πίσω από τα μάτια και να εξαπλωθεί στο μέτωπο ή στο πίσω μέρος του κεφαλιού
- Σφίξιμο στους μυς του αυχένα και των ώμων
- Πόνος που μοιάζει να χειροτερεύει προς το τέλος της ημέρας

Ο πονοκέφαλος τάσης πιστεύεται ότι προκαλείται από την τάση στους μυς. Τείνει να “ενεργοποιείται” από:
- Στρες
- Ένταση στον λαιμό ή τους ώμους
- Κακή στάση σώματος
- Κάποιον προηγούμενο τραυματισμό του αυχένα

Αθροιστικός πονοκέφαλος
Η αιτία ενός πονοκεφάλου στην αριστερή πλευρά θα μπορούσε να είναι ένας αθροιστικός πονοκέφαλος. Πρόκειται για έναν εξαιρετικά οξύ πόνο από την μία πλευρά του κεφαλιού. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
- Πόνος πίσω από το ένα μάτι, κρόταφο, ή στην μια πλευρά του μετώπου
- Πόνος που εντείνεται μετά από 5-10 λεπτά
- Έντονος πόνος που διαρκεί 30-60 λεπτά
- Λιγότερο έντονος πόνος που μπορεί να συνεχιστεί για έως και 3 ώρες

Άλλα σχετικά συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Βουλωμένη μύτη, ή καταρροή
- Βλεφαρόπτωση
- Υγρασία και ερυθρότητα στο ένα μάτι
- Αναψοκοκκινισμένο, ή ιδρωμένο πρόσωπο

Η ακριβής αιτία των αθροιστικών πονοκεφάλων είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι συνδέεται με ένα τμήμα του εγκεφάλου που ονομάζεται υποθάλαμος.

Ο αθροιστικός πονοκέφαλος εμφανίζεται συνήθως σε παρόμοια ώρα κάθε μέρα, σε περιόδους έξαρσης που μπορεί να διαρκέσουν μεταξύ 4-12 εβδομάδων. Συχνά συμβαίνουν την άνοιξη, ή το φθινόπωρο, και γι' αυτό μερικοί άνθρωποι τους μπερδεύουν με τους πονοκεφάλους από αλλεργίες.

Υποκείμενες συνθήκες
Μερικές φορές ένας πονοκέφαλος στην αριστερή πλευρά δεν είναι πρωτογενής πονοκέφαλος, αλλά οφείλεται σε μια υποκείμενη κατάσταση. Ορισμένες από τις πιο σοβαρές υποκείμενες αιτίες περιλαμβάνουν:
- Κάποιον τραυματισμό
- Κάποια φλεγμονώδη νόσο
- Πρόβλημα στα αιμοφόρα αγγεία

Λιγότερο σοβαρές υποκείμενες παθήσεις που μπορεί να προκαλέσουν πονοκέφαλο στην αριστερή πλευρά περιλαμβάνουν την υπερβολική εξάρτηση από κάποια παυσίπονα φάρμακα και την ιγμορίτιδα.

Πότε πρέπει να δείτε έναν γιατρό
Εάν ένα άτομο εμφανίσει συμπτώματα που σχετίζονται με τις πιο σοβαρές υποκείμενες παθήσεις που αναφέρονται παραπάνω, τότε πρέπει να συμβουλευτεί αμέσως έναν γιατρό.

Αυτά τα συμπτώματα περιλαμβάνουν θολή όραση, πυρετό και εφίδρωση.

Είναι επίσης σημαντικό να μιλήσετε με γιατρό εάν:
- Ο έντονος πονοκέφαλος στην αριστερή πλευρά αναπτύσσεται για πρώτη φορά σε ηλικία άνω των 50 ετών
- Βιώνετε μια σημαντική αλλαγή στο είδος πονοκεφάλων που σας πλήττουν
- Ο πονοκέφαλος επιδεινώνονται σταθερά
- Βιώνετε ιδιαίτερα έντονο πονοκέφαλο
- Υπάρχουν αλλαγές στην ψυχική λειτουργία, ή την προσωπικότητα ενός ατόμου
- Ο πονοκέφαλος εμφανίζεται μετά από ένα χτύπημα στο κεφάλι

Θεραπεία και πρόληψη
Οι περισσότεροι πονοκέφαλοι μπορούν να αντιμετωπιστούν με φάρμακα που ανακουφίζουν από τον πόνο, όπως ιβουπροφαίνη ή ασπιρίνη.

Ένας γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει και ισχυρότερες αναλγητικές ουσίες, ή μυοχαλαρωτικά, όταν ο πόνος στην ημικρανία, ή στον πονοκέφαλο τάσης είναι πιο σοβαρός. Ο αθροιστικός πονοκέφαλος μπορεί να αντιμετωπιστούν και με μια θεραπευτική αγωγή εισπνοών καθαρού οξυγόνου.

Οι ακόλουθες αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση των πρωτογενών πονοκεφάλων:
- Τεχνικές χαλάρωσης: Η γιόγκα ή άλλες τεχνικές χαλάρωσης μπορεί να σας βοηθήσουν να χαλαρώσετε σώμα και μυαλό. Αυτή η χαλάρωση μπορεί να μειώσει την ένταση των μυών, μειώνοντας τους πονοκεφάλους τάσης και τις ημικρανίες που προκαλούνται από το στρες.
- Αποφυγή ορισμένων τροφών: Αν κάποιες τροφές έχετε παρατηρήσει ότι σας φέρνουν πονοκέφαλο, πρέπει να τις μειώσετε. Τέτοιες συνήθως είναι η καφεΐνη, το αλκοόλ και το τυρί, που έχουν συνδεθεί με την ημικρανία.

Εάν ένας πονοκέφαλος προκαλείται από μια υποκείμενη κατάσταση, τότε μόνο ένας γιατρός μπορεί να σας συμβουλεύσει για την καλύτερη πορεία θεραπείας.

Πηγή: iatropedia

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
Παρασκευή, 31 Μάρτιος 2017 16:18

Τρόποι καταπολέμησης της ημικρανίας

Μη συνταγογραφούμενα φάρμακα

Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη μειώνουν τη φλεγμονή που κάνει το κεφάλι σας να πονά. Μπορείτε επίσης να αγοράσετε φάρμακα για την ημικρανία με ακεταμινοφένη και ασπιρίνη

Καφεΐνη

Είναι συστατικό του καφέ και ορισμένων άλλων τροφών και ροφημάτων και μπορεί ενδεχομένως να σας ανακουφίσει ελαφρά. Θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει τον οργανισμό σας να απορροφήσει πιο γρήγορα το χάπι κατά της ημικρανίας. Μπορεί ωστόσο να εξαρτηθείτε από τον καφέ και να έχετε συμπτώματα στέρησης, όπως κούραση και περισσότερους πονοκεφάλους.

