Επιστημονικοί συνεργάτες

  • Νευροψυχολόγος, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Tennessee, Η.Π.Α.

    Επικεφαλής Νευροψυχολογικού Εργαστηρίου Πανεπιστημιακής Νευροχειρουργικής Κλινικής Νοσοκομείου ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ

  • Παθολόγος,

    Διευθυντής Α’  Παθολογικής Κλινικής Ιατρικού Κέντρου Αθηνών,

    Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών,

    Πρόεδρος ESODiMESO

  • Ψυχολόγος -Ψυχοθεραπεύτρια

  • Γαστρεντερολόγος - Ηπατολόγος, MD, FEBGH, AGAF,

    Διευθυντής Γαστρεντερολογικής Κλινικής Ιατρικού Κέντρου Π. Φαλήρου,

    Πρόεδρος Ελλ. Γαστρεντερολογικής Εταιρείας (ΕΓΕ),

    τ. Πρόεδρος Ελλ. Εταιρείας Μελέτης Ελικοβακτηριδίου του Πυλωρού (ΕΕΜΕΠ)

  • Χειρουργός ΩΡΛ, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Εταιρείας Ωτορινολαρυγγολογίας,

    Καθηγητής Ιατρικής Σχολης Πανεπιστημίου Αθηνών,

    Διευθυντής Β’ Ωτορινολαρυγγολογικής Κλινικής Γ.Π.Ν «ΑΤΤΙΚΟΝ»

  • Κλινικός Διαιτολόγος - Διατροφολόγος, PhD, Διδάκτωρ Χαροκοπείου Πανεπιστημίου

    Επιστημονικός Διευθυντής Κέντρου Διαιτολογικής Υποστήριξης & Μεταβολικού Ελέγχου ΑΠΙΣΧΝΑΝΣΙΣ – ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

    Πρόεδρος Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας

  • Καθηγητής Φαρμακευτικής Τεχνολογίας και Νανοτεχνολογίας,

    Διευθυντής του Εργαστηρίου της Φαρμακευτικής Τεχνολογίας ΕΚΠΑ,

    Πρόεδρος Ελληνικής Φαρμακευτικής Εταιρείας

  • Συντ. Διευθυντής Χειρουργικού Τμήματος, Κωνσταντοπούλειο Νοσ.,

    President Elect, European-African Hepato-Biliary- Pancreaticassociation,

    Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ήπατος Χοληφόρων Παγκρέατος

  • Ορθοπαιδικός χειρουργός σπονδυλικής στήλης.
    Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ορθοπαιδικής Χειρουργικής και Τραυματιολογίας (ΕΕΧΟΤ)

  • Οικονομολόγος,

    Πρόεδρος του ομίλου ZITA

  • Kαρδιολόγος,

    Τ.Ε. Καθηγητής Πανεπ. Αθήνας και Καλιφόρνιας,

    Επίτιμος Διευθυντής Β΄ Καρδιολογικής Κλινικής Νοσοκομείου «Υγεία» ,

    Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Καρδιαγγειακής Υγείας

  • Δερματολόγος,Αφροδισιολογος

    Antiaging doctor, Αισθητική Ιατρική,

    Επιστημονικός Σύμβουλος «Laser Way»,

    Πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Αντιγήρανσης,

  • Οδοντίατρος,

    Πρόεδρος Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας

  • MD, MPhil, MRCSEd, FRCS (SN)
    Σύμβουλος Νευροχειρουργός

  • Καθηγητής Δερματολογίας

    Νομικός Πρόεδρος Ακαδημίας Ιαματικής Ιατρικής

    Επιστημονικός Σύμβουλος ΚΕΔΕ π. Αντιπρύτανης,

    Γεν. Γραμ. Υπουργείου Παιδείας

  • Διευθυντής Κέντρου Ελάχιστα Επεμβατικής Ουρολογίας Ιατρικού Αθηνών

    Έμμισθο Τακτικό Εκπαιδευτικό Μέλος IRCAD/EITS Ιατρικής Σχολής Στρασβούργου

  • Διεθυντής Γ. Βαριατρικής, Λαπαροσκοπικής & Ρομποτικής Χειρουργικής Κλινικής,

    Επιστ. Διευθυντής Ιατρικό Κέντρο Αθηνών,

    Καθ. Χειρουργικής Ohio State University, USA,

    Πρόεδρος ελλ. τμήματος του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών,