Σκοτεινό, ήσυχο δωμάτιο

Το ζωηρό φως και ο θόρυβος μπορεί να κάνουν χειρότερο τον πονοκέφαλο. Βρείτε ένα σημείο μακριά από φασαρία και κλείσετε τις κουρτίνες. Αυτό μπορεί να επιταχύνει την ανάρρωση.

Άσκηση

Μην τη δοκιμάσετε στη μέση της ημικρανίας επειδή μπορεί να αυξήσει τον πόνο. Όταν αισθάνεστε καλά η τακτική άσκηση μπορεί να την προλάβει καθώς το σώμα εκκρίνει ενδορφίνες. Η άσκηση μειώνει επίσης το στρες και βοηθά να κοιμάστε καλύτερα.

Μαγνήσιο

Μπορείτε να το βρείτε σε πράσινα φυλλώδη λαχανικά, ξηρούς καρπούς και προϊόντα ολικής άλεσης. Δεν βοηθά όταν έχετε ημικρανία αλλά ορισμένες έρευνες  δείχνουν ότι θα μπορούσε να εμποδίσει μια. Μπορείτε να το λάβετε σε μορφή χαπιού αλλά πρέπει να ρωτήσετε πριν τη λήψη συμπληρωμάτων.

Κοιμηθείτε καλά

Να κοιμάστε τακτικά για να αποφεύγετε τις ημικρανίες. Πολύς ή λίγος ύπνος προκαλεί πονοκέφαλο. Να στοχεύετε στις 7-8 ώρες και να κοιμάστε και ξυπνάτε την ίδια ώρα κάθε μέρα.

Γιόγκα

Η άσκηση μπορεί να προλάβει τις ημικρανίες αλλά και να αποτελέσει αιτία ημικρανίας. Ωστόσο η γιόγκα είναι πιο ασφαλής εναλλακτική. Έρευνες έδειξαν ότι τακτικά μαθήματα γιόγκα μειώνουν τον αριθμό ημικρανιών και τις κάνει λιγότερο έντονες.

Βιταμίνη B2

Λέγεται και ριβοφλαβίνη και μπορεί να τη βρείτε στο γάλα, το τυρί, το ψάρι και το κοτόπουλο. Μπορείτε επίσης να τη λάβετε ως χάπι. Έρευνες δείχνουν ότι μπορεί ενδεχομένως να βοηθά στην πρόληψη των ημικρανιών.

Ρυθμίστε τους εκλυτικούς παράγοντες

Οι ημικρανίες ορισμένες φορές πυροδοτούνται από την τροφή ή τις καταστάσεις. Βρείτε τι σας φέρνει πόνο και αποφύγετέ το. Ορισμένα προβληματικά σημεία είναι το κόκκινο κρασί και το ώριμο τυρί. Ζωηρά φώτα, το υψηλό υψόμετρο και δυνατές οσμές μπορούν επίσης να επηρεάσουν.

 

Πηγή: iatronet.gr

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
Παρασκευή, 17 Μάρτιος 2017 15:40

Τρόποι καταπολέμησης του πονοκεφάλου

Το στρες αποτελεί κοινή αιτία πονοκεφάλου, σύμφωνα με τους επιστήμονες. Το όφελος από τις θεραπείες για το άγχος και το στρες είναι μεγαλύτερο για όσους υποφέρουν συχνά από πονοκέφαλους τάσης, απ’ ότι για τους πάσχοντες από ημικρανίες. Φυσικά, η κεφαλαλγία τάσης είναι πιο συχνή και λιγότερο σοβαρή από ό, τι μια ημικρανία, παραμένει όμως παράγοντας που δυσκολεύει την καθημερινότητα των ανθρώπων.

Υπολογίζεται ότι περίπου το 30% των ανθρώπων υποφέρουν από πονοκέφαλους τάσης, οι οποίοι συνήθως διαρκούν δύο ημέρες τον μήνα. Όπως έχουν δείξει σχετικές μελέτες όμως, το στρες επιδεινώνει σημαντικά τόσο τους πονοκεφάλους, όσο και τις ημικρανίες. Αν υποφέρετε από άγχος που πυροδοτεί τους πονοκεφάλους σας, είναι σημαντικό να υιοθετήσετε τρόπους διαχείρισής του, σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύετε από χρόνια κεφαλαλγία.

Δείτε τρεις από αυτούς:

Ακούστε μουσική

Η μουσική -ανεξάρτητα από το είδος της- μπορεί να έχει ηρεμιστική επίδραση. Έρευνα του Τμήματος Ψυχολογίας του πανεπιστημίου McGill διαπίστωσε ότι η μουσική ήταν πιο αποτελεσματική από τα φάρμακα σε ανθρώπους που επρόκειτο να υποβληθούν σε επέμβαση. Η ίδια μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μουσική μειώνει τα επίπεδα κορτιζόλης στο αίμα, ουσία που σχετίζεται με το στρες και την παχυσαρκία.

Γιόγκα, διαλογισμός, τεχνικές αναπνοής

Όλες αυτές οι μέθοδοι που στοχεύουν στην ηρεμία και την αποφόρτιση, μειώνουν τα επίπεδα της κορτιζόλης και βοηθούν στην αυτοσυγκέντρωση και την εσωτερική αναζήτηση.
Ύπνος

Ο ύπνος αποτελεί μια καλή εναλλακτική λύση για την αντιμετώπιση καταστάσεων που προκαλούν άγχος, καθώς μειώνει τα επίπεδα κορτιζόλης που σχετίζονται με το στρες. Σύμφωνα με μελέτη 2011, αρκούν 30 λεπτά ύπνου για να μειωθεί η κορτιζόλη στον οργανισμό.

Πηγή: Onmed.gr

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
Κυριακή, 05 Μάρτιος 2017 12:58

Επίθεμα σταματά την ημικρανία

Ένα επίθεμα που προσκολλάται στο δέρμα προτείνουν ισραηλινοί επιστήμονες για τη θεραπεία της ημικρανίας, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο Neurology.

Το επίθεμα περιέχει ελαστικά ηλεκτρόδια και ένα μικροτσίπ που παράγουν ηλεκτρικά ερεθίσματα μπλοκάροντας τα σήματα του πόνου ώστε να μην φτάσουν στον εγκέφαλο.