    Πρόεδρος Ευρωπαϊκής και Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας Ρομποτικής Χειρουργικής

  • M.D, Ph.D, FEBO
    Οφθαλμίατρος Χειρουργός,
    Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών
    Μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Οφθαλμολογικής Εταιρείας

  • Νευρολόγος,

    Διευθυντής Τμήματος Νευρολογίας Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών,

    Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Κεφαλαλγίας και της Ελληνικής Εταιρείας Κεφαλαλγίας

  • Εθνικός Εκπρόσωπος της Ελλάδας στη UEMS για τη χειρουργική

    εκπαίδευση στον καρκίνο του μαστού 

    Μέλος της Επιτροπής Σύνταξης των κατευθυντηρίων οδηγιών της  

    ECIBC (European Commission Initiative on Breast Cancer)

    ε Καθηγήτρια Ιατρικής Σχολής Παν/μιου Αθηνών

    Γυναικολόγος - Χειρουργός - Μαστολόγος - Ογκολόγος

    Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μαστολογίας

  • Δ/ντης ΕΣΥ Ουρολογικής Κλινικής Γενικού Νοσοκομείου Άργους ,

    Tέως Πρόεδρος Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας

  • Ομότιμος Καθηγητής Χειρουργικής,
    Επιστημονικός Συνεργάτης Ευρωκλινικής Αθηνών
    Πρόεδρος Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας

  • Καθηγητής, Ορθοπεδικός Χειρουργός,

    Διευθυντής Εργαστηρίου Περιγραφικής Ανατομικής Τμήμα Ιατρικής,

    Σχολή Επιστημών Υγείας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

    Πρόεδρος της Αθλητιατρικής Εταιρείας Ελλάδος,

  • Μαιευτήρας – Γυναικολόγος
    Διευθυντής της Κλινικής ΓΕΝΕΣΙΣ Αθηνών A.E
    Γενικός Γραμματέας Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής

  • Φαρμακοποιός

  • Καθηγητής Φαρμακευτικής Πανεπιστημίου Αθηνών

    Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Κοσμητολογίας

  • Χειρουργός Παίδων, Διευθυντής Ε.Σ.Υ. ,

    Επιστημονικός Προϊστάμενος Β΄ Παιδοχειρουργικής Κλινικής του ΓΝΠΑ Παν. & Αγλαΐας Κυριακού

  • Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Κεφαλής & Τραχήλου,

    Επιστημονικός Συνεργάτης Νοσοκομείου Υγεία

  • Καθηγητής. Fellow της Διεθνούς Ακαδημίας Ερευνών Μαθησιακών Δυσκολιών.Διεθνώς καταξιωμένη αυθεντία στη Δυσλεξία, τη Διάσπαση Προσοχής (ΔΕΠΥ) και την Οφθαλμοκίνηση. 

    Εφευρέτης νέων τεχνολογιών και μεθόδων παγκόσμιας  αναγνώρισης και ακτινοβολίας.

  • Kαρδιοχειρουργός M.D., F.E.C.T.S.

    Διευθυντής Α’ Καρδιοχειρουργικής Κλινικής του ιδρύματος «Ερρίκος Ντυνάν Hospital Center»

    Εκλεγμένος Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Χειρουργών Θώρακος, Καρδιάς και Αγγείων

     

  • Καρδιολόγος

    Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Λιπιδιολογίας, Αθηροσκλήρωσης και Αγγειακής νόσου,

    Διευθυντής Καρδιολογικής Κλινικής «Ευρωκλινικής Αθηνών»,

    Μέλος ΔΣ του ελληνικού ιδρύματος καρδιολογίας (ΕΛ.Ι.ΚΑΡ)

  • Καθηγητής Ουρολογίας,

    Πρόεδρος Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας

  • Νευροχειρουργός
    Διευθυντής Νευροχειρουργικής κλινικής Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης ΑΧΕΠΑ
    Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Σπονδυλικής Στήλης

  • Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος

  • Πνευμονολόγος
    Διευθυντής 6ης Πνευμονολογικής Κλινικής ΝΝΘΑ «Η Σωτηρία»
    Πρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας

  • Καθηγήτρια Φαρμακευτικής Χημείας - Φαρμακευτικής Ανάλυσης,

    Τομέας Φαρμακευτικής Χημείας, Τμήμα Φαρμακευτικής, Σχολής Επιστημών Υγείας ΕΚΠΑ,

    Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Φαρμακοχημείας

  • Νευρολόγος – Ψυχίατρος,
    Θεολόγος, Καθηγήτρια ΑΠΘ,
    Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νόσου Alzheimer