Ο ασθενής όταν αισθανθεί τα πρώτα συμπτώματα της ημικρανίας μπορεί να ελέγξει την ένταξη των ηλεκτρικών ερεθισμάτων του επιθέματος από ειδική εφαρμογή στο κινητό του τηλέφωνο.

«Η διέγερση του δέρματος γίνεται σε ένταση που δεν προκαλεί πόνο και με τρόπο που σταματά ή περιορίζει το επεισόδιο ημικρανίας, αρκεί να δράσεις εγκαίρως. Επίσης δεν υπάρχουν παρενέργειες, πέραν από ένα μικρό τσίμπημα στον βραχίονα», εξηγεί ο επικεφαλής ερευνητής Δρ Νταβιντ Γιαρνιτσκι από το Ιατρικό Κέντρο Ραμπαμ στη Χάιφα.

Οι ερευνητές σχεδιάζουν ήδη μια κλινική δοκιμή σε δείγμα 200 ασθενών με την ελπίδα το 2018 να υποβάλλουν αίτηση έγκρισης του επιθέματος από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA).

Προς το παρόν το επίθεμα έχει δοκιμαστεί σε 71 πάσχοντες από ημικρανίες που είχαν δύο με οκτώ επεισόδια ανά μήνα και δεν είχαν πάρει φάρμακα για την πρόληψη τους για τουλάχιστον δύο μήνες.

Οι συμμετέχοντες εφάρμοσαν το επίθεμα στον βραχίονα τους αμέσως μετά την έναρξη μιας ημικρανίας. Το χρησιμοποίησαν για 20 λεπτά και δεν έπρεπε να πάρουν φάρμακα για την ημικρανία για τουλάχιστον δύο ώρες.

Η μικροσυσκευή είχε προγραμματιστεί με τυχαίο τρόπο ώστε είτε να προσφέρει εικονικά ηλεκτρικά ερεθίσματα σε χαμηλή ένταση ή πραγματικά με ένα από τέσσερα διαφορετικά επίπεδα διέγερσης.

Κατά τη διάρκεια της μελέτης, αντιμετωπίστηκαν τουλάχιστον 300 επεισόδια ημικρανίας. Στα τρία υψηλότερα επίπεδα διέγερσης, το 64% των ασθενών βίωσε μείωση του πόνου κατά το ήμισυ δύο ώρες μετά τη θεραπεία, συγκριτικά με το 26% της ομάδας ελέγχου.

Για τα άτομα με μέτριο έως σοβαρό πόνο, το 58% είχε μείωση σε ήπιο ή καθόλου πόνο όταν υποβλήθηκε στο υψηλότερο επίπεδο διέγερσης, συγκριτικά με το 24% της ομάδας της εικονικής ηλεκτρικής διέγερσης.

Επίσης, το 30% όσων έλαβαν υψηλή διέγερση δεν ανέφερε πόνο από την ημικρανία, συγκριτικά με το 6% της ομάδας ελέγχου.

«Η θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική όταν ξεκινά εντός 20 λεπτών από τα πρώτα σημάδια της ημικρανίας. Το 47% των ασθενών είχαν μείωση του πόνου, όταν χρησιμοποίησαν το επίθεμα εντός αυτού του χρονικού εύρους», εξηγεί ο Δρ Γιαρνιτσκι.

Μαίρη Μπιμπή

 

Πηγή: Health.in.gr

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

Οι πάσχοντες από ημικρανία ενδεχομένως να διατρέχουν ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου μετά από χειρουργική επέμβαση, διαπιστώνει αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο BMJ. Μάλιστα, ο κίνδυνος φαίνεται να είναι μεγαλύτερος για εκείνους που βιώνουν ημικρανία με αύρα, δηλαδή όταν η κεφαλαλγία περιλαμβάνει και διαταραχές της όρασης. Τα συγκεκριμένα άτομα έχουν υπερδιπλάσιο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου μετά από χειρουργείο, συγκριτικά με όσους δεν υποφέρουν από ημικρανίες. Και οι πιθανότητες ασθενής με ημικρανία χωρίς αύρα να υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο μετά από επέμβαση είναι 75% περισσότερες από κάποιον χωρίς την εν λόγω κεφαλαλγία.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, με επικεφαλής τον Ματίας Έικερμαν επίκουρο καθηγητή Αναισθησιολογίας, κατέληξαν στα παραπάνω συμπεράσματα αφού μελέτησαν στοιχεία για σχεδόν 125.000 χειρουργικούς ασθενείς του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης και δύο συνεργαζόμενα νοσοκομεία, την περίοδο Ιανουάριο 2007 - Αύγουστος 2014. Από το σύνολο των ασθενών, λιγότερο από το 1% υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο εντός 30 ημερών από το χειρουργείο.

Εξ όσων υπέστησαν εγκεφαλικό επεισόδιο, περίπου το 8% έπασχαν από ημικρανία, με το 13% να έχει ημικρανία με αύρα και το 87% χωρίς. «Ο απόλυτος κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου για κάποιον με ημικρανία μετά το χειρουργείο είναι κατά μέσο όρο τέσσερα επεισόδια ανά 1.000 ασθενείς. Η αναλογία στην περίπτωση της ημικρανίας με αύρα είναι έξι εγκεφαλικά επεισόδια ανά 1.000 ασθενείς», εξηγεί ο Δρ Έικερμαν.Η σχέση μεταξύ ημικρανίας και εγκεφαλικού επεισοδίου εξακολούθησε να υφίσταται και μετά την συνεκτίμηση της αιτίας που οδήγησε κάθε ασθενή στο χειρουργείο, την διαδικασία την ίδια αλλά και παράγοντες, όπως η ηλικία, το φύλο, η προϋπάρχουσα αγγειακή νόσος, που ενδεχομένως να αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης εγκεφαλικού επεισοδίου.

Επίσης, ο κίνδυνος να ξαναμπεί στο νοσοκομείο ο ασθενής ήταν υψηλότερος στα άτομα με ημικρανίες. «Εικάζουμε ότι οι πάσχοντες από ημικρανίες έχουν γενετικά μεγαλύτερο κίνδυνο εκδήλωσης εγκεφαλικού επεισοδίου» εξηγεί ο ερευνητής και προσθέτει ότι «η μελέτη αναδεικνύει έναν νέο συσχετισμός που θα πρέπει να γνωρίζουν οι γιατροί, ειδικά όταν έχουν να αντιμετωπίσουν ασθενείς χωρίς τους κλασσικούς παράγοντες κινδύνου για εγκεφαλικό επεισόδιο».Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η μελέτη εντόπισε σχέση μεταξύ αγγειοσυσπαστικών φαρμάκων που χορηγούνται κατά τη διάρκεια του χειρουργείου για την σταθεροποίηση της αρτηριακής πίεσης και αυξημένου κινδύνου εγκεφαλικού επεισοδίου στα άτομα με ημικρανία. Επίσης, η προϋπάρχουσα καρδιακή παράκαμψη που επιτρέπει τη ροή του αίματος από την δεξιά στην αριστερή κοιλία αύξανε τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου στους συγκεκριμένους ασθενείς.

Πηγή: health.in.gr

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

Ο πονοκέφαλος ή κεφαλαλγία θεωρείται ότι είναι το συχνότερο σύμπτωμα για το οποίο αναζητείται ιατρική συμβουλή. Οι περισσότεροι ασθενείς όμως έχουν πρώτα δοκιμάσει και μόνοι τους να βρουν ανακούφιση.

Ο πονοκέφαλος είναι ένα σύμπτωμα που μπορεί να εμφανιστεί στον οποιονδήποτε. Είναι ένα από τα πλέον διφορούμενης σημασίας συμπτώματα. Για κάποιους μπορεί να αποτελεί τακτική ρουτίνα και «κομμάτι της ζωής τους», ενώ άλλοι δεν εμφανίζουν πονοκέφαλο σχεδόν ποτέ. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υποδηλώνει την ύπαρξη κάποιας πάθησης, ενώ κάποτε μπορεί να αποτελεί προοίμιο σοβαρότατων καταστάσεων. Όταν υποκρύπτει κάποια πάθηση η κεφαλαλγία ονομάζεται συμπτωματική ή δευτεροπαθής. Αντίθετα, στην περίπτωση των ατόμων που την εμφανίζουν με «ιδιοσυγκρασιακό» χαρακτήρα ονομάζεται λειτουργική ή πρωτοπαθής. Η διάκριση μεταξύ των δύο καταστάσεων ανήκει στην αρμοδιότητα του νευρολόγου αλλά συχνά απαιτείται πολύς χρόνος για να τεθεί η διάγνωση.
Ανάλογα με τη διάρκεια, την εντόπιση, το ρυθμό εμφάνισης και τα ενδεχόμενα συνοδά συμπτώματα, η πρωτοπαθής κεφαλαλγία (ΠΚ) ταξινομείται σε διαφορά «σύνδρομα». Οι συνηθέστερες μορφές κεφαλαλγίας είναι: η κεφαλαλγία τύπου τάσης (ο απλός πονοκέφαλος δηλαδή) και η ημικρανία, ενώ σπανιότερες μορφές είναι η αθροιστική κεφαλαλγία, η νευραλγία του τριδύμου, η παροξυσμική ημικρανία κ.ά.

Κεφαλαλγία τάσης
Η κεφαλαλγία τάσης είναι η συχνότερη μορφή κεφαλαλγίας. Η εμφάνιση ακόμη και 1-2 επεισοδίων κεφαλαλγίας τύπου τάσης το μήνα, ιδίως σε ημέρες άγχους, δεν αποτελεί ανησυχητικό σημείο. Κατά τις έντονες περιόδους της ζωής οι πονοκέφαλοι μπορεί να πυκνώσουν ακόμη περισσότερο. Ο βασικότερος εκλυτικός παράγοντας είναι το άγχος, αν και ο λόγος μπορεί να μην είναι προφανής. Το άγχος θεωρείται ότι προκαλεί σύσπαση (τάση) των μυών της κεφαλής. Ωστόσο, μπορεί να προσδιορίζονται και άλλοι εκλυτικοί παράγοντες, όπως τροφές, η παραμονή στον ήλιο, η έντονη κόπωση, η αϋπνία, η επόμενη ημέρα από την κατανάλωση παραπανίσιου αλκοόλ κλπ.
Η εντόπιση του πόνου δεν είναι ειδική. Ο πόνος συνήθως περιγράφεται ως επώδυνο και σταθερό αίσθημα σύσφιξης, «σαν κράνος» ή «σαν μέγγενη» που πιέζει όλο το κεφάλι, ίσως περισσότερο στην περιοχή του μετώπου ή στους κροτάφους. Ο πόνος δεν είναι μεγάλης έντασης και δεν συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα, εκτός ενδεχομένως από ελαφρά ζάλη. Μπορεί να διαρκέσει αρκετά, ακόμη και για ημέρες, ωστόσο συχνά περνά μετά από έναν καλό ύπνο. Συνήθως απαντά καλά στην παρακεταμόλη και στα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑ). Σε περιπτώσεις συχνών εξάρσεων, μπορεί να χορηγηθεί προφυλακτική αγωγή. Αυτή χρησιμοποιεί τα κυρίως τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα, παλαιότερα ή νεότερα. Τα νεότερα αντικαταθλιπτικά, όπως οι [SSRIs]], έχουν πολύ καλύτερο προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών, ωστόσο κάποια από τα παλιότερα αντικαταθλιπτικά φάρμακα (τρικυκλικά) ίσως έχουν καλύτερη αποτελεσματικότητα. Μπορεί να χορηγηθεί επίσης προπρανολόλη.