  • Ιατρός Παθολόγος Διαβητολόγος,

    Ειδικός σε θέματα Διατροφής και Μεταβολισμού,

    Dr. Lindbergs Clinic, Όσλο, Νορβηγία

  • Χειρουργός

    Διευθυντής Κλινικής Μαστού Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ»

    Πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας

  • Πλαστικός Χειρουργός, Αναπληρωτής Καθηγητής

  • Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κλινικής Γενετικής & Δυσμορφολογίας ΕΚΠΑ,

    Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ιατρικής Γενετικής

  • Καθηγητής και διευθυντής της A΄ Παιδιατρικής Κλινικής

    στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών,


    Μέλος του Ινστιτούτου Ιατρικής της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Η.Π.Α.

Γιωτάκης Ιωάννης

Γιωτάκης Ιωάννης

Χειρουργός ΩΡΛ, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Εταιρείας Ωτορινολαρυγγολογίας,

Καθηγητής Ιατρικής Σχολης Πανεπιστημίου Αθηνών,

Διευθυντής Β’ Ωτορινολαρυγγολογικής Κλινικής Γ.Π.Ν «ΑΤΤΙΚΟΝ»

H αλλεργική ρινοεπιπεφυκίτιδα αποτελεί μίια εκ των Ig-E αντισωμάτων («αλλεργικά αντισώματα») προκαλούμενη ασθένεια των ανώωτεέρων αναπνευστικών οδών και είναι μία από τις συχνότερες αλλεργίες στην Ευρώπη. Ο ασθενής εμφανίζει συνήθως τέσσερα βασικά συμπτώματα: Ρινική απόφραξη («βουλωμένη μύτη»), ρινόρροια («τρέχει η μύτη»), ρινικό κνησμό (φαγούρα) και πταρμό («φτέρνισμα»), καθώς και οφθαλμικό κνησμό συνοδευόμενο από δακρύρροια («τρέχουν τα μάτια») και ερυθρότητα του επιπεφυκότα. Η επιμένουσα ρινοεπιπεφυκίτιδα προκαλεί κυρίως ρινική απόφραξη και πταρμό. Στις μέρες μας ακούγονται πολλά για τις αλλεργίες. Πόσο καλά ενημερωμένοι είμαστε, όμως; Είναι εντυπωσιακό το γεγονός, ότι περίπου το 40% των πασχόντων από αλλεργική ρινίτιδα δεν γνωρίζουν, ότι πάσχουν από αλλεργική ρινίτιδα και δεν έχουν εξεταστεί ποτέ από ωτορινολαρυγγολόγο. Επίσης, το 40% των πασχόντων από αλλεργική ρινίτιδα έχουν την εντύπωση, ότι η ασθένειά τους δεν αντιμετωπίζεται σωστά. Εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι το γεγονός, ότι αρκετοί «ασθενείς» πιστεύουν, ότι πάσχουν από αλλεργική ρινίτιδα, χωρίς όντως να πάσχουν από αυτήν. Για να γίνει κατανοητή η έκταση της ασθένειας, αναφέρεται στη διεθνή βιβλιογραφία, ότι ο αριθμός των ασθενών με αλλεργική ρινίτιδα ξεπερνά τα 500 εκατομμύρια παγκοσμίως. Στο κείμενο αυτό θα αναφερθούμε κυρίως στην αλλεργική ρινίτιδα. Οι αλλεργίες δύνανται να επηρεάσουν διάφορα όργανα του ανθρώπινου σώματος, όπως το δέρμα, ο πνεύμονας, η μύτη, ο οφθαλμός και σπάνια ο γαστροεντερικός σωλήνας. Σχετικά με την αλλεργική ρινίτιδα, τα συμπτώματα, που αναφέρθηκαν στην πρώτη παράγραφο, προκαλούνται από εισπνεόμενα αλλεργιογόνα διάαφοόρων φυτών ή ζώων. Έτσι μπορούμε να διαχωρίσουμε την εποχική αλλεργική ρινίτιδα, η οποία διαρκεί μία συγκεκριμένη περίοδο του έτους, και την αλλεργική ρινίτιτιδα, η οποία διαρκεί καθ’ όλο το έτος. Η εποχική συνήθως σχετίζεται με γύρη και μύκητες, ενώ αυτή που διαρκεί όλο το έτος με οικιακά αλλεργιογόνα, όπως το άκαρι της σκόνης, μύκητες, έντομα και τρίχωμα οικιακών ζώων. Η αλλεργική ρινίτιδα εμπλέκεται συχνά με διάφορες άλλες παθολογικές καταστάσεις. Μεταξύ αυτών, το αλλεργικό άσθμα και η χρόνια ρινοκολπίτιδα. Επίσης, πάσχοντες ασθενείς από χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικούς πολύποδες εμφανίζουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης αλλεργικής ρινίτιδας. Τέλος, ασθενείς με αλλεργική ρινίτιδα πάσχουν, επίσης, συχνότερα από δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας, έχοντας συχνά ως αποτέλεσμα την εμφάνιση εκκριτικής ωτίτιδας («βουλωμένο αυτί»).