Ημικρανία
Ημικρανία. Αν και πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι ημικρανία σημαίνει απαραίτητα «πονοκέφαλος στο όνος στο μισό κεφάλι», αυτό δεν είναι απαραίτητο. Πραγματικά, τις περισσότερες φορές, ο πόνος στην ημικρανία εντοπίζεται στο μισό του κεφαλιού: συχνά στην περιοχή πίσω από το ένα μάτι και τον κρόταφο, αλλά μπορεί επίσης να βρίσκεται μόνο στην κορυφή του κεφαλιού, ακόμα και μόνο στο πίσω μέρος του κεφαλιού ή και στον αυχένα. Ωστόσο, δεν είναι καθόλου σπάνιο ο πόνος στην ημικρανία να υπάρχει σε ολόκληρο το κεφάλι. Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν ημικρανία έχουν Πολύ συχνά μπορεί κάποιος να παρατηρήσει ότι ο πόνος στην ημικρανία αλλάζει εντόπιση από κρίση σε κρίση. Δηλαδή, μπορεί τη μία φορά να εντοπίζεται στο δεξιό μισό του κεφαλιού και την επόμενη φορά στο αριστερό. Αυτό είναι ένα τυπικό χαρακτηριστικό της ημικρανίας. Ο πόνος στην ημικρανία είναι πόνος ιδιαίτερα δυνατός και συνοδεύεται από μία σειρά άλλων συμπτωμάτων, όπως το ότι ο άνθρωπος που έχει ημικρανία δεν μπορεί να ανεχθεί το φως, τους έντονους ήχους, τις μυρωδιές και επίσης ότι μπορεί να έχει τάση για εμετό ή και να κάνει εμετούς . Η κάθε κρίση ημικρανίας μπορεί να διαρκεί από λίγες ώρες ως και 2-3 ή και περισσότερες ημέρες, μέχρι να υφεθεί. Μετά από κάποιο διάστημα η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται, καθώς η κρίση επανέρχεται (σε κάποιους ανθρώπους μετά από αρκετούς μήνες, ενώ σε κάποιους μετά από λίγες ημέρες). Ως αποτέλεσμα του πόνου αλλά και των υπολοίπων συμπτωμάτων, ο άνθρωπος που έχει ημικρανία δεν μπορεί να έχει φυσιολογική δραστηριότητα την ώρα της κρίσης, ενώ μπορεί να φτάνει σε ανάγκη για κατάκλιση σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Πέρα όμως από αυτό, οι άνθρωποι με ημικρανία συχνά ζουν με την αγωνία του πότε θα έρθει η επόμενη κρίση, και η ποιότητα της ζωής τους επηρεάζεται ακόμη και τις ημέρες του μήνα που δεν πονούν.
Η αντιμετώπιση της ημικρανίας διαχωρίζεται σε αυτήν της κρίσης και στην προφυλακτική θεραπεία. Η ιατρική αντιμετώπιση κατά την κρίση περιλαμβάνει την παραμονή σε ήσυχο χώρο και τη λήψη παρακεταμόλης (μόνης ή μαζί με καφεΐνη), σαλικυλικών, παραγώγων της εργοταμίνης, άλλων μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών (ΜΣΑ) και βέβαια των τριπτανών. Οι τριπτάνες, που είναι ειδικά αντιημικρανικά φάρμακα, αποτελούν την πρώτη επιλογή γιθα τη θεραπεία των μέτριας ή μεγάλης έντασης ημικρανικών κρίσεων. Τα σαλικυλικά και τα ΜΣΑ δεν θα πρέπει να συνδυάζονται ή να λαμβάνονται διαδοχικά, λόγω αύξησης του κινδύνου γαστρορραγίας. Επίσης, οι τριπτάνες παρουσιάζουν ορισμένες αντενδείξεις, με κυριότερη την περίπτωση της στεφανιαίας νόσου (διαγνωσμένης ή πιθανής), του ΑΕΕ ή άλλων αγγειοπαθειών, της ημιπληγικής ημικρανίας και της ημικρανίας της βασικής αρτηρίας, ενώ δεν πρέπει να συνδυάζονται εντός του ίδιου 24ωρου με εργοταμινικά παράγωγα. Αγωγή πρόληψης απαιτείται στην περίπτωση που εμφανίζονται σοβαρές εξάρσεις που προκαλούν διαταραχή στην καθημερινή λειτουργικότητα για περισσότερες από 1-2 φορές την εβδομάδα. Αυτή χρησιμοποιεί την προπρανολόλη και τους λοιπούς β-αναστολείς με πολύ καλά αποτελέσματα, εφόσον δεν συνυπάρχουν αντενδείξεις. Χρησιμοποιούνται επίσης τα αντιεπιληπτικά και τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα.

Άλλες μορφές
Υπάρχουν και πολλές άλλες μορφές κεφαλαλγίας, όπως η κεφαλαλγία από βήχα, η υπνική κεφαλαλγία, μετά από κόπωση, η αυχενογενής κεφαλαλγία η οδοντογενής κεφαλαλγία κ.ά. Οι περιπτώσεις αυτές απαιτούν την κατάλληλη διερεύνηση και αντιμετώπιση.

Κίνδυνοι
Οι πρωτοπαθείς κεφαλαλγίες εξ ορισμού δεν αναμένεται να εμφανίσουν επιπλοκές. Ωστόσο, πολύ σπάνια περιγράφεται η «κακοήθης ημικρανία», όπου μία εντελώς «κανονική» κατά άλλα ημικρανία μπορεί εάν παραταθεί να προκαλέσει εγκεφαλικό έμφρακτο, δηλαδή κανονικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Ως προς τις επιπλοκές της πρωτοπαθούς κεφαλαλγίας θα πρέπει μάλλον περισσότερη έμφαση να δοθεί σε αυτές που αφορούν την κακή και ανορθολογική χρήση φαρμάκων, με προεξάρχον ανάμεσα σε αυτές, το σύνδρομο κατάχρησης αναλγητικών, καθώς και τις γαστρεντερικές (αντιφλεγμονώδη), ηπατικές (παρακεταμόλη) ή νεφρικές (αντιφλεγμονώδη) βλάβες.
Τελευταία, οι νευρολόγοι αναγνωρίζουν μία ακόμη «επιπλοκή»: η ημικρανία, όπως όλα τα «σύνδρομα χρόνιου πόνου», εάν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως αφήνει «επώδυνα σημάδια» στο σύστημα ενδογενούς αναλγησίας, που μπορεί τελικά αθροιζόμενα να συμβάλουν στη μετατροπή της κατάστασης σε φαρμακο-ανθεκτική. Έτσι, υπάρχουν ασθενείς που ξεκινούν με μορφές κεφαλαλγίας που απαντούν πλήρως και καλά στην αγωγή και που στην πορεία ανακαλύπτουν ότι τα φάρμακα πλέον «δεν τους πιάνουν». Κατά συνέπεια, στην ημικρανία συστήνεται η άμεση αναγνώριση των προειδοποιητικών συμπτωμάτων και η λήψη της κατάλληλης αγωγής, ακόμη και πριν την εμφάνιση του πόνου.
Πέραν αυτών, οι κίνδυνοι στην κεφαλαλγία προέρχονται από τη μη έγκαιρη αναγνώριση σοβαρών νευρολογικών καταστάσεων που πρωτοεκδηλώνονται με κεφαλαλγία. Μεταξύ αυτών διαβόητο είναι το ανεύρυσμα του εγκεφάλου. Ένα ανεύρυσμα μπορεί να εκδηλωθεί για πρώτη φορά με μία πολύ μικρή και αυτοπεριοριζόμενη «διαρροή» που προκαλεί μόνο κεφαλαλγία αιφνίδιας έναρξης, ενώ επίκειται ρήξη του και μεγαλύτερη αιμορραγία (του τύπου της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας), συχνά καταστροφική.
Άλλη βλάβη που μπορεί να προκαλεί κεφαλαλγίες που μάλιστα μιμούνται την ημικρανία είναι η αγγειακή δυσπλασία. Η κατάσταση αυτή προκαλεί επίσης κρίσεις σπασμών ή εστιακά νευρολογικά συμπτώματα. Οι όγκοι εγκεφάλου σπάνια εκδηλώνονται μόνο με κεφαλαλγία, αν και ο περισσότερος κόσμος που εμφανίζει κεφαλαλγίες αυτή την κατάσταση φέρνει πρώτη στο μυαλό του. Για τη διάγνωση των παραπάνω βλαβών μπορεί να διενεργηθούν αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία και αγγειογραφία εγκεφάλου. Η αντιμετώπιση μπορεί να είναι ακτινο-επεμβατική για τις αγγειακές βλάβες ή νευροχειρουργική.
Στις περιπτώσεις συνύπαρξης πυρετού θα πρέπει πάντα να αποκλειστεί η μηνιγγίτιδα, αν και στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, ο πυρετός ή η ίδια η – ιογενής συνήθως – λοίμωξη προκαλούν έξαρση κεφαλαλγίας τάσης ή ημικρανίας σε προδιαθετιμένα άτομα. Στην περίπτωση πυρετού, μία όχι τόσο σοβαρή κατάσταση που επίσης θα πρέπει να αποκλειστεί είναι η ιγμορίτιδα.

Αντιμετώπιση
Ανάγκη ιατρικής παρέμβασης
Εάν ο πόνος ξεκίνησε αιφνίδια, ιδίως μάλιστα κατά τη διάρκεια σωματικής άσκησης ή της συνουσίας. Η ερμηνεία αυτού του χαρακτηριστικού χρειάζεται προσοχή: σημαίνει ότι ο πόνος ξεκίνησε απότομα με τη μέγιστη ένταση, ως κεραυνός εν αιθρία. Υπάρχουν μάλιστα ασθενείς που περιγράφουν ακόμη και ήχους που ακούστηκαν μέσα στο κεφάλι τους την ίδια χρονική στιγμή, «σαν να σπάει κάτι».
Στις περιπτώσεις αυτές θα πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο υπαραχνοειδούς αιμορραγίας.
Κάθε πρωτοεμφανιζόμενη κεφαλαλγία θα πρέπει να εκτιμάται από το νευρολόγο. Επομένως, το πρώτο βασικό ερώτημα είναι εάν ο ασθενής πάσχει γενικά από πονοκεφάλους ή εάν του συμβαίνει για πρώτη φορά στη ζωή του.

Ακόμη όμως και στην περίπτωση του προϋπάρχοντος σχετικού ιστορικού, υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις για ιατρική αξιολόγηση και πιθανή περαιτέρω διερεύνηση: αυτές είναι βασικά οι μεταβολές από το γνωστό στον ασθενή «μοτίβο»: μεταβολές στη συχνότητα των πονοκεφάλων, ασυνήθιστη ένταση, ανεπαρκής απάντηση σε ένα «δοκιμασμένο» και αποτελεσματικό έως τώρα αναλγητικό, διαφορετική εντόπιση, πρωτοεμφανιζόμενα συμπτώματα. Οι μεταβολές αυτές επίσης είναι «προβλεπόμενες» στις λειτουργικές κεφαλαλγίας, όποτε ο ίδιος ο ασθενής συνήθως μπορεί να απαντήσει στο εάν η παρούσα κατάστασή του διαφέρει από «ό, τι ήξερε έως τώρα».
Στην περίπτωση που συνυπάρχει πυρετός, «θόλωση», οποιασδήποτε μορφής εξάνθημα στο πρόσωπο ή αλλού, ρινική καταρροή, ρινική συμφόρηση.
Στην περίπτωση που υπάρχουν στα μεσοδιαστήματα των πονοκεφάλων άλλα συμπτώματα.
Υπάρχουν ασθενείς που εξ αιτίας της φτωχής απάντησης των πονοκεφάλων τους στα συνήθη αναλγητικά καταλήγουν να λαμβάνουν τέτοια φάρμακα κατά κόρον και σχεδόν καθημερινά, συχνά αναμειγνύοντάς τα. Οι ασθενείς αυτοί θα πρέπει να παραπέμπονται στο νευρολόγο, διότι πέραν των επιπλοκών της μακροχρόνιας χρήσης φαρμάκων, κινδυνεύουν από το «σύνδρομο κατάχρησης αναλγητικών». Βασικό χαρακτηριστικό αυτού του συνδρόμου είναι η καθημερινή εμφάνιση πονοκεφάλου, που προοδευτικά γίνεται ανθεκτικότερος στα αναλγητικά, προκαλώντας τελικά εξάρτηση του ατόμου από αυτά. Έχει ειδική φαρμακολογική και συμπεριφεριολογική αντιμετώπιση, βάση της οποίας είναι η πλήρης απαγόρευση της χρήσης αναλγητικών. Ιδιαίτερα η παρακεταμόλη, μαζί με τα σκευάσματα που περιέχουν ταυτόχρονα κωδεΐνη ή καφεΐνη είναι στις πρώτες θέσεις μεταξύ των ουσιών που προκαλούν τέτοιους είδους προβλήματα, αφού άλλωστε έρχεται και πρώτη στη χρήση. Γενικά, τα απλά αναλγητικά δεν θα πρέπει να λαμβάνονται σε περισσότερες από 15 συνολικά ημέρες το μήνα. Η ανάγκη για μεγαλύτερη χρήση τους σηματοδοτεί την παραπομπή στο νευρολόγο προκείμενου να χορηγηθεί αγωγή πρόληψης.

Αντιμετώπιση στο σπίτι
Αν και στο Δυτικό κόσμο η τάση είναι ο ασθενής με πονοκέφαλο να προσμένει ταχεία υποχώρηση λαμβάνοντας ένα χάπι, όλες οι μορφές κεφαλαλγίας και ιδιαίτερα η ημικρανία υποχωρούν συνήθως με την ανάπαυση, την ηρεμία και τον ύπνο. Σε ορισμένες χώρες μάλιστα, υπάρχουν ιατρεία κεφαλαλγίας εκτός νοσοκομείων, όπου στην αγωγή, εκτός από το κατάλληλο παυσίπονο περιλαμβάνεται η ανάπαυση ή ύπνος σε ήσυχο και απομονωμένο δωμάτιο. Η σύγκριση με τα τμήματα επειγόντων περιστατικών της πλειοψηφίας των νοσοκομείων παγκοσμίως μάλλον είναι κωμική.