Υπάρχουν διαγνωστικές δοκιμασίες και εργαστηριακές εξετάσεις που μπορούν να βοηθήσουν στη διάγνωση; Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί πλήθος εξετάσεων. Οι σημαντικότερες, όμωςόμως, παραμένουν η δοκιμασία νυγμών, οι δοκιμασίες πρόκλησης και οι αιματολογικές εξετάσεις σχετικά με τους τίτλους («επίπεδα στο αίμα») Ig-E αντισωμάτων. Στη δοκιμασία νυγμών, εισάγεται μικροποσότητα ενός ειδικού αλλεργιογόνου στην επιδερμίδα με ειδική βελόνη και συγκρίνεται η αντίδραση που προκαλεί το ειδικό αλλεργιογόνο με την αντίδραση που προκαλεί ο θετικός (με ισταμίνη) και ο αρνητικός (μόνο με γλυκερόλη) έλεγχος. Μία θετική αντίδραση στη δοκιμασία νυγμών δεν σημαίνει απαραίτητα, ότι ο ασθενής πάσχει από αλλεργική ρινίτιδα. Το 30% του πληθυσμού εμφανίζει θετική αντίδραση στη δοκιμασία νυγμών. Η δοκιμασία νυγμών υποδεικνύει μόνο μιία ευαισθησία στο αλλεργιογόνο και πρέπει να συνδυαστεί με το ιστορικό του ασθενούς. Π.χ., σε περίπτωση που ο ασθενής πάσχει από ρινική απόφραξη και πταρμό κατά την εποχή γύρης και στη δοκιμασία νυγμών εμφανίζει θετική αντίδραση στο αλλεργιογόνο της γύρης, θεωρείται πολύ πιθανό, ότι όντως πάσχει από αλλεργική ρινίτιδα οφειλόμενη στο αλλεργιογόνο της γύρης. Εάν ο ασθενής πάσχει από ρινική απόφραξη και πταρμό καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους και στη δοκιμασία νυγμών εμφανίζει θετική αντίδραση στα ακάρεα της σκόνης, τότε η διάγνωση είναι δύσκολη, καθώς λείπει από το ιστορικό το απαραίτητο εκλυτικό στοιχείο πρόκλησης της ρινικής απόφραξης και του πταρμού. Ως εκ τούτου, απαιτείται περαιτέρω διαγνωστικός έλεγχος με δοκιμασίες πρόκλησης. Στη δοκιμασία πρόκλησης, αλλεργιογόνο (στο παράδειγμά μας αλλεργιογόνα από ακάρεα σκόνης) τοποθετείται στον επιπεφυκότα ή στην ρινική κοιλότητα και συγκρίνεται η αντίδραση του οργάνου στο αλλεργιογόνο αυτό με την αντίδραση του αρνητικού ελέγχου. Σε περίπτωση θετικής αντίδρασης, ο κλινικός ιατρός έχει την επιβεβαίωση πρόκλησης συμπτωμάτων από το συγκεκριμένο αλλεργιογόνο. Επομένως, η διάγνωση είναι πλέον πολύ πιθανή. Η πλήρης επιβεβαίωση έρχεται με τις εργαστηριακές εξετάσεις αίματος σχετικά με τους τίτλους των Ig-E αντισωμάτων.