Στην κεφαλαλγία τάσης, η παρακεταμόλη συνήθως επαρκεί. Η καλύτερη πρακτική είναι να λαμβάνει κανείς την παρακεταμόλη αμέσως μόλις αντιλαμβάνεται την έναρξη του πονοκεφάλου. Η δόση της παρακεταμόλης με πλήρες αναλγητικό αποτέλεσμα είναι τα 1000 mg. Η δόση αυτή ωστόσο, καλό να μην επαναληφθεί πριν την πάροδο 8ώρου. Αντίθετα, η δόση των 500 mg μπορεί να επαναληφθεί σε 4 ώρες εάν απαιτείται. Στην περίπτωση που δεν επέλθει ανακούφιση ή που από το ιστορικό χρήσης παρακεταμόλης δεν αναμένεται ανακούφιση, εναλλακτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν μη στερινοειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑ) φάρμακα, με συνηθέστερο εκπρόσωπο την ασπιρίνη. Όλα τα ΜΣΑ είναι αποτελεσματικά, όποτε θα πρέπει να δίνεται σημασία στη δυνατότητα πρόκλησης ανεπιθύμητων ενεργειών, κυρίως από το στομάχι και θα πρέπει να μην υπάρχει ιστορικό γαστρίτιδας ή έλκους. Προσοχή χρειάζεται επίσης στην καρδιακή ανεπάρκεια, στο άσθμα, στην αρτηριακή υπέρταση και στη νεφρική ανεπάρκεια. Η επαναλαμβανόμενη χρήση των ΜΣΑ θα πρέπει να είναι ακόμη πολύ πιο μετρημένη σε σχέση με αυτήν της παρακεταμόλης.

Στην περίπτωση της ημικρανιακής κρίσης γενικά ισχύουν τα παραπάνω, με την επισήμανση ότι η παρακεταμολη δεν έχει συνήθως καλή δράση και είναι απαραίτητη η προσφυγή σε ένα ΜΣΑ του οποίου καλό είναι να γνωρίζουμε καλά τη δοσολογία και τις αντενδείξεις. Η ασπιρίνη θα πρέπει να χορηγείται στην πλήρη δόση ενηλίκου, δηλαδή τα 1000 mg. Αν χορηγηθεί παρακεταμόλη, πολύ γρηγορότερη έναρξη δράσης έχουν οι διαλυόμενες μορφές. Γενικά στην ημικρανία έχει πολύ μεγάλη σημασία ο χρόνος λήψης της αγωγής, αφού εάν ο πόνος «έχει εγκατασταθεί για τα καλά», η απάντηση στην αναλγητική αγωγή είναι αποδεδειγμένα μικρότερη. Έτσι, καλό είναι ο ασθενής να προμηθεύεται το σκεύασμα που τον βοηθά ώστε να το λαμβάνει εγκαίρως. Η παραπάνω αρχή εξάλλου αποτελεί λόγο αποκλεισμού ορισμένων ΜΣΑ με βραδεία έναρξη δράσης.

Κατόπιν συνταγής ιατρού μπορούν να χορηγηθούν και οι τριπτάνες, με την προϋπόθεση ότι θα τηρηθούν οι κανόνες ασφάλειας που αναφέρονται παραπάνω, ο ίδιος ο ασθενής είναι βέβαιος για τη διάγνωση και την απάντηση του πονοκεφάλου του στην αγωγή, έχει ξαναλάβει τριπτάνη με συνταγή νευρολόγου και είναι βέβαια αξιόπιστος. Οι διαφορές τριπτανες έχουν διαφορετικό προφίλ έναρξης και αποδρομής της δράσης, ενώ μία τριπτανη μπορεί να είναι αποτελεσματική σε συγκεκριμένο ασθενή τη στιγμή που μία άλλη απέτυχε. Οι συνήθεις ανεπιθύμητες ενέργειες των τριπτανών περιλαμβάνουν αστάθεια, ζάλη, ναυτία και συσφικτικό αίσθημα σε διαφορά σημεία του σώματος.

Εάν η κεφαλαλγία συμβαίνει πάνω από 1-2 φορές την εβδομάδα απαιτεί καθημερινή θεραπεία για ένα διάστημα, με φάρμακα που θα επιλέξει ο νευρολόγος. Τα κοινά παυσίπονα που αναφέρονται παραπάνω δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για πάνω από 5 συνεχόμενες ημέρες, λόγω του κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών, ενίοτε σοβαρών.

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
Τετάρτη, 18 Νοέμβριος 2015 00:00

Ημικρανία & Κεφαλαλγία

Πολύ μεγάλο ποσοστό ανθρώπων υποφέρουν από πονοκεφάλους (κεφαλαλγίες). Όταν μια κεφαλαλγία οφείλεται σε κάποια νόσο ονομάζεται δευτεροπαθής. Στις περισσότερες όμως περιπτώσεις δεν ανευρίσκεται παθολογικό αίτιο και τότε ονομάζεται «ιδιοπαθής κεφαλαλγία». Οι ιδιοπαθείς κεφαλαλγίες είναι μια ομάδα κεφαλαλγιών στην οποία ανήκουν οι ημικρανίες, οι κεφαλαλγίες τάσεως και οι διάφορες παραλλαγές τους.