Θεραπευτικά, υπάρχουν διάφορες δυνατότητες. Αρχικά, υπάρχει η δυνατότητα πρόληψης-αποφυγής έκθεσης στο αλλεργιογόνο. Παρ’ όλα αυτά, η συγκεκριμένη πρακτική δεν είναι πάντα δυνατή. Στην εποχική αλλεργική ρινίτιδα, η αποφυγή της γύρης είναι πρακτικά αδύνατη. Στην αλλεργική ρινίτιδα καθ’ όλο το έτος, η πρόληψη-αποφυγή μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα (π.χ. με καθαρισμό του σπιτιού και των κλινοσκεπασμάτων στην περίπτωση αλλεργικής ρινίτιδας προκαλούμενη από ακάρεα), όμως συνήθως δεν εξαφανίζει τα συμπτώματα. Τότε, υπάρχει η δυνατότητα χορήγησης φαρμακευτικής θεραπείας. Η φαρμακευτική θεραπεία μπορεί να χορηγηθεί ενδοστοματικά (αντιισταμινικά) ή ενδορρινικά με τη μορφή ρινικών σπρέι ή ενδοστοματικά και ενδορρινικά. Τα ρινικά σπρέι μπορεί να περιέχουν κορτιζόνη ή ένα συνδυασμό κορτιζόνης-/αντιισταμινικών ουσιών, τα οποίαπου έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμα. Στην περίπτωση που ο ασθενής δεν εμφανίζει βελτίωση με τη χρήση φαρμακευτικής θεραπείας, δύναται να αρχίσει η χορήγηση ανοσοθεραπείας. Η ανοσοθεραπεία συνίσταται στην απευαισθητοποίηση έναντι συγκεκριμένου αλλεργιογόνου με την επί μακρόν χορήγηση (3-5 έτη) σταδιακώς αυξανόμενων ποσοτήτων του μέχρι την επίτευξη συγκεκριμένης δόσης. Η ανοσοθεραπεία χορηγείται σε διάφορες μορφές. Πιο συγκεκριμένα, υπό τη μορφή ενέσεων, υπογλώσσιων σταγόνων και κάψουλων. Κάθε μορφή εμφανίζει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Οι ενέσεις χορηγούνται ως επί το πλείστον μηνιαίως, υποδορίως στον βραχίονα. Τα πλεονεκτήματα αφορούν τη δυνατότητα παρακολούθησης από τον γιατρό, ενώ τα μειονεκτήματα περιλαμβάνουν την μηνιαία επίσκεψη στο ιατρείο, τη δυσάρεστη επαναλαμβανόμενη εμπειρία της ένεσης και την ελαφρά αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών.

Από την άλλη, οι υπογλώσσιες σταγόνες χορηγούνται καθημερινώς από τον ίδιο τον ασθενή κάθε πρωί. Πλεονεκτήματα αποτελούν η εύκολη χρήση, με σαφές όμως μειονέκτημα την μη συμμόρφωση του ασθενούς με τους κανόνες της θεραπείας. Η διάγνωση και η θεραπεία της αλλεργικής ρινίτιδας αποτελούνεί μία πολύπλοκη και χρονοβόρα διαδικασία. Το κλινικό φάσμα («τα συμπτώματα») της αλλεργικής ρινίτιδας αλληλοεπικαλύπτεται σε μεγάλο βαθμό με το κλινικό φάσμα άλλων μορφών ρινίτιδας κι όχι μόνο, γεγονός το οποίο καθιστά τη διάγνωση δύσκολη. Η απομόνωση του αλλεργιογόνου, καθώς και η αντιμετώπισή του αποτελούν μία πρόκληση για τον Ωτορινολαρυγγολόγοωτορινολαρυγγολόγο, οι, δε, διαγνωστικές δοκιμασίες είναι χρονοβόρες και η πραγματοποίησή τους απαιτεί εξειδικευμένο προσωπικό. Οι στόχοι της θεραπείας πρέπει να είναι από την αρχή σαφείς. Οι στόχοι της θεραπείας είναι η μείωση των συμπτωμάτων και των φαρμάκων που απαιτούνται για την ανακούφιση του ασθενούς. Αυτό ορίζεται στη διεθνή βιβλιογραφία ως επιτυχημένη θεραπεία. Γίνεται κατανοητό, ότι η αλλεργική ρινίτιδα δεν είναι μία απλή ασθένεια. Οι στόχοι και η διάρκεια της θεραπείας πρέπει να είναι σαφείς και κατανοητοί. Μόνο η στενή συνεργασία ασθενούς – ιατρού θα βελτιώσει τη νοσηρότητα, την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και το άμεσο και έμμεσο οικονομικό κόστος που προκαλεί η ασθένεια.

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο (Σελ. 37-39)