H κεφαλαλγία είναι το συχνότερο σύμπτωμα για το οποίο οι πολίτες αναζητούν ιατρική βοήθεια στα επείγοντα περιστατικά των νοσοκομείων σε όλο τον δυτικό κόσμο. Στη συντρηπτική πλειονότητα, οι πολίτες αυτοί υποφέρουν από πρωτοπαθή κεφαλαλγία, κεφαλαλγία τύπου τάσεως και ημικρανία συχνότερα και μόνο σε ένα πολύ μικρό ποσοστό, κάτω του 1%, η κεφαλαλγία για την οποία παραπονιούνται οφείλεται σε άλλη διαταραχή. Παρ´ όλα αυτά, επειδή «αυτή η άλλη διαταραχή» είναι τις περισσότερες φορές σοβαρή και εγκυμονεί κίνδυνο θανάτου, τόσο οι ιατροί όσο και οι ασθενείς αντιμετωπίζουν φοβικά την επείγουσα κεφαλαλγία. Αλλά σπάνια η κεφαλαλγία είναι επείγουσα. Απλώς, τις περισσότερες φορές ασθενείς με χρόνιες κεφαλαλγίες, τις οποίες δεν αντιμετωπίζουν με τη σωστή ιατρική παρακολούθηση, απευθύνονται στα ΤΕΠ για την επίλυση του οξέος προβλήματος, αδιαφορώντας για τη μονιμότερη και σωστότερη διαχείρισή τους. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στη χώρα μας, αλλά παγκοσμίως. Άλλες πάλι φορές, πολλοί ασθενείς με χρόνιες κεφαλαλγίες αντιμετωπίζουν ελλιπώς το πρόβλημά τους. Πηγαίνουν στον ιατρό αλλά δεν ακολουθούν τις οδηγίες του. Είτε δεν παίρνουν καθόλου τα φάρμακά τους είτε τα παίρνουν για λίγο χρονικό διάστημα, σε μικρότερη ή αυξομειούμενη δόση, ανακλυκλώνοντας το πρόβλημά τους. Σε ένα μικρό, βέβαια, ποσοστό, η πρωτοπαθής κεφαλαλγία είναι ανθεκτική και, παρά την τήρηση όλων των ιατρικών οδηγιών, ταλαιπωρεί σοβαρά τον ασθενή και τον αναγκάζει να αναζητά επειγόντως ιατρική βοήθεια στα ΤΕΠ. Άλλωστε είναι τόσο συχνές οι πρωτοπαθείς κεφαλαλγίες στο γενικό πληθυσμό και συχνά τόσο τυραννικές που σε πρόσφατες μετρήσεις κατατάσσονται όλες οι κεφαλαλγίες μαζί σαν έβδομη αιτία «χαμένης ζωής λόγω αναπηρίας», αμέσως μετά το άγχος και την κατάθλιψη. Αποτελεί, επομένως, η κεφαλαλγία πολύ σημαντικό θέμα δημόσιας υγείας, το οποίο υποεκτιμάται συστηματικά τόσο από τον ιατρικό όσο και από τον πολιτικό κόσμο. Η ημικρανία, ειδικά στη χρόνια μορφή της, που έχει συχνότητα 2% περίπου στο γενικό πληθυσμό, είναι μια ιδιαίτερα επίπονη διαταραχή που εξαθλιώνει τη ζωή των ασθενών.

Άλλες χρόνιες κεφαλαλγίες είναι η κεφαλαλγία τύπου τάσεως (ΚΤΤ) και η αθροιστική κεφαλαλγία (ΑΚ). Η ΚΤΤ, παρότι είναι πολύ συχνή στον γενικό πληθυσμό, σπάνια παίρνει τη μορφή της χρόνιας (δηλαδή σχεδόν καθημερινής) κεφαλαλγίας από μόνη της, αλλά σε συνδυασμό με την ημικρανία. Υπάρχουν, ωστόσο, πολλές περιπτώσεις χρόνιας ΚΤΤ, οι οποίες, αν δεν συνδυάζονται με ημικρανία, συνυπάρχουν με χρόνιες διαταραχές άγχους και κατάθλιψης. Οι συναισθηματικές διαταραχές δεν προκαλούν denovo κεφαλαλγίες, αλλά σε ασθενείς που έχουν επίσης μια πρωτοπαθή κεφαλαλγία την επιδεινώνουν σαν ροοστάτης. Ένα συχνό και εξαιρετικά δυσθεράπευτο πρόβλημα στις χρόνιες κεφαλαλγίες είναι η κατάχρηση αναλγητικών φαρμάκων που επιδεινώνουν τις κεφαλαλγίες δραματικά. Η ΑΚ, παρότι σπάνια έχει τη μορφή της χρόνιας κεφαλαλγίας, είναι ωστόσο η δραματικότερη μορφή χρόνιας κεφαλαλγίας, που συχνά οδηγεί τους ασθενείς σε πρόωρη συνταξιοδότηση, εξαιτίας της πλήρους εργασιακής ανικανότητας που προκαλεί.

Η αντιμετώπιση της χρόνιας κεφαλαλγίας απαιτεί πολυπαραγοντική αντιμετώπιση σε ειδικά ιατρεία κεφαλαλγίας. Τέτοια υπάρχουν, δυστυχώς, λίγα στη χώρα μας. Αλλά είναι μέσα στις άμεσες προτεραιότητες της Ελληνικής Εταιρείας Κεφαλαλγίας, καταρχάς η καταγραφή των υπαρχόντων και κατά δεύτερον η θεσμοθέτηση κανόνων και αξιολόγησής τους, στα πρώτυπα που έχει ορίσει η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Κεφαλαλγίας.

Υπάρχουν ειδικές φαρμακευτικές θεραπείες για τις πρωτοπαθείς κεφαλαλγίες που έχουν αποδείξει υπεροχή έντοντι εικονικού φαρμάκου σε τυχαιοποημένες μελέτες, τόσο για τη συμπωματική όσο και για την προφυλακτική θεραπεία των κεφαλαλγιών. Πρόσφατες έρευνες αναδεικνύουν, ωστόσο, νέες θεραπείες με μονοκλωνικά αντισώματα και νευροδιεγέρτες, που φαίνεται πως είναι ασφαλέστερες θεραπείες των ήδη υπαρχόντων. Αναπτύσσεται επομένως ένας νέος κλάδος στον χώρο της νευρολογίας του κεφαλικού πόνου, σε εντελώς διαφορετικό χώρο, με σχεδόν «διαστημικές τεχνολογίες».

Αλλά η θεραπεία των κεφαλαλγιών δεν περιορίζεται μόνο στη χρήση φαρμάκων και συσκευών νευροδιέγερσης, που ήδη διατίθενται και στην ελληνική αγορά. Απαιτείται πολλές φορές ψυχοθεραπεία, τεχνικές βιοανάδρασης, φυσιοθεραπεία, κοινωνική υποστήριξη, γι’ αυτό και τα ειδικά ιατρεία κεφαλαλγίας πρέπει να έχουν αντίστοιχη στελέχωση για την ολιστική αντιμετώπιση της χρόνιας κεφαλαλγίας.

Σε οποιαδήποτε περίπτωση κεφαλαλγίας θα πρέπει να συμβουλεύεστε κάποιον ειδικό (νευρολόγο) ή τον οικογενειακό σας γιατρό. Εκείνος θα κρίνει αν η κεφαλαλγία οφείλεται σε κάποια πάθηση ή αν πρόκειται για ιδιοπαθή κεφαλαλγία. Ανάλογα με τη βαρύτητα του προβλήματος θα κρίνει ποια είναι η πιο κατάλληλη θεραπευτική αγωγή.

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο (Σελ. 28-29)

 

Κατηγορία ΥΓΕΙΑ

utipro banner 270x200 A

banner2

Please publish modules in offcanvas position.